14.12.18

Αμέτρητες εκπλήξεις και πλούσιες εμπειρίες σε νεκρώσιμες υποχρεώσεις πέραν του Ατλαντικού.



(…) Λοιπόν, ξεκινώ εντεύθεν και βρίσκομαι στον προορισμό μου, φθάνω μπροστά σ' ένα μεγάλο και επιβλητικό ρωμαιοκαθολικό ναό με μεγάλο προαύλιο μήκους 60 περίπου μέτρων και τεράστια δένδρα ολόγυρα. Μπαίνω στο ναό δέκα λεπτά πριν τη νεκρώσιμη τελετή. Ποιός το περίμενε ! Παζάρι σωστό, κουβέντες και γέλια. Άνθρωποι πολλοί, απλοί και κακοντυμένοι.
Στο βάθος, στο ανοικτό υπερυψωμένο Ιερό ένας ιερέας, καραφλός, εξηντάρης το ελάχιστο, ντυμένος σ' άσπρα άμφια, πηγαινοερχόταν νευρικά μια φέρνοντας ένα φύλλο χαρτιού και τοποθετώντας στο ιερατικό αναλόγιο, την άλλη κουβαλώντας κάποιο βιβλίο και την παράλλη κάτι άλλο ακόμη. Πήγαινε κι ερχόταν ακατάπαυστα. Κάτω απ' το ιερό, στα πλάγια, δυο λέτσοι παρήγαν ελαφρά μουσική χριστουγεννιάτικης έμπνευσης, ο ένας σε ηλεκτρονικό πιάνο και ο άλλος με συνοδευτική ηλεκτρονική κιθάρα.
Κάθισα και περιεργαζόμουν το εσωτερικό του ναού. Η διακόσμηση πρέπει νάγινε σε δυο φάσεις. Η πρώτη, η αρχική, που αφορά το άνω μέρος (τα υψηλά σημεία), ήταν απλή μεν αλλά υποφερτή. Η δεύτερη που σκοπό είχε να εμπλουτίσει την αρχική διακόσμηση έγινε μόνο στο κάτω μέρος, όπου χρησιμοποιήθηκαν φτηνά πλακάκια αταίριαστων χρωμάτων στους τοίχους και στους δυο διαδρόμους μεταξύ των πάγκων - καθισμάτων αλλά και -για να μη ξεχνιόμαστε - τσιμέντο μωσαϊκό στο υπόλοιπο πάτωμα. Πλίνθοι, κέραμοι ατάκτως ερριμμένα!
Έρχεται, τέλος, η ώρα της τελετής. Ο ιερέας απευθύνεται στο λαό με φωνή γυναικεία εξηγώντας πως θα εκτυλιχθεί η τελετή. Με συνοδεία κάτι παιδάκια σχηματίζει πομπή να πάνε όλοι μαζί να παραλάβουν το σκήνος. Και ενώ η πομπή προχωρά σιγά σιγά απ' το ιερό προς την κυρία είσοδο, ξαφνικά σταματά στη μέση του ναού. Ο ιερέας τρέχει πίσω να συνεννοηθεί με τους λέτσους μουσικούς, τους οποίους κι ορμηνεύει καταλλήλως. Ξαναγυρίζει πίσω στην πομπή για να προλάβει την άλλη πομπή, εκείνη με το "σκήνος" που είχε στο μεταξύ μπει στο ναό και έβαινε σταθερά προς τα μπρος. Δεν πρόλαβε όμως και οι δυο πομπές συναντήθηκαν λίγο μετά τη μέση του ναού, όπου χωρίς καθυστέρηση, πιάνει το ραντιστήρι να ραντίσει και στη συνέχεια το θυμιατήρι να λιβανίσει ένα ξύλινο κουτί 30 επί 20 εκατοστά. Σκήνος δεν έβλεπα!  Σκήνος δεν υπήρχε. Τότε μπήκα στο νόημα! Η τέφρα του ήταν εκεί μόνο. Κηδεία της τέφρας θα γινόταν τώρα. Οι δυο πομπές ενώθηκαν και προχώρησαν  προς το  Ιερό. Μπροστά στο Ιερό, πάνω σε χαμηλό τραπέζι, έστησαν το κουτί με την τέφρα και τη φωτογραφία του αποβιώσαντος με κάτι λουλούδια.
Καλούνται πάραυτα οι ομιλητές στο δεύτερο αναλόγιο, αυτό των λαϊκών (στο χώρο του υπερυψωμένου ιερού). Μιλάει πρώτη μια κόρη του αποβιώσαντος. Μόλις που την άκουες. Τρέχει ο ιερέας και πασπατεύει το μικρόφωνο. Αλλά πάλι ελάχιστα άκουες. Τι ακριβώς έλεγε η ευλογημένη, δεν κατάλαβα.
Στο σημείο αυτό έπαιξαν - κατά το πρόγραμμα - ένα δίσκο με τραγούδι που η ίδια συνέθεσε για την περίσταση και όπου έπαιζε τα όργανα και τραγουδούσε η ίδια. Τέλειωσε κάποτε η παράστασή της και πήγε και κάθισε σε πάγκο προσκολλημένο στον τοίχο (στο χώρο του υπερυψωμένου ιερού πάντα), αρπάζοντας από δίπλα μια μπουκάλα πλαστική με νερό να σβήσει, ημών θεωμένων, τη δίψα της . Έρχεται κατόπιν κάποιος ξάδελφος του αποβιώσαντος, πανύψηλος, ευτραφέστατος και με φωνή βροντερή. Μίλησε και εξύμνησε τις αρετές του αποβιώσαντος. Τέλειωσε κάποια στιγμή κι αρπάζει αμέσως μια μπουκάλα πλαστική με νερό απ' το κάτω μέρος του αναλογίου και ενώπιον πάντων, στεκούμενος και βλέπων προς το λαό, ήπιε και ξεδίψασε κι αυτός. Οι λόγοι δεν είχαν καμιά σχέση με την όλη εκκλησιαστική τελετή. Θα μπορούσαν νάχουν εκφωνηθεί σ' οποιαδήποτε κοσμική αίθουσα. Έρχεται κατόπιν η σειρά μιας γυναίκας ντυμένης στα παντελόνια να διαβάσει τον Απόστολο. Μετά ο ιερέας με τη γυναικεία φωνή διάβασε το Ευαγγέλιο. Ακολούθησε το κήρυγμα του ιερέα με γλυκανάλατες διδαχές για διανοητικά υπανάπτυκτους. Μιλούσε τόσο γρήγορα και μηχανικά που αδύνατο να μην τα είχε αποστηθίσει και απαγγείλει άλλες χίλιες φορές.
Κλήθηκαν όλοι να πούνε το "Πιστεύω" μαζί. Λίγοι το ξέρανε και πιο λίγοι το απάγγελλαν. Στο "Πάτερ ημών" η επίδοσή τους ήταν λίγο καλλίτερη. Ο καθαγιασμός των Δώρων. Η παντελονού (που διάβασε προηγουμένως τον Απόστολο) ανοίγει το κουβούκλιο πίσω από την Τράπεζα, πιάνει το δισκοπότηρο και το εναποθέτει στην Τράπεζα. Κι αρχίζει τώρα μια μακρά παράσταση με πρωταγωνιστή τον ιερέα που επιδιδόταν σ' ένα ατέλειωτο θεατρικό άνοιγμα και ύψωση των χειρών με σταθερή συνοδεία τη γυναικεία φωνή του. Καθαγιάσθηκαν επιτέλους τα Δώρα και καλούνται δυο ηλικιωμένες γυναίκες να διανείμουν την θεία κοινωνία (τις γνωστές γκοφρέτες) στους πιστούς. Περνούσε ο κόσμος κι αυτές τους έβαζαν από μια γκοφρέτα στην απλωμένη παλάμη τους. Και μετά απ' αυτά όλα η τελετή της μοιρασιάς της τέφρας του αποβιώσαντος. Πάλι το ραντιστήρι, πάλι το λιβάνισμα ο παπάς.
Και μετά το άνοιγμα του κουτιού. Βγαίνει το δοχείο με την τέφρα.
Ο ιερέας τη μοιράζει σε μικρότερα δοχεία και δίνει ένα σε κάθε τέκνο του αποβιώσαντος που προσέρχονται όλα, γονατίζουν, προσεύχονται και λαμβάνουν τον ασπασμό του ιερέα.
Τι να πω! Τέτοια εκλαΐκευση δεν έχω ξαναδεί! Φοβερό το όλο θέαμα, συγκλονιστικό! Το’ ζησα όμως κι αυτό: κηδεία της τέφρας!
Αλλά ο κόσμος, μαθημένος - ως φαίνεται - στου Κουτρούλη το πανηγύρι, έφυγε ικανοποιημένος.

Περιγραφή "νεκρώσιμης αγρυπνίας".
Στην περίπτωση αυτή ο αποβιώσας ήταν κάποιος - ας πούμε - γείτονας που κατοικούσε κανένα χιλιόμετρο πιο πέρα. Είχε αναπνευστικά προβλήματα εδώ και μερικά χρόνια. 70-71 ετών ο τύπος, συνταξιούχος, χωρισμένος, με μεγάλα παιδιά και μάλιστα μια κόρη συζούσα με ελληνοκαναδό με τον οποίο έχει ένα παιδάκι. Η σύντροφός του, λίγο νεώτερή του, ίσως κατά δέκα έτη, εργαζόμενη σαν γραμματικιά σ' ένα πλησιόχωρο νοσοκομείο.
Επιστρέφω λοιπόν από την κηδεία του Κουτρούλη κατά τις 4 τ' απόγευμα. Τρώγω κάτι, σιάχνομαι όπως όπως και ξεκινάω για την "αγρυπνία" μη
έχοντας ακόμη χωνέψει όλα εκείνα τα καραγκιοζηλίκια της πρόσφατης "κηδείας". Φθάνω στο Γραφείο Τελετών, όπου θα γινόταν η αγρυπνία. Ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. Μπροστά μου βλέπω την σύντροφο του μακαρίτη όρθια να πίνει καφέ, ντυμένη στα μαύρα, γενικά: μαύρη μπλούζα ντεκολτέ με κόκκινες τελίτσες και μαύρη φούστα προς το κοντό μάλλον.
Το άνω μέρος της ενδυμασίας απεκάλυπτε το ήμισυ του στήθους της
θρηνούσης. Καλά ξεκινάμε, σκέφτηκα. Πιο εκεί στα δεξιά, στο κυλικείο όπου προβάλλονταν φωτογραφίες του μακαρίτη σε οθόνη, η κόρη του μακαρίτη, κρατώντας κι αυτή ένα χάρτινο ποτήρι καφέ και πίνοντας, συζητούσε άνετα κι αμέριμνα με μιαν άλλη σα να μη συνέβαινε τίποτα. Την χαιρετάω κι αυτήν και μετά πιάνω συζήτηση με την σύντροφο. Αρχίζω να της λέω αυτά που εβίωσα πιο νωρίς με τις στάχτες και τις τέφρες κτλ. πεπεισμένος ότι όλα αυτά αποτελούσαν "θέαμα ξένον" κι ασυνήθιστο.
Με διακόπτει αμέσως και μου λέγει ότι και ο σύντροφός της αποτεφρώθηκε
και η στάχτη ήταν εκεί δίπλα στην αίθουσα αριστερά. Σταμάτησα πάραυτα. Κατανόησα αίφνης ότι εκεί, ανάμεσα σ' αυτούς τους
ανθρώπους, εγώ ήμουν το ούφο κι όχι αυτοί.
Τέλος, μπήκα στην διπλανή αίθουσα και κάθισα να αποτίσω φόρο τιμής στις
στάχτες του μακαρίτη και να σηκωθώ να επιστρέψω οίκαδε. Αλλά το πρόγραμμα άλλα επέτασσε. Μαζεύτηκαν αμέσως καμιά εικοσαριά άτομα
και κάθισαν και αυτοί έχοντας τα μάτια στραμμένα προς το κουτί με τη
στάχτη, τοποθετημένο πάνω σε τραπέζι. Καταφθάνουν σε λίγο και οι βαρυπενθούσες σύντροφος και κόρη και καταλαμβάνουν την πρώτη σειρά των καθισμάτων. Λίγα λεπτά αργότερα εμφανίζεται και ένα γραβατοφόρος καραφλός κύριος, προφανώς ο διευθυντής του Γραφείου Τελετών, 45 περίπου ετών. Κι εδώ αρχίζει η παράσταση.
Ο γραβατοφόρος κύριος, ενδεδυμένος στα μπλε σκούρα για την περίσταση,
πιάνει ένα μικρόφωνο και επιδίδεται σε εξύμνηση των αρετών του μακαρίτη,
αν και -όπως ομολόγησε- δεν έτυχε ποτέ να τον γνωρίσει αλλά αντελήφθη το
ενάρετο του ανδρός μέσα από κάποια μηνύματα που είχε ανταλλάξει με την
σύντροφο! Μετά έβαλε, χρησιμοποιώντας το τηλέφωνο-κομπιούτερ του, κάποια τραγούδια που ηρέσκετο να ακούει ο μακαρίτης (μεταξύ αυτών και το "I did it my way" σ' εκτέλεση Σινάτρα). Αλλά ο πονηρός γραβατοφόρος καταλάβαινε ότι η τελετή τελετή δεν θάταν αν δεν της προσέδιδε και κάποια
παπαδίστικη χροιά, οπότε εξηγεί ότι ναι μεν δεν είναι παπάς, αλλά παρα ταύτα θα ράνει το κουτί με τις στάχτες σαν παπάς, διότι ραίνει και τα παιδιά του την πρωτοχρονιά (νάναι κανένα έθιμο τους εδώ; Μπορεί να τάβγαλε κι απ' την κοιλιά του ο πονηρός). Κι αφού με το ραντιστήρι έρανε και έκανε, κάλεσε τους παρευρισκόμενους να περάσουν όλοι να θέσουν το χέρι πάνω στο κουτί με τη στάχτη και να δώσουν έτσι τον ύστατο χαιρετισμό στον μακαρίτη. Περίμενα να περάσουν οι άλλοι πρώτα. Η σύντροφος, δακρυρροούσα,
αγκάλιασε περιπαθώς το κουτί μη θέλουσα να τ'αποχωρισθεί.
Τέλος, πέρασαν και μερικοί άλλοι, όχι πάντως όλοι.  Πήγα κι εγώ,
τελευταίος, να αποχαιρετίσω τον αποδημήσαντα γείτονα και να υπογράψω στο βιβλίο επισκεπτών.
Πριν εγκαταλείψω την αίθουσα, χαιρέτισα και την σύντροφο. Με περιέργεια
με ρωτά που θα πάω "τώρα"; Σπίτι μου, που αλλού, της είπα. Προς τι η ερώτηση; Απ' έξω απ΄ το Γραφείο Τελετών στεκόταν η κόρη καπνίζουσα και συζητούσα ακατάσχετα με κάτι άλλους. Την χαιρέτισα και αυτήν και τόσκασα με ανακούφιση. Τώρα γνωρίζω πως θρηνούν και προπέμπουν τους νεκρούς τους σ' αυτόν τον τόπο.

12.12.18

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΑΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΗΣΕΩΝ ΤΟΥ Α.Π.Θ ΣΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ;



ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ... ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΕΥΚΟΛΑ.

Περιγράψαμε στην τηλεόραση της ΕΡΤ, από το 5ο-6ο 24ωρο (Σάββατο 28/7 και Κυριακή 29/7/2018) , μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση λίγες ημέρες αφότου οι φωτιές κατέκαψαν τα πάντα στο πέρασμά τους, στην Ανατολική Αττική.

Συγκεκριμένα τότε τονίσαμε: «Βλέπουμε τον ηρωικό εθελοντισμό να παρεμβαίνει και να δρα, αλλά δεν υπάρχει κάποια οργανωμένη καθοδήγηση ειδικών. Τα αποτελέσματα της φωτιάς έχουν αφήσει τοξικές ουσίες ως εισπνεόμενη σκόνη, προειδοποιώντας πως όσοι βρίσκονται στις πληγείσες περιοχές, πρέπει απαραιτήτως να φορούν έστω μάσκες, αν όχι στολές προστασίας! Κι αυτό γιατί υπάρχει η σκόνη της αιθάλης, η οποία είναι καρκινογόνα και μπορεί κυρίως στο αναπνευστικό ακόμη και στο δέρμα να συσσωρευτεί και να προκαλέσει προβλήματα υγείας. Υπάρχουν καμένα πλαστικά, απότοκα της καύσεως μηχανημάτων, μετάλλων και αμιάντου. Όλα αυτά τα αποκαΐδια, είναι μια υγειονομική επιβαρυντική βόμβα σε εκείνους που δρουν στα καμένα» ...

Αυτές τις πρώτες επισημάνσεις μας ανέδειξαν και οι ειδικοί πανεπιστημιακοί καθηγητές γνώστες του θέματος περί των τοξικών αποβλήτων μετά από πυρκαγιά.



Μετά από την επιβεβλημένη ανάδειξη του θέματος από τους δημοσιογράφους κ.κ Γ. Σκάλκο και Ευρυδίκης Χάντζιου αλλά και μέχρι από δημοσιογράφους ενημέρωσης της ΕΡΤ και μετά από επισημάνσεις επιστημόνων όπως του ομότιμου καθηγητή ΕΜΠ κ. Καρύδη, καθηγητών του ΑΠΘ όπως του καθηγητή κ. Σαρηγιάννη (επεσήμανε να χρησιμοποιούνται μάσκες προστασίας, την τοξικότητα του αμιάντου και των άλλων αποτεφρωμένων υλικών και πρότεινε μετρήσεις), του πρώην προέδρου του ΕΦΕΤ κ. Ν. Κατσαρού (βλαβερός ο καμένος αμίαντος, οι ηλεκτρικές συσκευές, τα
καμένα μέταλλα και χρώματα
) κά,

Από τον Νοέμβριο και μετά αναμένεται να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες για διαμονή στα καμένα της δυτικής Αττικής, τονίζει ο Χρήστος Ζερεφός.

Έως τότε οι φθινοπωρινές βροχές θα έχουν αποπλύνει την περιοχή από σκόνη και τοξικές ουσίες, που εκλύθηκαν με την φωτιά στο Μάτι, και οι χαμηλότερες θερμοκρασίες θα έχουν επαναφέρει το μικροκλίμα και τα συστατικά του σε κανονικά επίπεδα.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας, γεωλόγος Χρήστος Ζερεφός, από την καταστροφή, που συντελέστηκε στο Μάτι, το περιβάλλον θ' αρχίσει να επανέρχεται στην πρότερη κατάσταση τούς επόμενους μήνες κι έως τότε κάτοικοι και επαγγελματίες που εργάζονται στον τόπο για την αποκατάσταση της ζωής, θα πρέπει να τηρούν όλα τα μέτρα ασφαλείας.

Εξηγεί: "Είχαμε πει από τις πρώτες κιόλας ημέρες πως όποιος βρεθεί σ' εκείνη την τόσο επιβαρυμένη περιβαλλοντικά περιοχή θα πρέπει να φορά τουλάχιστον μάσκα. Αλλά, βέβαια οι άνθρωποι που έσπευδαν να διαπιστώσουν αν σώθηκε κάτι από το βιός τους, ή εκείνοι που προσπαθούσαν να προστατεύσουν τα εναπομείναντα από τους εισβολείς, που εκμεταλλεύονται τέτοιες καταστάσεις, δεν συνειδητοποιούσαν τον κίνδυνο. Αιωρούμενα σωματίδια, αμίαντος, διοξίνες και πολλές άλλες ουσίες που απελευθερώνονται σε μία πυρκαγιά, που δεν καίει μόνο δάσος, αλλά και σπίτια και οχήματα κα, είναι για τους ανθρώπους ιδιαιτέρως επιβλαβή στοιχεία".

Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς υπήρξαν τοξικές ενώσεις, βαρέα μέταλλα, διοξίνες από πλαστικά υλικά κι επιπλέον εκλύθηκαν βενζόλιο και αλδεΰδες, ρύποι καρκινογόνοι, σύμφωνα με δηλώσεις στο ΑΠΕ-ΜΠΕ του αν. καθηγητή Περιβαλλοντικής Μηχανικής του ΑΠΘ, Δημοσθένη Σαρηγιάννη.

Ο κ. Ζερεφός κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ιδιαίτερα για ευπαθείς και αδύναμους οργανισμούς, όπως τα παιδιά και τα άτομα τρίτης ηλικίας. Εξηγεί πως όσο κι αν από την κατάσβεση έχουν μεσολαβήσει βροχές, μεγάλη ποσότητα σκόνης που παρήχθη κατά τη διάρκεια της καταστροφικής πυρκαγιάς έχει τρυπώσει σε "ασφαλή" σημεία και με τους δυνατούς ανέμους απελευθερώνεται και εισπνέεται.

Κατά τον ίδιο, ωστόσο, το σοβαρότερο στοιχείο της επόμενης ημέρας μιας τέτοιας περιβαλλοντικής καταστροφής, δεν είναι τόσο το περιβάλλον, το οποίο αν γίνει συστηματική δουλειά, θα αναγεννηθεί, αλλά η φόρτιση των διασωθέντων.

"Έχουμε ανθρώπους που ζουν στην περιοχή μόνιμα κι ένιωθαν τυχεροί που αγνάντευαν τη θάλασσα τον χειμώνα κι απολάμβαναν το μπάνιο τους το καλοκαίρι. Σήμερα αυτοί οι άνθρωποι λυγίζουν από το συναισθηματικό βάρος. Αυτή τη θάλασσα δεν τη θέλουν πια, δεν την πλησιάζουν, φοβούμενοι ότι κρύβει μέσα της κι άλλους νεκρούς. Το περιβάλλον θα επανέλθει. Αλλά για να επιτευχθεί αυτό σύντομα, θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να στηριχθούν ψυχολογικά, να σταθούν πάλι στα πόδια τους, να νιώσουν δυνατοί, για φτιάξουν μια κοινωνία τόσο οργανωμένη απέναντι σε μια ενδεχόμενη μελλοντική πυρκαγιά ή άλλη φυσική καταστροφή, που να αποτελέσουν παράδειγμα και γι’ άλλες, παρόμοιες περιοχές, με αντίστοιχες δυσκολίες στην πρόσβαση προς τη σωτηρία. Γιατί, δυστυχώς, τέτοιες περιοχές στον τόπο μας έχουμε πολλές" καταλήγει ο κ. Ζερεφός.

Το συνυποσχετικό Τσίπρα – Ιερώνυμου για την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών, αντιβαίνουν στον Γ΄ όρο της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928.



Γράφει ο Αναστάσιος Βαβούσκος
Διδάκτωρ Εκκλησιαστικού Δικαίου Νομικής Σχολής Α.Π.Θ.
Δικηγόρος



Προσφάτως, εξέθεσα τους λόγους για τους οποίους το συνυποσχετικό μεταξύ του Πρωθυπουργού και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών είναι αντίθετο με τους ιερούς κανόνες.

Στο παρόν άρθρο θα εξετάσω την συμβατότητα αυτού σε σχέση με την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928.

Α. Προκειμένου να απαντηθεί το ερώτημα περί της ισχύος της ως άνω Πράξεως, θα πρέπει να σταχυολογηθούν τα δεδομένα, που προκύπτουν από την αυτήν την ίδια την Πράξη.

Τα δεδομένα αυτά είναι τα εξής:

1.    Η συγκεκριμένη Πράξη εκδόθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο εδρεύει εκτός των γεωγραφικών ορίων του ελληνικού Κράτους και συνεπώς συνιστά φορέα διεθνούς χαρακτήρα. Συνεπώς, η Πράξη αυτή, όπως και όλες οι Πατριαρχικές και Συνοδικές Πράξεις και Πατριαρχικοί και Συνοδικοί Τόμοι, που εκδίδει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, συνιστούν διεθνείς Πράξεις και υπάγονται στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Η ισχύς δε των Πράξεων αυτών ως Πράξεων που ρυθμίζουν διεκκλησιαστικές σχέσεις, είναι υποχρεωτικές για τις Εκκλησίες, στις οποίες αυτές αφορούν, και οι οποίες υποχρεούνται να τις εφαρμόζουν το σύνολο τους και όχι να εφαρμόζουν επιλεκτικώς ορισμένες εξ αυτών. Η δε αναφορά αυτών στο εκάστοτε ισχύον Σύνταγμα της ελληνικής Πολιτείας, δεν αφορά στις σχέσεις μεταξύ των Εκκλησιών αλλά μεταξύ των Εκκλησιών και της ελληνικής Πολιτείας και προπαντός δεν δημιουργεί δέσμευση για το εκτός της ελληνικής επικρατείας ευρισκόμενο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

2.    Ως διεθνούς λοιπόν χαρακτήρα Πράξη, η Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928 υπέστη την προβλεπόμενη διαδικασία της διά νόμου κυρώσεως από τον έλληνα νομοθέτη, προκειμένου να ενσωματωθεί στην ελληνική έννομη τάξη και να αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα αυτής. Άλλωστε, η διαδικασία αυτή εθεωρείτο δεδομένη και από την ίδια την Πράξη του 1928, η οποία αναφερόμενη στο διακριτό των ρόλων των συνεργούντων θεσμών, επεσήμανε ότι η Ελληνική Πολιτεία επείχε τη θέση του επικυρούντος θεσμού.

3.    Η κύρωση μιας διεθνούς Πράξεως, κατά τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, τις οποίες ακολουθεί και η ελληνική Πολιτεία, περιλαμβάνει το σύνολο των διατάξεων αυτής και όχι επιλεκτικώς ορισμένες. Συνεπώς, η κύρωση διά νόμου τμήματος ή επιλεγμένων διατάξεων μιας διεθνούς Πράξεως δεν είναι εφικτή, με αποτέλεσμα η συντελεσθείσα με τον ν. 3615/1928 κύρωση της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928 να καλύπτει το σύνολο των συμπεριλαμβανομένων σ’ αυτήν διατάξεων, ανεξαρτήτως της πλημμελούς και ελλειπούς νομοτεχνικώς διατυπώσεως αυτού.

4.    Ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος αναγνωρίζει σαφώς στο άρθρο 1 πργφ. 3 την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928 σαν σύνολο και όχι υπό την μορφή και τον τρόπο, που οι διατάξεις αυτής διατυπώθηκαν στον κυρωτικό ν. 3615/1928. Συνεπώς, για την Εκκλησία της Ελλάδος, η Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928 ισχύει στο σύνολό της, γεγονός το οποίο έχει ήδη αποδεχθεί προ ολίγων ετών εγγράφως και η Ιερά Σύνοδος αυτής, αν και η έγγραφη αυτή αποδοχή απλώς επιβεβαίωσε το αυτονόητο.

Συνεπώς, η Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928 δεσμεύει πλήρως και ως προς όλες τις διατάξεις της τόσον την Εκκλησία της Ελλάδος όσο και την Ελληνική Πολιτεία.

Β. Με το από πρόσφατο Συνυποσχετικό, ο Πρωθυπουργός και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών συμφώνησαν ως προς την διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας την δημιουργία από κοινού ενός Ταμείου Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας. Το Ταμείο αυτό, όπως συμφωνήθηκε:

α) θα διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο, εκ των οποίων μελών δύο θα διορίζονται από την Εκκλησία της Ελλάδος, δύο θα διορίζονται από την Ελληνική Κυβέρνηση, ενώ ένα μέλος θα διορίζεται από κοινού.

β) θα αναλάβει τη διαχείριση και αξιοποίηση των από το 1952 και μέχρι σήμερα ήδη αμφισβητούμενων μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος περιουσιών, αλλά και κάθε περιουσιακού στοιχείου της Εκκλησίας που εθελοντικά η ίδια θα θελήσει να παραχωρήσει στο εν λόγω Ταμείο προς αξιοποίηση.

γ) Τα έσοδα και οι υποχρεώσεις του θα επιμερίζονται κατά ίσο μέρος στο Ελληνικό Δημόσιο και την Εκκλησία της Ελλάδος.

Και τώρα το ερώτημα. Ως προς την περιουσία των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών και των νομικών προσώπων αυτών (ενοριών, ιερών μονών), οι όροι αυτοί είναι σύμφωνοι με την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928;

Με την προαναφερθείσα Πράξη, όπως λίγο – πολύ όλοι γνωρίζουμε, το Οικουμενικό Πατριαρχείο παραχώρησε στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος επιτροπικώς την διοίκηση των Ιερών Μητροπόλεών του στις προ ολίγων ετών κτηθείσες από το ελληνικό κράτος περιοχές, τις γνωστές ως «Νέες Χώρες», διατηρώντας και παρακρατώντας υπέρ αυτού το ανώτατο κανονικό δικαίωμα επ’ αυτών.

Με άλλες λέξεις, το Οικουμενικό Πατριαρχείο παρεχώρησε στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος την επικαρπία επί την Μητροπόλεων αυτών, παρακρατώντας υπέρ αυτού την επ’ αυτών ψιλή κυριότητα.

 Η παραχώρηση αυτή έγινε υπό ορισμένους και ρητώς αναφερομένους στην Πράξη όρους.

Ένας εκ των όρων αυτών ήταν ο υπό στοιχείο Γ΄, κατά τον οποίο προβλέπεται η συμμετοχή κατ’ ίσον αριθμό των Μητροπολιτών των Νέων Χωρών και στο Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου, καθώς και στο Εποπτικό Συμβούλιο της Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως: «Κατ’ ἴσον ἀριθμόν καί μετά τῶν αὐτῶν δικαιωμάτων συμμετέχουσι καί παρεδρεύουσιν οἱ ἐκ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐπαρχιῶν τοῦ καθ’ Ἡμᾶς Ἁγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καί ἐν τῷ Διοικητικῷ Συμβουλίῳ τοῦ Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου καί ἐν τῷ Ἐποπτικῷ Συμβουλίῳ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως».

Ο όρος αυτός αποδίδει την βούληση του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε σχέση με το σύστημα αξιοποιήσεως της περιουσίας των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών. Εάν, λοιπόν, δούμε, τα θεμελιώδη στοιχεία που καθορίζουν την οργάνωση και την λειτουργία του υφισταμένου κατά την έκδοση της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928 φορέα αξιοποιήσεως της εκκλησιαστικής περιουσίας, θα έχουμε και το πραγματικό περιεχόμενο του όρου Γ΄, ενός εκ των όρων υπό τους οποίους συνετελέσθη η παραχώρηση της διοικήσεως των ως άνω Μητροπόλεων στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος.

Όπως προκύπτει από τον ν. ΓΥΙΔ/1909 (ΦΕΚ 270/1909) «Περί Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου και διοικήσεως Μοναστηρίων», ο φορέας αυτός συνεστήθη έχοντας:

α) ως σκοπούς (άρθρο 2):

1.    την μισθοδοσία των ενεργεία αρχιερέων του κράτους και την καταβολή του επιδόματος των Συνοδικών

2.    την περίθαλψη των αρχιερέων που κατέστησαν ανίκανοι να επιτελούν τα καθήκοντά τους λόγω γήρατος ή νόσου

3.    την μισθοδοσία των ιεροκηρύκων, διδασκάλων και καθηγητών των ιερών μαθημάτων, των υπαλλήλων του Ταμείου και του προσωπικού της Ιεράς Συνόδου

4.    την καταβολή των δαπανών της Ιεράς Συνόδου και του Ταμείου καθώς και τα οδοιπορικά των εκκλησιαστικών λειτουργών

5.    την καταβολή των εκκλησιαστικών και εκπαιδευτικών εξωτερικών δαπανών για την συντήρηση των ορθοδόξων ελληνικών ναών της αλλοδαπής

6.    την μισθοδοσία των εφημερίων και την πλήρωση εκκλησιαστικών σκοπών.

β) ως πόρους (άρθρα 3, 4 και 5):

1.    τα περισσεύοντα έσοδα από την ετήσια διαχείριση της περιουσίας των διατηρουμένων Ιερών Μονών

2.    η ετήσια εισφορά από τον Ιερό Ναό της Ευαγγελιστρίας Τήνου

3.    οι εισπράξεις από τους δασμούς και τα τέλη, που εισέπραττε το Κράτος

4.    το ήμισυ της κληρονομίας των αποβιούντων επισκόπων, μοναχών και ιερομονάχων κατά τα οριζόμενο στις σχετικές διατάξεις

5.    οι δωρεές, κληρονομίες και κληροδοσίες πιστών

6.    οι κρατήσεις από τις συντάξεις των υπαλλήλων του Ταμείου

7.    τα πρόστιμα και οι χρηματικές ποινές, που επιβάλλονται σε κληρικούς και μοναχούς

γ) ως όργανο διοικήσεως (άρθρο 6):

1.    διοικητικό συμβούλιο πενταμελούς συνθέσεως

2.    με πρόεδρο τον εκάστοτε Μητροπολίτη Αθηνών

3.    και μέλη δύο Αρχιερείς, τον Βασιλικό Επίτροπο και τον Τμηματάρχη των εκκλησιαστικών του Υπουργείου Εκκλησιαστικών.

     Από την παράθεση των παραπάνω στοιχείων προκύπτει, ότι ο υφιστάμενος κατά την έκδοση της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928 είχε:

1.    Ως σκοπό την κάλυψη της μισθοδοσίας και των λοιπών δαπανών των κληρικών και των υπαλλήλων της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς και την κάλυψη των εξόδων περιθάλψεως των Αρχιερέων της

2.    Ως πόρους κατά κανόνα εισοδήματα από διάφορες αιτίες, πλέον των ακινήτων που εισέφεραν είτε κληρικοί και μοναχοί είτε λαϊκοί

3.    Ως διοίκηση ένα Διοικητικό Συμβούλιο, που την πλειοψηφία (τρία από τα πέντε μέλη) την είχε η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος και μετά την Πράξη του 1928 η Εκκλησία της Ελλάδος.

Αυτό περαιτέρω σημαίνει ότι η παραχώρηση της διοικήσεως των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών από το Οικουμενικό Πατριαρχείο προς την Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος έγινε και υπό τον όρο της συμμετοχής των Μητροπολιτών των επαρχιών αυτών σε φορέα αξιοποιήσεως εκκλησιαστικής περιουσίας, που θα λειτουργεί βάσει και συμφώνως προς τα προαναφερθέντα στοιχεία.

Αυτό σημαίνει, ότι εάν ο οιοσδήποτε φορέας ήθελε δημιουργηθεί στο μέλλον (δηλαδή μετά το 1928), δεν πληροί τις ως άνω τρεις προϋποθέσεις, επέρχεται παραβίαση ενός εκ των όρων, υπό τους οποίους έγινε η παραχώρηση της διοικήσεως των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος και τίθεται θέμα ακόμη και ανακλήσεως της συγκεκριμένης Πράξεως.

Και τούτο, διότι η μεταβίβαση με την Πράξη του 1928 της διοικήσεως (στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των Μητροπόλεων) των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών:

α) είναι μη περαιτέρω μεταβιβάσιμη στο σύνολό της ή κατά τμήμα αυτής, παρά μόνον κατόπιν αποφάσεως της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου

β) δύναται να ανακληθεί από τον φορέα που την μεταβίβασε – δηλαδή το Οικουμενικό Πατριαρχείο – άνευ ουδεμίας προϋποθέσεως ή χρονικής δεσμεύσεως.

Συμπερασματικώς, οι όροι του Συνυποσχετικού, που υπεγράφη από τον Πρωθυπουργό και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και αφορούν την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών, αντιβαίνουν στον Γ΄ όρο της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928 και δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζητήσεως ή περαιτέρω επεξεργασίας.

Εάν, παρ’ ελπίδα, αυτό συμβεί, θα πρόκειται για παραβίαση ενός εκ των όρων της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928, ενεργοποιουμένου του δικαιώματος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου να εξετάσει την διατήρηση ή την ανάκληση της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928.

Εύχομαι η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας να κατανοήσει τις βαθύτερες προεκτάσεις του αναφυέντος ζητήματος και να συνεργασθεί με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, κινούμενη εντός των πλαισίων του όρου Γ΄ της Πράξεως του 1928.



25.11.18

Περί ''αποπομπής''- αντικατάστασης του αρχιεπίσκοπου Αμερικής





'Ενα ίδιο κείμενο παρουσιάστηκε σε εφημερίδες των Αθηνών, την Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2018. Αναφέρεται σε επικείμενη ''αποπομπή'' - αντικατάσταση του αρχιεπίσκοπου Αμερικής (ΗΠΑ) Δημήτριου. Κείμενο, με ''πηγή'', όπως και παλαιότερα, από το Φανάρι.


Η αντικατάσταση του αρχιεπίσκοπου μπορεί να γίνει ΜΟΝΟ μετά από παραίτησή του, επειδή το οικουμενικό Πατριαρχείο, νομικά, δεν μπορεί να τον ''διώξει'', εξαιτίας της νομικής υπόστασης της Αρχιεπισκοπής, που λειτουργεί ως μη κερδοσκοπική εταιρία στις ΗΠΑ.







Με δεδομένο ότι το Πατριαρχείο έχει χάσει την εκτίμηση και τον σεβασμό της Ομογένειας ΗΠΑ, επειδή την χρησιμοποίησε γιά το χρήμα, μέσω του διαπλεκόμενου ''εισπράκτορα'' του Βαρθολομαίου και ''άτυπου αρχιεπίσκοπου'', του ''φάδερ 'Αλεξ'' (Καρλούτσου), αυτήν την φορά δεν θα επαναληφθούν οι ιστορίες με τις ''αντικαταστάσεις'' Ιάκωβου και Σπυρίδωνα. 






π. Άλεξ Καρλούτσος
Οι εποχές άλλαξαν και οι Ομογενείς δεν είναι τα αμόρφωτα ''πρόβατα'' του παρελθόντος.

Οποιαδήποτε ''απόφαση'' του οικουμενικού Πατριαρχείου γιά ''διάδοχο'' του Δημήτριου, θα ''νεκρωθεί'' την επόμενη ημέρα με προσωρινή απόφαση αμερικάνικου Δικαστήριου.




Μετά, ας έρθουν οι του Φαναρίου στις ΗΠΑ να εξηγήσουν σε Δικαστήριο, πως και γιατί αποφασίζουν γιά τον επικεφαλής (αρχιεπίσκοπο) της μη κερδοσκοπικής εταιρίας ''Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής'', που έχει μέλη (πληρώνουν συνδρομές τα μέλη των ενοριών) και λειτουργεί σύμφωνα με την νομοθεσία των ΗΠΑ.

Ας αποδείξουν πως και γιατί, ένα Ἵδρυμα με έδρα την Τουρκία, ''αποφασίζει'' και ''επιβάλει'' τον επικεφαλής (πρόεδρο) μιάς εταιρίας στις ΗΠΑ, δηλ. τον αρχιεπίσκοπο, δικαίωμα τυπικό και νομικό, που έχουν ΜΟΝΟ τα μέλη της εταιρίας (οι ενορίτες-μέλη εκκλησιών, που έχουν πληρώσει την συνδρομή τους).

Τα ωραία έρχονται, επειδή αρκετά ανέχτηκαν οι Ομογενείς την ασυδοσία του διασπαστικού, ραδιούργου - φιλοχρήματου Βαρθολομαίου.

Στο μεσοδιάστημα, τα άσχετα ΜΜΕ των Αθηνών, μπορούν να μεταδίδουν ότι ανοησία τους υπαγορεύουν.

 (Περισσότερα την Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου)

..............

 Το (νέο) ΚΑΛΑΜΙ, ανανεωμένο σε εμφάνιση και θέματα, προσιτό και από ''κινητά'', από την Τετάρτη. Mετά 25(!) χρόνια, η αλλαγή ήταν αναγκαία.

24.11.18

Αστυνομοκρατούμενες οι «προηγμένες» Δυτικές Δημοκρατίες. Το Παρίσι καίγεται: Άγριες συγκρούσεις για τις αυξήσεις στα καύσιμα, άγρια καταστολή εκ μέρους της αστυνομίας.

Άγριες συγκρούσεις ξέσπασαν το πρωί του Σαββάτου στο Παρίσι. Στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας και σε άλλες μεγάλες γαλλικές πόλεις βρέθηκαν τα συνδικάτα διαδηλώνοντας εναντίον της αύξησης των τιμών των καυσίμων και για τον προγραμματισμένο φόρο επί των καυσίμων. Διαδηλωτές με τα κίτρινα γιλέκα γέμισαν τους δρόμους γύρω από την Αψίδα του Θριάμβου στην γαλλική πρωτεύουσα. Με συνθήματα "Μακρόν παραιτήσου!" οι διαδηλωτές επιχείρησαν να σπάσουν τα μπλόκα και να πλησιάσουν το Προεδρικό Μέγαρο. Ωστόσο η απώθηση ήταν βίαιη με χρήση δακρυγόνων και νερό από τις "αύρες". Δημοσιογράφοι που βρίσκονταν στο σημείο μετέδιδαν μέσω κοινωνικών δικτύων βίντεο και φωτογραφίες. Δείτε ζωντανή εικόνα παρακάτω.
Συσκευή αναπαραγωγής βίντεο από: YouTube (Πολιτική προστασίας προσωπικών δεδομένων)
Σημειώνεται ότι την περασμένη βδομάδα συμμετείχαν πάνω από 282.000 διαδηλωτές ενώ και σήμερα τα νούμερα κυμαίνονται σε παρόμοιους αριθμούς. Στα κοινωνικά δίκτυα γίνεται λόγος για άγρια καταστολή εκ μέρους της αστυνομίας.
© news247.gr
Η κυβέρνηση Μακρόν εισήγαγε μέτρα για την αύξηση της τιμής των καυσίμων, με επίσημο στόχο της να ενθαρρύνει τους οδηγούς να προτιμούν τα λιγότερο ρυπογόνα αυτοκίνητα, προκαλώντας αντιδράσεις στους ψηφοφόρους που βρίσκονται μακριά από τα αστικά κέντρα και έχουν μόνο το αυτοκίνητο τους ως μέσο μετακίνησής.
© news247.gr
Το κίνημα των "κίτρινων γιλέκων" ξεκίνησε αρχικά ως διαμαρτυρία στους φόρους αυτούς που επέβαλλε η κυβέρνηση και θα εφαρμοστούν από τη νέα χρονιά, ωστόσο μετατράπηκε γρήγορα σε γενικευμένο κίνημα διαμαρτυρίας απέναντι στον Γάλλο πρόεδρο. Υποστηρίζουν ότι με τις κινήσεις του πιέζει ακόμα περισσότερο τους μη έχοντες ενώ μειώνει τους φόρους στους πλούσιους. Γι' αυτόν τον λόγο ακριβώς στο στόχαστρο των διαδηλωτών έχουν μπει και οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής καυσίμων.
ΠΗΓΗ: https://www.msn.com/el-gr/news/world/το-παρίσι-καίγεται-άγριες-συγκρούσεις-για-τις-αυξήσεις-στα-καύσιμα/ar-BBQ2Emz?ocid=spartandhp


22.11.18

Η εγκύκλιος παραίτησης του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Σπυρίδωνα - Archbishop Spyridon of America - 19 χρόνια μετά επίκαιρη όσο ποτέ, για την αναμενόμενη εκλογή του «Επόμενου» εντός των ημερών…



(…) Προσφιλέστατοι αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,

“Αλλ’ ουδενός λόγον ποιούμαι ουδέ έχω την ψυχήν μου τιμίαν εμαυτώ, ως τελειώσαι τόν δρόμον μου μετά χαράς και την διακονίαν ην έλαβον παρά του Κυρίου Ιησού, διαμαρτύρασθαι το Ευαγγέλιο της χάριτος του Κυρίου” (Πράξ.20,24).

Στο όνομα του Ευαγγελίου που υπηρέτησα τα τρία αυτά τελευταία χρόνια, αναγγέλλω σήμερα ότι υπέβαλα την παραίτησή μου, ως Αρχιεπισκόπου σας, στην Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Υπέβαλα την παραίτηση αυτή με ισχύ από την 30ή Αυγούστου, για λόγους τελείως ανεξάρτητους από τις προσωπικές μου προθέσεις και άσχετους με αυτές εξ ολοκλήρου. 


Στην διάρκεια οποιασδήποτε διακονίας που εμπιστεύεται ο Θεός στον άνθρωπο, έρχεται η ώρα που οι αρχές και η αλήθεια δεν μπορούν να διακυβευθούν περισσότερο και πέρα από την ακεραιότητα του ανθρώπινου πνεύματος. Οι στιγμές αυτές είναι εκείνες που μας προσδιορίζουν ως πρόσωπα, που μας κάνουν αυτό που είμασθε. Ευχαριστώ το Θεό που κι εγώ, σαν απλός άνθρωπος “περιπατών κατά σάρκα και ζων εν κόσμω”, είμαι σε θέση να αναγνωρίσω παρόμοιες στιγμές. Και κάτι που έχει μεγαλύτερη ακόμη σημασία: υπάρχει χάρις αντί χάριτος, διότι αποχωρώ με καρδιά καθαρή από κακία ή χόλο ή διάθεση κριτικής των άλλων.
*  *  *
Αν και το χρονικό διάστημα που μαζί διανύσαμε, υπήρξε βραχύ, είμαι βαθύτατα ευγνώμων για “τον δρόμον και την διακονίαν ην έλαβον παρά του Κυρίου”. Ήταν τόσα πολλά αυτά που έπρεπε να συντελεσθούν, όταν πριν τρία χρόνια αναλάμβανα την βαρειά ευθύνη του πνευματικού σας ηγέτη, τόση η σπορά που έπρεπε να γίνει στον αμπελώνα αυτόν που εφύτευσε η δεξιά του Κυρίου.

Μόνο με τη βοήθεια των εκατοντάδων χιλιάδων πιστών της μεγάλης αυτής Αρχιεπισκοπής μπορέσαμε μαζί να αυξήσουμε και οικοδομήσουμε περαιτέρω το σώμα του Χριστού, την πολύτιμή μας Εκκλησία. Με οδηγό τις αρχές της περιχώρησης και της τιμής προς την οικογένεια, εκτείναμε, στα πλαίσια μιας πρωτόγνωρης μέχρι τώρα διακονίας, τή χείρα στα μέλη των μικτών γάμων. Με οδηγό τον σεβασμό για τις χρηματικές θυσίες των ελληνορθοδόξων οικογενειών ανοίξαμε διάπλατα σε όλους τα οικονομικά της Αρχιεπισκοπής με απαράμιλλη διαφάνεια και εντιμότητα. Με οδηγό τη σταθερή επιθυμία να διαδώσουμε το ευαγγέλιο του Χριστού μπορέσαμε να εφαρμόσουμε ποικίλα επικοινωνιακά προγράμματα μέσω του Διαδίκτυου, ενός διευρυμένου Γραφείου Τύπου και μιας αναζωογονημένης εκδοτικής προσπάθειας, καθιστώντας έτσι προσιτά τα ουσιώδη της πίστεως με σύγχρονους τρόπους. Με οδηγό την αγάπη προς όλα τα τέκνα του Θεού προσεγγίσαμε με το διάλογο τόσο τους μακρινούς Εβραίους φίλους μας, όσο και τους κοντινούς Παλαιοημερολογίτες αδελφούς, των οποίων τελευταίων η επιστροφή στους κόλπους της Μητέρας μας Εκκλησίας αποτελεί σπουδαία και μοναδική περίπτωση καταλλαγής στην ιστορία της Εκκλησίας της Αμερικής. Αντί του σχίσματος και της διαιρέσεως, θριάμβευσε η συμφιλίωση και η κοινωνία. 


Μαζί πάλι πετύχαμε να ενώσουμε τις ελληνοαμερικανικές οργανώσεις σε ένα πλαίσιο συνεργασίας με στόχο την προώθηση των κοινών μας στόχων. Με θάρρος υψώσαμε τη φωνή για την ελευθερία και την ασφάλεια της Αγίας Μητρός μας Εκκλησίας, καθιστώντας έτσι γνωστή στην αμερικανική πολιτική και κοινωνική σκηνή την πραγματικότητα που αντιμετωπίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Υψώσαμε με τόλμη τη φωνή για τον καταπονημένο Σερβικό λαό και για την επικράτηση της ειρήνης και της δικαιοσύνης στην Κύπρο, έχοντας πλήρη συνείδηση ότι οι ενέργειες αυτές δεν αποτελούν μέρος ενός πολιτικού προγράμματος, αλλά την ηθική ευθύνη που φέρουμε ως ορθόδοξοι χριστιανοί πολίτες της πιο προνομιούχας και ελεύθερης κοινωνίας πάνω στη γη.

Αλλά πέρα από την ευθύνη αυτή, ενώσαμε τις δυνάμεις μας για να ανταποκριθούμε στο σταθερό καθήκον μας να τιμήσουμε την απαράμιλλη κληρονομιά του παρελθόντος μας, επικεντρώνοντας την προσοχή στα ουσιώδη του ελληνικού πολιτισμού και καθιστώντας προσιτό στην επόμενη γενεά αυτό που οι δικοί μας γονείς τόσο περήφανα παρέδωσαν σέ εμάς. Γι’ αυτό ήταν αναγκαίο να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση, τόσο την κατηχητική όσο και την πολιτιστική, ώστε τα παιδιά μας να μπορέσουν να είναι ελληνορθόδοξοι από συνειδητή επιλογή και όχι κατ’ ανεπίγνωστο έθος. Γνωρίζοντας καλά ότι η θεολογία δεν μπορεί να υπάρξει από μόνη της, ήταν απαραίτητο να ευθυγραμμισθεί η διδασκαλία της με την παραδοσιακή πράξη της Εκκλησίας, ώστε η πληρότητα της πίστης να αναβιώσει στο χώρο της προσωπικής εμπειρίας. Η πληρότητα αυτή της πίστεως υπήρξε η βασική αποστολή και το κύριο όραμα της αρχιεπισκοπικής διακονίας που σείς όλοι βοηθήσατε να πραγματοποιηθεί στη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών.



Έτσι, “ως ουδέν υπεστειλάμην των συμφερόντων του μη αναγγείλαι υμίν”, έστω και αν αυτό δεν συνέβαλλε πάντα στην δημοτικότητα του εκκλησιαστικού σας ηγέτη. Διότι η ουσία της ηγεσίας συνίσταται και στο να διακυβεύει ο ηγέτης τη δημοτικότητά του και γι’ αυτήν έστω την ίδια την αγάπη μόνο.
*  *  *
Κατά την πραγματοποίηση του έργου αυτού, δοκίμασα απτά την υποστήριξη, την αγάπη και την αφοσίωση της συντριπτικής πλειονότητας των πιστών αυτής της ευλογημένης Αρχιεπισκοπής, τόσο του κλήρου όσο και του λαού. Σε εκείνους που κοπίασαν στο πλευρό μου στη διάρκεια αυτών των τελευταίων τριών ετών, εκφράζω τη πιο βαθειά ευγνωμοσύνη για την απεριόριστη αγάπη, τη συγκινητική υποστήριξη και τούς ακάματους κόπους τους για την ιερή υπόθεση του Χριστού και της Αγίας Του Εκκλησίας. Εκφράζω τον δίκαιο έπαινο σε όλους σας, τις αναρίθμητες χιλιάδες των καλών, εντίμων και πιστών ανθρώπων για τους υψηλούς κι ευγενείς σκοπούς, τη σταθερότητα και όλες σας τις αγαθές προθέσεις.

Σ’ εκείνους τους ολίγους κάθε βαθμού, που στην διάρκεια αυτών των τελευταίων τριών ετών αντιτέθηκαν στη ζωτική αποστολή της Εκκλησίας, εξαπολύοντας κάθε είδους λεκτική επίθεση που τελικά ζημίωσε πολύ περισσότερο ολόκληρη την ελληνορθόδοξη οικογένειά μας παρά την στοχευόμενη εκκλησιαστική της ηγεσία, παρέχω ολόθυμη την αρχιερατική μου συγχώρηση. Ελπίδα μου σταθερή είναι να μπορέσουν κάποτε να οραματισθούν ένα μέλλον, στο οποίο θα παύσουν οι λόγοι να είναι όπλα και θα γίνουν εικόνες του ζώντος Λόγου του Θεού, φορείς του ευαγγελίου της ειρήνης.
*  *  * 

Γι’ αυτό και πατρικά προτρέπω όλους σας και τον καθένα χωριστά, σεις που υπήρξατε τα πνευματικά μου τέκνα τα τελευταία αυτά τρία χρόνια, να σταθείτε αμετακίνητοι στην “άπαξ παραδοθείσαν τοις αγίοις πίστιν”. Κρατήστε με σταθερότητα και αγάπη την ενότητα της μεγάλης Αρχιεπισκοπής Αμερικής που οικοδομήθηκε με τον ιδρώτα και τα δάκρυα όσων πέρασαν πριν από εμάς και αντισταθείτε στον πειρασμό της υποκατάστασης των στόχων με τα πρόσωπα. Μόνο με βάση την ενότητα, την αλληλεγγύη και την ομόνοια αυτή θα μπορέσει η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική να επιβιώσει και μάλιστα να θριαμβεύσει στο μέλλον.

Κρατήστε αναλλοίωτους τους δεσμούς σας με την Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, από την οποία και παραλάβατε την πίστη του Χριστού. Και να είσθε περήφανοι πάντα που γεννηθήκατε Έλληνες Ορθόδοξοι, διότι έτσι θα σας γνωρίζουν όλοι οι άνθρωποι ως λαό πίστεως, λαό παραδόσεως, λαό με οραματισμούς, λαό πρόθυμο να θυσιάσει και να θυσιασθεί για την αλήθεια.
*  *  *
Και για χάρη της αλήθειας αυτής “τα νυν παρατίθεμαι υμάς, αδελφοί, τω Θεώ και τω λόγω της χάριτος αυτού, τω δυναμένω εποικοδομήσαι και δούναι υμίν κληρονομίαν εν τοις ηγιασμένοις πάσιν”. Η αγάπη του Θεού και Πατρός και η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είη μετά πάντων ημών, με τις οικογένειές σας και με όσους κατά διάνοια έχετε, σήμερα και πάντοτε.
Με ολόθυμες πατρικές ευλογίες και πολλή εν Κω αγάπη,
(o-Αμερικής-Σπυρίδων)
1. Ορθόδοξος Παρατηρητής, Έτος 64 - Αρ. 1165, Σεπτέμβριος 1999, σ. 14
2.Σπυρίδων,ΑρχιεπίσκοποςΑμερικής(1996-1999),Η Παρακαταθήκη, Αθήνα (Εκδ. Ελληνικά Γράμματα), 2005, σσ. 148-151
_____________________________
* Η εγκύκλιος φέρει ημερομηνία 19 Αυγούστου 1999 και αρ. πρωτ. 113/99