23.7.12

Φόβος...



Δεν φοβάμαι τ' αστέρια ούτε τη νύχτα φοβάμαι
δεν φοβάμαι τα όνειρα ούτε τους εφιάλτες
ούτε στου φεγγαριού το γέμισμα τα ουρλιαχτά των λύκων
τις χαμένες μάχες του μισεμού τον πόνο δεν φοβάμαι
της θλίψης την βουβαμάρα και του πολέμου την βουή
ποτέ δεν τα φοβήθηκα
δεν τρόμαξα ποτέ από μέταλλα πρόστυχα ούτε από χαλκεία
τα κίβδηλα γύρω μου γοργόνες που γυάλιζαν
κατάματα τα κοίταζα μα ποτέ δεν με τύφλωσαν

το μόνο που με φόβισε
το λίγο των ανθρώπων



3 σχόλια:

  1. ...το μόνο που με φόβισε
    το λίγο των ανθρώπων...
    μεγάλη κουβέντα τούτη...
    σταυραναστάσιμο τούτο το μήνυμα που λαλείς...
    ως είναι οι θρόμβοι αίματος...σε μέτωπο που ο καυσίγελως συγχέεται με τη χαρμολύπη...
    Καλό κουράγιο και δύναμη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν τρόμαξα ποτέ από μέταλλα πρόστυχα ούτε από χαλκεία
    τα κίβδηλα γύρω μου γοργόνες που γυάλιζαν
    κατάματα τα κοίταζα μα ποτέ δεν με τύφλωσαν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ευχαριστώ Αλέξανδρε για την τιμή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή