31.7.15

UN INFANTE PALESTINESE BRUCIATO? BE’, E ALLORA?


 

Si sa, gli UNTERMENSCHEN (sub-umani) palestinesi che Moshe Dayan chiamò “cani” sono bruciati vivi a ogni età, in ogni epoca, da decenni, bambini, donne, uomini, per colpa tua. Compri qualsiasi cosa made in USA? Sì, un sacco di roba.

E allora. La bomba al fosforo che ha ridotto così il bambino della foto qui sotto, è stata fatta in America, da CACI, da Hewlett-Packard, da Textron, da General Electric, da Raytheon, da Boeing, su cui voli per le tue vacanze…

Sai, sti tizi fanno un sacco di roba che sta nei tuoi cellulari, micronde, pc, lavatrici, frigoriferi, banda larga corta mezza moscia, stocazzo, insomma un sacco di roba. E tu la compri no? 

Oggi una Molotov brucia un UNTERMENSCHEN di 18 mesi? Allora? Ti sei mai scomposto per quello qui sotto?

No. Allora siamo coerenti. Non rompiamo il cazzo per un infante negro palestinese che muore, dai, voi merde di La Repubblica, voi merde dei TG, voi merde a casa. Ma chissenefotte. Aveva 18 mesi, era negro, UNTERMENSCHEN, e voi domani fate la cacca come sempre, poi il tramezzino e l’aperitivo. 

Ah! A proposito. Il Web lo gestiscono quelli che ho citato sopra. Cioè il Pentagono. Che ridere. Tutti a indignarsi con un click per il negro infante bruciato, arricchendo a ogni click chi ha ridotto così migliaia di infanti negri palestinesi, iracheni, afghani, come quello di oggi.

E allora? Un negro UNTERMENSCHEN di meno. Ti cambia la vita? No. E allora va a farti dare in culo, e non cliccare un cazzo, che ogni volta che clicchi costruisci una bella bomba al fosforo.

Hai mai detto in pubblico che Israele è Auschwitz replicato in Palestina? Bè, io sì, e l’ho pubblicato con la Rizzoli, Barnard morto. Ops! Ok, non 6 milioni di morti in Palestina. Ma misuriamo la barbarie a quintali di morti? Sì?

Ok, allora adesso Israele deve bruciare vivi altri 5 milioni di UNTERMENSCHEN palestinesi, preferibilmente sotto 1 anno di età, poi io e altri potremo parlare.

Date un’occhiata qua sotto. Carini i bebè negri ancora più neri per le bombe al fosforo? Eh?

http://www.paolobarnard.info/intervento_mostra_go.php?id=1252

Oι Πύλες του Πολιτικού Παραδόξου (εξαιρετικό)

Του Δημήτρη Κουφοβασίλη
«δούλος ουκ ωνητός, αλλ' οίκοι τραφείς» (δούλος όχι αγοραστός, αλλά από σπίτι)

Λίγους μόλις στίχους πριν μάθει ο Οιδίποδας την πραγματική, τραγική του ταυτότητα, έχει πάρει την απόφαση να ανακρίνει έναν δούλο που πρόκειται να αποτελέσει πρόσωπο-κλειδί για την αποκάλυψη της αλήθειας.

Όταν έρχεται η ώρα των συστάσεων, ο δούλος λίγο-πολύ υπερηφανεύεται ότι δεν είναι κάποιος τυχαίος υπηρέτης, αλλά ότι είναι... υπηρέτης μεγαλωμένος σε σπίτι (και, δη, στα ανάκτορα του βασιλιά): «δούλος όχι αγοραστός, αλλά από σπίτι».


Φυσικά, η όποια διαφορά ανάμεσα σε δούλους αγορασμένους και δούλους με ανατροφή, μάλλον δεν θα πρέπει να νοείται χαώδης. Όπως εξάλλου προσθέτει στη συνέχεια του διαλόγου ο ανακρινόμενος δούλος, στο μεγαλύτερο τμήμα της ζωής του ο ίδιος βοσκολογούσε τα κοπάδια κάποιου άλλου, του βασιλιά του.

Θα μπορούσε βέβαια
η μοίρα να είχε σταθεί ακόμη πιο άδικη σε βάρος του, και να είχε ζήσει τη ζωή ενός δούλου σε ορυχείο. Θα μπορούσε να είχε και την καλύτερη τύχη ενός δούλου-παιδαγωγού, οπότε και δεν θα χρειαζόταν κάθε μέρα να ακολουθεί πρόβατα, το γάλα, το κρέας και το μαλλί των οποίων δεν θα μπορούσε να αγγίξει, καθότι άνηκαν στο αφεντικό του.

Αγορασμένος ή σπιτο-αναθρεμμένος, το βέβαιο είναι ότι ο δούλος εκτελεί τις εντολές του ιδιοκτήτη του, και ζει τη ζωή την οποία κάποιος άλλος έχει επιλέξει για λογαριασμό του. Από δοσοληψία ή από κούνια, εξ ανάγκης ή εκ πεποιθήσεως, ο δούλος μια φορά κύριος του εαυτού του δεν είναι.

2.500 χιλιάδες χρόνια μετά, η τραγωδία επαναλαμβάνεται σαν …φαρσοκωμωδία, σε κοινωνικό υπόβαθρο αληθινού δράματος!

Οι δούλοι της εποχής μας επιχειρούν να εξηγήσουν ότι είναι διαφορετικοί δούλοι από τους υπολοίπους, και σίγουρα από τους προκατόχους τους. Προσπαθούν να πείσουν ότι το δικό τους είδος υποτέλειας είναι προτιμότερο, διότι οι ίδιοι πολέμησαν την υποτέλεια πριν την αποδεχτούν. «Είμαστε καλύτεροι, διότι εμείς είμαστε δούλοι από ανάγκη, ενώ οι προηγούμενοι ήταν εθελόδουλοι, δούλοι από επιλογή» είναι το νόημα των επιχειρημάτων τους.

Ακόμη κι εκείνοι που μετριοπαθώς θα αποδέχονταν ότι οι παράδοξοι καιροί που ζούμε επιτρέπουν ενδεχομένως κάποια περιθώρια απόκλισης από την αυστηρή κανονικότητα και ομαλότητα, σίγουρα δεν περίμεναν το κανονικό τρελοκομείο πολιτικών γεγονότων που προσφέρει, ιδιαιτέρως τις τελευταίες εβδομάδες, η ελληνική πολιτική σκηνή (που βρέθηκε μάλιστα στο επίκεντρο της διεθνούς).

Τι να πρωτοαναφέρει κανείς;
Το «Όχι» που σημαίνει «Ναι»;
Τη συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση;
Την αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση;
Τη μαζικότερη υπερψήφιση μνημονιακών μέτρων από ένα κοινοβούλιο κοσμημένο με τους περισσότερους «αντιμνημονιακούς» βουλευτές της τελευταίας πενταετίας;
Την απώλεια της δεδηλωμένης κατά …μόλις 22 βουλευτές που πέρασε απαρατήρητη;
Τους ανά-κατά-δια-αντί-συμπολιτευόμενους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που καταγγέλλουν τα μνημονιακά μέτρα αλλά στηρίζουν τους συντρόφους τους που τα εισηγούνται;


Αν η ελληνική πολιτική σκηνή τις ημέρες μας εμπράκτως και κατ’ εξακολούθηση σε μια πληθώρα εκφάνσεών της ξεπερνάει τα ίδια τα όρια του σουρεαλισμού, το νόημα των πολιτικών επιχειρημάτων καταρχάς της κυβέρνησης (που εκπέμπεται μάλιστα από ορισμένα στελέχη της λεγόμενης «αριστεράς») καταρρίπτει το ένα μετά το άλλο όλα τα γνωστά ρεκόρ ιλαροτραγωδίας.

Αν τυχόν η στάση που κράτησε ο Λαφαζάνης, του τύπου «καταψηφίζω τα μέτρα, αλλά στηρίζω την κυβέρνηση» αποτελεί ωδή στον υπερρεαλισμό (και θυμίζει τη διαφήμιση που λέει: «αν εξαιρέσουμε τις ερμηνείες, η ταινία ήταν καλή»), τότε η ίδια η στάση του Πρωθυπουργού, ο οποίος φέρνει προς ψήφιση μέτρα «την πλειονότητα των οποίων δεν πιστεύει» (κατά την δική του ακριβή φράση), συνιστά ένα κορυφαίο σύγχρονο, πολιτικό όσο και κυριολεκτικό, Δράμα.

«Το παλιό έχει τελειώσει σε αυτή τη χώρα. Η κρίσιμη διαφορά είναι ότι ο ελληνικός λαός έχει πλήρη συνείδηση: καταλαβαίνει ποιοι παραδίδονται αμαχητί και ποιοι δίνουν τη μάχη με την ψυχή τους». Με αυτό το μάλλον αποτυχημένο σκεπτικό (διότι η πολιτική κρίνεται από το αποτέλεσμα, όχι από τις προθέσεις) προσήλθε ο Τσίπρας στη Βουλή, λίγο πριν την ψηφοφορία για το πρώτο πακέτο προαπαιτουμένων.

Δίπλα στην πολιτική στάση-δράμα του Πρωθυπουργού, το δράμα των ΣΥΡΙΖΑίων βουλευτών: για να στηρίξουν, λοιπόν, την κυβέρνησή τους, και να μην επιτρέψουν στους Γερμανούς με τις πολιτικές τους πιέσεις να εκπαραθυρώσουν πραξικοπηματικά τον ΣΥΡΙΖΑ, προτίμησαν να εκχωρήσουν εθνική κυριαρχία και να ισοπεδώσουν την ελληνική κοινωνία υιοθετώντας τα μνημονιακά σχέδια των …Γερμανών.

Ακατάληπτο, Θείο Δράμα.

Ειλικρινής, αυτό του το αναγνωρίζουμε, αφού υπερψήφισε το πρώτο πακέτων προαπαιτουμένων, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Κυρίτσης αποφάσισε να αυτομαστιγωθεί δημοσίως, στο Facebook: «Η αποψινή ήταν η πιο εξευτελιστική στιγμή στη ζωή μου από τότε που κατουρήθηκα στο σχολικό στην Τρίτη δημοτικού. Οι πρώτες λέξεις που είπα ως βουλευτής ήταν ένα ΝΑΙ σε κάτι που δεν πιστεύω, ψήφισα μνημόνιο, αισθάνομαι άρρωστος (…) Το έκανα με το σκληρό πολιτικό σκεπτικό ότι η πτώση της κυβέρνησης θα είναι νίκη του Σόιμπλε και των εδώ μνημονιακών και χαντάκωμα της αριστεράς…».

Ω θεοί! Όλα αυτά τα έκαναν οι ΣΥΡΙΖΑίοι για να αποτρέψουν το χαντάκωμα της αριστεράς. Δηλαδή, λέμε τώρα, αν έπαιρναν απόφαση να χαντακώσουν την αριστερά, τι περισσότερο θα έβλεπαν τα μάτια μας;

Μερικές εκατοντάδες χρόνια πριν,
ο Αριστοτέλης έλεγε ότι ο «Οιδίποδας Τύραννος» του Σοφοκλή ήταν η κορυφαία τραγωδία που είχε γραφτεί ποτέ· προφανώς, ούτε που θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί το τραγικό μεγαλείο μιας κυβερνώσας «αριστεράς».

Κι όμως, παρόλα αυτά, το βαθύτερο δράμα είναι αλλού: αν οι επιλογές του Οιδίποδα έφεραν δυστυχία στον ίδιο και στην οικογένειά του, οι επιλογές της κυβερνώσας «αριστεράς» φέρνουν δυστυχία σε έναν ολόκληρο λαό.

Στη θέση της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των κυβερνητικών συνδυασμών τους, κάποτε με δεξιά και κάποτε με αριστερά δεκανίκια, έχουμε σήμερα τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Στη θέση της τρόικας, έχουμε πλέον τους θεσμούς. Στη θέση των πρώτων μνημονίων και των μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων, έχουμε τώρα τα προαπαιτούμενα και δρομολογούμενες συμφωνίες. Στη θέση της παλιάς, έχουμε μια γυαλιστερή, καινούρια υποτέλεια.

Τους απαρχαιωμένους δούλους, θα αντικαταστήσουν σύγχρονοι, μοντέρνοι. Πάντως, για κάποιον λόγο, «συγκλονιστικές αλλαγές» δεν τις λες.
Το διαβάσαμε εδώ: http://www.alfavita.gr/

Τι είναι η αποστασία

Συμφωνούμε
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης Δεν ξανακολλά το γυαλί. Ούτε η συγκόλληση φαίνεται πως είναι λύση. Η συγκέντρωση τη Δευτέρα το απόγευμα στον «Πανελλήνιο» σηματοδότησε τις εξελίξεις. Ο καθείς και οι ευθύνες του απέναντι στην Ιστορία και τον λαό | EUROKINISSI
Συντάκτης: 
Νίκος Κιάος
 
Τελικώς φαίνεται πως ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως τον ξέραμε, ετελείωσε. Η παγκόσμια παραδοξολογία «καταψηφίζω αλλά στηρίζω την κυβέρνηση» και ταυτοχρόνως «αγωνίζομαι για την ενότητα» είναι η τελευταία πράξη της διάσπασης.
Καημένη Αριστερά! Αλλη μια διάσπαση, που κι αυτή γίνεται εν ονόματι της καθαρότητας, της αυθεντικής αλήθειας (!), του υπερασπιστή των δικαίων και των αγώνων του λαού και του λαϊκού κινήματος. Ανατρέχοντας στην Ιστορία θα δούμε ότι όλες οι διασπάσεις έγιναν απ' αυτούς που ορκίζονταν στην προσήλωση στις αρχές, τους υπερασπιστές της γραμμής, της πολιτικής, της... και τώρα από τους «εμείς είμαστε ο ΣΥΡΙΖΑ».
Ας μεταφερθούμε 50 ακριβώς χρόνια πίσω, το 1965, στα τότε «Ιουλιανά». Τι σήμαινε όμως «Ιουλιανά»; Ηταν το βασιλικό πραξικόπημα κατάργησης της εκλεγμένης με 53% κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου και η αποστασία των βουλευτών της Ε.Κ., αποστασία η οποία στήριξε την πτώση της κυβέρνησης.
Το κίνημα αντίδρασης, αντίστασης και διαμαρτυρίας, με τη θυσία του Σωτήρη Πέτρουλα, ήταν καταγγελία και του βασιλικού πραξικοπήματος και της αποστασίας. Χωρίς αποστάτες βουλευτές δεν θα έπεφτε η κυβέρνηση τότε της Ε.Κ., όχι της Αριστεράς, αλλά η πρώτη με δημοκρατική και προοδευτική πολιτική και πρόγραμμα, 15 χρόνια μετά το τέλος του εμφύλιου πολέμου.
Με τρωτά, με υποχωρήσεις, με συμβιβασμούς, αλλά απέναντι στα κέντρα της αντίδρασης, με κάποια προοπτική για εκδημοκρατισμό ουσιαστικό, για άνοιγμα, για την υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού. Τα λυκόρνια ήταν το παλάτι, οι αμερικανικές υπηρεσίες, η ηγεσία του στρατού, η ΚΥΠ, και όργανά τους το παρακράτος και τα δυναμικά στηρίγματα στις Ενοπλες Δυνάμεις, την Αστυνομία και τη Χωροφυλακή.
Το πραξικόπημα από εταίρους απέτυχε τώρα. Δεν έπεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. του Αλέξη Τσίπρα. Εγινε συμβιβασμός, οδυνηρός, ναι, συνθηκολόγηση. Αλλά δεν παραιτήθηκε ο Τσίπρας.
Η αντίδραση που βρήκε στο κόμμα του πού οδηγεί; Να μην εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα, να μην προχωρήσει σε νέα συμφωνία, σύμβαση, όπως ζητούν οι «βουλευτές του Αριστερού Ρεύματος» (όπως χαρακτήρισε προβεβλημένο στέλεχος της Πλατφόρμας τους βουλευτές, «Εφ.Συν.», σελ. 5, της 28.7.15).
Η αποστασία δεν είναι θεωρητικού χαρακτήρα ιδεολογική αναζήτηση, είναι πράξη πολιτική και μεταφράζεται σε καταψήφιση της κυβέρνησης. Στην ίδια κομματική και κυβερνητική παράταξη ανήκαν ώς τώρα οι καταψηφίσαντες. Αρα δεν είναι ευφυολόγημα το «καταψηφίζω αλλά στηρίζω», είναι συνειδητή, γι' αυτό ασύγγνωστη πράξη.
Με άλλα λόγια, η αποστασία συντελείται και με τις καλύτερες προθέσεις. Αλλωστε και τότε, το 1965, τηρουμένων των αναλογιών, οι αποστάτες υπερασπίζονταν, όπως έλεγαν, τη γραμμή της Ε.Κ. και καλούσαν τον αρχηγό τους και πρωθυπουργό να συμμορφωθεί.
«Βρείτε τα», λένε από δω και από κει διάφοροι. Μα πώς να τα βρουν; Η μεν κυβέρνηση να κάνει τι; Να μην εφαρμόσει αυτά που χάραξε και τα ψήφισε η Βουλή, δηλαδή να παραιτηθεί. Οι του «όχι», «παρών» και «απών». εφόσον εμμένουν και δεν κάνουν βήματα προς την εφαρμογή της πολιτικής, τότε θέλουν την παραίτηση της κυβέρνησής τους (!). Τα πράγματα είναι απλά και καθαρά.
Παλαιό στέλεχος της Αριστεράς, πρώην μέλος του προεδρείου Νεολαίας της ΕΔΑ και της Νεολαίας Λαμπράκη, με αγώνες στην Κατοχή και μετά, με δεκάδες χρόνια διώξεων (εξορίες, φυλακές, Μακρονήσι, χούντα κ.λπ.), «είναι ένας από τους πολλούς της Αριστεράς», όπως αυτοπροσδιορίζεται, με ανησυχίες, με κριτική στάση απέναντι στην καθοδήγηση, με απόσταση από τις επίσημες εκφράσεις του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος στο παρελθόν, είπε σε νεότερο σύντροφό του, προ ημερών, όταν τον ρώτησε:
– Με νύχια και με δόντια να μείνει, αναφερόμενος στην αριστερή κυβέρνηση. Είναι ο καθ' όλα σεβαστός και αγαπημένος από συντρόφους συμφωνούντες κι αντιτιθέμενους, ο 89χρονος Στέφανος Στεφάνου.
Θα υπερασπιστείς ακριβώς αυτό που για πρώτη φορά μπόρεσε να γίνει στην Ιστορία της Ελλάδας. Και μετά στην πορεία, στη συνέχεια, στο μέλλον, θα έρθουν τα άλλα.
Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν ήταν ενιαία, ενωμένη, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, πώς θα αντιμετώπιζε πιο αποφασιστικά τους επιχειρήσαντες και ακόμη επιχειρούντες πραξικοπηματίες. Πώς θα ήταν αν πήγαινε «μπετόν» η κυβέρνηση στις Βρυξέλλες για τη συμφωνία, που έγινε μετά από 17 ώρες!
Δεν ξανακολλά το γυαλί. Ούτε η συγκόλληση φαίνεται πως είναι λύση. Η συγκέντρωση τη Δευτέρα το απόγευμα στον «Πανελλήνιο» σηματοδότησε τις εξελίξεις. Ο καθείς και οι ευθύνες του απέναντι στην Ιστορία και τον λαό.
Αλλωστε και η «εναλλακτική» (δηλαδή λύση;) που προτείνουν οι της Αριστερής Πλατφόρμας, Ρεύματος κ.λπ. τι είναι διαφορετικό από το έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση, έξω από το ευρώ; Δηλαδή μόνη της η Ελλάδα. Χωρίς στηρίγματα διεθνώς. Ας δούμε την Αλβανία πριν από 55 χρόνια κόντρα στη Μόσχα και το Πεκίνο, ας δούμε την Κούβα μόνη πριν από 25 χρόνια μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.
Η πολιτική του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ είναι όμως μέσα κι όχι έξω. Φάνηκε τραγικό ότι το κόμμα «Ομοσπονδία» δεν μπορεί να λειτουργήσει. Υποτίθεται ότι καταργήθηκαν οι συνιστώσες, αλλά οι τάσεις λειτούργησαν αυτόνομα έως φραξιονιστικά. Πού είναι η κοινή θέση, η ενιαία, η απόφαση του κόμματος, όταν οι τάσεις προχωρούν ανεξάρτητα; Και μάλιστα εκ του ασφαλούς. Διότι τι άλλο είναι αυτό το «καταψηφίζω και στηρίζω την κυβέρνηση» όταν περιχαρακώνεσαι πίσω από τον Τσίπρα, τον οποίο στηρίζεις όπως λες και τον τιμάς;
Αν σ' όλα αυτά προστεθούν οι αμετροέπειες, οι ακκισμοί του καταργηθέντος Γιάνη Βαρουφάκη, οι «εμφανίσεις» και «επιδείξεις» της Ζωής Κωνσταντοπούλου και τα διάφορα «σόου», τότε συμπληρώνεται το παζλ που φαίνεται ότι δεν έχει άλλο λόγο παρά την εξυπηρέτηση προσωπικών, εγωιστικών βλέψεων (αρχηγικών;) και τελικώς οδηγεί στη διάσπαση.
Αλλωστε και οι αποστάτες το 1965 έκαναν το κόμμα τους «Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ενωση» - ΦΙ.Δ.Ε.

Η Γερμανία έχει ήδη υπό την κατοχή της την χώρα μας και ακολουθεί η Ιταλία




Η Γερμανία ελέγχει ήδη τα νευραλγικά σημεία της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, οπότε η χώρα μας ευρίσκεται πλέον υπό την κατοχή της – γεγονός που έχει τρομάξει σε μεγάλο βαθμό την Ιταλία, η οποία θα είναι το επόμενο υποψήφιο θύμα.
Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, το ΔΝΤ δεν θα συμμετέχει στο νέο δάνειο που ενδεχομένως θα δοθεί στην Ελλάδα, αν και θα παίρνει μέρος στις διαπραγματεύσεις – κυρίως επειδή θεωρεί πως η διάσωση της χώρας μας δεν είναι εφικτή, χωρίς τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του δημοσίου χρέους.

Εμείς έχουμε την ίδια ακριβώς άποψη (
άρθρο), την οποία θεωρούμε πως συμμερίζεται επίσης η Γερμανία, αν και δεν το δηλώνει – πιθανότατα επειδή πιστεύει πως η Ελλάδα θα μπορέσει να εξυπηρετήσει τελικά το δημόσιο χρέος της, με τη βοήθεια των ιδιωτικοποιήσεων.

Εν τούτοις, επειδή έχει την προηγούμενη εμπειρία της Ανατολικής Γερμανίας, όπου υπολόγιζε πολύ περισσότερα έσοδα από την πώληση επιχειρήσεων, γης και ακινήτων, από όσα τελικά επιτεύχθηκαν, ίσως ο σκοπός της είναι διαφορετικός – δηλαδή, η πλήρης εξαγορά των σημαντικότερων περιουσιακών στοιχείων της χώρας μας, σε εντελώς εξευτελιστικές τιμές.

Άλλωστε γνωρίζει πολύ καλά το παράδειγμα της Μ. Βρετανίας, η πρωθυπουργός της οποίας (M. Thatcher) ιδιωτικοποίησε την κρατική εταιρία τηλεπικοινωνιών British Telecom το 1980 με σημαντική επιτυχία, επειδή προηγουμένως εφάρμοσε όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, κάνοντας την πολύ ελκυστική για τους επενδυτές.

Με απλά λόγια, οι ελληνικές επιχειρήσεις του δημοσίου, όπως επίσης τα υπόλοιπα περιουσιακά του στοιχεία, θα μπορούσαν να πουληθούν τότε μόνο σε σωστές τιμές, εάν η κυβέρνηση θα είχε τον απαιτούμενο χρόνο για να τις εξυγιάνει, κάνοντας τες ελκυστικές – ενώ παράλληλα θα έπρεπε η χώρα να επανέλθει σε πορεία ανάπτυξης, χωρίς την οποία είναι αδύνατον να διαμορφωθούν οι τιμές στο ύψος που αξίζουν.

Για να μπορέσει τώρα η Ελλάδα να ανακάμψει, θα πρέπει να εφαρμοσθεί η σωστή
πολιτική εξυγίανσηςτης οικονομίας της – κάτι που όμως δεν φαίνεται να απασχολεί τους δανειστές της, αφού επιμένουν σε μία ακόμη πιο αυστηρή δημοσιονομική πολιτική.

Ειδικά στο επίπεδο των φόρων, δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζει η Τρόικα πως τα φορολογικά έσοδα μειώνονται συνεχώς σε απόλυτα μεγέθη τα τελευταία χρόνια, παρά τις πολυάριθμες αυξήσεις των συντελεστών – ενώ η αύξηση τους ως προς το ΑΕΠ δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, αφού το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της χώρας έχει κυριολεκτικά καταρρεύσει.

Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται τα φορολογικά έσοδα της γενικής κυβέρνησης, ως απόλυτο μέγεθος στην αριστερή κάθετο, σε δις €, καθώς επίσης ως ποσοστό επί του ΑΕΠ στη δεξιά € – όπου διαπιστώνεται η πτώση τους από σχεδόν 100 δις € το 2008, σε κάτω από 85 δις € το 2014, παρά το ότι αυξήθηκαν έως σχεδόν στο 48% του ΑΕΠ το 2013, από 40% το 2009.

Η συνεχής μείωση τους σε απόλυτα νούμερα οφείλεται προφανώς στην ανάλογη μείωση του ΑΕΠ, λόγω των μέτρων που επιβλήθηκαν – ενώ είναι γνωστό πως η αύξηση των φορολογικών συντελεστών πάνω από ένα ορισμένο όριο, εκτρέφει τη φοροδιαφυγή και περιορίζει σημαντικά τα έσοδα του δημοσίου.

Όσον αφορά δε τα μέτρα που επιβλήθηκαν, βύθισαν την Ελλάδα στον αποπληθωρισμό, καθώς επίσης σε μία ύφεση ισολογισμών (
ανάλυση), η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του σπιράλ του διαβόλου – του καθοδικού σπειροειδή κύκλου, ο οποίος επιδεινώνει όλους τους οικονομικούς συντελεστές, οδηγώντας μία χώρα με συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό στη χρεοκοπία και δολοφονώντας κυριολεκτικά τους Πολίτες της.

Περαιτέρω, η καταστροφική διαχείριση του πρώτου εξαμήνου του 2015 από την κυβέρνηση, ακούσια ή εκούσια, σε συνδυασμό με το απαράδεκτο κλείσιμο των τραπεζών για 21 ημέρες, καθώς επίσης του χρηματιστηρίου για πάνω από ένα μήνα, θα προκαλέσει ύφεση μεταξύ 5% και 7% του ΑΕΠ – όπως έχουμε ήδη αναφέρει.

Επομένως, το ΑΕΠ του 2015 θα μειωθεί κατά τουλάχιστον 10 δις € – οπότε θα οδηγηθούν στην ανεργία περί τα 200.000 άτομα (για κάθε μείωση του ΑΕΠ κατά 50.000 € χάνεται μία θέση εργασίας), μειωμένα κατά τον αριθμό αυτών που θα μεταναστεύσουν, θα αυξηθούν οι δαπάνες του κράτους, θα μειωθούν ξανά τα έσοδα του κοκ.

Οι μειώσεις τώρα αυτές δεν πρόκειται να ισοσκελισθούν από τις ιδιωτικοποιήσεις σε τιμές εκποίησης οπότε, όσα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου και αν πουληθούν, η χώρα θα χρειάζεται συνεχώς νέα δάνεια για να καλύπτει τα ελλείμματα της – χωρίς φυσικά να μειώνεται το δημόσιο χρέος της σε απόλυτους αριθμούς, ενώ θα αυξάνεται ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, φτάνοντας σε πολύ υψηλότερα επίπεδα από τις προβλέψεις του ΔΝΤ (220% του ΑΕΠ).

Ολοκληρώνοντας, το ΔΝΤ αναγνώρισε στη τελευταία έκθεση του ότι, δεν πρόκειται να επιτευχθούν έσοδα 50 δις € από τις
ιδιωτικοποιήσεις, υπό τις σημερινές συνθήκες – παρά το ότι η πραγματική αξία των περιουσιακών στοιχείων είναι κατά πολύ μεγαλύτερη.

Εύλογα λοιπόν δεν θέλει να συμμετέχει στο νέο πακέτο διάσωσης, εάν δεν προηγηθεί η διαγραφή του χρέους, τουλάχιστον κατά 50% – με την οποία όμως δεν συμφωνεί η Γερμανία, επιδιώκοντας την πλήρη μετατροπή της Ελλάδας σε
προτεκτοράτο της. Άλλωστε ελέγχει ήδη τα νευραλγικά σημεία της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, οπότε η χώρα μας ευρίσκεται πλέον υπό την κατοχή της – γεγονός που έχει τρομάξει την Ιταλία, η οποία θα είναι το επόμενο υποψήφιο θύμα.
Analyst Team
http://www.logiosermis.net/2015/07/blog-post_419.html#.Vbu32kkw9gU

Γ. Κοντογιώργης: "Είναι η απάτη η χρήση του όρου "Δημοκρατία" στα σύγχρονα Κράτη"




Για την πραγματική λειτουργία της Δημοκρατίας, η οποία προϋποθέτει ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ λογοδοσία, δηλαδή έλεγχο των αντιπροσώπων από το εκλογικό σώμα για ΚΑΘΕ ενέργειά τους με έννομο δικαστικό τρόπο και όχι με την πρόφαση μιας απλής διαδικασίας κομματικών εκλογών κάθε τέσσερα χρόνια, μίλησε ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Γιώργος Κοντογιώργης σε ραδιοφωνική εκπομπή.
"Σημασία έχει εάν η κοινωνία θεωρείται θεσμός της Πολιτείας. Εν προκειμένω δεν θεωρείται. Η πρώτη προϋπόθεση είναι να είναι θεσμός της Πολτείας, όπως είναι η Βουλή παραδείγματος χάριν. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι να έχει τις αρμοδιότητες του εντολέα. Εντολέας δεν είναι κάποιος ο οποίος ρίχνει το χαρτάκι στο κουτί και στη συνέχεια αυτός ο οποίος εξελέγη να κάνει ότι του αρέσει, αλλά η έννοια της εντολής είναι από την πρώτη μέρα ως την τελευταία να είναι σε σχέση αντιπροσώπευσης άρα εντολοδόχου με τον εντολέα."

Όχι μόνο η κοινωνία δεν αποτελεί θεσμό της Πολιτείας, αλλά αντιμετωπίζεται ως εχθρός.

"Τα σημερινά πολιτεύματα είναι πολιτεύματα αυστηρής ολιγαρχίας. Οι ολιγαρχίες στις αρχαίες πόλεις, απ' όπου αντλούμε και τις έννοιες γιατί δεν έχουμε άλλα παραδείγματα, περιείχαν και έναν λαό στους κόλπους τους ως θεσμό. Απλώς δεν ήταν όλοι οι πολίτες, ήταν ένα μέρος των πολιτών που είχαν περιουσιακές δυνατότητες. Σήμερα δεν περιέχεται ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ πολίτης στην έννοια του θεσμού της Πολιτείας."

"Όλος ο κόσμος έχει το ίδιο πολιτικό σύστημα με κάποια κράτη να έχουν πιο αυταρχική παρέκκλιση. Όλα όμως τα Κράτη έχουν το ΙΔΙΟ πολιτικό σύστημα."

"Όλη η συζήτηση σήμερα γίνεται για περάσουμε από την εποχή του Δράκοντα στην εποχή του Σόλωνα. Για να εξευρωπαΐστούμε οπισθοδρομήσαμε από τον 19ο αιώνα στον 7ο αιώνα π.Χ."

Ο κύριος Κοντογιώργης πρότεινε πως ο παραγματικός έλεγχος του σώματος των πολιτών προς την εξουσία μπορεί να γίνει με αρμόδια Δικαστήρια, στα οποία θα συμμετέχουν με αυστηρό έλεγχο και κληρωτά πολίτες, και όχι πολιτικοί, όπως γίνεται σήμερα στη Βουλή όπου ο πολιτικός... ελέγχει πολιτικό. Επιπλέον πρότεινε πως η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει στην άμεση συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στο πολίτευμα, μέσω διαδικτυακών ψηφοφοριών ελεγμένων αυστηρά από επιστημονικούς θεσμικούς φορείς. Μέσω των ψηφοφοριών αυτών μπορεί να εκφράζεται η λαΐκή βούληση και να αποφεύγονται ταυτόχρονα οι δαπάνες δημοψισμάτων που δεν έχουν στο δια ταύτα δημοκρατικό χαρακτήρα.

http://www.logiosermis.net/2015/07/blog-post_985.html#.VbuodEkw9gU

Το «κουαρτέτο» υπαγορεύει εγγράφως στην κυβέρνηση διόρθωση ψηφισμένων νομοσχεδίων!




Oι λεγόμενοι θεσμοί, δηλαδή το κουαρτέτο πλέον των δανειστών της χώρας (ΔΝΤ- ΕΕ- ΕΚΤ –ESM) αποκτώντας περισσότερο θράσος από τη νέα μνημονιακή συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση μαζί τους, έχουν ξεπεράσει κάθε όριο αποικιοκρατικήςσυμπεριφοράς.
Δεν αρκούνται πλέον να υπαγορεύουν ως προαπαιτούμενο χρηματοδότησης της χώρας την ψήφιση συγκεκριμένων νομοσχεδίων περιγράφοντας με ακρίβεια το περιεχόμενό τους, αλλά στέλνουν και επιστολές στην κυβέρνηση, με τις οποίες την επικρίνουν ακόμα και γιακακή μετάφρασή τους από τα αγγλικά , αλλά και απαιτούν με εξευτελιστικό τρόπο ναδιορθωθούν ψηφισμένοι από τη Βουλή νόμοι και ακόμα τον τρόπο που πρέπει να γραφτούν οι κανονιστικές διατάξεις εφαρμογής τους.

Οι «θεσμοί», πριν καν στεγνώσει το μελάνι από τη δημοσίευση στο ΦΕΚ του πρόσφατα ψηφισμένου νόμου 4334/2015, που περιείχε τις προαπαιτούμενες μνημονιακές ανατροπές στο Φ.Π.Α. και το ασφαλιστικό, έστειλαν επιστολή στην κυβέρνηση με προτεινόμενες σ’αυτόν διορθώσεις.

Ειδικά για τις παραγράφους 27, 28, 30 και 32 του άρθρου 1 εγκαλούν την κυβέρνηση είτε για λάθη στη μετάφραση σε σχέση με το περιεχόμενο που είχε συμφωνήσει μαζί τους είτε για ασάφειες είτε για παραλείψεις.

Απαιτούν από την κυβέρνηση να προσθέσει διάταξη με την οποία να παγώνει τιςκατώτερες συντάξεις μέχρι το 2021 στα επίπεδα που έχουν διαμορφωθεί το 2015 (486 ευρώ το μήνα για το ΙΚΑ) και ούτω καθ’εξής, να επεκτείνει και στους συνταξιούχους του δημοσίου τομέα τις δυσμενείς διατάξεις αυτού του νόμου για χορήγηση μόνον της αναλογικής κατώτατης σύνταξης (333 ευρώ μηνιαία) για όσους συνταξιοδοτηθούν πριν την ηλικία των 67 ετών, για αυξημένες κρατήσεις για υγειονομική περίθαλψη στις κύριες και επικουρικές συντάξεις και για αναδρομική εφαρμογή των νόμων 3863/2010 και 3865/2010σε όλους όσοι έκαναν αίτηση συνταξιοδότησης από 01-01-2015.

Επίσης, απαιτούν να θεωρείται ως έτος βάσης για τη σταδιακή αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης ,με βάση το προσδόκιμο της ζωής, το 67ο έτος της ηλικίας.

Ως να μην έφτανε μάλιστα αυτό υπαγορεύουν εγγράφως και ποιο ακριβώς περιεχόμενο θα έχουν οι εγκύκλιοι και οι υπουργικές αποφάσεις που πρέπει να εκδοθούν σε εφαρμογή αυτού του νόμου.

Η αποστολή αυτής της προκλητικής και θρασύτατης επιστολής του κουαρτέτου των δανειστών προς την κυβέρνηση αποδεικνύει ότι η συμφωνία που υπογράφηκε τους δίνει τη δυνατότητα να συμπεριφέρονται με τέτοιο εξευτελιστικό για το λαό και τη χώρα μας τρόπο ενθυμούμενοι πολλοί εξ’ αυτών το μαύρο παρελθόν τους ως αδίστακτων αποικιοκρατών.

Κυρίως, όμως, αποδεικνύει ότι οι ισχυρισμοί Υπουργών της κυβέρνησης ότι θα εφαρμόζουν τις μνημονιακές υποχρεώσεις με ευέλικτο και φιλικό προς τα λαϊκά στρώματα τρόπο δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα της σκληρής εποπτείας και κηδεμονίας που θα τους ασκούν οι λεγόμενοι θεσμοί.

Η κυβέρνηση έχει να επιλέξει είτε μεταξύ της ταπεινωτικής υποταγής που συνεπάγεται η υπογραφή του νέου μνημονίου είτε του απεγκλωβισμού της από αυτό και τηςπροώθησης εναλλακτικών λύσεων που θα δώσουν θετική διέξοδο από την κρίση.Τρίτος δρόμος, δυστυχώς, για την υπέρβαση του πολιτικού αυτού διλήμματος δεν υπάρχει.

iskra.gr
http://www.logiosermis.net/2015/07/blog-post_839.html#.VbunsUkw9gU

Η αποικιακή προέλευση του ελληνικού μνημονίου



Όταν, πριν δύο εβδομάδες, δημοσιεύθηκαν στον τύπο οι σκληροί όροι του νέου «προγράμματος διάσωσης» για την Ελλάδα, πολλοί διερωτήθηκαν εάν η χώρα μπορεί ακόμα να θεωρείται κυρίαρχο κράτος. Ο όρος «αποικία χρέους», τον οποίο χρησιμοποιούσε από καιρό ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υποστηρικτές του, άρχισε ξαφνικά να εμφανίζεται παντού στον τύπο.

του Τζέιμι Μάρτιν

Ακόμη και οι Financial Times χρησιμοποίησαν αυτοκρατορικού τύπου ορολογία: «μια διάσωση με όρους σαν αυτούς που καθορίστηκαν στις Βρυξέλλες», έγραψαν σε έναεντιτόριαλ της 13ης Ιουλίου, «κινδυνεύει να μετατρέψει τη σχέση με την Ελλάδα σε σχέση αποικιακού επικυρίαρχου προς τον υποτελή του».

Διατυπώσεις όπως αυτές οδήγησαν σε ιστορικές συγκρίσεις. Ως ένας δυνατός παραλληλισμός αναφέρθηκε η Αίγυπτος των τελών του δέκατου ένατου αιώνα. Το 1876, καθώς η υπερχρεωμένη Αίγυπτος βρισκόταν κοντά στην πτώχευση, ο Χεδίβης Ισμαήλ Πασάς συμφώνησε να δημιουργηθεί μια διεθνής επιτροπή, στελεχωμένη από Ευρωπαίους, που να έχει εποπτεία του αιγυπτιακού προϋπολογισμού και έλεγχο επί ορισμένων πηγών δημόσιων εσόδων, με σκοπό να εξασφαλίσει την έγκαιρη εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους. Η ρύθμιση αυτή άνοιξε μια νέα και παρατεταμένη περίοδο έντονης ευρωπαϊκής επέμβασης στην Αίγυπτο –η Caisse de la Dette Publique καταργήθηκε μόλις το 1940.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η σύγκριση με την Αίγυπτο του δέκατου ένατου αιώνα εξυπηρετεί μια πολεμική χρήση κυρίως ως μεταφορά: οι ηγέτες της ευρωζώνης δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα σαν να ήταν ημι-αποικιακό έδαφος. Αλλά εδώ λειτουργεί κάτι περισσότερο, που δεν είναι απλώς μεταφορά –τουλάχιστον ιστορικά μιλώντας. Όπως έχουν δείξει πρόσφατες έρευνες στη διεθνή ιστορία, υπάρχουν σημαντικές, και συχνά συσκοτισμένες, συνέχειες ανάμεσα στους θεσμούς και τις πρακτικές του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού και τα συστήματα παγκόσμιας διακυβέρνησης που δημιουργήθηκαν ή επεκτάθηκαν κατά το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα
[1].
Μία τέτοια περίπτωση είναι και η διεθνής χρηματοπιστωτική εποπτεία και διοίκηση. Η πρώτη φορά που ένας διεθνής οργανισμός επέβλεψε ένα πρόγραμμα λιτότητας σχεδιασμένο για να κερδίσει την εμπιστοσύνη ξένων δανειστών, ήταν ακριβώς η εμπειρία του εξωτερικού δημοσιονομικού ελέγχου στην Αίγυπτο, καθώς και σε άλλες παρόμοιες «αποικίες χρέους», η οποία δημιούργησε ένα μοντέλο για το πώς πρέπει να σχεδιάζεται ένα τέτοιο πρόγραμμα.

Την άνοιξη του 1921, η νεαρή τότε Κοινωνία των Εθνών, ενώ ακόμα πάλευε να προσδιορίσει τον οικονομικό της ρόλο, κλήθηκε να βοηθήσει στη διάσωση του ηττημένου και διαμελισμένου αυστριακού κράτους από τον εξοντωτικό υπερπληθωρισμό και την οικονομική αστάθεια
[2]. Άρχισε αμέσως τη δουλειά για ένα φιλόδοξο διεθνές πρόγραμμα οικονομικής ανασυγκρότησης[3]. Τίποτε παρόμοιο δεν είχε επιχειρηθεί μέχρι τότε στην καρδιά της Ευρώπης· το μόνο πραγματικό σχετικό προηγούμενο προερχόταν από τη διακυβέρνηση εδαφών υπερπόντιων ή –για την περίπτωση της Ελλάδας τη δεκαετία του 1890- της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Το μείζον πρόβλημα που αντιμετώπιζαν από την πρώτη στιγμή οι υπάλληλοι της ΚτΕ στην Αυστρία ήταν: πώς να βασιστούν στο νέο και αδύναμο μετά την κατάρρευση των Αψβούργων κράτος, ώστε να πραγματοποιήσει τις επώδυνες μεταρρυθμίσεις που θεωρούσαν απαραίτητες –την άμεση παύση της εκτύπωσης χρήματος και μια γερή δόση δημοσιονομικής λιτότητας; Εάν έκανε αυτές τις μεταρρυθμίσεις, το αυστριακό κράτος θα μπορούσε να ζητήσει ξένα δάνεια και σταδιακά να ξαναρχίσει κανονική οικονομική δραστηριότητα. Αλλά ήταν σαφές ότι όλα αυτά δεν θα ήταν δημοφιλή στην κοινωνία: η Αυστρία είχε ένα από τα ισχυρότερα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και μερικά από τα καλύτερα οργανωμένα συνδικάτα στην Ευρώπη. Η απόλυση χιλιάδων υπαλλήλων, οι περικοπή επιδομάτων και η αύξηση φόρων δεν ήταν αστείο· οι εργατικές ταραχές θα ήταν αναπόφευκτες, φοβούνταν οι αξιωματούχοι της ΚτΕ.

Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα σύστημα εξωτερικής εποπτείας στη Βιέννη, υπό την ηγεσία κάποιου που να μην προέρχεται από την Αυστρία και να μην εμπλέκεται στην εθνική πολιτική. Ένας «ουδέτερος» πειθαρχητής, με άλλα λόγια, ο οποίος να φροντίσει ώστε το κράτος θα έκανε ό,τι μπορούσε για να σταθεροποιήσει το νόμισμα –ακόμη και απέναντι σε εσωτερικές πολιτικές αναταραχές. Οι ξένοι δανειστές ζήτησαν επίσης να εκχωρηθεί εξωτερική εποπτεία επί των περιουσιακών στοιχείων του αυστριακού κράτους ως εξασφάλιση των δανείων τους. Χωρίς αυτές τις εγγυήσεις, φοβούνταν οι υπάλληλοι της ΚτΕ, λίγοι θα έστελναν τα χρήματά τους στην Αυστρία. Προκειμένου να κριθεί άξιο εξωτερικής βοήθειας, το αυστριακό κράτος έπρεπε έτσι να δεχθεί δραματική περιστολή της κυριαρχίας του.

Τα μόνα μοντέλα για μια τέτοια χρηματοπιστωτική εποπτεία προέρχονταν από τη διοίκηση του δημόσιου χρέους κρατών και αποικιών εκτός Ευρώπης, ή στην περιφέρειά της, το δέκατο ένατο και τις αρχές του εικοστού αιώνα: την Αίγυπτο, την Οθωμανική Τουρκία, την Κίνα, τη Δομινικανή Δημοκρατία, την Τυνησία, την Ελλάδα και ούτω καθεξής. Αυτά τα υπό εξωτερική διοίκηση συστήματα ελέγχου θεσπίζονταν συνήθως σε περιπτώσεις όπου οι ξένοι δανειστές, φοβούμενοι απώλειες, πίεζαν τις κυβερνήσεις τους να παρέμβουν διπλωματικά ή ακόμη και να εισβάλουν στο κράτος ή την αποικία-οφειλέτη. Στη συνέχεια, ζητούσαν να μεταφερθεί ο έλεγχος της δημοσιονομικής πολιτικής του οφειλέτη σε μια εξωτερική επιτροπή η οποία να επιβλέπει τις δημόσιες δαπάνες, ώστε να μην θέτουν σε κίνδυνο την εξυπηρέτηση του χρέους, και ενίοτε να αναλαμβάνει τον άμεσο έλεγχο των πηγών κρατικών εσόδων.

Στις αρχές του 1920, οι τραπεζίτες στη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη δεν έβλεπαν το πρόβλημα της αυστριακής χρηματοπιστωτικής αστάθειας τόσο διαφορετικό από τις προηγούμενες περιπτώσεις. Αν ήταν να δοθούν δάνεια, επέμειναν ότι έπρεπε να δημιουργηθεί στη Βιέννη ένα σύστημα φορολογικού ελέγχου ουσιαστικά ταυτόσημο με εκείνο της Δημόσιας Διοίκησης του Οθωμανικού Χρέους ή της Υπηρεσίας Ναυτιλιακών Τελωνείων της Κίνας. Οι αξιωματούχοι της ΚτΕ διαμαρτύρονταν: τέτοιες μορφές διοίκησης δεν μπορούν να ασκηθούν άμεσα στην «πολιτισμένη» Ευρώπη χωρίς να προκαλέσουν σοβαρή πολιτική δυσαρέσκεια. Καμία άλλη παρόμοια κατάργηση της οικονομικής κυριαρχίας ενός λευκού, ευρωπαϊκού, χριστιανικού κράτους δεν είχε ξαναγίνει ποτέ πριν –με εξαίρεση την Ελλάδα.

Παρ’ όλα αυτά, οι αξιωματούχοι της ΚτΕ μελέτησαν αυτούς τους μηχανισμούς επιβολής του χρέους και τους χρησιμοποίησαν ως πρότυπα για την Αυστρία. Επί τόπου, υπεύθυνος του προγράμματος της ΚτΕ ορίστηκε ένας «Γενικός Επίτροπος», ο οποίος έδρευε στη Βιέννη και διέθετε δικαίωμα βέτο επί του αυστριακού προϋπολογισμού. Μπορούσε να αρνηθεί να διαθέσει κεφάλαια αν οι αυστηρές μεταρρυθμίσεις που ζητούσε δεν προχωρούσαν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Λογοδοτούσε σε μια πολυεθνική Επιτροπή Ελέγχου, και το όλο σύστημα είχε στηθεί και συντονιζόταν από την Οικονομική Επιτροπή της ΚτΕ στη Γενεύη. Ως Γενικός Επίτροπος επιλέχθηκε ο δήμαρχος του Ρότερνταμ, Alfred Rudolf Zimmerman, που βασικό του προσόν ήταν ότι είχε καταστείλει επιτυχώς μια σοσιαλιστική εξέγερση το 1918. Γρήγορα έγινε ένας από το πιο ισχυρούς –και πιο μισητούς- ανθρώπους στη Βιέννη.
Οι αξιωματούχοι της ΚτΕ αφιέρωσαν πολύ κόπο για να πείσουν ότι το σύστημα που σχεδίασαν για την Αυστρία δεν ήταν ίδιο με εκείνα που εφαρμόστηκαν στην Αίγυπτο, την Τουρκία και την Κίνα: εδώ, οι ιδιώτες δανειστές δεν ανέλαβαν άμεσα τον έλεγχο της αυστριακής φορολογικής πολιτικής· κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο, επέμειναν, σε ένα μοντέρνο και «πολιτισμένο» ευρωπαϊκό κράτος. Απλώς εδώ η Κοινωνία των Εθνών θα χρησίμευε ως μεσολαβητής, ή ως «μαξιλαράκι», μεταξύ των δανειστών και του αυστριακού κράτους. Αυτό θα έκανε μικρότερη την ταπείνωση που ένιωθαν οι Αυστριακοί, ενώ παράλληλα θα απέτρεπε τους ξένους δανειστές από το να πιέζουν τις κυβερνήσεις τους για εισβολή κάθε φορά που είχαν απώλειες. Αντί να ζητούν κανονιοφόρους, θα μπορούσαν τώρα να υποβάλλουν τις καταγγελίες τους στη Γενεύη.

Οι γραφειοκράτες και εμπειρογνώμονες που είχαν αναλάβει την ανασυγκρότηση της Αυστρίας επέμεναν να τονίζουν ότι εκτελούσαν την αποστολή ενός καθαρά ουδέτερου διεθνούς οργανισμού. Αυτό το έκαναν, εν μέρει, για να αποκρύψουν αυτό που ήταν προφανές σε όλους τους παρατηρητές: ότι το σύστημά τους για την Αυστρία είχε πράγματι πολλά κοινά με εκείνα που είχαν σχεδιαστεί για τον μη-ευρωπαϊκό κόσμο. Τα χρόνια εκείνα, για παράδειγμα, η «οθωμανοποίηση» είχε γίνει ένας δημοφιλής μειωτικός όρος στη Γερμανία, καθώς αυξάνονταν οι φόβοι ότι μια παρόμοια λύση επρόκειτο να επιβληθεί και στο Βερολίνο
[4]. Οι αξιωματούχοι της ΚτΕ αντιμετώπιζαν συχνά επικρίσεις ότι η δραστηριότητά τους στη Βιέννη συνιστούσε δραματική παραβίαση της κυριαρχίας της Αυστρίας, και ακόμη ότι είχαν εκμεταλλευτεί τη μεταπολεμική αδυναμία της χώρας για να «επιβάλουν μια ξένη τυραννία»[5].

Αυτό που είχαν φέρει στη Βιέννη μπορεί να μην ήταν ακριβώς μια οθωμανικού ή κινεζικού τύπου διοίκηση του δημόσιου χρέους, αλλά δεν απείχε και πολύ
[6].

Η Κοινωνία των Εθνών καθιέρωσε παρόμοια προγράμματα οικονομικής ανασυγκρότησης σε πολλά διαφορετικά κράτη της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης τα επόμενα χρόνια. Αν και η χρηματοοικονομική σταθερότητα της Ευρώπης δεν άντεξε ούτε μέχρι τη δεκαετία του 1930, το έργο της ΚτΕ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη είχε μια μακρά μετά θάνατον ζωή, καθώς αποτέλεσε σημαντική πηγή εμπειρίας και τεχνογνωσίας για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο
[7].

Εδώ λοιπόν μπορεί να βρεθεί η απώτερη προέλευση των μεταγενέστερων προγραμμάτων «διαρθρωτικών προσαρμογών» του ΔΝΤ, όπως και του πρόσφατου ελληνικού προγράμματος διάσωσης. Όταν αυτά τα πρώιμα σχέδια ανασυγκρότησης άρχιζαν να τίθενται σε εφαρμογή, οι σχεδιαστές τους δεν είχαν πολλά παραδείγματα από τα οποία να αντλήσουν έμπνευση. Το καλύτερο που βρήκαν να κάνουν ήταν να επαναφέρουν μια μορφή ημι-αποικιακής διοίκησης πίσω στη μητρόπολη –μολονότι ήξεραν ότι αυτό μπορεί να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο για την αντιμετώπιση ενός κυρίαρχου ευρωπαϊκού κράτους.

Jamie Martin,
υποψήφιος διδάκτορας στο Τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.

Πρώτη δημοσίευση:
The Colonial Origins of the Greek Bailout.
Μετάφραση: Α.Γ. Χρησιμοποιήθηκε αυτούσια η εικονογράφηση από το πρωτότυπο.

Σημειώσεις:
[1] Πιο πρόσφατα, στο Susan Pedersen, The Guardians: The League of Nations and the Crisis of Empire (Oxford: Oxford University Press, 2015).
[2] Βλ. Patricia Clavin, Securing the World Economy: The Reinvention of the League of Nations, 1920-1946 (Oxford: Oxford University Press, 2013), για μια πρωτοποριακή μελέτη του οικονομικού έργου της Κοινωνίας των Εθνών.
[3] Η πληρέστερη ανάλυση της οικονομικής ανασυγκρότησης της Αυστρίας από την ΚτΕ είναι του Nathan Marcus, The most thorough account of the League’s financial reconstruction of Austria is in Nathan Marcus, “Credibility, Confidence and Capital: Austrian reconstruction and the collapse of global finance, 1921-1931.” αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή, New York University, 2012.
[4] Stefan Ihrig, Atatürk in the Nazi Imagination (Cambridge, MA: Harvard University Press, 2014), 26.
[5] Salter, “General Survey,” in League of Nations, The Financial Reconstruction of Austria: General Survey and Principal Documents (Geneva, 1926), 82.
[6] Η Anne Orde υποστηρίζει ότι η διοίκηση της ΚτΕ στην Αυστρία στην πραγματικότητα προέβλεπε μεγαλύτερο έλεγχο στα δημόσια οικονομικά από ό,τι το οθωμανικό και το κινεζικό αντίστοιχό της. Βλ. Orde, British Policy and European Reconstruction After the First World War (Cambridge: Cambridge University Press, 1990), 144-145.
[7] Για το σημείο αυτό, βλ. Louis Pauly, “The League of Nations and the Foreshadowing of the International Monetary Fund.” Essays in International Finance, 201 (Princeton: Princeton University Press, 1996), 1-52.


Μέσω eleutheriellada.wordpress.com
http://www.logiosermis.net/2015/07/blog-post_970.html#.Vbumo0kw9gU

Αποφάσισαν χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς αυτούς



syrizaΠαρά τα όσα διακήρυσσαν προεκλογικά ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, έφεραν στη χώρα το τρίτο και πιο βάρβαρο Μνημόνιο. Και τώρα συγκρούονται και κάνουν δηλώσεις στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. 
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Αλέξης Τσίπρας και πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν κάνει ένα μεγάλο λάθος.
Έχει γίνει μια παρεξήγηση.
Οι πολίτες δεν έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ για να βλέπουν τον Αλέξη Τσίπρα να περιφέρεται ασκόπως και να χαζογελάει. 
Οι πολίτες δεν έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνει κουμάντο η παρέα του Αλέξη Τσίπρα.
Οι πολίτες δεν έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνει καριέρα ο Νίκος Παππάς, τον οποίο δεν...
γνώριζε κανείς.
Οι πολίτες δεν έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, για να τρώνε στη μάπα -μέσα από τα κανάλια των ολιγαρχών- χυδαίες φάτσες σαν του Νίκου Φίλη.
Οι πολίτες δεν έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, για τις προσωπικές φιλοδοξίες ή ιδεοληψίες του Παναγιώτη Λαφαζάνη, της Ζωής Κωνσταντοπούλου, του Γιάνη Βαρουφάκη και των άλλων μελών της κυβέρνησης και του κόμματος.
Οι πολίτες έκαναν κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή παρουσίασε ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα και υποσχέθηκε πως θα το υλοποιήσει.
Έξι μήνες μετά τις εκλογές, κανένα σημείο του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ δεν ισχύει, ενώ η χώρα είναι μπροστά σε ένα νέο Μνημόνιο.
Ποια είναι η χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ;
Ότι είναι Πρώτη Φορά Αριστερά;
Μα δεν είναι. Ο Αλέξης Τσίπρας και πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιούν τις ίδιες ακριβώς φράσεις και δικαιολογίες που έλεγαν ο Αντώνης Σαμαράς, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Μάκης Βορίδης. Αριστεροί είναι κι αυτοί;
Οι πολίτες αδιαφορούν παντελώς για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ.
Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.
Μπορούν να προσπαθήσουν να φέρουν στον «ίσιο δρόμο» τον Αλέξη Τσίπρα, μπορούν να τον ρίξουν, μπορούν να πάνε στον γκρεμό μαζί του.
Δεν ξέρω γιατί ο Αλέξης Τσίπρας θέλει εσωκομματικό δημοψήφισμα. Ο Αλέξης Τσίπρας θα έπρεπε να ντρέπεται ακόμα και να αναφέρει τη λέξη δημοψήφισμα.
Το δημοψήφισμα έγινε στις 5 Ιουλίου, οι πολίτες ψήφισαν 61,3% Όχι, και ο Αλέξης Τσίπρας μια εβδομάδα μετά συμφώνησε στα μέτρα Γιούνκερ που οι πολίτες είχαν πει Όχι στο δημοψήφισμα.
Ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβει πως η ιδρυματοποίηση είναι πολύ κακό πράγμα και πως δεν είναι όλος ο κόσμος το άθλιο παρεάκι που έχει μαζέψει γύρω του. Αν και τώρα μάλλον είναι αργά.
Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν.
Αλλά να θυμούνται πως ένα από τα μεγαλόστομα προεκλογικά συνθήματα του κόμματός τους ήταν το «Αποφάσισαν χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς αυτούς».
Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αν συνεχίσετε να αγνοείτε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, το σύνθημα σας θα σας επιστραφεί:
Αποφασίσατε χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς εσάς.
Γιατί εμείς θα προχωρήσουμε.
Και χωρίς εσάς. 

Αρχαίων γεύσεις - Συμπόσιο και ταβέρνες

Την άνοιξη είναι ο χρώμιος καλός, ο ανθείας το χειμώνα και το καλύτερο φαϊ γαρίδα σε συκόφυλα, γλυκό να τρώς κατσίκι το φθινόπωρο, να τρώς το γουρουνάκι όταν μαζεύουν και πατούνε τα σταφύλια, μα για το αρνάκι όταν καλοκαιριάζει και φωνάζουν τα τζιτζίκια και ύστερα έρχεται ο τόνος της θάλασσας, καλούτσικο φαϊ που από όλα ξεχωρίζει όταν του βάλεις μιτωτό, και το παχύ μοσχάρι θαρρώ είναι καλό και νύχτα και ημέρα. Οι οδηγίες είναι απλές και όποιος θέλει μπορεί να τις ακολουθήσει, ακόμη και σήμερα είκοσι πέντε αιώνες μετά.. Γιατί το φαγητό πάντα ήταν ένα, έτσι λοιπόν η εκπομπή αυτή θέλει να γεφυρώσει τις αποστάσεις και να μιλήσει για τη διατροφή των αρχαίων για τα είδη των τροφών και τις πρώτες ύλες, για την προέλευση τους, δηλαδή τα ενδόδημα και τα αποικιακά όπως λέγαμε έως και πρίν από μερικά χρόνια και βέβαια για τις αρχαίες συνταγές τους μαγείρους τα σκεύη παρασκευής του φαγητού αλλά και σερβιρίσματος, για τα συμπόσια και φυσικά για τον οίνο, για τους διάσημους καλοφαγάδες, τα φαγητά, τις συνήθειες που έφτασαν έως σήμερα και για πολλά ακόμη, κυρίως όμως αυτή η εκπομπή φιλοδοξεί να είναι εύγεστη και μυρωδάτη, όπως κάθε καλή κουζίνα κάθε εποχή.

Οι αρχαίοι συγγραφείς που ασχολήθηκαν με τη διατροφή ως μέσο εκλέπτυνσης της ζωής άλλοτε όμως και για την θεραπεία ή την ενίσχυση της φυσικής κατάστασης του ανθρώπου αποτελούν την πολύτιμη πηγή πληροφοριών που φθάνουν έως σήμερα αν και πολύ αποσπαματικά, ο Όμηρος ο Ησίοδος, ο Θεόκριτος, ο Αρχέστρατος φυσικά, που θεωρείται ο πατέρας της γαστρονομίας, ο Ιπποκράτης, ο Αριστοφάνης σε όλες τις κωμωδίες του, ο Αριστοτέλης και ο Πλάτων, ο Ευρυπίδης, ο Σοφοκλής, ο Μαίνανδρος, ο Πλούταρχος, ο Φιλόστρατος, ακόμη και ο Πτωχοπρόδρομος του βυζαντίου και ο Ψελλός είναι μερικοί μόνο από αυτούς.

To κεφάλαιο της ελληνικής γαστρονομίας και διαιτολογίας είναι τεράστιο, αρχίζει από την Κρήτη της Μινωικής εποχής και το προϊστορικό Αιγαίο και αφού διασχίσει αιώνες και χιλιετίες φθάνει εως το βυζάντιο. Είναι μιά παράδοση που κάπου χάθηκε, κάπου ξαναβρέθηκε μέσα στο χρόνο και τελικά όσο κι αν αυτό φαίνεται απίστευτο, ένα μέρος της έφτασε έως σήμερα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η αρχαία ελληνική διατροφή και γαστρονομία είναι η πηγή απο την οποία άντλησε πολλά στοιχεία μέσω και των Ρωμαίων φυσικά που ακολούθησαν, η σύγχρονη ευρωπαϊκή διατροφή και κουζίνα. Και ένας από τους λόγους που συνέβη αυτό είναι, όπως γράφει ο Αθήναιος στους δειπνοσοφιστές του, ότι οι Έλληνες αντιμετώπισαν την γαστρονομία ως τέχνη, Ουδέν ο μάγειρος του ποιητού διαφέρει, ο νούς γαρ έστιν εκατέρω τούτων τέχνη, λέει χαρακτηριστικά.

Αντι-μήνυση υπέρ Γιάννη Βαρουφάκη. Κατατέθηκε στην Εισαγγελία κατά της διαφθοράς με αρ. πρωτ.1095/30-7-2015 και στην Πρόεδρο Αρείου Πάγου με αρ. πρωτ. 1415/29-7-2015



Αναφορά Μηνυτήριος – Υπόμνημα – Ειδική Καταγγελία - Κατάθεση – & Ανοικτή Επιστολή

ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΝ Αρ. Πρωτ………Κατατέθηκε στην Εισαγγελία κατά της διαφθοράς με αρ. πρωτ.1095/30-7-2015 και στην Πρόεδρο Αρείου Πάγου με αρ. πρωτ. 1415/29-7-2015
Προς
Κ. Εισαγγελέα,
Κύριο Πρωθυπουργό, Κύριο Τσίπρα Αλ.
Υπουργό Οικονομίας κ. Τσακαλώτο Ευκλ.
Οικονομική Αστυνομία
Υπουργεία Οικονομικών, Δικαιοσύνης, Ανάπτυξης, Υγείας, Αμύνης, Βουλευτές
Εισαγγελία Αρείου Πάγου, Εισαγγελία Εφετών ΣΔΟΕ, ΣΕΔΔ, Εφορίες.
Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, Πρεσβείες Ελβετίας Λουξεμβούργου, Λιχτεστάιν, κλπ.
Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, Ευρωπαϊκή Ένωση, Διεθνείς Οργανισμούς Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Κοιν: ΜΜΕ, Ξένα ΜΜΕ
Αθήνα, 30-7-2015

Η Ελλάδα πλέον διοικείται από μια “Ρουμάνα”… τέτοιο κατάντημα δεν είχε υποστεί ποτέ η Ελλάδα και ουδείς αντιστέκεται στην νέα Εθνική προδοσία… Ανώνυμου.

Η γενναία αντίσταση των Ελλήνων θα σώσει τους ίδιους
και τους υπόλοιπους κατοίκους του πλανήτη” Νόαμ Τσόμσκι

Η κατάσχεση πρώτης κατοικίας θα φέρει τεράστια κοινωνική έκρηξη.
Ανωνύμου.

Ο νέος Όθωνας ή Λεοπόλδος της Αυστρίας ο κ. Σόιμπλε, αφού πήρε το ταμείο δημόσιας περιουσίας, παράνομα, θα διοικήσει από το Λιχτενστάιν απευθείας την Ελλάδα, οπότε δεν χρειάζεται εσωτερικούς συνεργάτες - προδότες, δοσίλογους ή ρουφιάνους, οι οποίοι στο τέλος θα υποστούν μεγάλη καταστροφή, όπως και ο στρατηγός ή αστυνόμος ή ο δικαστικός, ο οποίος θα καταντήσει σαν ένας άνεργος ταξιτζής, αφού η νέα Γερμανία ή η νέα φεουδο-τραπεζοδικτατορία δεν τους χρειάζεται πλέον!

Στο χέρι σου είναι τώρα να σταματήσεις αυτήν την πορεία γιατί αύριο θα είναι πολύ αργά, όπως το είχαμε γράψει και στον σοβαρό εισαγγελέα κ. Πεπόνη. Ανωνύμου.

Θέμα: Η δήθεν οικονομική κρίση, η παράνομη διοίκηση της Ελλάδας από τον κ. Σόιμπλε και μια “Ρουμάνα”, την Ντέλια Βελκουλέσκου η παράνομη προπαγάνδα, η κατά συρροή παρανομίες, τα επισφαλή δάνεια, τα 800 δις στο εξωτερικό, οι δολοφονίες- αυτοκτονίες δανειοληπτών, η διαφθορά, η λίστα Λαγκάρντ, η στρατηγική θέση της Ελλάδας, ο ορυκτός πλούτος, οι παρανομίες των ΜΜΕ, οι απειλές κατά της χώρας, κλπ. παρανομίες. ...


Η παρούσα αποτελεί ταυτόχρονα, αντι-μήνυση σε αυτούς, που κατέθεσαν αναφορά ή μήνυση κατά Βαρουφάκη, για ψευδή καταμήνυση, και αποτελεί για αυτούς στην ουσία προπαρασκευαστική πράξη, συνέργεια και συμπόρευση σε εθνική προδοσία, ως ψευδή καταμήνυση, διότι κατά την γνώμη μας, η σχεδίαση ειδικών σχεδίων αντιμετώπισης της κρίσης σε μια ασταθή κοινωνία η οποία απειλείται από GREXIT, είναι υποχρέωση του Υπουργού και δεύτερον αφού αυτά δεν έγιναν πράξη, δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα. Να διαβιβαστεί στην Βουλή,
Να ερευνηθεί, αν στην θέση 417 της λίστας Λαγκάρντ, υπάρχει το όνομα Αντώνης Σαμαράς, σύμφωνα με δημοσιεύματα. Σχετικό 1, 54 σελ. Γιατί δεν εισπράτονται τα πρόστιμα που επιβάλλει το δημόσιο σε μεγαλο-οφειλέτες, να ερευνηθεί.
Αν φορολογηθούν τα 800 δις, που είναι στο εξωτερικό δεν θα έχουμε ανάγκη να δανειστούμε τώρα, τα 82 δις από την Τρόικα και ΔΝΤ. Αυτό δεν αποτελεί εθνική προδοσία; Να ερευνηθεί.


Κύριε Εισαγγελέα,
‘Ο Μακρυγιάννης έλεγε ότι «από εμάς τους Έλληνες‚ όλα τα θερία τρώγουν, αλλά στο τέλος μένει πάντα κάποια μαγιά». Μπορεί να μείνει ένα 0,2% πραγματικών Ελλήνων; Τότε θα συνεχιστεί η πρόταση του δημοκρατικού Ελληνικού πολιτισμού. Έστω κι αν όλοι αλλοτριωθούν, έστω κι αν όλοι υποκύψουν. Μια μαγιά να σωθεί. Υπάρχει ελπίδα!…»

1. Με την παρούσα αιτούμαστε την ποινική δίωξη, όσων βγάλανε παράνομα χρήματα στο εξωτερικό, Ελβετία, Αγγλία, Κέιμαν Νησιά, Κύπρος κλπ… δεν δηλώνονται στην Εφορία, φοροδιαφεύγουν, δεν τα επιστρέφουν στην Ελλάδα.
2. Αιτούμαστε την ποινική δίωξη, όσων κρατικών υπαλλήλων εφοριακών, υπαλλήλων ΣΔΣΟΕ, εισαγγελέων, δικαστών, ανακριτών πρέσβεων υπουργών , τραπεζιτών υπαλλήλων πολιτικών κομμάτων κλπ…, δεν φρόντισαν να μην φύγουν τα χρήματα, να μην ξανα-επιστραφούν στην Ελλάδα, να μην διωχτούν ποινικά οι κάτοχοί τους, όπως δεν διώχτηκαν οι αναγραφόμενοι στην περίφημη «λίστα Λαγκάρντ» και δια της παρούσης αιτούμαστε την ποινική δίωξη όσων είναι στην «λίστα Λαγκάρντ», στην «λίστα ΣΔΟΕ», Λίστα Νικολούλη, (όπου φέρονται να είναι και άτομα του αθλητισμού), ή σε παρόμοιες λίστες.
3. Αιτούμαστε την ποινική δίωξη των ΜΜΕ που διασύρουν την Ελλάδα και δημιουργούν προβλήματα στην Εθνική οικονομία. Να συλληφθεί ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης για ενέργειες κατά της Εθνικής οικονομίας και για εθνική προδοσία. Να συλληφθούν οι υπεύθυνοι των δημοσκοπικών εταιρειών για απάτη κατά των Ελλήνων πολιτών σχτικά με τις δήθεν προβλέψεις για το δημοψήφισμα, με ενδεχόμενο δόλο ή ανικανότητα και να ανακληθούν οι άδεις λειτουργίας των δημοσκοπικών εταιριών.
4. Σε μια χρονική περίοδο, όπου η Ελλάδα βυθίζεται σε μια μεγάλη οικονομική –κρίση, μια μερίδα πολιτών φέρεται να έχει (-ουν) αμύθητα χρήματα στο εξωτερικό σε «φορολογικούς παραδείσους», δηλ. Ελβετία, Λουξεμβούργο, Κάιμαν νησιά, Λιχτενστάιν, Αγγλία κλπ...
5. Να παρέμβουν οι εισαγγελείς και οι υπηρεσίες δίωξης, να συλλάβουν του Διοικητές των τραπεζών, τους υπεύθυνους των γραφείων ενημέρωσης και δολοφονίας – αυτοκτονίας, πολιτών, 7.000 πολιτών, στο όνομα του Συντάγματος και της Δημοκρατίας και να σταματήσουν την ανατροπή του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, την ισονομία και ισοπολιτεία, από τους «νέο-φεουδάρχες τραπεζο-δικτάτορες»!
6. Γιατί δεν εισπράττονται οι φόροι, οι ασφαλιστικές εισφορές μεγάλου ύψους και τα πρόστιμα από συγκεκριμένους μεγαλο-οφειλέτες που βάζει π.χ. το Δασαρχείο, η Αστυνομία, οι κρατικοί υπάλληλοι κλπ.. και γιατί δεν δημεύονται οι περιουσίες τους, να ερευνηθεί και να αποδοθούν ευθύνες.
7. Να παρέμβουν οι εισαγγελείς και να παγώσουν τις ενέργειες πώλησης της Ελλάδας από το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά και την μετατροπή του σε ταμείο δημόσιας περιουσίας το οποίο θα διοικεί ο νέος βασιλεύς Όθων, που λέγεται Σόιμπλε, αλλά επειδή βαριέται να έρθει τώρα στην Ελλάδα ‘ όπως ο Λεοπόλδος της Αυστρίας θα το διοικεί απευθείας από το Λιχτενστάιν, με δικούς του υπαλλήλους, οπότε δεν χρειάζεται πλέον τους ‘εσωτερικούς συνεργάτες, που είχε χρησιμοποιήσει η Γερμανία στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Δεν χρειάζονται και τους γνωστούς ‘ρουφιάνους‘ και θα διοικούν απευθείας, γιατί τους το επιτρέπει και η τεχνολογία! Άρα και εσύ ‘ρουφιάνε‘, δεν θα έχεις δουλειά στην νέα Γερμανική Τραπεζοδικτατορία, και εσύ οσφυοκάμπτη πολιτικέ, και εσύ δοσίλογε κρατικέ υπάλληλε. Ο Γερμανοί θα σας οδηγήσουν σε υποχρεωτική ανεργία με το αιτιολογικό, αφού πρόδωσες την πατρίδα σου, εκ χαρακτήρος θα προδώσεις και τους ίδιους τους Γερμανούς!
8. Να αναγνωριστεί η τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στην Ελλάδα, η τέλεση γενοκτονίας, από αυτούς που μας οδήγησαν στην κρίση, από τις τράπεζες και από αυτούς που έχουν παράνομα τα χρήματα στο εξωτερικό. Να συλληφθεί η κ. Μέρκελ ο κ. Τόμσεν και τα μέλη της τρόικα, για τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στην Ελλάδα, για γενοκτονία των Ελλήνων και παράνομη κατοχή της Ελλάδας. Να συλληφθεί ο κ. Προβόπουλος και οι δέκα τραπεζίτες.
9. Παρακαλείται ο κ. Εισαγγελέας να ερευνήσει τις αποκαλύψεις της κ. Λαγκάρντ, για απειλές στο πρόσωπό της και να πράξει τα νόμιμα. Παρακαλείται ο κ. Εισαγγελέας να ερευνήσει όλα τα ονόματα που είναι στην Λίστα Λαγκάρντ, άσχετα αν μέχρι σήμερα η λίστα αυτή έχει ή δεν έχει αξιοποιηθεί. Να ερευνηθούν οι ενέργειες για Εθνική προδοσία ή ενέργειες από υψηλά ισταμένους, για προπαρασκευαστικές ενέργειες προδοσίας.
Ποιον περιμένουν, οι Ελληνικές Αρχές «να τους δώσει εντολή», να ερευνήσουν τα άτομα που είναι μέσα στην λίστα Λαγκάρντ, στην Λίστα ΣΔΟΕ, στην Λίστα Νικολούλη, στην λίστα καταθετών εξωτερικού κλπ…, όταν η έρευνα είναι αυτεπάγγελτη υποχρέωση των εισαγγελέων, ανακριτών και των υπαλλήλων του ΣΔΟΕ? Υπάρχει η άποψη, ότι η μη έρευνα των ανωτέρω ατόμων συνιστά αδίκημα, για τους μη ερευνώντες! Το «αστείο», ότι η Λίστα Λαγκαρντ δεν είναι αξιοποιήσιμη ή «δεν είναι προϊόν νομιμότητας», μόνο γέλωτα φέρει, διότι οι «υπηρεσίες του κράτους», οφείλουν να ερευνήσουν τα πάντα ακόμα και ανώνυμη καταγγελία, ειδάλλως υπόκεινται σε ποινικό και πειθαρχικό έλεγχο για παράβαση καθήκοντος, όπως λέγεται..
Αιτούμαστε ο Αρμόδιος Πρόεδρος Αρείου Πάγου, ο Αρμόδιος Εισαγγελέας, ο Αρμόδιος Ανακριτής οι αρμόδιοι του οικονομικού εγκλήματος, να απευθύνουν αίτημα στις Ελβετικές Αρχές, για την αποκάλυψη των καταθετών και να πράξουν τα νόμιμα. Τυχόν μη ενέργειες έστω και μέσω των πρεσβειών αποτελεί παράβαση καθήκοντος κατά τον ποινικό κώδικα. Απαντήσεις του τύπου ‘δεν θα μας τα δώσουν κλπ… είναι παράνομες όπως λέγεται. Να αποσταλούν αιτήματα και ας μην απαντήσουν οι Ελβετικές κλπ… αρχές. Πρέπει να υπάρχουν τα αιτήματα για το μέλλον.
Να ερευνηθούν όλα τα πολιτικά γραφεία των πρώην κυβερνόντων κομμάτων, αν συντέλεσαν με τις ‘παρεμβάσεις τους‘ στην δημιουργία στρατού υπαλλήλων που τους έβαζαν στο Δημόσιο, χωρίς τα απαραίτητα προσόντα, και οι υπάλληλοι αυτοί στην συνέχεια, εκτός από την ψήφο τους έδιναν και χρήματα παράνομα σε αυτά τα πολιτικά γραφεία. Επομένως έχουμε παράνομο και ανήθικό πλουτισμό συνεργατών πολιτικών γραφείων που παρεμβαίνουν σε διορισμούς δημοσίων υπαλλήλων, σε μεταθέσεις, αποσπάσεις σε κρίσεις καθηγητών Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, σε κρίσεις Διευθυντών, Προϊσταμένων Α-θμιας και Β-θμιας εκπ-σης και εν γένει στην λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης δημιουργώντας ένα κράτος που στηρίζεται σε άτομα με μέτρια ή ανεπαρκή ή ανύπαρκτα ή ανίκανα προσόντα σε όλες τις βαθμίδες της Διοίκησης, είτε αυτό λέγεται εκπαίδευση είτε στρατός είτε αστυνομία είτε δικαιοσύνη είτε Δήμοι κλπ… Ουσιαστικά υπάρχει μια «δικτατορία των κατωτέρων και ανικάνων», που διοικούν τους ανώτερους, σε όλη την επικράτεια. Αυτή η επικράτηση των ανικάνων δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα διοίκησης και λειτουργιάς όλου του κράτους, πράγμα που επωφελούνται οι ξένες δυνάμεις.
Να ερευνηθεί τι εννοούσε ο κ. Ρακιντζής που φέρεται να δήλωσε ότι έβρισκε εμπόδια στους ελέγχους του και από ποιους. Να ερευνηθεί αν στο ΣΕΔΔ, γίνονται σοβαρές έρευνες ή καλύπτουν παρανομίες….
Η παρούσα αποτελεί ταυτόχρονα αντι-μήνυση σε αυτούς που κατέθεσαν αναφορά ή μήνυση κατά Βαρουφάκη για ψευδή καταμήνυση, προπαρασκευαστική πράξη συνέργεια και συμπόρευση σε εθνική προδοσία, ως ψευδή καταμήνυση, διότι κατά την γνώμη μας η σχεδίαση ειδικών σχεδίων αντιμετώπισης της κρίσης σε μια ασταθή κοινωνία είναι υποχρέωση του Υπουργού και δεύτερον αφού αυτά δεν έγιναν πράξη, δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα. Να διαβιβαστεί στην Βουλή.
Αν φορολογηθούν τα 800 δις που είναι στο εξωτερικό δεν θα έχουμε ανάγκη να δανειστούμε τα 82 δις από την Τρόικα και ΔΝΤ. Αυτό δεν αποτελεί εθνική προδοσία?
Γιατί δεν εισπράτονται τα πρόστιμα που επιβάλλει το δημόσιο σε μεγαλο-οφειλέτες .
Ντέλια Βελκουλέσκου: Η «Ρουμάνα» του ΔΝΤ που «βασάνισε» τους Κύπριους έρχεται στην Ελλάδα… Να συλληφθεί μόλις έρθει στην Ελλάδα για καταστροφή της οικονομίας μαζί με τους εγκάθετους στα υπουργεία, για σκόπιμη γενοκτονία και πράξεις αντεθνικές κατά της Ελλάδας.
Η άρνηση ελέγχου καταγγελίας ή αναφοράς αποτελεί ποινικό και πειθαρχικό αδίκημα για όσους δεν ενεργούν τα πλαίσια του Νόμου. Επειδή μερικοί στην προανάκριση‘ όπως λέγεται, κάνουν τον ‘πονηρό υπηρέτη των Γερμανών ή των τραπεζιτών ή των πολιτικών γραφείων‘, παρακαλούμε η ανάκριση να πάει σε ειδικό Ανακριτή, με Ελληνικά αισθήματα.
Η παρούσα αποτελεί μήνυση έγκληση και πολιτική αγωγή 45 ευρώ κατά παντός. Αιτούμαστε Προστασία Μάρτυρα Δημοσίου Συμφέροντος.
Μάρτυρες
Γεώργιος Ρόζος Ραγκαβή 98 Γκύζη
Θεοδώρου Λάζαρος, δανειολήπτης Αρτέμιδας 48 Π. Φάληρο.6938149457
Παπαδάτου Χαριτίνη, Κεδρηνού 41 Αθήνα
Βαλαβάνη Νάντια, Βουλευτής.
Λαφαζάνη Παναγιώτης Βουλευτής.
Και άλλοι που θα δηλωθούν στην ανάκριση.
Η παρούσα υπέχει θέση μήνυσης έγκλησης και πολιτικής Αγωγής 45 ευρώ κατά παντός.

Αθήνα, 30-7-2015
Δρ Κουτσούκος Αναστάσιος
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Σορβόννης
Πρόεδρος «Ελληνοδιεθνής»
ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ
Κολοκοτρώνη 7 Πεύκη ΤΚ 15121 Αθήνα
www.koutsoukos-anastasios.gr
τηλ., 6980203968
Κατατέθηκε στην Εισαγγελία κατά της διαφθοράς με αρ. πρωτ.1095/30-7-2015 και στην Πρόεδρο Αρείου Πάγου με αρ. πρωτ. 1415/29-7-2015.

ΒΟΜΒΑ από Γερμανία! Αυτό τα ΜΜΕ θα το δείξουν;… Όταν εμείς ιδιωτικοποιούμε οι "εταίροι" μας κρατικοποιούν...ναι ναι κρατικοποιούν, τα δικά μας, τα κοινά μας, στραγγίζουν τα έσοδα του μέλλοντος !!! - VIDEO

Άκρως αποκαλυπτικό είναι το ρεπορτάζ που πραγματοποίησε το μεγαλύτερο Γερμανικό κρατικό τηλεοπτικό κανάλι, αναφορικά με την ιδιωτικοποίηση των 14 ελληνικών αεροδρομίων, που πάνε στην κρατική Γερμανική εταιρία, την Fraport.
Πρόκειται για θυγατρική της Lufthansa, και η οποία σύμφωνα με τους Γερμανούς δημοσιογράφους, είναι σύμβουλος στο πρόγραμμα ελληνικών ιδιωτικοποιήσεων, και έχει επισημάνει στο παρελθόν το πόσο συμφέρον είναι η αγορά των 14 ελληνικών περιφερειακών αεροδρομίων.

Δείτε μεταφρασμένο μέρος του ρεπορτάζ που κάνει ξεκάθαρα λόγο για ξεπούλημα, σε εξευτελιστικές τιμές, και εκμετάλλευση του Ελληνικού Κράτους:
50 δις ευρώ. Τόσα θα πρέπει να συλλέξει η ελληνική κυβέρνηση, μέσω της ιδιωτικοποίησης της κρατικής περιουσίας. κυρίως για την αποπληρωμή χρεών. Σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, η Ελλάδα, ήδη έχει αργήσει. Και αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που πολλά πλέον από τα «ασημικά» του ελληνικού κράτους προσφέρονται σε εξευτελιστικές τιμές πώλησης. Τώρα εάν αυτό είναι και πραγματικά σοφό ή έξυπνο, δεν διερωτάται και κανένας.
Σίγουρα πάντως, δεν διερωτώνται αυτοί που επωφελούνται από αυτό. Για παράδειγμα, κάποια μεγάλη γερμανική κρατική επιχείρηση, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει όλα τα ελληνικά αεροδρόμια όπου, εσείς, ως Γερμανοί τουρίστες, θα κάνετε τις διακοπές σας σύντομα. Κέρκυρα. Ένας επίγειος παράδεισος διακοπών. Εδώ, έρχονται για να χαλαρώσουν και για να κάνουν τις διακοπές τους χιλιάδες Γερμανοί τουρίστες. Συνολικά, έρχονται στο νησί, των μόλις 120.000 κατοίκων, πάνω από ένα εκατομμύριο τουρίστες το χρόνο – αριθμός που ετησίως αυξάνεται. Ακολούθως, πιο πολλοί παραθεριστές, σημαίνει επίσης περισσότεροι επιβάτες στον Κρατικό Αερολιμένα Κέρκυρας. Παρά λοιπόν το γεγονός ότι υπάρχουν οι καλύτερες προοπτικές για το συγκεκριμένο αεροδρόμιο, αυτό θα πρέπει τώρα να ιδιωτικοποιηθεί. ...

Σε έναν, τουλάχιστον, δεν αρέσει αυτό. Στον Δήμαρχο Κέρκυρας Κώστα Νικολούζο.
Κώστας Νικολούζος, Δήμαρχος της Κέρκυρας: «Το αεροδρόμιο είναι εξαιρετικά κερδοφόρο, οπότε πείτε μου παρακαλώ, γιατί θα πρέπει τώρα να το παραδώσουμε σε ξένα χέρια; Είμαστε σε μια κρίση, μια βαθιά οικονομική κρίση, έτσι δεν είναι; Όταν μας ληστεύουνε τα μέσα τα οποία και παράγουν πλούτο και ευμάρεια, πώς θα μπορέσουμε ποτέ να ξεπεράσουμε το πρόβλημα και να σταθούμε στα πόδια μας?»
Το αεροδρόμιο της Κέρκυρας είναι ένα μέρος μόνο ενός τεράστιου προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων. Κρατική ιδιοκτησία αξίας 50 δισεκατομμυρίων ευρώ θα πωληθεί υπό την πίεση των πιστωτών της Ελλάδος. Στο σφυρί θα βγουν σταθερές αξίες που παραδοσιακά ανήκουν ιδιοκτησιακά στο κράτος : Τα ΕΛΤΑ, η Ύδρευση και οι αυτοκινητόδρομοι, η προμήθεια φυσικού αερίου και φυσικά η ΔΕΗ, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια. Μιλάμε για αερολιμένες σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, σε νησιά, όπως πχ τη Μύκονο, τη Σαντορίνη και Κω – ακόμα και την Κέρκυρα. Ειδικά από τα αεροδρόμια, η Ελλάδα αποκομίζει σημαντικά οικονομικά οφέλη εν μέσω κρίσης. Μια από τις πιο επικερδείς επιχειρήσεις Διαχείρισης και Λειτουργίας αεροδρόμιων είναι μια γερμανική εταιρεία. Είναι η εταιρεία Fraport. Η Fraport που εδρεύει στην Φρανκφούρτη, έχει επικρατήσει σε σχετικούς διαγωνισμούς. Με μιας εφ άπαξ καταβολή € 1.230.000.000 και το ετήσιο μίσθωμα των € 22.900.000 η Fraport, αναμένεται να αναλάβει μαζί με κάποια ελληνική συνεργασία, 14 ελληνικά αεροδρόμια, για τουλάχιστον 40 χρόνια.
Στην Αθήνα, συναντήσαμε τον Έλληνα Υπουργό Υποδομών. Ο υπουργός έχει δεχτεί εντολές να προχωρήσει στις εν λόγω ιδιωτικοποιήσεις συγκεκριμένων αεροδρομίων γρήγορα και με συνοπτικές διαδικασίες, αν και φοβάται μεγάλα μειονεκτήματα για την ελληνική πλευρά.
Χρήστος Σπιρτζής, Υπουργός Υποδομών: “Η πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να πουλήσει 14 από τα κερδοφόρα αεροδρόμια και τα άλλα, τα μη κερδοφόρα, τα προβληματικά, πάνω από 30 αεροδρόμια δηλαδή που δεν έχουν κέρδη και πρέπει να συνεχίσουν να επιδοτούνται, παραμένουν στο ελληνικό δημόσιο. Αυτό είναι ένα μοντέλο που δεν έχει εφαρμοστεί πουθενά στην Ευρώπη. Αυτό ταιριάζει περισσότερο σε μια τριτοκοσμική αποικία παρά σε μια χώρα μέλος της ΕΕ. ”
Σκληρές κατηγορίες. Αλλά τι μας λένε οι αριθμοί; Σύμφωνα με τα εσωτερικά δεδομένα της Ελληνικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, ο αριθμός των πτήσεων αυξήθηκε, στα 14 αεροδρόμια που εποφθαλμιά η Fraport, μόνο πέρυσι, στις πάνω από 188.000, μια αύξηση της τάξης του 13,8%, ο δε αριθμός των επιβατών αυξήθηκε σε περισσότερο από 22 εκατομμύρια, μια αύξηση της τάξης του 19%. Η Lufthansa επιβεβαίωσε ότι αυτό μπορεί να είναι μια εξαιρετικά κερδοφόρος κίνηση για την Fraport. Η Lufthansa Consulting γνωρίζει καλά τα οικονομικά στοιχεία των 14 αεροδρόμιων, αφού είναι «σύμβουλος» του Ελληνικού Δημοσίου σε ότι αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις. Η Lufthansa, μια εταιρία παγκόσμιος κολοσσός στις αερομεταφορές, εδρεύει στην Φρανκφούρτη , όπως άλλωστε και η Fraport….
Μια κερδοφόρος επιχείρηση για την Fraport σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου? Γιατί πρέπει τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού Δημοσίου, να πωλούνται τόσο φθηνά;
Πάνω σε αυτό τα θέμα προειδοποιεί και το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών.
Ο κος Αλέξανδρος Σ. Κρητικός, Καθηγητής Οικονομικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Potsdam , και διευθυντής Ερευνών στο Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών, δήλωσε:
«Εάν στην πραγματικότητα οι κρατικές αυτές επιχειρήσεις πωληθούν σε εξευτελιστικές τιμές, κοινώς «σκότωμα» τότε θα υπάρξει πραγματικά λαϊκή κατακραυγή. Επειδή επί του παρόντος, η πραγματική αξία των συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Δημοσίου δεν είναι υπολογίσιμη, θα δούμε μελλοντικά, ότι οι επόμενες ελληνικές κυβερνήσεις θα είναι πολύ δυσαρεστημένες με τον πρόχειρο τρόπο που γίνονται αυτήν την στιγμή οι συγκεκριμένες ιδιωτικοποιήσεις.»
Το σκανδαλώδες σε όλη την συμφωνία: Η Fraport AG είναι μια γερμανική κρατική επιχείρηση. Η πλειοψηφία των μετοχών της Fraport ανήκει στην πόλη της Φρανκφούρτης και το κρατίδιο της Έσσης. Τι είδους ιδιωτικοποίηση είναι αυτή……;
Κατά δήλωση τουΚαθηγητή κύριου Rudolf Hickel, από Πανεπιστήμιο της Βρέμης:
«Στην ουσία, λαμβάνει χώρα μια αλλαγή της ιδιοκτησίας ενός αριθμού εύρωστων ελληνικών κρατικών επιχειρήσεων σε γερμανικά χέρια. Και εν κατακλείδι , είναι σημαντικό να σημειώσουμε, ότι τα κέρδη, τα σημαντικά κέρδη που εμφανίζουν αυτά τα 14 αεροδρόμια, στην ουσία αντί να διοχετεύονται στα ελληνικά δημόσια ταμεία, θα πηγαίνουν κάτ ευθείαν σε Γερμανικά δημόσια ταμεία.»

Τα κέρδη αυτά, απλά θα λείπουν από τα ελληνικά ταμεία. Και τα δισεκατομμύρια Ευρώ έσοδα από την ιδιωτικοποίηση; Ούτε αυτά δεν θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν από την Ελλάδα για επενδύσεις και αναπτυξιακή πολιτική. Για αυτό, φρόντισε ειδικά ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Με τα «έσοδα» απο την ιδιωτικοποίηση, η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει πρώτα τα χρέη της. Η γερμανική Αντιπολίτευση, κάνει λόγο για μια «εξαιρετικά κακή συμφωνία».
Η κα Janine Wissler, αναπληρωτής αρχηγός του κόμματος Die Linke δηλώνει:“Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει συμβάλλει τα μέγιστα ώστε η ιδιωτικοποίηση να προχωρεί γοργά και αποφασιστικά. Ο ίδιος άλλωστε πρότεινε το ταμείο αυτό των ιδιωτικοποιήσεων. Συνέπεια της πολιτικής του είναι, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες να εκβιάζονται πλέον, και ότι οι δημόσιες υποδομές τους ξεπουλιούνται όσο όσο, σίγουρα με ποσά πολύ κάτω της όποιας αξίας τους».
Η ιδιωτικοποίηση των ελληνικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων θα βοηθήσει την ελληνική οικονομία ξανά στα πόδια της – έτσι λέει η θεωρία.
Η παράδοση των ελληνικών αεροδρομίων σε γερμανική κρατική επιχείρηση θα προκαλέσει σημαντική οικονομική ζημιά στο ελληνικό Δημόσιο. Αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα. Η σημερινή Ευρώπη την καθιστά δυνατή.
Μετάφραση-επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Νόστιμον ήμαρ
Δείτε το βίντεο:
ARD MONITOR Το μεγάλο ξεπούλημα, το γερμανικό κρατικό κανάλι για την ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων

30.7.15

W LA CORTE SUPREMA GRECA. VAROUFAKIS IN GALERA ORA!


Ecco la mia mail al gran Prof. Jamie Galbraith: "Who are you besides having written a book you stole from Prof. Noam Chomsky and Prof. Edward Herman? Who are you besides being the kid of a real economics giant?
Well done in Greece. I asked Varoufakis to get Warren to save Greece. You know Warren, you know he's 100 times you. What did u do dufus? You hid Warren to be big time, idiot.
Have a nice day while Greek people die for your selfish incompetence. PB

Sottotitolo: COSA SUCCEDE QUANDO UN MINISTRO ASSUME UN DEFICIENTE, INVECE CHE UN GENIO (LA GENTE CREPA).
Farei il party dell’anno se la Corte Suprema della Grecia condannasse Yanis Varoufakis, e se lo sbattesse in un carcere militare per un 150 anni.
Sapete da ciò che ho rivelato, che è un falsario e un bugiardo criminale, ha svenduto il suo popolo a Wall St., fottendosene dei morti, delle atrocità che il suo piano B (chiamato My Modest Proposal anni fa) avrebbe COMUNQUE inflitto ai greci.
Ora salta fuori che ha tenuto colloqui segreti al Official Monetary and Financial Institutions Forum, per fare un frullato ignobile di moneta parallela elettronica e poi ipotizzare (falso come Giuda) una possibile uscita dall’euro. E’ su tutti i giornali. Ok. Ma Galbraith… Leggere.
La cosa che mi manda in bestia è che sto bastardo, che come scritto nel pezzo linkato sopra, aveva avuto da me su un  piatto d’argento il Re incontrastato delle operazioni monetarie in tutto il mondo, lo ha gettato al cesso e si è preso quel cane di Jamie Galbraith, uno che oltre ad aver scritto un libro copiato parola per parola da Noam Chomsky, Ed Herman e Howard Zinn, e da altri, non ha nulla da reclamare se non essere un figlio di papà del cazzo.
Uno, Galbraith, che conosco bene perché l’ho sfanculato anni fa quando aveva accettato soldi dall’Amministrazione mafiosa di Scopelliti in Calabria (poi, in seguito al mio ringhiare rinunciò con una scusa patetica). E ora Galbraith rischia una condanna in Grecia, sto fagiano.
Il commento di Warren Mosler a questa notizia su Galbraith (da me trasmessagli, lui non aveva letto nulla) è stato meraviglioso, mi è arrivato da lui adesso: “Diciamo che ho visto gente meno stolta”.
Bravo Jamie. Bravo Varoufakis, avevi in mano la portaerei nucleare Warren Mosler e ti sei preso a mano un deficiente col nome famoso per fare una frittata di sputacchi. In galera scimmione. La tua gente crepa.


 http://www.paolobarnard.info/intervento_mostra_go.php?id=1249