28.2.16

Η τελευταία λέξη που θα ακουστεί πάνω στην Γη θα είνα ελληνική!




 Αποτέλεσμα εικόνας για greek language pictures
Ο Γάλλος λογοτέχνης Jean Richepin έγραψε:‼
''Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων.
Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο.
Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη…
Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού.
Από την ιατρική σας, την… … φαρμακευτική σας.
Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα)
Από την φυσική σας, χημεία
Από την αστρονομική σας
Από την πολιτική σας
Από την καθημερινότητα σας.
Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας, σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου,διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική, διαγράψτε την βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη),
σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού που και αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα, αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο,σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε…
Θα πείτε «δεν γίνεται».
Σωστά, δεν γίνεται γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε μία πρόταση! Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη…
Η πρόκληση πάντως ισχύει.''
Η τελευταία λέξη που θα ακουστεί πάνω στην Γη θα είνα ελληνική!
*Αγγλική από τα Γαλλικά μετάφραση. 

Begin to demolish all the monuments and architecture of Greece... 
Break down all Greece in depth 100 meters. 
Break down throughout Italy at a depth of 100 meters.
Empty all your museums from around the world.
Break down everything Greek from around the globe.
Delete the Greek language from everywhere...
From your medical, your pharmaceutical. From your math ( geometry, algebra...), from your science, from your chemistry, from your astronomy, from your politics, from your daily life.
Delete the math, delete every shape, make the triangle-octagon, make the straight-curve, get off the geometry of your buildings, roads, your games, your cars, turn off the name of every disease and every drug, delete the democracy and politics, delete gravity and bring all upside-down, change the satellites you have at a square orbit, change all of your books (because there will always be even one Greek word), delete from your daily life each Greek word, change the gospels, change the name of Christ, because it comes from the Greek and means that the one who have the nomination, change the shape of each temple (not in a Greek geometry), forget Alexander the Great, forget all the Mythical and Historical heroes , change the culture, change the name of the history, change the names of the universities, change your way of writing, use the Arabic, delete philosophy, delete, delete...
You can say "it cannot happen"...
Well, You Can't... because after that you will not be able to foothold even one sentence!
Greece can not be extinguished...the Greeks (Hellenes) , their offer on this planet...
The challenge, however, still stands...
 
Signature: Rispen, Jean (Algeria 1849 - Paris 1926). French novelist and dramatist..... about Greece (Hellas)
 
 
**BIO:
 
Ρισπέν, Ζαν (Richepin, Jean) 1849 - 1926
 Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος (Μεντεά, σημερινή Λεμντίγια, Αλγερία).
Στο έργο του περιέγραψε με τολμηρή γλώσσα τη ζωή των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων και συνέβαλε στην επαναστατική ανανέωση της ποιητικής έκφρασης.
Έζησε ζωή μποέμ και περιφρονούσε τις κοινωνικές συμβατικότητες.
Η πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο Το Τραγούδι των Αθλίων (La chanson de gueux, 1876) θεωρήθηκε αθυρόστομη με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε ενός μηνός φυλάκιση. Άλλες ποιητικές του συλλογές είχαν τίτλους: Τα χάδια (Les carasses, 1877), Οι βλασφημίες (Les blasphemes, 1884), Η θάλασσα (La mer, 1886), Οι παράδεισοί μου (Mes paradies, 1894). Στα μυθιστορήματά του με τίτλους, μεταξύ άλλων, Ο γλοιός (La glu, 1881), Μιάρκα η κοπέλα με την αρκούδα (Miarka, la fille Z l'ourse,1883), Η κλίκα (La clique, 1917), αναδύεται η ασυμβίβαστη, επαναστατική προσωπικότητά του.
Έγραψε επίσης τα θεατρικά έργα Ο πειρατής (Le chemineau, 1897) και Νανά Σαχίμπ (Nana Sahib, 1883) στο οποίο έπαιξε ο ίδιος στο πλάϊ της Σάρας Μπερνάρ.Το 1908 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. 
 
Rispen Jean (Richepin, Jean) 1849 - 1926
 French poet, playwrighter and novelist (Menton, current Lemntigia, Algeria).
In his work described in bold language the life of the lower social class and contributed to the revolutionary renewal of poetic expression.
He lived a bohemian life and despised social conventions.
The first collection of poems entitled The Song of miserable (La chanson de gueux, 1876) was freewheeling thus sentenced to one month imprisonment. Other poetry collections titles were: Caresses (Les carasses, 1877), Blasphemers (Les blasphemes, 1884), The Sea (La mer, 1886), My paradise (Mes paradies, 1894). In his novels with titles among them, The mucilage (La glu, 1881), Miarka the girl with the bear (Miarka, la fille Z l'ourse, 1883), or click (La clique, 1917), emerges as incompatible revolutionary personality.
He also wrote the plays The Pirate (Le chemineau, 1897) and Nana Sahib (Nana Sahib, 1883) in which he played himself on the side of Sarah Bernar.In 1908 was elected member to the French Academy.

«Προσφυγικό»: Η τρομοκρατία των «ανθρωπιστικών» δακρύων.. oι μαφιόζοι της δημοσιογραφικής πορνείας να σκούζουν …ανθρωπιστικά!...

«Προσφυγικό»: Η τρομοκρατία των «ανθρωπιστικών» δακρύων.. oι μαφιόζοι της δημοσιογραφικής πορνείας να σκούζουν …ανθρωπιστικά!.
Του Θύμιου Παπανικολάου
Περιοδικό "Ρεσάλτο"

Σπαραγμός «ανθρωπιστικών» δακρύων έχει κατακλύσει, σαν νεροποντή, τα ΠΑΝΤΑ…
Οι πλέον σπαρακτικοί θρήνοι ξεπετάγονται από τα στόματα των μαφιόζων του χρήματος και των κτηνάνθρωπων της εξουσίας: είναι αυτοί που δημιουργούν τη ΦΡΙΚΗ και την εμπορεύονται.
Καταιγίδες «ανθρωπιστικών» δακρύων από κείνους που είναι βουτηγμένοι από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά, από κείνους που στάζουν αίμα απ' όλους τους πόρους…
Εάν είναι δυνατόν οι μαφιόζοι της δημοσιογραφικής πορνείας να σκούζουν …ανθρωπιστικά!!!
Το άλλοθι και το τεκμήριο αυτού του κατακλυσμιαίου «ανθρωπιστικού» σπαραγμού για την «προσφυγική» τραγωδία, το δίνουν, όπως σε κάθε ΕΓΚΛΗΜΑ του πλανητικού ιμπεριαλισμού (Νέα Τάξη), οι «αριστεροί»: Στην πρωτοπορία ο ΣΥΡΙΖΑ και οι επαγγελματίες «ανθρωπιστές» των «αριστερών» ΜΚΟ, καθώς και οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» της αριστεράς…
Αυτοί οι τελευταίοι έχουν ξεχάσει παντελώς τη μαρξιστική διαλεκτική και μοχθούν με φλύαρη «ανθρωπιστική» ηθικολογία και... εικόνες φρίκης για καταναλωτική εμπορία, να συσκοτίσουν την πραγματικότητα, να αποκρύψουν το ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ παιχνίδι, το άμεσα καθοδηγούμενο από τα διεθνή και εγχώρια κέντρα εξουσίας, που παίζεται με το «προσφυγικό», καθώς και να επικαλύψουν τους μεγάλους ιστορικούς κινδύνους που μας απειλούν…

Εδώ απειλείται η ιστορική και εθνική μας υπόσταση, η ΠΟΛΙΤΙΚΗ μας ΟΝΤΟΤΗΤΑ, και οι «αριστεροί» αναλώνονται σε «ανθρωπιστικές» φλυαρίες και αφηρημένες ηθικολογίες, σε «συλλογές» εικόνων ΦΡΙΚΗΣ και δακρύβρεκτων σχολίων…

Στο παρακάτω κείμενο ο Ανδρέας Ζαφείρης ξεστομίζει κάποιες σημαντικές αλήθειες, και αναδεικνύει, έστω δειλά και διακριτικά, κάποιες σοβαρές πτυχές της πραγματικότητας και των εφιαλτικών κινδύνων που μας απειλούν…

Πολλοί τρέμουν να μιλήσουν ΑΝΟΙΚΤΑ για τα παιχνίδια της «προσφυγικής» τραγωδίας διότι η σπαρακτική «ανθρωπιστική» τρομοκρατία κυριαρχεί ολοκληρωτικά…

Διαβάστε το κείμενο του Ανδρέα Ζαφείρη

Αποχαιρέτα το Καστελόριζο που χάνεις…
Ο ΦΡΑΧΤΗΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ, ΤΗΣ ΕΙΔΟΜΕΝΗΣ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ



Η σκηνή είναι πραγματική. Σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων, μεγάλου ιδιωτικού καναλιού. Ο δαιμόνιος Έλλην ρεπόρτερ έχει μεταβεί την Ιταλία για ρεπορτάζ στις βάσεις του ΝΑΤΟϊκού στόλου που θα «περιπολεί» στο Αιγαίο. Φορώντας στολή Top Gun και ανάλογο ύφος, επιβαίνει σε ελικόπτερο και δηλώνει: «Αυτή τη στιγμή συμμετέχουμε σε άσκηση για βύθιση εχθρικού υποβρυχίου»!!

Προφανώς και δεν κατάλαβε τι έλεγε εκείνη τη στιγμή.

Προφανώς και ο ΝΑΤΟϊκός στόλος κάνει ασκήσεις για να αντιμετωπίσει (με βύθιση μάλιστα) τα υποβρύχια των Σύρων και Αφγανών προσφύγων. Και εάν η αφέλεια ενός δημοσιογράφου μπορεί να είναι έως και συμπαθής, η «αφέλεια» του κυρίαρχου πολιτικού προσωπικού αγγίζει πλέον το έγκλημα.

Ο ΝΑΤΟϊκός στόλος δεν έρχεται στο Αιγαίο για να «λύσει» ένα θέμα, που έτσι και αλλιώς δε λύνεται με στρατιωτικό τρόπο.
Έρχεται για να μετατρέψει το Αιγαίο σε ΝΑΤΟϊκό αρχιπέλαγος, σε απέραντη στρατιωτική βάση.
Έρχεται για να φέρει τον πόλεμο όχι «ακόμη πιο κοντά στη χώρα», αλλά μέσα στη χώρα.

Έρχεται για να «ανοίξει» ακόμη περισσότερο το μέτωπο της Συρίας και να μετατρέψει, αντικειμενικά, την Ελλάδα σε σημείο επέκτασης των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή.

Όμως το σχέδιο αυτό φέρνει το πόλεμο και για ένα επιπλέον λόγο: η Τουρκία έχει «επιβάλει» την εξαίρεση των Δωδεκανήσων από το σχέδιο.

Ουσιαστικά έχει ήδη κλειδώσει/φωτογραφίσει το χώρο που θα στραφεί, «αυθόρμητα», η προσφυγική ροή το αμέσως επόμενο διάστημα. Και ό,τι αυτό συνεπάγεται.

3 εκατομμύρια πρόσφυγες έχουν «παγώσει» στη Τουρκία και η ροή τους βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του κράτους και του παρακράτους της γείτονος χώρας. Ένα κράτος που ήδη ετοιμάζει στρατεύματα για εισβολή στη Συρία, που ήδη διεξάγει εσωτερικό πόλεμο στο Κουρδιστάν, που αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο εξέγερσης στη μεγαλύτερη «κουρδική» πόλη του κόσμου, τη Κωνσταντινούπολη, που δε διστάζει να καταρρίψει ρωσικά μαχητικά.

Που δε θα διστάσει, μπροστά στα αδιέξοδα που συσσωρεύονται, σε συνεννόηση με ΝΑΤΟϊκά κέντρα, να μετατρέψει το προσφυγικό σε όπλο.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, με μια φαινομενικά ακατανόητη απόφαση, αποφασίζει να «σταματήσει» τη προσφυγική ροή στα σημεία άφιξης, εγκλωβίζοντας στα νησιά του Αιγαίου χιλιάδες πρόσφυγες. Συγκεκριμένα νησιά (Μυτιλήνη, Σάμος, Χίος) θα μετατραπούν προσωρινά σε τεράστια hot spots. Αφέλεια; Ίσως και ναι.

Και η Αριστερά;

Έχει τη δυνατότητα να αναδείξει τον εγκληματικό ρόλο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Να οικοδομήσει ένα ευρύτατο πατριωτικό, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο.

Που θα συνδέεται άμεσα και με τη προάσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και με το έμπρακτο διεθνιστικό καθήκον στους πρόσφυγες. Και το επόμενο κινηματικό ραντεβού να μην είναι μόνο στον Έβρο. Αλλά στην Ειδομένη. Γκρεμίζοντας, κυριολεκτικά, τους φράχτες της ΕΕ.
ΠΗΓΗ:
http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=23601:zafeiris-kastelorizo&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

Διαβάστε σχετικά κείμενα εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=9974
Και εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2016/02/blog-post_92.html

Διαβάστε ακόμα:
«Προσφυγική» τραγωδία: Η χαριστική βολή για την Ελλάδα
Εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2016/02/blog-post.html

Το μείζον υπαρξιακό ερώτημα των ημερών

Με το πενάκι του ΗΛΙΑ ΜΑΚΡΗ(Καθημερινή, 26/2/2016)                         

Άλλα είπε ο Σημίτης, όμως άλλα εννοούσε

ΑΥΤΑ ΝΟΜΙΖΕΙ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΟΤΙ ΕΙΠΕ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ

1. Ηχηρή παρέμβαση από τον Κώστα Σημίτη στο συνέδριο του Ποταμιού

Ηχηρή παρέμβαση από τον Κώστα Σημίτη στο συνέδριο του Ποταμιού
Ο πρώην πρωθυπουργός στο βήμα του συνεδρίου   (Φωτογραφία:  Intime )
Αθήνα


«Τούτη την κρίσιμη στιγμή οφείλω να αναδείξω εδώ αυτό που θεωρώ αναγκαίο για την κοινωνία μας. Για να υπάρξει ορθολογισμός και να μην συνεχιστούν οι περιπέτειες εκείνων που μας κυβερνούν. Για να μας κυβερνούν πρόσωπα που έχουν γνώση και κατεύθυνση. Να μη μας κυβερνούν πρόσωπα ανόητα που θεωρούν ότι από εδώ από την Ελλάδα μπορούν να αλλάξουν το καθεστώς της ΕΕ. Για αυτό χρειάζεται και ένας ισχυρός πόλος ανάμεσα στη Δεξιά και την παράλογη και δίχως έρμα Αριστερά».
****************************

ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ  Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΕΝΝΟΟΥΣΕ 

1. Ηχηρή ομολογία προσωπικής αποτυχίας  από τον Κώστα Σημίτη στο συνέδριο του Ποταμιού

Ηχηρή παρέμβαση από τον Κώστα Σημίτη στο συνέδριο του Ποταμιού
Ο πρώην πρωθυπουργός στο βήμα του συνεδρίου   (Φωτογραφία:  Intime )
Αθήνα


«Τούτη την κρίσιμη στιγμή οφείλω να αναδείξω εδώ αυτό που θεωρώ αναγκαίο για την κοινωνία μας. Για να υπάρξει ορθολογισμός και να μην συνεχιστούν οι περιπέτειες του τόπου από εμάς τους παλιούς  αφασικούς πολιτικούς  που έως χθες παριστάναμε  πως κυβερνούμε τη χώρα. 
Για να μας κυβερνούν πρόσωπα που έχουν γνώση και κατεύθυνση. Να μη μας κυβερνούν πρόσωπα πονηρά ή ανόητα όπως εγώ που θεωρούσαμε και θεωρούμε   ότι στην Ελλάδα δε γίνεται τίποτα , προκειμένου να  χτυπηθεί η κομματοκρατία , να παταχθεί η διαφθορά στο δημόσιο βίο , να πάψει η παραπλάνηση   της κοινής γνώμης από τα αμαρτωλά επιχειρηματικά τζάκια, να σταματήσει η αλόγιστη πολιτική των παροχών για ψηφοθηρικούς λόγους, να παταχθεί η φοροδιαφυγή, να σταματήσει η ρεμούλα στα δημόσια έργα, στα νοσοκομεία  και τους εξοπλισμούς   και η χειραγώγηση του χρηματιστηρίου .
Αγαπητές/οί σύνεδροι του Ποταμιού, οφείλω να κάνω δημόσια την αυτοκριτική μου ως υποδειγματικά   ανίκανου Έλληνος πολιτικού , που στο όνομα του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας μετέτρεψα τη χώρα σε ένα απέραντο σκυλάδικο.
Επί των ημερών μου ο Τσουκάτος δεν έπαιρνε από τη  Siemens τις βαλίτσες με το βρόμικο χρήμα της  και τις έφερνε στο κόμμα, ο δε αντιπρόεδρός μου  , οι υπουργοί μου και οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων μου  έπαιρναν μίζες από τις ξένες εταιρείες , ενώ  έκανα πως δεν τους έβλεπα; 
Εγώ δεν  ήμουν που ανέχθηκα   τα ξέφρενα πάρτι στο χρηματιστήριο και την  καταστροφή εκατοντάδων χιλιάδων αφελών , που ήθελαν να γίνουν εν μία νυκτί Ωνάσηδες; 
Σε τελική ανάλυση, εγώ δεν  ήμουν ένας από τους μοιραίους πολιτικούς που έριξαν το σκάφος της Ελληνικής Πολιτείας στα βράχια και έστρωσαν το χαλί για να περάσουν οι "εταίροι" μας ως στρατεύματα μνημονιακής κατοχής το 2010;
Οι πάντες πλέον ξέρουν για το μέγα σκάνδαλο της υπερχρηματοδότησης των Ολυμπιακών Αγώνων , για την ασύληπτη διαφθορά στο χώρο της Υγείας  αλλά και για τις καταστροφικές συνέπειες της χωρίς προετοιμασία και με ψεύτικα στοιχεία ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.
Τέλος πάντων, φίλες και φίλοι, επειδή τα μοιραία λάθη μου πρέπει να αποτελούν ένα καλό μάθημα για όλους, σας καλώ να στρέψετε τις πλάτες στους αποδεδειγμένα εραστές του παλαιού διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και να στραφείτε προς την Αριστερά. Είναι ο μόνος τρόπος για να διατηρήσουμε τις ελπίδες μας για ένα καλύτερο αύριο και να  αντιπαλαίψουμε τα θηρία του νεοφιλελευθερισμού , που δε θέλουν να γίνει καμία αλλαγή στην Ευρώπη.
Δε βλέπετε, εξάλλου ότι οι χώρες  που έχουν δοκιμαστεί από τα μνημόνια στρέφουν την πλάτη στη Δεξιά και τα βάζουν με τον Σόιμπλε και τα μαντρόσκυλά του;».
http://gerontakos.blogspot.gr/

Ώρα η Τουρκία του Ερντογάν να εκδιωχθεί από το ΝΑΤΟ

Stanley Weiss
      

ERDOGAN
Δημοσιεύθηκε:Huffingtonpost.gr,

Αποτελούσε πάντα ιστορικό παράδοξο το ότι ένας από τους Αμερικανούς διπλωμάτες που ενεπλάκησαν στην δημιουργία του ΝΑΤΟ ονομαζόταν Achilles (Αχιλλέας). Ως επικεφαλής του του Γραφείου Θεμάτων Δυτικής Ευρώπης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αναπληρωτής αντιπρόεδρος του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, ο Theodore Achilles έπαιξε βασικό ρόλο στη διαμόρφωση της συνθήκης που σχεδιάστηκε για να αποτρέψει μια επεκτατική Σοβιετική Ένωση από το να προβεί σε μια ένοπλη επίθεση εναντίον της Δυτικής Ευρώπης. Με 11 ευρωπαϊκές χώρες να ακολουθούν τις ΗΠΑ ως ιδρυτικά μέλη το 1949, η συμμαχία σύντομα διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει άλλα δύο μέλη - την Ελλάδα και την Τουρκία- το 1952 και σήμερα περιλαμβάνει 28 μέλη.
Το ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει επίσημο μηχανισμό για την απομάκρυνση ενός μέλους για ανάρμοστη στάση, ή ακόμα και καθορισμό του τι σημαίνει «ανάρμοστη στάση» δείχνει το πόσο δύσκολο ήταν να φανταστεί κανείς ότι οποιοδήποτε μέλος του οργανισμού θα πρόδιδε τη Συμμαχία. Ωστόσο, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, τα μέλη του ΝΑΤΟ προβαίνουν στην ίδια δέσμευση, γνωστή ως Άρθρο 5, στην οποία προέβησαν και το 1949: Ότι μια επίθεση εναντίον οποιασδήποτε χώρας μέλους θα θεωρηθεί επίθεση εναντίον όλων των χωρών μελών, και θα προκαλέσει μια άμεση και αμοιβαία αντίδραση. Για περίπου 70 χρόνια, αυτός ο συνδυασμός παραγόντων ήταν η πιθανή Αχίλλειος Πτέρνα του ΝΑΤΟ: Το ότι μια ημέρα, τα μέλη του θα καλούνταν να υπερασπιστούν τις ενέργειες ενός αναξιόπιστου μέλους, που δεν μοιράζεται τις αξίες της Συμμαχίας και που η συμπεριφορά του θέτει τους «συμμάχους» του σε κίνδυνο, ενώ δημιουργεί ένα εφιαλτικό σενάριο για τον παγκόσμια τάξη.
Μετά από 67 χρόνια, αυτή η ημέρα έχει φτάσει: Η Τουρκία, που για μισό αιώνα ήταν σταθερός σύμμαχος στη Μέση Ανατολή, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι μια χώρα με μουσουλμανική πλειονότητα μπορεί να είναι επίσης κοσμική και δημοκρατική, έχει απομακρυνθεί τόσο πολύ από τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, που
αναγνωρίζεται ευρέως ότι υποστηρίζει με θράσος το Ισλαμικό Κράτος στη Συρία στον πόλεμό του εναντίον της Δύσης. Από τότε που ο ισλαμιστής ηγέτης Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέβηκε στην εξουσία το 2003, η Τουρκία πραγματοποιεί μια απότομη απολυταρχική στροφή, υποστηρίζοντας ισλαμιστές τρομοκράτες κάθε είδους και αρχίζοντας συγκρούσεις τις οποίες δεν μπορεί να τελειώσει στην περιοχή - περιλαμβανομένου ενός κλιμακούμενου πολέμου με 25 εκατ. Κούρδους που αντιτίθενται στο ISIS, και έναν ψυχρό πόλεμο που γίνεται θερμός με τη Ρωσία, αεροσκάφος της οποίας κατέρριψε τον Νοέμβριο. Με αυτές τις συγκρούσεις να φτάνουν στο εσωτερικό της χώρας- καθώς βόμβες εκρήγνυνται στις πόλεις της, και με εχθρούς στα σύνορά της- οι ηγέτες της Τουρκίας ζητούν υποστήριξη άνευ όρων από το ΝΑΤΟ, με τον Τούρκο πρωθυπουργό, Αχμέτ Νταβούτογλου, να δηλώνει το Σάββατο ότι αναμένει «τους συμμάχους μας στις ΗΠΑ να στηρίξουν την Τουρκία χωρίς "αν" και "αλλά"».
Πολύ λίγο, πολύ αργά. Το ΝΑΤΟ δεν θα έπρεπε να σπεύσει να υπερασπιστεί την Τουρκία- αντ'αυτού, θα έπρεπε να κινήσει άμεσα διαδικασίες για να διαπιστωθεί εάν η μακρά (και όλο και πιο μεγάλη) λίστα τουρκικών παραβάσεων σε βάρος της Δύσης, περιλαμβανομένης της στήριξης στους ισλαμιστές τρομοκράτες, έχουν βάση. Εάν έχουν - και σίγουρα έχουν- το ανώτερο όργανο λήψης αποφάσεων της Συμμαχίας, το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, θα έπρεπε να βγάλει την Τουρκία από το ΝΑΤΟ, πριν η φιλοπόλεμη στάση της και η συνεχιζόμενη επιθετικότητά της σύρει τη διεθνή κοινότητα στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πρόκειται για μια ενέργεια που έχει καθυστερήσει πολύ.
Όπως υποστήριζα πριν από πέντε χρόνια, «ο Ερντογάν, ο οποίος είναι σκληροπυρηνικός ισλαμιστής, ο οποίος κάποτε είπε ότι "τα τεμένη είναι οι στρατώνες μας, οι θόλοι τα κράνη μας, οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας"- φαίνεται να βλέπει τον εαυτό του ως τον ισλαμιστή ηγέτη του μουσουλμανικού κόσμου μετά την Αραβική Άνοιξη». Πέρασε τα τελευταία 13 χρόνια διαλύοντας κάθε μέρος της τουρκικής κοινωνίας που την καθιστούσε κοσμική και δημοκρατική, αλλάζοντας τη χώρα, όπως η Καρολάιν Γκλικ του Center for Security Policy έγραψε κάποια στιγμή, «σε ένα υβρίδιο απολυταρχίας τύπου Πούτιν και ιρανικής θεοκρατίας». Το περασμένο φθινόπωρο, έφτασε στο σημείο να επικροτήσει τις εκτελεστικές εξουσίες που είχαν δοθεί κάποτε στον Αδόλφο Χίτλερ.
Υπό την ηγεσία του Ερντογάν, η σύμμαχός μας στο ΝΑΤΟ έχει
συλλάβει περισσότερους δημοσιογράφους από την Κίνα, φυλακίσει χιλιάδες φοιτητές για το έγκλημα της ελευθερίας του λόγου, και αντικαταστήσει κοσμικά σχολεία με μεντρεσέδες που επικεντρώνονται στο Ισλάμ. Έχει δημόσια εκφράσει τη στήριξή του στη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, κατηγορώντας παράλληλα το για χρόνια συμμαχικό κράτος του Ισραήλ για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», έχει παραβιάσει απαγόρευση εφοδιασμού της Γάζας με όπλα, αγοράσει σύστημα αεράμυνας (και σχεδόν και πυραύλους) από τους Κινέζους, κατά παράβαση των κανόνων του ΝΑΤΟ, και αρνηθεί στην Αμερική τη χρήση αεροπορικής βάσης του για αεροπορικά πλήγματα κατά τον Πόλεμο στο Ιράκ και μετά εναντίον ισλαμιστών τρομοκρατών στη Συρία. Καθώς οι σύμμαχοι της Δύσης πολεμούσαν εναντίον μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο Κομπάνι στη δυτική Συρία πριν από δύο χρόνια, τα τουρκικά άρματα μάχης κάθονταν σιωπηλά απέναντι στα σύνορα.
Στην πραγματικότητα, υπάρχουν ισχυρά στοιχεία (που
έχει συλλέξει το Columbia University) ότι η Τουρκία «σιωπηρά ανεφοδιάζει με καύσιμα την πολεμική μηχανή του ISIS». Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν, όπως το έθεσε πρόσφατα το Near East Οutlook, ότι η Τουρκία επιτρέπει σε «τζιχαντιστές από όλο τον κόσμο να φτάσουν στη Συρία περνώντας από την επικράτειά της», ότι η Τουρκία, όπως γράφει ο δημοσιογράφος Τεντ Γκέιλεν Κάρπεντερ, «έχει επιτρέψει στο ISIS να περνά πετρέλαιο από τη βόρεια Συρία στην Τουρκία για πώληση στη διεθνή αγορά», ότι ο γιος του Ερντογάν έχει συνεργαστεί με το ISIS για την πώληση αυτού του πετρελαίου, το οποίο είναι το «αίμα στις φλέβες του Ισλαμικού Κράτους» και ότι επιτρέπεται σε βυτιοφόρα να περνούν ελεύθερα από την Τουρκία για να φτάσουν στους μαχητές του ISIS. Υπάρχουν επίσης «στοιχεία για πιο άμεση στήριξη», όπως το θέτει το Forbes, «παρέχοντας εξοπλισμό, διαβατήρια, εκπαίδευση, ιατρική περίθαλψη, και ίσως και παραπάνω, σε ισλαμιστές εξτρεμιστές» και ότι η κυβέρνηση του Ερντογάν, σύμφωνα με Αμερικανό πρώην πρέσβη, συνεργάστηκαν ευθέως με το παρακλάδι της αλ Κάιντα στη Συρία, το Μέτωπο αλ Νόσρα.
Όσο η Άγκυρα προσποιείται ότι προβαίνει σε στρατιωτική δράση κατά του ISIS, με την εμμονική στάση της απέναντι στους Κούρδους, έχει προβεί σε
ανηλεείς βομβαρδισμούς πυροβολικού εναντίον του YPG (τις συριακές κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού) που τρέπουν σε φυγή τις δυνάμεις του ISIS στη βόρεια Συρία. Οι Κούρδοι είναι η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στον κόσμο χωρίς πατρίδα- 25 εκατ. σουνίτες μουσουλμάνοι που ζουν εκεί όπου συνορεύουν η Συρία, το Ιράκ, το Ιράν και η Τουρκία. Η Τουρκία διεξάγει έναν αιματηρό, τριακονταετή εμφύλιο πόλεμο εναντίον των 14 εκατ. Κούρδων της - γνωστών ως το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα, ΡΚΚ- που έχει κοστίσει τη ζωή σε πάνω από 40.000 ανθρώπους. Η τελευταία ειρηνευτική διαδικασία κατέρρευσε όταν η Τουρκία στοχοποίησε εκ νέου το ΡΚΚ βυθίζοντας το νοτιοανατολικό κομμάτι της χώρας ξανά σε πόλεμο, προβληματίζοντας όλο και περισσότερο τον Ερντογάν ότι οι Κούρδοι της Συρίας και της Τουρκίας θα ενώσουν τις δυνάμεις τους, απέναντι από τα τουρκικά σύνορα.
Οι Κούρδοι, όπως και οι Τούρκοι, συχνά εξετάζονται μέσα από το πρίσμα του ποιοι ήταν κάποτε και όχι του ποιοι είναι τώρα. Το 1997, η Τουρκία
έπεισε τις ΗΠΑ να βάλουν το ΡΚΚ στη λίστα τρομοκρατικών οργανώσεων, και ο Ερντογάν ισχυρίζεται ότι οι Κούρδοι της Συρίας είναι κατ'επέκταση και αυτοί ένοχοι. Αλλά στην πραγματικότητα, το YPG έχει συνεργαστεί τόσο στενά με τις ΗΠΑ εναντίον των ισλαμιστών τρομοκρατών, που η Washington Post αναφέρθηκε πρόσφατα σε αυτούς ως «δυνάμεις που εκπροσωπούν τις ΗΠΑ». Οι Κούρδοι- είτε βρίσκονται στη Συρία, το Ιράκ ή την Τουρκία- είναι, από κάθε άποψη, οι πιο σκληροτράχηλοι και θαρραλέοι μαχητές επί του πεδίου στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία. Επίσης, αποτελούν μια δυνατή εναλλακτική απέναντι στο, Αποκαλυπτικών χαρακτηριστικών, όραμα των ισλαμιστών τζιχαντιστών, ενσαρκώνοντας αυτό που έχει περιγραφεί ως «ένα επίπεδο ισότητας φύλων, έναν σεβασμό προς την κοσμικότητα και τις μειονότητες, και μια μοντέρνα, μετριοπαθή και οικουμενική αντίληψη για το Ισλάμ, που είναι, το λιγότερο, σπάνια στην περιοχή».
Η τουρκική κυβέρνηση έχει προσπαθήσει να
αποδώσει την ευθύνη για τις πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις στην Άγκυρα στο YPG, σε μια προσπάθεια να φέρει τις ΗΠΑ «απέναντι» στους Κούρδους. Ένας έξαλλος Ερντογάν καταφέρθηκε εναντίον της Δύσης, κατηγορώντας τις ΗΠΑ ότι δημιουργούν μια «θάλασσα αίματος» στην περιοχή στηρίζοντας τους Κούρδους, και έδωσε τελεσίγραφο, λέγοντας ότι έχει έρθει η ώρα η Αμερική να επιλέξει ανάμεσα στην Τουρκία και τους Κούρδους.
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο: Έχει έρθει η ώρα οι ΗΠΑ να επιλέξουν τους Κούρδους αντί για την Τουρκία του Ερντογάν.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι Κούρδοι δεν θέλουν να πολεμήσουν το ISIS πέρα από τα σύνορά τους, αλλά πρακτικά αυτό δίνει μια ευκαιρία στις ΗΠΑ. Με αντάλλαγμα τον πόλεμο κατά του ISIS σε όλη την περιοχή, ο διεθνής συνασπισμός μπορεί να προσφέρει στους Κούρδους το δικό τους κράτος. Ένα κουρδικό κράτος θα εξελισσόταν σε έναν σημαντικό τοπικό σύμμαχο για τις ΗΠΑ και θα έπαιζε έναν ανεκτίμητο ρόλο στην κάλυψη του κενού ισχύος που έχει προκύψει στη Μέση Ανατολή. Με τη βοήθεια των ΗΠΑ, ένα κουρδικό κράτος θα βοηθούσε επίσης στη διαχείριση των Σύριων προσφύγων που έχουν κατακλύσει τα συστήματα μετανάστευσης σε Τουρκία και Ευρώπη. Μακροπρόθεσμα, θα αποτελούσε έναν πολύτιμο περιφερειακό εταίρο για τη σταθεροποίηση της περιοχής, και ένα
ισχυρό παράδειγμα επιτυχημένης δημοκρατίας. Με άλλα λόγια, το Κουρδιστάν θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο που έπαιζε κάποτε η Τουρκία.
Έχει ειπωθεί πως η διαφορά μεταξύ του να είσαι ο Αχιλλέας και να είσαι σχεδόν ο Αχιλλέας είναι η διαφορά μεταξύ του να ζεις και να πεθαίνεις. Το ΝΑΤΟ μπορεί να συνεχίσει και χωρίς Αχίλλειο πτέρνα. Είναι ώρα να πετάξουμε την Τουρκία έξω για τα καλά.
Μετάφραση/ αναδημοσίευση από την αμερικανική έκδοση της HuffPost: It's Time to Kick Erdogan's Turkey Out of NATO

Σοκ από το Spiegel: Η ελληνική κυβέρνηση σκέφτεται να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης με αφορμή το προσφυγικό

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ WEB
Σοκ από το Spiegel: Η ελληνική κυβέρνηση σκέφτεται να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης με αφορμή το προσφυγικό - Media

Αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα του Der Spiegel στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η ελληνική κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να κηρύξει καθεστώς έκτακτης ανάγκης, με αφορμή τις εξελίξεις στο προσφυγικό.
Αναλυτικά, σύμφωνα με πληροφορίες του Spiegel, η ελληνική κυβέρνηση σκέφτεται να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να ζητήσει βοήθεια από την ΕΕ. Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό ως τώρα η κυβέρνηση έχει για πολιτικούς λόγους απορρίψει αυτή την επιλογή. Θεωρείται όμως ότι το σενάριο της κήρυξης κατάστασης έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να παρακινήσει τώρα τις χώρες της ΕΕ να συμπεριφερθούν αλληλέγγυα στην προσφυγική κρίση.
Σε εκτενές δημοσίευμα υπό τον τίτλο «ο καθένας για τον εαυτό του» το Spiegel αναφέρεται στην όξυνση των ανταγωνισμών μεταξύ των κρατών στο εσωτερικό της ΕΕ, που πυροδότησε η προσφυγική κρίση. Κάνει δε εκτενή αναφορά στις μονομερείς αποφάσεις πολλών κρατών κατά μήκος της Βαλκανικής Οδού να κλείσουν τα σύνορά τους και τις συνέπειές τους για την Ελλάδα.
«Η Ελλάδα τηρεί τις συμφωνίες, τα άλλα κράτη όχι», δηλώνει στο περιοδικό ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ξυδάκης, ενώ ο υπουργός Άμυνας της Αυστρίας Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ τονίζει ότι η Γερμανία θα έπρεπε να την ευγνωμονεί, καθώς φροντίζει για την «συντονισμένη» κίνηση των προσφύγων προς τα σύνορά της.
«Πολλά βαλκανικά κράτη κλείνουν με δική τους πρωτοβουλία τα σύνορά τους, οι πρόσφυγες συνωστίζονται στην Ελλάδα - και η Αθήνα ανακαλεί την πρέσβη της από την Βιέννη. Ενόψει της έκτακτης Συνόδου Κορυφής, η ήπειρος βυθίζεται στην διαμάχη», αναφέρει το γερμανικό περιοδικό στον πρόλογο του άρθρου. «Η Ελλάδα γίνεται ένα μοναδικό μεγάλο Hotspot», δηλώνει στο Spiegel Ευρωπαίος διπλωμάτης. «Η χώρα, σαν να μην έφταναν τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, επιβαρύνεται τώρα υπερβολικά με την στέγαση και την φροντίδα των προσφύγων», επισημαίνεται, καθώς περιγράφεται η κατάσταση στην Ειδομένη: «Περίπου 12.000 πρόσφυγες έχουν εγκαταλειφθεί αυτές τις μέρες στα σύνορα με την ΠΓΔΜ, οι τέσσερις επίσημοι καταυλισμοί είναι τρομερά υπερφορτωμένοι. Μια εκπρόσωπος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα δήλωσε ότι, αν για τους Αλβανούς παραμείνει αδύνατο να προχωρήσουν, το σύστημα θα διαλυθεί σε οκτώ μέρες. Επειδή δεν υπάρχει ρεαλιστικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης, προετοιμάζεται κανείς για το χειρότερο. Και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετοιμάζει τώρα έκτακτη βοήθεια στην Ελλάδα. Θέλουν να αποτρέψουν το ενδεχόμενο ενός "κράτους υπό διάλυση" ("failed state") στα σύνορα με την Τουρκία».
Το περιοδικό περιγράφει ως «ντροπιαστικές» τις εικόνες των προσφύγων να προσπαθούν να φθάσουν με κάθε τρόπο στα σύνορα ή να διανυκτερεύουν στα μπλόκα των αγροτών και σημειώνει ότι τέτοιες σκηνές εκτυλίσσονται πλέον σε όλη τη χώρα, ως «σύμβολα μιας ευρωπαϊκής αποτυχίας». Ιδιαίτερα δραματική παρουσιάζεται η κατάσταση στην Αθήνα, με εκατοντάδες ανθρώπους να κοιμούνται στην Πλατεία Βικτωρίας. «Οι σκηνές θυμίζουν την κατάσταση στα σύνορα της Ουγγαρίας το περασμένο καλοκαίρι, όταν ο Πρωθυπουργός (Βίκτορ) Όρμπαν άφησε την κατάσταση να γίνει τόσο ανυπόφορη που η Καγκελάριος (Άγγελα) Μέρκελ άνοιξε τα σύνορα (της Γερμανίας)», αναφέρεται.
http://gerontakos.blogspot.gr/

Εμείς οι φορολογούμενοι, Επανάσταση κατά των απατεώνων και των φοροφυγάδων!



Σταδιακά η αποχώρηση των τρακτέρ από τα Τέμπη

Τα τρακτέρ εγκαταλείπουν τον “υπερήφανο αγώνα”! Οι αγρότες, ύστερα από σαράντα μέρες “υπερήφανου αγώνα¨ επιστρέφουν στα χωράφια τους. Και μαζί με τα τρακτέρ και τους αγρότες αρχίζει να κοπάζει μια παράσταση με τίτλο “δεν πληρώνω , δεν πληρώνω”!

Αφού επί σαράντα μέρες ταλαιπώρησαν αγρίως εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες τους!

Και αφού οι εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες τους που περίμεναν καρτερικά στο τιμόνι, έμεναν με την απορία «μα γιατί μόνο αυτοί και όχι εμείς;»

Γιατί, δηλαδή, το γκαρσόνι των τετρακοσίων ευρώ να μην εισπράττει επιδοτήσεις;

Γιατί ο προλετάριος της βαριάς βιομηχανίας, των οκτακοσίων ευρώ, να μην λαμβάνει αποζημιώσεις για την παλαιότητα του διαμερίσματός του;

Γιατί η πωλήτρια του Super Market και των εξακοσίων ευρώ να είναι αναγκασμένη να πληρώνει εφορία;

Και γιατί ο μικρομεσαίος καταστηματάρχης να μην διεκδικεί αφορολόγητο μέχρι τις 20 χιλιάδες ευρώ;

Η κατάσταση εφιαλτική. Γιατί ουδείς της κρατικής μηχανής  αποκαλύπτει πόσοι οι αληθινοί και πόσοι οι πέτσινοι αγρότες!

Ουδείς αρμόδιος αποκαλύπτει πόσοι και ποιοι ακριβώς (με τα ονόματά τους) έχουν λάβει επιδοτήσεις.

Ουδείς τα ακριβή ποσά όλων αυτών των επιδοτήσεων των τελευταίων είκοσι χρόνων.

Ουδείς εκ της κρατικής μηχανής δεν έχει αναρτήσει τα στοιχεία που να αποδεικνύουν πόσοι εξ αυτών των επιδοτούμενων αγροτών είχαν υποβάλει αληθινά στοιχεία και πόσοι ψεύτικα. Δηλαδή, ας πούμε, ο επιδοτούμενος κυρ Μήτσος μπορεί να δήλωνε ότι τα ελαιόδενδρά του ήταν τόσα πολλά που έφταναν και διέσχιζαν το Λιβυκό πέλαγος. Ας πούμε

Και ουδείς αρμόδιος έχει διασταυρώσει τα στοιχεία ώστε ο κρατικός μηχανισμός να γνωρίζει πόσοι και ποιοι εκ των συνταξιούχων είναι αληθινοί και ποιοι οι πέτσινοι!

Με απλά λόγια χάος απροσμέτρητο και βολικό. Η τάδε κυρία Μαιρούλα με ιδιόκτητο ρετιρέ στο Κολωνάκι λαμβάνει αγροτική σύνταξη με στοιχείο δυο τρία στρέμματα που της κληροδότησε ο θείος της!

Άγνωστος ο αριθμός των αληθινών αγροτών. Άγνωστα τα ονόματα των επιδοτούμενων αγροτών.  Άγνωστα τα πλαστογραφημένα στοιχεία με τα οποία οι αγρότες εισέπρατταν τις επιδοτήσεις τους. Και άγνωστος ο αριθμός των πραγματικών δικαιούχων αγροτικής σύνταξης!

Το αλαλούμ βολεύει και τις δύο πλευρές. Από τη μια τους λαμβάνοντες συντάξεις και επιδοτήσεις. Και από την άλλη το κράτος. Οι μεν πέτσινοι αγρότες αλλά και οι άλλοι με τις παχουλές επιδοτήσεις βολεύονται από το χάος. Το κράτος βολεύεται κι αυτό ώστε κάθε φορά να απειλεί τους αγρότες με τα αληθινά στοιχεία!

Ομως εμείς οι σκληρά φορολογούμενοι του ιδιωτικού τομέα πληρώνουμε. Και για τις αποζημιώσεις και για τις πέτσινες συντάξεις. Ομως εμείς οι σκληρά εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα πληρώνουμε τους ρεμπεσκέδες του Δημοσίου!

Που σημαίνει ότι καθένας εξ ημών και υμών πρέπει να γνωρίζει ονόματα, διευθύνσεις, τα συγκεντρωτικά ποσά και τα αληθινά στοιχεία!

Που σαι κυρ Μήτσο; Από τη τσέπη μας πληρώνεται η δική σου ασυλία. Που σαι κυρ Κώστα. Από την τσέπη μας πληρώνονται οι καθυστερήσεις με τα μπλόκα στις Εθνικές για να κάνεις τον δικό σου ντόρο!

Που σαι κυρ Στράτο; Από την τσέπη μας πληρώνονται τα φράγκα που ζητάει η Ευρωπαϊκή Ένωση ως αποζημίωση για τα πέτσινα στοιχεία και για τις αντιπαραγωγικές αποζημιώσεις!
Αλλος τα σπάει , άλλος πληρώνει. Ξέρετε τι λέω εγώ; Ολοι εμείς που αναγκαστικά πληρώνουμε τους φόρους μας να βγούμε στους δρόμους και να απαιτήσουμε διαφάνεια και πλήρη ισοτιμία. Εμείς τα κορόιδα. Εμείς οι μονίμως χαμένοι. Επανάσταση τώρα. Εναντίον όλων! Φοροφυγάδων, απατεώνων και τάχα μου «αδικημένων»! http://gerontakos.blogspot.gr/

Φτερούγισμα πάνω από το παρελθόν ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

Η Καθημερινή 
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της Πομπηίας είναι το μέγεθός της, το γεγονός ότι αντιλαμβάνεται κανείς πώς ήταν κτισμένη μια αρχαία πόλη με τους δημόσιους και τους ιδιωτικούς χώρους της.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Φαντάζομαι, ότι πριν από 200 χρόνια οι Ευρωπαίοι ευγενείς που θα ήθελαν να επισκεφθούν τα ερείπια της Πομπηίας, θα ακολουθούσαν ακριβώς την ίδια διαδρομή από τη Νάπολη, που έκανα τώρα κι εγώ. Μόνο που στο δικό μου Grand Tour, στο προσκύνημα στον τόπο όπου γεννήθηκε η χερσαία αρχαιολογία στα μέσα του 1700, είχα για συνοδοιπόρους, μέσα στο τρένο που αγκομαχούσε στις ράγες, κατοίκους από τα πιο φτωχά προάστια της Ιταλίας: αποκαμωμένες νοικοκυρές και εφήβους με βγαλμένα φρύδια α λα Ρονάλντο με κινητά και φθηνά sneakers.
Εξω από τα παράθυρα, ως μόνιμη επωδός, πολυκατοικίες σε ξεφτισμένο πορτοκαλί, κεραίες «πιάτα», μπουγάδες, φωτεινές επιγραφές, μερικά ρωμαλέα πεύκα και η βουνοκορφή του Βεζούβιου. Το 79 μ.Χ., το ηφαίστειο εξερράγη –μερικοί λένε στις 24 Αυγούστου το πρωί και άλλοι τοποθετούν χρονικά το γεγονός τον Οκτώβριο– και σκέπασε με πολλά μέτρα σκόνη την Πομπηία και το Ερκουλάνουμ, που πέρασαν 17 αιώνες για να δουν το φως του ήλιου.
Προσπαθούσα αγωνιωδώς να καταλάβω ποια είναι η σωστή στάση για να κατέβω –είναι αστείο, όμως δεν λέγεται Πομπηία αλλά κάπως αλλιώς– και οι διπλανοί μου δεν μιλούσαν λέξη αγγλικά, γαλλικά ή ισπανικά. Με χειρονομίες και με «Encora no» με καθησύχαζαν κάθε τόσο. Εν τέλει, τα κατάφερα και αφού πέρασα από ένα μικρό και μάλλον μίζερο πωλητήριο στην είσοδο (κάτι μου θύμιζε) πλήρωσα είσοδο 11 ευρώ και, επιτέλους, μπήκα μέσα.
Ξαφνικά, χωρίς να χρειάζεται να πολυβάλω τη φαντασία να δουλέψει, ήμουν πίσω στον καιρό του Χριστού. Μπροστά μου απλωνόταν μια μεγάλη πόλη, με τις πύλες της, την πλατεία, το αμφιθέατρο, τα λουτρά, το ωδείο, τον οίκο ανοχής και κυρίως τις κατοικίες. Μεγάλες και μικρές, πολυτελείς και ταπεινές, στέγαζαν τους χιλιάδες κατοίκους. Οσο και αν είμαστε κακομαθημένοι εμείς οι Ελληνες από την πληθώρα των αρχαίων σπαραγμάτων, τούτο εδώ είναι κάτι εντελώς διαφορετικό: ένα σχεδόν ολοκληρωμένο αφήγημα χωρίς τη ρηγμάτωση της φθοράς, μια πλήρης εικόνα καθημερινότητας, συνηθειών, κλίμακας, ένα γρήγορο φτερούγισμα πάνω από το παρελθόν της ανθρωπότητας. Αν εμείς έχουμε μάρμαρα ναών που λαμποκοπάνε στο φως του ήλιου, η Πομπηία σε βάζει στην πίσω πόρτα της ζωής στην αρχαιότητα: στην κουζίνα, στο υπνοδωμάτιο, στην αυλή, αλλά και σου δίνει μια θέση στα δημόσια πράγματα και θεάματά της.
Περιδιαβάζοντας για τρεις ολόκληρες ώρες τον αστικό της καμβά, το μυαλό μου πηγαίνει στους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους εκεί από τη σκόνη και τις αναθυμιάσεις. Η επίσκεψη στα σπίτια τους και στους δημόσιους χώρους, που είναι διακοσμημένοι με απίστευτης ομορφιάς τοιχογραφίες (οι περισσότερες βρίσκονται σε μουσείο της Νάπολης, αλλά κάτι μένει και στην πόλη τους), το ότι κοιτάζω κι εγώ τις ίδιες ζωγραφισμένες φιγούρες, τα μοτίβα και τα χρώματα που έχουν διατηρήσει αλώβητη τη ζωτικότητά τους, με δένουν μαζί τους με μια αόρατη κλωστή. Δύο χιλιάδες χρόνια μετά, αυτή η ομορφιά του τοπίου αλλά και αυτή που αποτύπωσε το ανθρώπινο χέρι, εξακολουθεί να διαπερνά, να δονεί και να προκαλεί σκέψη και αίσθημα.
Βγήκα από τον αρχαιολογικό χώρο με ελαφρά ζάλη από αυτή την εισβολή σε μιαν άλλη εποχή. Πίσω στη δική μας πια, αναζήτησα ξανά τον σταθμό του τρένου για να πάω στο Σαλέρνο, όπου ήταν το ξενοδοχείο μου. Ο υπάλληλος με στοιχειώδη αγγλικά μού είπε πως πρέπει να πάρω το λεωφορείο, δείχνοντάς μου μια πλατεία εκεί κοντά. Προσπέρασα τις τέντες με τα κακόγουστα σουβενίρ (πάλι κάτι μου θύμιζε), τις καντίνες με τις άθλιες πίτσες και κατευθύνθηκα στο σημείο όπου μου είπαν. Μετά μια ώρα αναμονή σε κάτι που θα μπορούσε να είναι πινακίδα λεωφορείου ανάμεσα σε τσουκνίδες, απελπίστηκα. Οταν τελικά σταμάτησε κοντά ένα άλλο λεωφορείο, ο οδηγός (ο οποίος βέβαια μιλούσε μόνο ιταλικά) με λυπήθηκε και με πήγε 2 - 3 χιλιόμετρα πιο κάτω σε έναν άλλο σιδηροδρομικό σταθμό, απ’ όπου κατάφερα τελικά να γυρίσω πίσω.

26.2.16

Η φωτογραφία


Ανοίγω το άλμπουμ. 299 φωτογραφίες μαρτυρούν την καταγωγή μου. Πρόγονοι κτηνοτρόφοι, αγρότες, δάσκαλοι, οικοδόμοι, νοικοκυρές, πρόσφυγες, βιοπαλαιστές με μάτια λαμπερά να κοιτούν την κάμερα μη φοβούμενοι ότι θα φανεί στο βλέμμα τους τίποτε άλλο από αυτό που πραγματικά είναι. Καθαροί! Καταγωγή μπερδεμένη, όπως όλων μας άλλωστε.
Φωτογραφία Νο 23 η προγιαγιά σε μια παράγκα με τους γιους της και πίσω ο μπόγος των αναμνήσεων από τον Πόντο να στέκει γυρτός. Φωτογραφία Νο 29 ο παππούς καμαρωτός πριν καταταχθεί στο στρατό. Φωτογραφία Νο 43 η γιαγιά ανάμεσα σε τέσσερις αντάρτες που πίνουν τσίπουρο δίπλα στο τζάκι. Φωτογραφία Νο 40 παλικάρια στο χακί την στιγμή που φεύγουν για τον πόλεμο-όλοι χαιρετούν, όλοι χαμογελούν-. Φωτογραφία Νο 44 η ημέρα που ο παππούς γύρισε από τις γερμανικές φυλακές – το μισό χωριό απουσιάζει από το πλάνο, για να μην χαρακτηριστεί-. Φωτογραφία Νο 46 ο αδελφός του παππού επέστρεψε ζωντανός από στρατόπεδο συγκέντρωσης της Γερμανίας. Φωτογραφία Νο 47 ο πατέρας στην Μακρόνησο με δύο γειτόνους μας. Φωτογραφία Νο 69 η θεία πίσω στο σπίτι μετά από τις διακοπές  στην Γυάρο. Φωτογραφία Νο 78 ο πατέρας στέλνει ευχές για τα Χριστούγεννα από το παράπηγμα που ζούσε σε κάποιο εργοτάξιο στην Λιβύη....
Το πιο βαρύ φορτίο μέσα από αυτό το σπίτι που πρέπει να κουβαλήσω, όταν θα πρέπει να το εγκαταλείψω λόγω ληξιπρόθεσμων λογαριασμών προς το Κράτος, είναι αυτό το άλμπουμ. Είναι αυτό που μαρτυρά ότι είμαι αυτός που είμαι όχι λόγω των πράξεων των προγόνων μου αλλά εξαιτίας της δικής μου απραξίας. Όσο για το σπίτι που στέκει κοντά 90 χρόνια έχοντας βάλει όλες οι γενιές από κάτι, θα το παραδώσω αμαχητί. Δεν έκανα και τίποτε σπουδαίο για την ζωή και για το σύνολο για να μου αξίζει τέτοια περιουσία. 299 φωτογραφίες κιτρινισμένες, φθαρμένες μαρτυρούν ότι αυτοί που έχουν δικαίωμα να ομιλούν, να απαιτούν και να διεκδικούν είναι αυτοί που πάλεψαν. Όχι πάλη για μια καλύτερη ζωή αλλά πάλη για την ζωή. Αυτά τα βλέμματα που μένουν άτρωτα μέσα στο φωτογραφικό χαρτί, ενώ τα ρούχα και το σκηνικό έχει αρχίσει να σβήνει, μού αποδεικνύουν ότι όλα φθείρονται εκτός από τα βλέμματα των ανθρώπων.
Κοιτώ και τα μάτια όλων μας, όποτε μπορώ να βγω έξω από καταφύγιό μου. Γυάλινα σαν του ψαριού όλα τα βλέμματα. Λες και πέρασαν αιώνες μέσα σε 5 χρόνια. Είναι γιατί λέμε πολλά ενώ ξέρουμε ότι και που μιλούμε είναι θράσος. Στα λόγια όλη η γενιά μου όπως και αυτή που ακολουθεί είναι άριστη. Στις πράξεις πάσχει, και όταν ζοριζόμαστε ψάχνουμε να βρούμε έναν πρόγονο να μάς ξελασπώσει συνειδησιακά. Ποτέ άλλοτε τα λόγια δεν είχαν γίνει τόσο φτωχά και τόσο επικίνδυνα όσο σήμερα. Οι μάχες από σωματικές έγιναν λεκτικές. Έχει μετατραπεί η χώρα σε μια τεράστια Βουλή που όλοι μιλάμε και τελικά δεν λέμε τίποτε. Ο λόγος δεν εφεύρεθηκε για να αυτοσυγχωρούμαστε αλλά να εκφράζουμε αυτό που έχουμε μέσα μας με σκοπό το μέσα μας να γίνει πράξη. Μέχρι τώρα αποδεικνύεται ότι πάσχουμε σε πολλά μέσα μας γι' αυτό και ο λόγος μένει μόνο στον αέρα ή σε λέξεις στο χαρτί.
Δεν είχα προγόνους ήρωες. Απλοί καθημερινοί άνθρωποι ήταν όπως οι πρόγονοι των περισσοτέρων μας. Με τους φόβους, τις αγωνίες, την παγωνιά, την απόγνωση, τις απειλές, το θάνατο, με τα στραβά και τα ανάποδά τους. Σαν εμένα και σαν εσένα. Μόνο που στην εξέλιξη χάθηκε η λεβεντιά. Την αποποιηθήκαμε γιατί νομίζαμε ότι ποτέ σε μας δεν θα συμβεί το αδιανόητο. Εκείνοι ήταν πάντα έτοιμοι γι΄ αυτό. Είτε έχαναν είτε κέρδιζαν θα έπρατταν αυτό που δεν τολμούσε να μπει προς συζήτηση. Την προσβολή και το άδικο χαστούκι, λεκτικό ή υπαρξιακό, δεν κάθεσαι να το συζητήσεις. Το ανταποδίδεις όποιο κι αν είναι το αντίτιμο.
Φωτογραφία Νο300: Εγώ με το άλμπουμ αγκαλιά και σφραγισμένο το στόμα μου με μονωτική ταινία λίγο πριν την αναζήτηση της λεβεντιάς. Ελπίζω το βλέμμα να μείνει αναλλοίωτο έναν αιώνα μετά.

Αλληλέγγυοι κι εθελοντές: οι αφανείς «ήρωες» του προσφυγικού



Εθελοντές στις ελληνικές ακτές περιμένουν να υποδεχθούν πρόσφυγες Εκατοντάδες άνθρωποι που συντρέχουν ιδίοις κόποις και χρήμασι το δράμα των εκατομμυρίων προσφύγων. | AP Photo/Manu Brabo
Συντάκτης: 
Ιωάννα Σωτήρχου
 
Είναι οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουμε. Ομως βρίσκονται εκεί που οι συνάνθρωποί τους τους χρειάζονται.
Ανθρωποι κάθε εθνικότητας, αλλοδαποί και γηγενείς, που άφησαν τις δουλειές τους κι ανέλαβαν για τα καλά να ξελασπώσουν την κατάσταση για όλους μας στο όνομα της αλληλεγγύης.
Είναι οι εκατοντάδες άνθρωποι που συντρέχουν ιδίοις κόποις και χρήμασι το δράμα των εκατομμυρίων προσφύγων, εφευρίσκοντας τρόπους να είναι απλώς χρήσιμοι.
Από το χωριό των λίγων δεκάδων κατοίκων στο Κιλκίς που μαγειρεύει ένα γεύμα τη βδομάδα για τους χιλιάδες εγκλωβισμένους στην Ειδομένη, μέχρι τους Ισπανούς ναυαγοσώστες που βρέθηκαν στη Λέσβο παρέχοντας την τεχνογνωσία τους αδιαλείπτως εδώ και μήνες, εξασφαλίζοντας τα έξοδά τους μέσω διαδικτυακής εκστρατείας για τη συλλογή πόρων.
Ανθρωποι που το κράτος ζητά να πιστοποιούνται κι έχει το θράσος να τους περνά και από αστυνομικούς ελέγχους, ενώ η κατά τα άλλα Ευρωπαϊκή Ενωση, που πλην ελαχίστων εξαιρέσεων υψώνει τείχη, το μόνο που έχει να προτείνει είναι η στρατιωτικοποίηση των εξωτερικών της συνόρων, χρηματοδοτώντας επιχειρήσεις καταστολής, αντί για διάσωσης και ανακούφισης.
Ανθρωποι που εξακολουθούν να προσφέρουν ο,τι έχουν ανιδιοτελώς, την ώρα που γύρω τους δεκάδες άλλοι, εκμεταλλευόμενοι το όνομα της φιλανθρωπίας και της αλληλεγγύης, βρίσκουν την ευκαιρία να πλουτίσουν μέσα από χρηματοδοτήσεις.
Η καλοσύνη αυτών των γνωστών-αγνώστων, που έχουν γίνει διάσημοι στο εξωτερικό κι εδώ μαθαίνουμε ποιοι είναι από τις συλλήψεις.
Δύο άνθρωποι που βρέθηκαν κοντά στους πρόσφυγες, επαγγελματικά ο ένας, από αισθήματα αλληλεγγύης ο άλλος, μας μιλούν για το ανθρώπινο μεγαλείο που αντίκρισαν, ενώ απορρίπτουν τις επιχειρήσεις καταστολής και στρατιωτικοποίησης που δείχνουν τη «μέριμνα» της εξουσίας για πρόσφυγες και αλληλέγγυους.

Γιώργος Τσιάκαλος - Καθηγητής ΑΠΘ:

«Οι γιαγιάδες της Λέσβου ήταν πιστοποιημένες;» 

Εδώ η χώρα είναι ανίκανη να οργανώσει βασικές συνθήκες για τους πρόσφυγες και θέλει να πιστοποιήσει τους ανθρώπους που βοηθούν επειδή το 0,1% αυτών μπορεί και να δημιουργήσει προβλήματα

Εθελοντές προσφέρουν τρόφιμα σε πρόσφυγες PHASMA / ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
 
Ο ομότιμος καθηγητής Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ Γιώργος Τσιάκαλος βρέθηκε εθελοντής στην Ειδομένη από την πρώτη στιγμή, ενημερώνοντας μάλιστα μέσω του διαδικτύου για τις συνθήκες, τις ελλείψεις και τις ανάγκες των προσφύγων.
Και κάνει τον απλό υπολογισμό: Το 2015 πέρασαν 810.000 άτομα και όλοι έφαγαν τουλάχιστον ένα γεύμα, ενώ από τη στιγμή που έφτασαν στις ακτές μέχρι που έφυγαν, βρέθηκαν κατά μέσο όρο για 15 μέρες στη χώρα μας.
Το υπουργείο Αμυνας είπε ότι έδωσε 505 μερίδες φαγητό. Πόσες δοθήκαν συνολικά; 15 μέρες επί 800.000 άνθρωποι μας κάνει 12 εκατομμύρια γεύματα που προσφέρθηκαν κατά 99% από ανθρώπους που δεν είχαν πιστοποιηθεί - και κανείς δεν είχε σκεφτεί μέχρι πρότινος να το ζητήσει.
«Δηλαδή οι γιαγιάδες στη Λέσβο που τάισαν το μωρό και πάνε για Νόμπελ ήταν πιστοποιημένες; Ηξεραν τι γάλα είχε μέσα το μπουκάλι που του έδωσαν;…». 
Εδώ η χώρα είναι ανίκανη να οργανώσει βασικές συνθήκες, μήνες τώρα, για τους πρόσφυγες και θέλει να πιστοποιήσει τις χιλιάδες ανθρώπων που βοηθούν με απίστευτη συνέπεια επειδή το 0,1% μπορεί και να δημιουργήσει προβλήματα; Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να παραδειγματιστεί για τη δουλειά που έχει επιτελεστεί και όχι να δημιουργεί επιπλέον προβλήματα για τους ανθρώπους που προσφέρουν…». 
Μιλά για τους αστυνομικούς ελέγχους που έχουν ενοχλήσει τους αλληλέγγυους στην Ειδομένη, για τους νεαρούς από την κοινωνική κουζίνα του Φράιμπουργκ με το αντισυμβατικό ντύσιμο που μαγειρεύουν χιλιάδες μερίδες φαγητού κάθε μέρα με επαγγελματικό τρόπο λειτουργίας ή για τη νεαρή Αγγλίδα που έχει μείνει στη νεκρή ζώνη μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ για να εφοδιάζει όσους δεν έχουν, με τα απαραίτητα για το ταξίδι τους, η οποία ήταν τρομαγμένη μετά τις πρόσφατες αστυνομικές επιχειρήσεις.
«Λες και κάνουν τίποτα παράνομο… Οι άνθρωποι μπορεί να μη θέλουν να πιστοποιηθούν, άλλωστε τους γνωρίζουν όλοι, δεν δρουν στα κρυφά. Εδώ οι αρχές δεν ξέρουν ποιοι δίνουν τις διαπιστεύσεις, ποιος είναι αυτός που πιστοποιεί… Και έχουν σταματήσει για ελέγχους ακόμη και οργανωμένες δομές, με σημαντική δράση, ανθρώπους που τους βλέπουν καθημερινά.
Σε τελευταία ανάλυση ποιος έχει πιστοποιήσει αυτούς που ξεσηκώνονται κατά του καταυλισμού προσφύγων στα Διαβατά και αποφασίζουν για το αν θα μείνουν ή όχι οι πρόσφυγες εκεί;». 
Μας μιλά για λαϊκό ξεσηκωμό αρωγής στη Βόρεια Ελλάδα, συλλόγους γονέων, πολιτιστικούς φορείς, αυθόρμητους εθελοντές που είναι συνεχώς εκεί και διαθέτουν τον εαυτό τους σε ό,τι χρειάζεται, από το να μαζεύουν σκουπίδια μέχρι να μοιράζουν τροφή και ρούχα.
Και απορεί τι σκοπό εξυπηρετεί το γεγονός ότι:
«Η αστυνομία κρατάει τον κόσμο στο βενζινάδικο αντί για τον καταυλισμό που έχει δημιουργηθεί, ενώ ο ιδιοκτήτης του απαγορεύει τη διανομή δωρεάν τροφής σε όσους είναι στο οικόπεδό του και δεν αφήνει παρά μόνο κάτι μεγάλες ΜΚΟ που έχουν χρήματα να αγοράσουν από ένα σάντουιτς για 2.000-3.000 ανθρώπους, για να έχουν το δικαίωμα να είναι εκεί. Είναι τραγική η κατάσταση.
Αλλες φορές σταματούν τα λεωφορεία στην εθνική για ώρες και οι άνθρωποι δεν έχουν ούτε νερό να πιουν και είναι η αυθόρμητη κινητοποίηση που σώζει την κατάσταση. Αυτή είναι η επανάκτηση του κράτους για την οποία μίλησε ο υπουργός;
Ο κόσμος προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που δεν έχει καμιά διάθεση να αντιμετωπίσει η πολιτεία: το πρόγραμμα για το ποιες ομάδες δίνουν ποιες ώρες φαγητό το έχουν βγάλει οι εθελοντές. 
Για παράδειγμα, στις 8 το βράδυ της Παρασκευής μαγειρεύει η αντιφασιστική κίνηση Γιαννιτσών και φέρνουν 2.500-3.000 μερίδες φαγητό, και για να φτάσουν εκείνη τη μέρα εκεί τόσες μερίδες μαγειρεύουν πίσω όλα τα χωριά τη μέρα που ξέρουν ότι είναι η δική τους.
Μιλάμε για 250-300 οικογένειες, όσο μπορεί η καθεμιά. Οι οδηγίες είναι βασικές, να μη μαγειρέψουν χοιρινό. Τους είχαν δώσει και δύο λεωφορεία για να πηγαίνουν στην Ειδομένη να τα μοιράζουν.
Κι αυτό συμβαίνει καθημερινά, για το μεσημεριανό άλλη περιοχή, για το βραδινό άλλη. Τότε καταλαβαίνεις για τι πράγμα μιλάμε στην πραγματικότητα, πόσες δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν εμπλακεί εθελοντικά σε αυτή την αλυσίδα αλλά και τη σημασία που έχει ο καθένας, οργανωμένος ή μη…
Και δεν μιλάμε για πλούσιους ανθρώπους, αλλά για τους ανθρώπους από όλα τα χωριά τριγύρω, και δεν υπήρξε μέρα που να μείνουν αυτοί οι άνθρωποι νηστικοί, και ποιος να πιστοποιήσει ποιον με τέτοιες συνθήκες; Και γιατί να θέλουν να πιστοποιηθούν και από ποιο κράτος;». 
Πώς σχολιάζει την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο για το προσφυγικό;
«Κατάφωρη παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύης… μια δραματική εξέλιξη αφού χρησιμοποιούνται στρατιωτικά μέσα στο Αιγαίο μετατρέποντάς το, χωρίς να είναι, σε περιοχή πολέμου - κάτι πολύ επικίνδυνο»… 

Αγης Τερζίδης - Επόπτης Σπουδών στο ΕΚΠΑ:

«Χρειάζεται καλύτερη διαχείριση του έμψυχου δυναμικού» 

Οταν έχεις να κάνεις με σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως είναι οι καρδιοπάθειες, οι έγκυες ή τα παιδιά, δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι την τύχη τους σε οργανώσεις που δεν ξέρεις αν γνωρίζουν πώς να επέμβουν

Εθελοντές προσφέρουν πρώτες βοήθειες σε πρόσφυγες Φωτογραφία / Manu Brabo
 
«Αλήθεια, έχουμε πληροφορηθεί πόσους λαθρέμπορους από αυτούς που στοιβάζουν σε ακατάλληλες βάρκες δεκάδες πρόσφυγες αδιαφορώντας αν τελικά πνιγούν έχουν συλλάβει οι αρχές; Είναι γελοίο», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Αγης Τερζίδης, επόπτης σπουδών στο μεταπτυχιακό του ΕΚΠΑ, στο αντικείμενο της διεθνούς ιατρικής διαχείρισης κρίσεων, σχολιάζοντας τα περιστατικά ελέγχων και συλλήψεων σε βάρος αλληλέγγυων εθελοντών που έγιναν γνωστά το τελευταίο διάστημα.
Διευκρινίζει ωστόσο ότι υπάρχει ο κίνδυνος καμιά φορά να δυσχεράνουν αντί να βοηθήσουν. Εντοπίζει το πρόβλημα στην έλλειψη συντονισμού, κυρίως μεταξύ των μικρών ΜΚΟ, επειδή μπορεί να στερούνται εξειδικευμένες γνώσεις που απαιτούνται στην αντιμετώπιση των δύσκολων περιστατικών (πνιγμοί, κρυοπαγήματα, αφυδάτωση, διάγνωση παθολογικών ασθενειών).
«Δεν αρκεί να βγάλεις κάποιον από το νερό, αυτοί οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην καλύτερη δυνατή παρεχόμενη υπηρεσία και καμιά φορά οι αμφισβητούμενες ή ακραίες συμπεριφορές που αναφέρονται έχουν προκληθεί επειδή δεν υπάρχει συντονισμός στο πεδίο και οι μικρές οργανώσεις ή οι εθελοντές δεν γνωρίζουν τους κανόνες της ανθρωπιστικής δράσης, ενώ δεν λείπουν και οργανώσεις αμφιβόλου προελεύσεως.
Δεν με ενδιαφέρει να θίξω κάποιες, θεωρώ ότι είναι όλες καλοπροαίρετες, ωστόσο όταν έχεις να κάνεις με σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως είναι οι καρδιοπάθειες, οι έγκυες ή τα παιδιά, δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι την τύχη τους σε οργανώσεις που δεν ξέρεις αν γνωρίζουν πώς να επέμβουν.
Χωρίς να θέλω να αποθαρρύνω κάποιους, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει στοιχειώδης συντονισμός, έλεγχος και πιστοποίηση.
Υπάρχουν οργανώσεις για τα ασυνόδευτα παιδιά και δεν λύνονται δυστυχώς τα προβλήματά τους επειδή έρχεται κάποιος και τους παίζει με ένα μπαλόνι.
Χρειάζεται σίγουρα καλύτερη διαχείριση του έμψυχου δυναμικού και ακριβώς επειδή λείπει, δημιουργούνται τριβές. Κι αυτό είναι το θέμα που οφείλουν να λύσουν η πολιτεία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ακόμη και ο ιατρικός σύλλογος, ώστε να συντονιστούν όλες αυτές οι δράσεις για να είναι καλύτερη η παροχή υπηρεσιών γι' αυτούς που έχουν ανάγκη και κυρίως για να μη γίνει κακό αντί για καλό.
Γιατί πρέπει να πιστοποιείται κάπως ότι αυτός που θα αναλάβει να κάνει μια ανάνηψη, για παράδειγμα, έχει τη δυνατότητα να την κάνει. Και αυτά τα προβλήματα θα οξυνθούν αν αυτοί οι άνθρωποι αρχίζουν να εγκλωβίζονται εδώ...». 

⚫ Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος που θέλει να βοηθήσει θα ρισκάρει με τις ζωές αυτών που βοηθά... 
«Ας μην τα μηδενίσουμε όλα, υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά βοηθούν, έχουν έρθει γιατροί που είπαν χρησιμοποιήστε μας όπου χρειάζεται, πού να ενταχθούμε και δεν υπάρχει κεντρική οργάνωση να τους πει πού θα είναι χρήσιμοι.
Ηρθαν άνθρωποι που έκαναν τα πάντα, μαγείρεψαν, έντυσαν, καθάρισαν τους χώρους, έχτισαν, αλλά έρχονταν ας πούμε φοιτητές και έλεγαν ότι είναι γιατροί ή άνθρωποι που επέμεναν να τους κάνουν γιόγκα για να τους ανακουφίσουν όταν ακόμη δεν τους είχε δει γιατρός.
Υπάρχουν και ορισμένοι που δεν αναγνωρίζουν ότι ορισμένα πράγματα τους ξεπερνούν. Ζητούμενο είναι η καλύτερη διαχείριση. Και υπάρχουν οι αυτοδιαχειριζόμενες ομάδες αλληλέγγυων που δρουν μόνες τους αδιαφορώντας για πρωτόκολλα.
Ομως, όταν μιλάς για ιατρική και ψυχολογική στήριξη παιδιών που έχουν χάσει τους γονείς τους, η τεχνογνωσία σου πρέπει να πιστοποιείται, διαφορετικά η έλλειψη οργάνωσης οδηγεί σε χάσιμο χρόνου, απογοήτευση και δυναμιτίζει την κατάσταση.
Οφείλει ο καθένας να προσαρμόζεται στις ανάγκες των ανθρώπων και στις συνθήκες του πεδίου. Διαφορετικά η τσαπατσουλιά και η γκρίνια οδηγούν στο ανθρωπιστικό τσίρκο, να βάζει ο καθένας μια σημαία και να κάνει ό,τι θέλει, με αποτέλεσμα τη σπατάλη χρόνου και υλικών…». 

⚫ Η εντύπωσή μου είναι ότι χωρίς την κινητοποίηση των απλών ανθρώπων που αυτοοργανώθηκαν, αφού δεν υπήρχε συντονισμός, δόθηκε βοήθεια που με καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να παρασχεθεί σε αυτή τη μονίμως απροετοίμαστη χώρα. 
«Οφείλω να ομολογήσω ότι κινητοποιήθηκαν άνθρωποι από όλες τις μεριές του κόσμου. Οπως δοκιμάστηκε και ο ντόπιος πληθυσμός. Ενα παράδειγμα είναι οι κάτοικοι στην Κω, μια ομάδα το πολύ δέκα εθελοντών πολιτών που από το καλοκαίρι υποδέχθηκαν εκατοντάδες ανθρώπους και μαγείρευαν καθημερινά για μήνες φτάνοντας στα όριά τους.
Η ανταπόκριση των κατοίκων στα νησιά, που τα έβγαλαν πέρα μόνοι και αβοήθητοι για καιρό, είναι ο κανόνας, όπως και των ανθρώπων όλων των ηλικιών που ήρθαν από όλα τα μέρη της Γης, εκτός οργανώσεων, για να βοηθήσουν - όχι την Ελλάδα, αλλά τους πρόσφυγες στην πορεία τους.
Ομως επειδή υπάρχει τσαπατσουλιά, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά... Χωρίς αυτούς δεν θα γινόταν τίποτα».

Αλληλεγγύη και διαδίκτυο

Χάρτης με σημεία φιλοξενίας προσφύγων
Οι ιστορίες ανθρωπιάς δεν έχουν τέλος. Και η επινοητικότητα όσων θέλουν να βοηθήσουν. Η ανταπόκριση του κόσμου σε κάθε έκκληση για προσφορά βοήθειας ξεπέρασε κάθε προσδοκία…
Ανθρωποι που βρέθηκαν στα «φλέγοντα σημεία» μόνο και μόνο για να βοηθήσουν. Ο αυτοοργανωμένος χώρος υποδοχής προσφύγων στη Σκάλα Συκαμνιάς, οι Ισπανοί ναυαγοσώστες που από πέρσι το καλοκαίρι δεν έφυγαν, αλλά και πολλοί που καθημερινά ενημέρωναν για την κατάσταση στα νησιά μεταδίδοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέδειξαν δίπλα στον πόνο που κουβαλά η προσφυγιά κάτι το πολύ θετικό.
Τους πολίτες που αυτοοργανώθηκαν, τους εθελοντές αρωγούς, έναν χείμαρρο προσφοράς που υποκατέστησε τόσο τους κρατικούς φορείς όσο και τις μεγάλες ΜΚΟ.
Πολύτιμο εργαλείο για την ανεξάρτητη δράση τους στάθηκε το διαδίκτυο: Από χάρτη για τις επείγουσες ανάγκες ώστε να αποστέλλεται η συνεισφορά εκεί όπου χρειάζεται, μέχρι πληροφορίες για τους ξένους εθελοντές που θέλουν να βοηθήσουν στην Ελλάδα.
Ο δεύτερος δικτυακός τόπος μπορεί να έχει δημιουργηθεί πριν από μόλις τρεις μήνες, άλλα ήδη έχει ξεπεράσει τους 5.000 επισκέπτες.
«Υπάρχει μεγάλη ανάγκη οργάνωσης της διαθέσιμης πληροφόρησης για όσους σκοπεύουν να έρθουν ως εθελοντές στα ελληνικά νησιά και τον δημιουργήσαμε ώστε να διευκολυνθούν όσοι το σχεδιάζουν παρέχοντας πληροφορίες που επικεντρώνονται στην υποστήριξη των μικρότερων "από τα κάτω" εθελοντικών ομάδων που δραστηριοποιούνται», μας συστήθηκαν, επισημαίνοντας ότι το τελευταίο διάστημα δέχονται συχνά ερωτήσεις για την κατάσταση που επικρατεί στα σύνορα...