Powered By Blogger


European Respiratory Society: Novel Coronavirus outbreak: update and information for healthcare professionals

What is the novel coronavirus?

The World Health Organization (WHO) describe coronaviruses as a large family of viruses that can cause illness ranging from the common cold to more severe diseases like Middle East Respiratory Syndrome (MERS) and Severe Acute Respiratory Syndrome (SARS). The 2019 novel coronavirus, or “2019-nCoV”, is a new strain that has not been identified in humans before.

Outbreak summary: where, when and possible source

On 31 December 2019, the WHO was informed of several cases of viral pneumonia of unknown cause detected in Wuhan City, China. The European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC) reports that 2019-nCoV patients exhibited symptoms such as fever and dyspnoea. According to the ECDC, most cases of 2019-nCoV had an epidemiological link to Wuhan’s South China Seafood City market, which is a wholesale market for seafood and live animals.
Since the outbreak, cases of 2019-nCoV have been reported elsewhere in China and in 14 other countries worldwide, including in the regions of Asia, Europe, North America and Australia. ERS recommends consulting the WHO's situation reports for the latest updates on confirmed case numbers and 2019-nCoV deaths, and for information on the geographic spread of 2019-nCoV.

How is the virus transmitted?

The WHO reports that human-to-human transmission is occurring with a preliminary R0 estimate of 1.4-2.5.
Current estimates of the incubation period of the virus range from 2–10 days, but more information about the mode of transmission is needed to confirm this. Experts are also still unclear whether transmission can occur from asymptomatic individuals or during the incubation period.
The WHO offers standard recommendations to prevent the spread of coronavirus, including regular hand washing, covering the mouth and nose when coughing and sneezing, and thoroughly cooking meat and eggs. Where possible, WHO advises avoiding close contact with persons showing symptoms of respiratory illness, including coughing and sneezing.

What is the risk of cases in the European region?

The first laboratory confirmed cases of 2019-nCoV in Europe were reported by French health authorities on 24 January 2020. The authorities confirmed three known cases of the virus in France, which the ECDC says are not unexpected based on recent developments.
On 28 January 2020, it was reported that German health authorities confirmed the first case of 2019-nCoV in the country, caused by human-to-human transmission. The patient had not visited China, but is believed to have caught the virus due to contact with a colleague who had recently traveled to Wuhan.
The ECDC recommends that the risk of:
  • Infection for EU/EEA citizens residing in or visiting Wuhan is moderate
  • Case importation into EU/EEA countries is moderate
  • Cases in the EU resulting in secondary cases within the EU/EEA is low
In the EU, PREPARE has reached out to clinical sites and diagnostic labs to ensure that they are ready, and researchers are currently developing a clinical protocol that can be implemented swiftly in the event that cases of 2019-nCoV are reported in the region. Read the full PREPARE report for more information on its outbreak response mode and next steps.

Advice for healthcare professionals

The WHO reports that common signs of coronavirus infection include respiratory symptoms, fever, cough, shortness of breath and breathing difficulties. As with SARS and MERS, when dealing with suspected 2019-nCoV cases, health professionals should follow CDC airborne precautions and wear respiratory masks (N95 or higher) during intubation and when entering a negative pressure room.
The WHO has published interim clinical care guidance for hospitalised patients and for mildly ill patients at home, covering:
  • Early recognition of patients with SARI associated with 2019-nCoV infection
  • Immediate implementation of appropriate IPC measures
  • Early supportive therapy and monitoring
  • Collection of specimens for laboratory diagnosis
  • Management of hypoxemic respiratory failure and ARDS
  • Specific anti-Novel-CoV treatments and clinical research
The ECDC has developed guidelines to support EU and EEA Member States in the testing of individuals for 2019-nCoV, which covers the epidemiological and clinical criteria that should prompt laboratory testing of suspected cases of 2019-nCoV. The criteria include:
Epidemiological criteria Clinical criteria
Any person with travel-history to Wuhan City, China in the 14 days before the onset of illness Any person with clinical symptoms compatible with severe acute respiratory infection seeking healthcare or admitted to hospital with clinical or radiological evidence of pneumonia
(or) Any person being in close contact with a laboratory-confirmed case of 2019-nCoV in the 14 days before the onset of illness (or) Any person with fever or recent history of fever (>=38°C) and acute respiratory infection (sudden onset of respiratory infection with one or more of the following symptoms: shortness of breath, cough or sore throat)
The ECDC also advise that infection with 2019-nCoV should be immediately reported to the Early Warning and Response System (EWRS) in accordance with Decision No 1082/2013 on serious cross-border threats to health and to the IHR system in accordance with the International Health Regulations 2005 (IHR).

Further information:

Last updated: 29 January, 2020




Η ΕΠΟΧΙΚΗ ΓΡΙΠΗ 2020: Έτσι το νέο έτος κάνει ποδαρικό με πολλά καταγεγραμμένα σοβαρά κρούσματα γρίπης αρκετά εκ των οποίων είναι θανατηφόρα. Από τα θανατηφόρα κρούσματα και ενώ στη συντριπτική τους πλειοψηφία βρίσκονταν σε ομάδα υψηλού κινδύνου για την οποία συνιστάται εμβολιασμός για την εποχική γρίπη, το αντιγριπικό εμβόλιο είχαν κάνει μόνον το λιγότεροι από το 20% εξ’  αυτών!!!
Τι είναι η Γρίπη και πως μεταδίδεται
Σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, η εποχική γρίπη είναι οξεία νόσος του αναπνευστικού που προκαλείται από τους ιούς της γρίπης.
Στην Ελλάδα, εποχικές εξάρσεις γρίπης σημειώνονται κατά τους χειμερινούς μήνες (από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο). Με βάση τα δεδομένα του ΚΕΕΛΠΝΟ από τις τελευταίες περιόδους εποχικής γρίπης στην Ελλάδα, η δραστηριότητά της αρχίζει να αυξάνεται τον Ιανουάριο και κορυφώνεται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο.
Η νόσος μεταδίδεται πολύ εύκολα από το ένα άτομο στο άλλο και μπορεί να προκαλέσει από ήπια έως και πολύ σοβαρά συμπτώματα. Οι περισσότεροι υγιείς άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη γρίπη χωρίς επιπλοκές.
Όσοι ανήκουν όμως στις ομάδες υψηλού κινδύνου, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να προστατευθεί κανείς από τη γρίπη είναι ο έγκαιρος εμβολιασμός, ο οποίος συστήνεται να γίνεται κατά τους μήνες Οκτώβριο – Νοέμβριο, κάθε χρόνο, αλλά μπορεί να συνεχίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου γρίπης.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά κάθε υπότυπου ιού της γρίπης και με τι συμπτώματα εκδηλώνεται; Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) μέχρι στιγμής στη χώρας μας συνεπικρατούν οι υπότυποι A (H1N1)pdm09 και A (H3N2).
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά κάθε υπότυπου ιού γρίπης και με τι συμπτώματα εκδηλώνεται;
Α (Η3Ν2): Το στέλεχος αυτό, κυριάρχησε κατά τη διάρκεια της εποχικής γρίπης την περίοδο 2017 – 2018Τα συμπτώματα της γρίπης που προκαλούνται από τον υπότυπο H3N2 εκδηλώνονται, συνήθως, ξαφνικά και μπορεί να περιλαμβάνουν: βήχα, καταρροή, συμφόρηση της μύτης, πονόλαιμο, πονοκέφαλο, πόνους στο σώμα, πυρετό, ρίγη, αίσθημα κόπωσης, διάρροια και εμετό.
Α (Η1Ν1)pdm09 ήταν ο παράγοντας της πανδημίας γρίπης του 2009, που προκάλεσε πολλούς θανάτους.
Προσβάλλει το αναπνευστικό και εκδηλώνεται με μία σειρά από συμπτώματα, όπως ρινική έκκριση, βήχα και μειωμένη όρεξη. Οι περισσότεροι άνθρωποι που προσβάλλονται εκδηλώνουν ήπια συμπτώματα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις - έως και 30% των νοσηλευόμενων – αυτός ο υπότυπος οδηγεί τους ασθενείς στη Μ.Ε.Θ.  Ο Α (Η1Ν1) pdm09 μπορεί να προκαλέσει συχνά οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (A.R.D.S) και να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο.
Η  γρίπη είναι λοιπόν μια ίωση και οφείλεται στον ιό της που μεταδίδεται από το ένα άτομο στο άλλο συνήθως δια μέσου της αναπνευστικής οδού, δηλαδή μεταφέρεται με τα σταγονίδια που σκορπίζονται στο περιβάλλον με το φτέρνισμα, ή με τον βήχα κάποιου που έχει ίωση (δηλαδή έχει γρίπη, πριν αυτή εκδηλωθεί). Ακόμη, μεταφέρεται από τα αντικείμενα που έχουν μολυνθεί, από τα μολυσμένα σταγονίδια: χαρτιά, εφημερίδες, γραφεία, ποτήρια, ή ακόμη και από τις συνήθεις χειρονομίες για καλημέρισμα από τον έναν στον άλλον. 
Ο χρόνος επώασης σε κάθε οργανισμό ποικίλει από 1-4 ημέρες, ίσως και λίγο αργότερα και γι’ αυτό συχνά είναι κάποιος προσβεβλημένος και δεν εμφανίζει άμεσα συμπτώματα γρίπης.
Πρόληψη η αποτελεσματικότερη Προφύλαξη
Πως να προφυλαχθούμε από την εποχική γρίπη; Είναι ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ Ο ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ;
Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, ο αντιγριπικός εμβολιασμός πρέπει να εφαρμόζεται συστηματικά σε άτομα (ενήλικες και παιδιά) που ανήκουν στις ομάδες αυξημένου κινδύνου:
Ο εμβολιασμός έναντι του ιού της γρίπης πρέπει να γίνεται στις αρχές Οκτωβρίου, εφ’ όσον από το Νοέμβριο έως τον Μάρτιο υπάρχουν συνήθως περίοδοι με εξάρσεις γρίπης που θα αναχαιτιστούν σημαντικά, εφ’ όσον μεγάλος αριθμός ατόμων έχει υποστεί την επίδρασή του. 
Η δόση που συνιστάται σε ενήλικες ασθενείς είναι μια δόση του 0,5ml,  tetra (προγεμισμένες σύριγγες) . Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που είναι σπάνιες εμφανίζονται μετά από τη χορήγησή του και περιλαμβάνουν: ήπιες τοπικές αντιδράσεις, πυρετό μυαλγίες και καταβολή (12 ώρες μετά τον εμβολιασμό). Σπανιότερα αναφέρονται αλλεργικές αντιδράσεις που σχετίζονται με αλλεργία στο λεύκωμα του αυγού. Το αντιγριπικό  εμβόλιο μειώνει την πιθανότητα να μολυνθεί ένα άτομο από τον ιό της γρίπης ή εάν μολυνθεί να εμφανίσει τη λοίμωξη με πολύ ήπια εικόνα.
Καλό είναι οι έγκυες να αποφεύγουν τους κλειστούς χώρους και τις στενές επαφές με άτομα που νοσούν από γρίπη, καθώς η περίοδος μεταδοτικότητας της νόσου είναι μία ημέρα πριν έως και επτά ημέρες μετά την εκδήλωση των συμπτωμάτων. 
Συστήνεται έγκαιρος εμβολιασμός (βλ. οδηγίες ΚΕΕΛΠΝΟ). Το αντιγριπικό εμβόλιο είναι ασφαλές και οδηγεί στην ανάπτυξη αντισωμάτων - σε 15-20 ημέρες από την εφαρμογή του- που μέσω του πλακούντα προσφέρει ανοσία και στο έμβρυο. Γι’ αυτό συστήνεται ο εμβολιασμός των εγκύων στο 2ο και 3ο τρίμηνο. Στις περιπτώσεις που υπάρχουν προβλήματα υγείας, όπως αναπνευστική, καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια, ο εμβολιασμός των εγκύων γίνεται ανεξαρτήτως τριμήνου. 
Σε εμπύρετες καταστάσεις με συμπτώματα γρίπης ή εργαστηριακά διαπιστωμένης γρίπης ανεμβολίαστων εγκύων, ο εμβολιασμός δεν προσφέρει ανοσία εφ΄ όσον δεν υπάρχει ο απαιτούμενος χρόνος ανάπτυξης αντισωμάτων. Τα αντιβιοτικά δεν δρουν στις ιώσεις παρά μόνο στις μικροβιακές λοιμώξεις, εκτός και αν οι πρώτες επιπλέκονται σε μικροβιακές. Αυτό κρίνεται όμως από τον ιατρό.
Ο ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ πρέπει να γίνεται σε:
Εργαζόμενους σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας σε νοσοκομεία ή πρωτοβάθμιες μονάδες υγείας (ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και λοιπούς επαγγελματίες Υγείας) εργαζόμενους σε χώρους συγχρωτισμού.
Άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω. Παιδιά (6 μηνών και άνω)
Ενήλικες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω επιβαρυντικούς παράγοντες ή χρόνια νοσήματα: Άσθμα ή άλλες χρόνιες πνευμονοπάθειες, Καρδιακή νόσο με σοβαρή αιμοδυναμική διαταραχή, Ανοσοκαταστολή (κληρονομική ή επίκτητη), Μεταμόσχευση οργάνων Δρεπανοκυτταρική αναιμία (και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες), Σακχαρώδη διαβήτη ή άλλο χρόνιο μεταβολικό νόσημα, Χρόνια νεφροπάθεια Νευρολογικά-νευρομυϊκά νοσήματα, Καρκινοπαθείς: Χημειοθεραπευόμενους, Ακτινοθεραπευόμενους και ασθενείς που λαμβάνουν χρονίως Κορτιζόνη. Έγκυες γυναίκες ανεξαρτήτως ηλικίας κύησης, λεχωίδες και θηλάζουσες. Άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία (Δείκτη Μάζας Σώματος >40Kg/m2) και παιδιά με ΔΜΣ >95ηΕΘ. Παιδιά που παίρνουν ασπιρίνη μακροχρόνια (π.χ. για νόσο Kawasaki, ρευματοειδή αρθρίτιδα και άλλα) για τον πιθανό κίνδυνο εμφάνισης συνδρόμου Reye μετά από γρίπη. Άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με παιδιά μικρότερα των 6 μηνών ή φροντίζουν άτομα με υποκείμενο νόσημα που αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών της γρίπης. Οι κλειστοί πληθυσμοί, όπως προσωπικό και εσωτερικοί σπουδαστές (σχολείων, στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών, ειδικών σχολείων και τρόφιμοι και προσωπικό ιδρυμάτων κ.ά.). Κτηνίατροι, πτηνοτρόφοι, χοιροτρόφοι, εκτροφείς, σφαγείς και γενικά άτομα που έρχονται σε συστηματική επαφή με πτηνά ή χοίρους.
Ο αντιγριπικός εμβολιασμός γενικά περιλαμβάνει 1 μόνο δόση του εμβολίου ετησίως. Βρέφη και παιδιά ηλικίας <9 ετών που εμβολιάζονται για πρώτη φορά, ή εκείνα <9 ετών που στο παρελθόν είχαν λάβει μόνο 1 δόση εμβολίου γρίπης χρειάζονται 2 δόσεις αντιγριπικού εμβολίου με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 28 ημερών. Σε βρέφη ηλικίας >=6 μηνών χορηγείται 0,5 ml (ολόκληρη η δόση), σύμφωνα με τις οδηγίες από επίσημους Ευρωπαϊκούς ή άλλους φορείς φαρμάκων.
Η μετάδοση των ιών της γρίπης διευκολύνεται όταν επικρατεί ξηρός και κρύος αέρας, σε συνδυασμό με τον συγχρωτισμό που επικρατεί όταν το θερμόμετρο πέφτει. Ένας ακόμη παράγοντας που φαίνεται να αναχαίτισε προσωρινά την εκδήλωση περιστατικών ήταν και οι υψηλές θερμοκρασίες που επικράτησαν έως και τα μέσα Δεκεμβρίου. Παρά τη μέτρια δραστηριότητα μέχρι στιγμής του κύματος της εποχικής γρίπης στη χώρα μας, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού: «Πρόκειται για ένα μείγμα το οποίο δυνητικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε υψηλή θνησιμότητα, κυρίως των ηλικιωμένων ασθενών, προκαλώντας παράλληλα μεγάλη πίεση στα συστήματα Υγείας».
Ο εμβολιασμός έναντι του ιού της γρίπης επιβάλλεται να γίνεται κάθε χρόνο από το τέλος Σεπτεμβρίου ή τον Οκτώβριο, εφ’ όσον οι πρώτοι μήνες του χειμώνα είναι οι πιο συνηθισμένοι για την ανάπτυξη μιας γενικότερης συμμετοχής στην ασθένεια αυτή.
Ο εμβολιασμός λοιπόν έναντι του ιού της γρίπης αποτελεί ένα μοναδικό τρόπο πρόληψης μιας ασθένειας που ταλαιπωρεί με το δικό της τρόπο ένα μεγάλο αριθμό ατόμων κάθε χρόνο.
Επομένως προφυλαχτείτε, εξαρτάται από εσάς. 
τ. δ/ντησ  γ. ν. νοσηματων θωρακοσ Αθηνων "η σωτηρια"
Νικηφορου φωκα 8, 72100 αγιοσ νικολαοσ λασιθιου


Ο ναζιστικός βηματισμός της σύγχρονης Τουρκίας… θα έχει όμως την ίδια κατάληξη;

Πολλές φορές στη διπλωματία, το ενδιαφέρον μονοπωλούν οι τακτικές κινήσεις των εμπλεκομένων, σε μια προσπάθεια να υπερφαλαγγίσουν τον αντίπαλο και να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη τους. Αυτό παρακολουθούμε εδώ και καιρό στα μέτωπα της Συρίας και της Λιβύης. Το επιχείρημα, όμως, είναι ότι σε περιόδους που το διακύβευμα είναι η “τελική λύση” σε ένα παίγνιο υψίστης γεωστρατηγικής σημασίας, οι εμπλεκόμενοι συχνά εξακολουθούν να μη δίνουν την πρέπουσα σημασία στη “μεγάλη εικόνα” ελπίζοντας ότι έτσι θα αποφύγουν δύσκολες αποφάσεις. Ως αποτέλεσμα, φέρνουν πιο κοντά εξελίξεις που θέλουν να αποφύγουν…
Γράφει ο Ζαχαρίας Β. Μίχας*
Το επίμαχο ζήτημα είναι η συμπεριφορά της Τουρκίας. Όσο κι αν φαντάζει υπερβολή, η συμπεριφορά της έχει δανειστεί στοιχεία από τη ναζιστική Γερμανία. Αυτή την πραγματικότητα αρνούνται να αναγνωρίσουν οι μεγάλες δυνάμεις που εμπλέκονται στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, με αποτέλεσμα να φέρνουν πιο κοντά μια μεγάλη σύγκρουση στην περιοχή.
Μόλις εδραιώθηκε ο Χίτλερ στην εξουσία, αφού πρώτα πέρασε ένα διάστημα στο οποίο κατόρθωσε να αντιμετωπίσει κάθε αντίπαλο και να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του, ξεκίνησε την εφαρμογή του επεκτατικού τους σχεδίου. Παρομοίως, ο Ερντογάν, αφού εδραιώθηκε στην εξουσία παριστάνοντας τον μετριοπαθή ισλαμιστή-μοντέλο για τις χώρες της Μέσης Ανατολής και αφού αντιμετώπισε τους αντιπάλους του, συγκέντρωσε όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Ελέγχοντας αποτελεσματικά πλέον το βαθύ κράτος ξεκίνησε την εφαρμογή του δικού του επεκτατικού του σχεδίου.
Τουρκικό “Lebensraum”
Αξίζει να σημειωθεί ότι η ναζιστική Γερμανία καθοδηγούνταν από την πεποίθηση ότι ασφυκτιούσε στα τότε σύνορά της και όφειλε να αναζητήσει “ζωτικό χώρο” (Lebensraum) για να αναδείξει τον δυναμισμό της. Με τον τρόπο αυτό θα αποκτούσε τον ρόλο που της άρμοζε στον κόσμο. Σήμερα, η Τουρκία δεν κρύβει ότι ασφυκτιά στα τωρινά σύνορά της και ευθέως φλερτάρει, όπως προκύπτει από τη ρητορική ηγετικών στελεχών της, με την έννοια του “ζωτικού χώρου”.
Με τον τρόπο αυτό επιδιώκει να αναγνωριστεί στον ρόλο που θεωρεί ότι πρέπει να έχει στην ευρύτερη περιοχή ως μια παγκόσμια, αν και μεσαιομεγάλου μεγέθους, δύναμη. Από τη ρητορική του Ερντογάν δεν λείπουν ούτε τα ρατσιστικά στοιχεία. Άλλοτε με τη μορφή της επίδειξης ασέβειας απέναντι στους υπόλοιπους, με ιδιαίτερη έμφαση στον Ελληνισμό και άλλοτε με έμμεσες αναφορές στην υπεροχή της “τουρκικής φυλής”.
Ο Χίτλερ αρχικά κατόρθωσε να ενσωματώσει αναίμακτα την Αυστρία και ακολούθησε η Σουδητία. Βρετανία και Γαλλία, ιδίως η πρώτη διά του πρωθυπουργού Τσάμπερλεν, θεώρησαν ότι δια του κατευνασμού μπορούν να διαχειριστούν τη γερμανική φιλοδοξία. Είχαν πιστέψει ότι εάν συμφωνούσαν η Γερμανία να ενσωματώσει τη Σουδητία, εκεί θα σταματούσαν όλα και μια νέα “τάξη” θα αναδυόταν στη Γηραιά Ήπειρο.
Η ψευδαίσθηση του κατευνασμού
Ακολούθησε, όμως, η “πρόσκληση” από τη Σλοβακία, που οδήγησε στην εξουδετέρωση και της Τσεχίας. Ο Τσάμπερλεν είχε γυρίσει, μετά τη Συμφωνία του Μονάχου (1938) που αφορούσε τη Σουδητία, “θριαμβευτής” στο Λονδίνο. Ανέμιζε τη συμφωνία που έφερε την υπογραφή του Χίτλερ (ΦΩΤΟ), κομπάζοντας ότι διέσωσε την ειρήνη στην Ευρώπη.
Η εξέλιξη δεν ήταν αυτό που οραματιζόταν. Όσοι πίστεψαν στον κατευνασμό ενός αντιπάλου με φιλοδοξίες χωρίς όριο έφεραν πιο κοντά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τις τρομακτικές καταστροφές που επέφερε. Η πολιτική κατευνασμού σημάδεψε ανεξίτηλα την οπτική των Αγγλοσαξόνων και καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Στον αντίποδα η Τουρκία έχει προχωρήσει στην κατοχή εδαφών της Συρίας και τώρα επιχειρεί να επεκταθεί στη Λιβύη. Ταυτόχρονα, έχει ξεπεράσει κάθε όριο προκλήσεων απέναντι σε Κύπρο και Ελλάδα. Η αμφισβήτηση του δικαιώματος των νήσων να έχουν θαλάσσιες ζώνες δημιουργεί διεθνώς ένα επικίνδυνο προηγούμενο.
Η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει τις προδήλως παράνομες αξιώσεις της, όπου πιστεύει ότι την παίρνει, χρησιμοποιώντας την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, ή και χρήση στρατιωτικής βίας. Η ακρότητα της συμπεριφοράς που επιδεικνύει τορπιλίζει τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης για την εξεύρεση μίας λύσης με διπλωματικά μέσα. Όπως η ναζιστική Γερμανία με τις χωρίς όριο επεκτατικές επιδιώξεις, έτσι και η σημερινή Τουρκία δείχνει να μην ικανοποιείται με τίποτε άλλο πέραν από την επιβολή των θέσεών της.
Ρωσία/ΕΣΣΔ πάντα σε πρωταγωνιστικό ρόλο
Εξαιρετικής σημασίας είναι και ο ρόλος των ΕΣΣΔ/Ρωσίας και στις δυο υπό εξέταση περιόδους. Μετά την ολοκλήρωση της απορρόφησης της Τσεχοσλοβακίας στο Γ’ Ράιχ και ενώ θα εξαπολυόταν η γερμανική επίθεση στην Πολωνία, οι Σοβιετικοί ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με Αγγλία και Γαλλία με αντικείμενο την αναχαίτιση της ναζιστικής απειλής. Όταν, όμως, οι συζητήσεις αυτές κατέρρευσαν, ο Στάλιν προχώρησε σε συμφωνία με τον Χίτλερ, το περίφημο “Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ”.
Η συμφωνία εκείνη δεν είχε καλύτερη τύχη από τη “Συμφωνία του Μονάχου”, καθώς για μια ακόμη φορά οι δεσμεύσεις του Χίτλερ αποδείχθηκαν εφήμερες. Οι Ναζί εισέβαλλαν στη Σοβιετική Ένωση και ασχέτως με την τελική έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι σοβιετικοί λαοί κλήθηκαν να πληρώσουν βαρύτατο τίμημα αίματος. Αυτή η θυσία συνέβαλλε ασφαλώς τα μέγιστα στο να γλιτώσει η Γηραιά Ήπειρος και ο κόσμος ολόκληρος από τη ναζιστική λαίλαπα.
Το μέγα λάθος της Δύσης στον Μεσοπόλεμο σε σχέση με την ναζιστική Γερμανία, ήταν πως ήλπιζε ότι θα έσπρωχνε τη χώρα αυτή σε πόλεμο με τη Σοβιετική Ένωση. Θεωρούσε πως έτσι θα αποδυνάμωνε τον πρώτο αντίπαλο, που ήταν ο κομμουνισμός, αλλά και τη Γερμανία που θα αναλωνόταν σε μια πολεμική περιπέτεια με ανυπολόγιστες απώλειες. Οι προσδοκίες αυτές, όμως, αποδείχθηκαν μάταιες. Φοβούμενος ακριβώς αυτό, ο Στάλιν έσπευσε να συμφωνήσει με τον Χίτλερ, με αποτέλεσμα η γερμανική πολεμική μηχανή να στραφεί πρώτα εναντίον της Γαλλίας και της Βρετανίας.
Σήμερα, η Τουρκία, τηρουμένων ασφαλώς των αναλογιών και των μεγεθών, κερδίζει ταυτοχρόνως από τους δύο παγκόσμιους ανταγωνιστές, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Και οι δύο ελπίζουν ο ένας να την χρησιμοποιήσει εναντίον του άλλου. Όσο αυτό συμβαίνει, τόσο η Άγκυρα θα κινείται ανεξέλεγκτα, ακολουθώντας μια αναθεωρητική πολιτική, που ισοπεδώνει το μεταπολεμικό δικαιικό σύστημα των διεθνών σχέσεων και που ουσιαστικά ανοίγει το κουτί της Πανδώρας.
Η πραγματική διάσταση της απειλής…
Η επέλαση της Τουρκίας στο μέτωπο της Συρίας, που έθετε σε κίνδυνο τα ρωσικά συμφέροντα, αναστράφηκε με την αξιοποίηση από τη ρωσική διπλωματία του τρόμου που προκάλεσαν στην Τουρκία οι δυνητικές συνέπειες της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού Su-24. Η Μόσχα προσεταιρίστηκε την Άγκυρα και μέσω της σχέσης που καλλιεργήθηκε, η Ρωσία μπορεί να ελέγχει τα περιθώρια κινήσεων της Τουρκίας.
Η Λιβύη είναι ένα νέο μέτωπο που βρίσκει Ρωσία και Τουρκία σε αντίπαλα στρατόπεδα, αλλά και εκεί γίνεται προσπάθεια οι δυο τους να μην πάνε σε ρήξη. Οι Ρώσοι “αγοράζουν” χρόνο, γνωρίζοντας ότι μακροπρόθεσμα τα συμφέροντά τους είναι ανταγωνιστικά με τα τουρκικά συμφέροντα σε πολλά μέτωπα. Στο πλαίσιο αυτό διαχειρίζονται και την εμφανή πλέον επιθυμία των Τούρκων να αποκτήσουν πυρηνικό οπλοστάσιο.
Οι Ρώσοι έχουν ήδη πλασαριστεί στον πυρηνικό τομέα της Τουρκίας μέσω συμβολαίου κατασκευής πυρηνικής εγκατάστασης. Βασικός στόχος τους είναι η εθνική ασφάλεια κι όχι μόνο το οικονομικό όφελος. Θεωρούν έτσι πως θα έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν την προσπάθεια της Τουρκίας να καταστεί πυρηνική δύναμη.
Σήμερα, η Δύση δείχνει ξανά χαρακτηριστική αδυναμία συνειδητοποίησης των πραγματικών διαστάσεων της απειλής που συνιστά η ανεξέλεγκτη συμπεριφορά της Τουρκίας. Μόνο το τελευταίο διάστημα υπάρχουν ενδείξεις δημιουργίας αντισυσπειρώσεων με αμυντικά χαρακτηριστικά, τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο. Όλα δείχνουν όμως ότι οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες…
*Ο Ζαχαρίας Β. Μίχας είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ΙΑΑΑ / ISDA)



Ευρισκόμενος πρόσφατα στις ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε επανειλημμένα με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο. Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε στον αρχιεπίσκοπο την πρόθεση του να εξασφαλίσει κρατική επιδότηση (ύψους 2,2 εκατ. ευρώ ετησίως , αναδρομικά από το 2019)  για τη Θεολογική Σχολή της Βοστώνης, δηλαδή το σύμπλεγμα "Ελληνικό Κολέγιο/Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού" που είναι το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Πρόκειται, ουσιαστικά, για δεύτερη πρόσθετη ή συμπληρωματική χορηγία, δεδομένου ότι το ελληνικό κράτος, με βάση βασιλικό καταρχή και ύστερα προεδρικό διάταγμα,  χορηγεί ετησίως, ήδη από τη δεκαετία του 60,  εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ (αρχικά εκατομύρια δραχμές)  για την εξασφάλιση στους καθηγητές της Σχολής και πρόσθετης δεύτερης σύνταξης, εφάμιλλης σε ύψος με σύνταξη καθηγητή πανεπιστημίου της Ελλάδας .

Πολλοί, μεταξύ των οποίων  ο Γιώργος Λυκομήτρος της γνωστής διαδικτυακής έκδοσης "ΚΑΛΑΜΙ", ο Νίκος Σταματάκης του νέου εντυπωσιακού ιστότοπου Helleniscope και ο Νίκος Φίλης , πρώην υπουργός Παιδείας, αντέδρασαν δυναμικά στη χειρονομία του πρωθυπουργού.

Το "ΚΑΛΑΜΙ" αφού κάνει αναφορά στα "πολλά οικονομικά και άλλα σκάνδαλα στην Σχολή" θέτει το καίριο ερώτημα γιατί  "ο ''τσακισμένος'' οικονομικά λαός της Ελλάδας", να "πληρώνει με χορηγίες σε αποτυχημένους απατεωνίσκους" που είναι ικανοί μόνο να βγάζουν "παπάδες που ΔΕΝ ομιλούν την ελληνική". Ο Γ. Λυκομήτρος εκφράζει την άποψη ότι "η χορηγία στην Θεολογική Σχολή Βοστώνης, είναι εξυπηρέτηση αποτυχημένων αρπακτικών" και, καταλήγοντας, προτείνει το ελληνικό κράτος να αναλάβει "την φοίτηση σε θεολογικές Σχολές στην Ελλάδα, υποψήφιων παπάδων από ΗΠΑ, γιά να μάθουν κι ελληνικά" (1).

Το Helleniscope του Νίκου Σταματάκη κινείται στο ίδιο περίπου μήκος κύματος. Χαρακτηρίζει την προσφορά του Μητσοτάκη ως "μέγα σκάνδαλο" και  προτείνει ως λύση το οριστικό κλείσιμο της "σχεδόν χρεοκοπημένης"  Σχολής (κατά το "Πονάει κεφάλι, κόψε κεφάλι") και την εκπαίδευση των μελλοντικών κληρικών της Αρχιεπισκοπής σε άλλες ρωσορθόδοξες θεολογικές σχολές της Αμερικής ή στη Θεολογική Σχολή του πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης ή ακόμη και στη "διπλανή σχολή του Χάρβαρντ" (το κογκρεκασιονάλικο Harvard Divinity School που μόνο κατ'όνομα και τόπο συνδέεται με το περίφημο πανεπιστήμιο του Harvard και είναι  γνωστό για τον  "άκρατο" θεολογικό του φιλελευθερισμό ακόμη και στον προτεσταντικό ακαδημαϊκό κόσμο) (2).

Η αντίδραση του Νίκου Φίλη, καθαρά πολιτικού χαρακτήρα, δεν υπεισέρχεται στην ουσία του θέματος αντιπαραθέτοντας τη σχεδιαζόμενη χορηγία προς την ιδιωτική Θεολογική Σχολή Βοστώνης με κρατικές χορηγίες προς δημόσια πανεπιστήμια της Ελλάδας (3). Με το ίδιο σχεδόν πνεύμα εκφράσθηκαν και άλλοι συριζαίοι όπως ο Κώστας Γαβρόγλου, πρώην υπουργός Παιδείας, ο βουλευτής Νίκος Ξυδάκης, ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης και η βουλευτής  Θεοπίστη Πέρκα (4).

Απο τον δημιοσιογραφικό κόσμο ακολούθησαν με επικριτικό σχολιασμό της πρωτοβουλίας  του Κυρ. Μητσοτάκη το Νews Break, ο Γ. Λακόπυλος στο "Ανοιχτό Παράθυρο" και άλλοι, προβάλλοντας κυρίως το επιχείρημα ότι η χώρα αντιμετωπίζει τόσα οικονομικά προβλήματα που δεν δικαιολογείται κρατική επιχορήγηση  ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του εξωτερικού (5). Τελείως αντίθετη άποψη διατύπωσαν ο Δημήτρης Ρομποτής  στο "ΝΕΟελληνικά" (Νέα Υόρκη), ο πρώην υφυπουργός και εκδότης Αντώνης Διαματάρης (που θεωρεί την ενέργεια του πρωθυπουργού "επένδυνη στην ελληνικότητα της Ομογένειας της Αμερικής") και η Μαρίνα Ζιώζιου του Έθνους  που προσπαθεί να εξηγήσει ότι η επιχορήγηση αποτελεί "κίνηση επιβεβλημένη για εθνικούς λόγους" (6).

Να σημειωθεί επίσης, ότι στον κόσμο του διαδίκτυου, η στάση που πήρε η πλειονότητα των ιντερνόφιλων αναγνωστών, υπήρξε γενικά αρνητική.

Η οικονομική κατάσταση στη Θεολογική Σχολή

Η Σχολή βρίσκεται σήμερα "υπό προσωρινή πολιτειακή επιτήρηση".  Όπως αναφέρεται σε πρόσφατο έγγραφο του υπουργείου Παιδείας της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, ο λόγος που επιβλήθηκε το μέτρο αυτό είναι το γεγονός ότι η Σχολή  υστερεί κυρίως στην τήρηση των άρθρων της υπουργικής διάταξης 610 CMR 2.00 που αφορούν στην οικονομική σταθερότητα του ιδρύματος αλλά και στην εγγραφή επαρκούς αριθμού φοιτητών. Σε περίπτωση που η διοίκηση της Σχολής -τονίζεται στο κυβερνητικό έγγραφο- δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στην παραπάνω υπουργική διάταξη εντός διετίας,  θα ανακληθεί ή ανασταλεί η δυνατότητα του ιδρύματος να παρέχει ακαδημαϊκούς τίτλους (7).

Αν και η δεινή οικονομική κατάσταση της Σχολής είναι από χρόνια γνωστή, ποτέ δεν υπήρξε η θέληση να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με τρόπο  συστηματικό κια με κάποια συγκεκριμένη προοπτική. Για τους υπεύθυνους δεν υπήρχε λόγος αλλαγής εφόσο η Σχολή κατώρθωνε να επιβιώνει κουτσά-στραβά με τις ετήσιες τσόντες από την Αρχιεπισκοπή ($1,300,000 περίπου ετησίως) και από τον αρχιεπισκοπικό οργανισμό "Ηγεσία των 100" ($1,000,000 περίπου ετησίως) , καθώς και με τις εισπράξεις από τις εγγραφές και τα δίδακτρα των φοιτητών και από έσοδα των διαφόρων κληροδοτημάτων ($12,645,000), δεσμευμένων θεωρητικά κατά 85% για συγκεκριμένους σκοπούς (όπως λ.χ. ίδρυση καθηγητικών εδρών και παροχή φοιτητικών υποτροφιών).

Οι μισθοί των καθηγητών και υπαλλήλων, όπως και ο κατάλογος των υπότροφων και το ύψος κάθε υποτροφίας,  αποτελούν επτασφράγιστο μυστικό . Επίσης, ουδέποτε κοινοποιείται το ποσό που εισπράττει η διοίκηση της Σχολής από τις εγγραφές και τα δίδακτρα των φοιτητών.

Αλλά πέρσι, όταν εξαντλήθηκαν τα αποθεματικά κεφάλαια της Σχολής, όταν ταυτόχρονα χρεωκόπησε  οικονομικά η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, και οι εισπράξεις από τις εγγραφές νέων φοιτητών μειώθηκαν δραματικά, αναγκάστηκαν επιτέλους οι υπεύθυνοι της Σχολής και η Αρχιεπισκοπή να αναγνωρίσουν την ύπαρξη σοβαρού προβλήματος και να αποκαλύψουν ορισμένες πτυχές της δραματικής κατἀστασης, ορισμένες  μόνο...

Το ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο

Πως έφθασε η Σχολή στο κρίσιμο αυτό σημείο;
Αυτό γίνεται αντιληπτό μόνο αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία του Ιδρύματος.
Όπως σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις, προηγείται της οικονομικής χρεωκοπίας η "πνευματική" χρεωκοπία.
Αυτό φαίνεται να συνέβη και στην περίπτωση της Θεολογικής Σχολής της Βοστώνης.

Το ιστορικό οδηγεί στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι η αιτία της γενικής χρεωκοπίας είναι το πελατεικό καθεστώς που με τα χρόνια διαμορφώθηκε στο ίδρυμα,  με όλα τα αρνητικά επακόλουθά του:  το νεποτισμό, την ευνοιοκρατία, την αναξιοκρατία και τελικά τη διαφθορά.

Το ιστορικό λοιπόν.
Όταν το 1970  θεσπίσθηκε από τη 20ή Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Αρχιεπισκοπής Αμερικής (Νέα Υόρκη, 27 Ιουνίου - 4 Ιουλίου 1970) η χρήση της αγγλικής στις εκκλησιαστικές ακολουθίες, πίστεψαν όλοι ότι είχαν επιτέλους τεθεί τα θεμέλια για τον πλήρη εξαμερικανισμό της  Εκκλησίας της Αμερικής. Στη προσπάθεια αυτή πρωτοστάτησαν κυρίως καθηγητές της Θεολογικής Σχολής που ήταν και τα βασικά μέλη της εισηγητικής επιτροπής  στην παραπάνω Κληρικολαϊκή συνέλευση [Αλκιβιάδης Καλύβας (Καλυβόπουλος) και Θεόδωρος Στυλιανόπουλος].  Έκτοτε η συγκεκριμένη καθηγητική δυάδα δραστηριοποιήθηκε δυναμικά στο χώρο της Σχολής για την προώθηση του εξαμερικανισμού και τη ταυτόχρονη μείωση κάθε ελληνικής επιρροής (περιορισμός διδασκαλίας ελληνικών, μείωση αριθμού φοιτητών από την Ελλάδα κτλ). Το 1978 σημείωσε μεγάλη επιτυχία, όταν στο λεγόμενο Ελληνικό Κολέγιο ( προπαιδευτικό τμήμα της Θεολογικής Σχολής)  ενσωματώθηκε και το Διδασκαλικό τμήμα της Ακαδημίας του Αγίου Βασιλείου (εκπαιδευτήριο δασκάλων ελληνικών για τις κοινότητες), το οποίο οι αρχές της Σχολής φρόντισαν να καταργήσουν πλήρως.

Οι τάσεις για εξαμερικανισμό ενισχύθηκαν αποφασιστικά το 1996 όταν ο αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, αθετώντας προηγούμενες δεσμεύσεις και αγνοώντας αντιδράσεις επιτροπών  και Επισκόπων, διόρισε τον παραπάνω  καθηγητή της Λειτουργικής, πρωτοπρεσβύτερο Αλκιβιάδη Καλυβόπουλο (Καλύβα), μόνιμο πρόεδρο της Σχολής (σχολάρχη). Ο Καλύβας ήταν μέχρι τότε λιγότερο γνωστός για το λειτουργιολογικό του έργο και  περισσότερο  για τον ακτιβισμό του για τον εξαμερικανισμό της Εκκλησίας της Αμερικής (8). Η πόλωση μεταξύ ελληνόφρονων και αμερικανόφρονων καθηγητών και ιεροσπουδαστών που ακολούθησε σχεδόν αμέσως, έγινε η νέα δυσάρεστη πραγματικότητα στο χώρο του ιδρύματος.

Εκφράσθηκαν  ποικίλες κρίσεις για την νέα κατεύθυνση που έπαιρνε η Σχολή με επικεφαλής τον νέο πρόεδρο. Σύμφωνα μ'αυτές δεν διδόταν απόλυτη προτεραιότητα στο θεολογικό έργο της Σχολής, στη διατήρηση της "ελληνικότητάς" της και στην κατάλληλη προετοιμασία του κλήρου. Για τη διαφύλαξη ειδικά της ελληνικότητας, ο δημοσιογραφικός κάλαμος κατέγραφε ότι στη Σχολή "η σύγχυση είναι ολοκληρωτική. Κατάντησε ακόμα και η προφορά της λέξης 'ελληνικότητα' να είναι αρά. Σύνθημα: 'δεν είμαστε πια Εκκλησία των μεταναστών' " (9). Στους εκκλησιαστικούς κύκλους   ήταν γενική η πεποίθηση, ότι η Σχολή ασχολείται περισσότερο με εκκλησιαστική πολιτική, συγκεκριμένα με τον  εξαμερικανισμό της Εκκλησίας , και λιγότερο με την ιερατική εκπαίδευση, χαρακτηριζόμενη καθολικά ως πλημμελέστατη.

Ενώ το ίδρυμα παρέμενε ουσιαστικά αυτοδιοίκητο, έχοντας εικονική εφορεία και λειτουργώντας χωρίς την άμεση και διαρκή εποπτεία της Αρχιεπισκοπής, οι αρχές της Σχολής δεν εγκατάλειψαν ποτἐ τις προσπάθειές τους να αποκτήσουν, στο όνομα της "ακαδημαϊκής ελευθερίας", και επισήμως το δικαίωμα αυτοδιοίκησης. Παρόλο που συντηρείται από την Αρχιεπισκοπή και οι κληρικοί απόφοιτοί της προορίζονται για τις κοινότητες της Εκκλησίας, ο ρόλος εντούτοις και η πορεία της Σχολής εντός του ευρύτερου εκκλησιαστικού πλαισίου  χαράσσεται από την εκάστοτε διοίκησή της. Χαρακτηριστική της  έφεσης για "ακαδημαϊκή αυτοδιοίκηση" είναι και η πρόσφατη απαίτηση έλληνα καθηγητή να αποφασίσει ο καθηγητικός σύλλογος της Σχολής αν θα επιτρέψει στο νέο αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο, πραγματικό πανεπιστημιακό διδάσκαλο, να διδάξει κάποιο θεολογικό μάθημα στους ιεροσπουδαστές !!! Αυτό τα λέει όλα....

Ο κοινός λοιπόν ιδεολογικός σκοπός του εξαμερικανισμού  συνδυαζόμενος με την πάγια τάση επεκτασης της διοίκησης και σε μη αυστηρά ακαδημαϊκά πεδία  και τη συνακόλουθη δημιουργία πληθώρας  νέων  προγραμμάτων, επιτροπών και προπαντός θέσεων, οδήγησε βαθμιαία, όπως ήταν φυσικό,  στη διαμόρφωση ενός  ισχυρού πελατειακού καθεστώτος ὀπου μόνο οι ευνοούμενοι της διοίκησης προσλαμβάνονται σε διοικητικές, καθηγητικές και υπαλληλικές θέσεις. Μόνον  αυτοί απολαμβάνουν προνομιακή μεταχείρηση (ως προς τους μισθούς και τις υποχρεώσεις τους) και μόνο αυτών συγχωρούνται και καλύπτονται ακόμη και τα ομοφιλοφυλικά πταίσματα , όπως  με ονόματα και λεπτομέρειες κατήγγειλε πρόσφατα ο καλά πληροφορημένος ομογενειακός ιστότοπος Authentic Transparency and Accountability (10).

Αλλά και στο χώρο των οικονομικών η βασικά ανεξέλεγκτη διοίκηση χρησιμοποιεί τις διάφορες επιδοτήσεις κατά το δοκούν. Με τελείως προσωποπαγή κριτήρια καθορίζει τους μισθούς των καθηγητών και υπαλλήλων. Με τον ίδιο τρόπο απονέμει υποτροφίες σε αρεστούς φοιτητές ενώ σε μη ευνοούμενους αρνείται την παροχή υποτροφίας, χρησιμοποιώντας για άλλες ανάγκες τις δωρεές που έγιναν για τον συγκεκριμένο αυτό σκοπό . Αναρίθμητες οι περιπτώσεις αυτές!  Όχι σπάνια, με διάφορες προφάσεις και αδιαφανείς μεθόδους, βάζει χέρι και στα απαραβίαστα κληροδοτήματα του ιδρύματος.

Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να ενταχθεί και η πρακτική που εφαρμόζεται στο ίδρυμα για την εξασφάλιση σε ευνοούμενους της διοίκησης, ακαδημαϊκούς ή όχι, και δεύτερης επιπρόσθετης σύνταξης από το ελληνικό κράτος.  Οι πρόεδροι χωρίς ακαδημαϊκά προσόντα αυτοδιορίζονται  ως "καθηγητές"  για να διδάξουν για κάποιο μικρό διάστημα  ύλη μη καθιερωμένη, συνήθως ασήμαντη (π.χ. ενοριακή διοίκηση) ενώ στους ευνοούμενους τους , βιβλιοθήκαριους ή ακόμη και βοηθούς βιβλιοθηκάριους, αναθέτουν μάθημα αφιερωμένο π.χ. στην εξερεύνηση και εξοικείωση με τα .... "μυστικά" μιας θεολογικής βιβλιοθήκης! Με αυτό τον τρόπο οι ίδιες οι αρχές αλλά και οι ευνοούμενοί τους , είτε δίδαξαν επί χρόνια ή ένα έτος,  αποκτούν και πρόσθετη σύνταξη από την Ελλάδα.

Έτσι, θύμα της ευνοιοκρατίας και του νεποτισμού, κατάντησε η Σχολή να έχει σήμερα επικεφαλής του Ινστιτούτου Πατερικών Σπουδών, μετά από ιησουίτη κληρικό σε πρώτη φάση, έναν ανειδίκευτο τώρα απόφοιτο του κογκρεσιονάλικου "Harvard Divity School",  ένα ρουμάνο, μερικούς αμερικάνους προσήλυτους, δυο έλληνες  καί αρκετούς ελληνοαμερικάνους ανθελληνικών φρονημάτων. 22 καθηγητές για 100 σπουδαστές, που λεν και οι εφημερίδες!

 Ένα σοβαρό πρόγραμμα διδασκαλίας των βασικών στοιχείων της ορθόδοξης θεολογίας δεν υπάρχει. Οι καθηγητές, ενώ προσλαμβάνονται για τη διδασκαλία κάποιας συγκεκριμένης ύλης, τελικά επιλέγουν κατά την κρίση και ικανότητά τους ο καθένας τι και πως θα διδάξει. Ενώ  δεν δημοσιεύουν επιστημονικά άρθρα, δεν διδάσκουν τα  παραδοσιακά μαθήματα της θεολογίας και δεν προετοιμάζουν εγχειρίδια για χρήση των φοιτητών, όπως γίνεται σε όλες τις άλλες ορθόδοξες θεολογικές σχολές του κόσμου, επιμένουν οι περισσότροι καθηγητές να προωθοὐν θέματα γάμου ομοφιλόφυλων (11), ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σχέσεων με το Ισλάμ και τα παρόμοια. Αποτέλεσμα; οι φοιτητές να αποφοιτούν χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις δογματικής, εκκλησιαστικής ιστορίας, κανονικού δικαίου κτλ. αλλά και χωρίς να έχουν εκπαιδευτεί στην τέλεση εκκλησιαστικών  ακολουθιών και χωρίς βέβαια να γνωρίζουν ελληνικά, ενώ προορίζονται για υπηρεσία σε ελληνορθόδοξους ναούς. Αυτό κι αν  λέγεται μπάχαλο!

Τα προβλήματα αυτά είναι βέβαια από χρόνια γνωστά σε όλους. Ήδη το καλοκαίρι του 1998 ο τότε αρχιεπίσκοπος Αμερικής Σπυρίδων  έκρουε τον κώδωνα αναφέροντας επιγραμματικά σε επίσημη έκθεσή του προς το Πατριαρχείο την ανώμαλη -χωρίς αντίστοιχο προηγούμενο- κατάσταση που επικρατούσε στη Σχολή:

"Χαρακτηριστικά προβλήματα της Σχολής υπήρξαν κατά το παρελθόν: α) ο παραγκωνισμός της ελληνικής γλώσσης· β) η απομόνωσις της Σχολής από της λοιπής εν τω κόσμω ορθοδόξου θεολογικής πραγματικότητος· γ) η αυτόνομος λειτουργία της Σχολής άνευ εκκλησιαστικής εποπτείας· δ) αι εισαχθείσαι εις το παρεκκλήσιον της Σχολής λειτουργικαί καινοτομίαι· ε) η καλλιέργεια της από του παλαιού κόσμου ανεξαρτητοποιήσεως της Εκκλησίας της Αμερικής (ήτοι της από του Πατριαρχείου αυτονομήσεως) και της αμερικανοποιήσεως της ενταύθα Εκκλησίας· ς) ο διδασκαλικός και διοικητικός νεποτισμός· ζ) ο εκ προτεσταντικής επιρροής θεολογικός φιλελευθερισμός· η) ο συστηματικός αποκλεισμός των εξ Ελλάδος υποψηφίων φοιτητών" (12).

Πλην όμως, χάρη στην έντεχνη προπαγἀνδα, διατυμπανιζόταν για χρόνια ότι η Θεολογική Σχολή,  ήταν προικισμένη με "έξοχους καθηγητές και έμπειρους δασκάλους"  και "δεν ήταν πλέον το  άγνωστο σχεδόν σεμινάριο που εκπαίδευε τον τοπικό κλήρο, αλλά κέντρο 'ορθόδοξης θεολογικής έκφρασης', εφάμιλλο άλλων παρόμοιων ιδρυμάτων στις ΗΠΑ και ανά τον κόσμο" στο οποίο και οφειλόταν η υποτιθέμενη "άνθηση της Ορθοδοξιας στην Αμερική"!

Έπρεπε να έλθει μοιραία η χρεωκοπία, πνευματική αρχικά και τώρα οικονομική, της  Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης  για να ριχτεί επιτέλους λίγο φως στην σκοτεινή αυτή υπόθεση διανθισμένη μεσαιωνικότατα με νεποτισμούς και ευνοιοκρατίες και, τελικά, με απίστευτη αναξιοκρατία και διαφθορά. Και όλ' αυτά να συμβαίνουν στον 21ο αιώνα και στη δήθεν ευνομούμενη και πλουσιότερη χώρα του κόσμου! Πιο θλιβερό ακόμη είναι ότι όλοι γνώριζαν για τη δυσωδία που εξέπεμπε, χρόνια τώρα, ο τόπος αυτός όπου ανέντιμοι και ανυπόληπτοι ρασοφόροι διαπόμπευαν ατιμωρητί το όνομα της Ορθοδοξίας. Όλοι γνώριζαν, από τον Επάνω-πάνω στο Φανάρι μέχρι και τον τελευταίο ορθόδοξο κληρικό της Αλάσκας. Γνώριζαν όλοι και αδιαφορούσαν. Γνώριζαν και σιωπούσαν. Γνώριζαν και εκάλυπταν. Κι αυτό δεν τους τιμά καθόλου!

Μελλοντικές προοπτικές

Πως τώρα η νέα χορηγία του Ελληνικού κράτους θα αλλάξει τα πράγματα; πως  μπορεί να ωφελήσει την ταλαίπωρη Σχολή;

Οι περισσότεροι που ασχολούνται ακόμη με τα πράγματα της Εκκλησίας πιστεύουν πως η νέα ελληνική χορηγία δεν πρόκειται σε τίποτε να βοηθήσει, απλώς θα αποθρασύνει το κατεστημένο της Σχολής, αφού  κανείς μέχρι τώρα υπεύθυνος δεν ζητάει απολογισμό αλλ΄' ούτε στοιχειώδη -έτσι για τα μάτια- έρευνα για τους λόγους χρεωκοπίας της ιδρύματος, χρεωκοπία  που είναι αποτέλεσμα όχι απλώς κακής διαχείρισης εκμέρους κάποιων ανεύθυνων και ανίκανων αλλά καθαρά ανήθικης συμπεριφοράς και ληστρικής νοοτροπίας.
Ούτε αποτελεί λύση η χορηγία του ελληνικού κράτους να δοθεί υπό όρους. Όποιοι όροι και να τεθούν, η χορηγία δεν πιάνει τόπο αν δεν ξεκαθαρίσει πρώτα το τοπίο. Εφόσο θα επικρατεί πάντα η παλιά νοοτροπία που έχει διαποτισει, μέχρι το μεδούλι, ολόκληρο το σύστημα λειτουργίας της Σχολής, κάθε προσπάθεια αλλαγής θάναι μάταια και εκ των προτέρων καταδικασμένη σε αποτυχία. Διότι, έξις δευτέρα φύσις. Πρέπει πρώτα να ξεριζωθούν οι ενσαρκωτές της νοοτροπίας για να ξεριζωθεί στη συνέχεια και η ίδια η νοοτροπία.

Αλλ'ούτε είναι λύση να κλείσει η Σχολή και να λαβαίνουν τη βασική θεολογική τους εκπαίδευση οι κληρικοί της Αρχιεπισκοπής σε άλλες ορθόδοξες θεολογικές σχολές της Αμερικής ή της Ελλάδας. Οι σχολές αυτές δεν διαθέτουν την ιδιαίτερη ευαισθησία για τις ιδιαιτερότητες της Εκκλησίας της Αμερικής. Η Εκκλησία της Αμερικής έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα δικά της ιδιαίτερα προβλήματα και τις δικές της ιδιαίτερες ποιμαντικές και άλλες ανάγκες.

Πάντως, πρέπει η Σχολή να παύσει πάραυτα να είναι άνδρο ανθελληνισμού, αντιπατριαρχικών οπαδών της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Αμερικής και αποπροσανατόλιστων θεολόγων ελεύθερης σκέψης.

Επομένως; Επομένως οι υπέυθυνοι να αρχίσουν το συντομότερο να νοικοκοιρεύουν τον σταύλο του Αυγείου, δημιουργώντας τις απαραίτητες εκείνες προϋποθέσεις που θα ευνοούν μια ομαλή λειτουργία της Σχολής με επικεφαλής μια χρηστή και διαφανή διοίκηση. Και προϋπόθεση δεν είναι μόνο η τοποθέτηση ενός ικανού και ηθικού ανθρώπου στη θέση του πρόεδρου του ιδρύματος, όταν αυτός είναι καταδικασμένος να περιστοιχίζεται ολόγυρα από τους ίδιους πάντα παλιούς  παίχτες και τους ίδιους ανθρώπους που είναι υπαίτιοι της σημερινής ηθικής και οικονομικής χρεωκοπίας του ιδρύματος.  Ένας κούκος, , δεν φέρνει την άνοιξη..., όσο ψηλά κι αν πετάξει!

Δημιουργία κατάλληλων προϋποθέσεων σημαίνει

*  απαλλαγή της Σχολής από "καθηγητές" άσχετους με την ορθόδοξη θεολογία και                     άγνωστους τελείως στην ευρύτερη θεολογική κοινότητα,
* ξελάφρωμα του ίδρύματος από δεκάδες άσκοπα περιφερόμενους υπάλληλους, ταμίες και επιμελητές,
*  προίκιση της Σχολής με νέο καταστατικό όπου, το μίνιμο,
- θα καθορίζεται με τον σαφέστερο δυνατό τρόπο ο σκοπός της και η                                                  εκκλησιαστική εξάρτηση της
- θα περιορίζεται η ασύδοτη εξουσία του πρόεδρου  στη διοίκηση, τα                                                 οικονομικά και τις ακαδημαϊκές δραστηριότητες
- θα καθορίζεται η αξιοκρατική και διαφανής μέθοδος επιλογής προέδρου                                και καθηγητών
- θα καθορίζονται οι υποχρεώσεις των καθηγητών (και αυτών ακόμη που                                        κατέχουν κάποια ιδιαίτερη έδρα ή διευθύνουν κάποιο ινστιτούτο στο χώρο                                    του ιδρύματος) 
- θα καθορίζονται οι αρχές για τη μισθοδοσία προέδρου, καθηγητικού                                              σώματος και υπαλληλικού προσωπικού (είναι αδιανόητο σε μια                                                           χρεωκοπημένη Σχολή ο μισθός του προέδρου να ανέρχεται σε 250,000 δολ.                                  ετησίως και εκείνος ορισμένων καθηγητών σε 200.000).
- θα θεσπίζεται ένα  θεολογικό πρόγραμμα σπουδών με βάση τα πρότυπα                                      άλλων ορθόδοξων θεολογικών σχολών
- θα θεσπίζεται ένα σύγχρονο ρεαλιστικό πρόγραμμα για τη διδασκαλία των                                   ελληνικών.

Αν αυτά κατορθωθούν, δεν χρειάζονται χορηγίες ούτε από την Ελλάδα ούτε από ἀλλη χώρα. Αν γίνουν έστω και λίγα απ' αυτά, ο λαός θα επανακτήσει σιγά-σιγά την εμπιστοσύνη στην Εκκλησία, ο λαός αυτός ο οποίος ήταν πάντα πρόθυμος και εκκλησιές να κτίσει και τον οβολό του να προσφέρει για κάθε εκκλησιαστική ανάγκη.

Τα λοιπά, φοβάμαι, πρόσθετες δηλαδή χορηγίες και ενισχυτικές ενέσεις δεν είναι σωσσίβια αλλά μάλλον εκ του πονηρού....


1. "Κυρ. Μητσοτάκης: 'Ασχετος, ανόητος ή συνεργός απατεώνων;;;" - ΚΑΛΑΜΙ - 8 Ιαν. '20  - https://www.kalami.us/2020/omogeneia/koulis-erothmatika.html

2. "Μέγα σκάνδαλο: O Μητσοτάκης «επιδοτεί» την Θεολογική Βοστώνης με $2.2 εκ. το χρόνο!!" - 8 Ιανουαρίου, 2020 - https://www.helleniscope.com/2020/01/08/mega-skandalo-o-mitsotakis-epidoti-tin-theologiki-vostonis-me-2-2-ek-to-chrono/

3. "Ν. Φίλης: Για τη ΝΔ μεγαλύτερη αξία έχουν 150 φοιτητές στη Βοστώνη παρά τα χιλιάδες ελληνόπουλα στη χώρα μας" - Alfavita, 10 Ιανουαρίου 2020 -

Βλ. επίσης: "Ο Νίκος Φίλης για την επιδότηση Μητσοτάκη στην Θεολογική Σχολή Βοστώνης: Δημόσιες σχέσεις VS δημοσίου συμφέροντος" - Η ΑΥΓΗ (10 Ιανουαρίου 2020) -

4. https://www.facebook.com/kostas.gavroglu.1 - https://www.facebook.com/xydakis.gr/  («η θεολογική εκπαίδευση στο Κολέγιο της Βοστώνης είναι σχεδόν ανέκδοτο») -https://www.facebook.com/profile.php?id=100007004708966 -https://www.facebook.com/petiperka

7.  Letter to HCHC from the Massachusetts Department of Higher Education, March 13, 2019 -

Βλ. επίσης "Καμία πληροφόρηση από τη Σχολή για την προειδοποίηση των Ακαδημαϊκών Αρχών", Εθνικός Κήρυξ, 8 Ιουνίου, 2019,

8.  Είναι αναρίθμητα τα σχετικά δημοσιεύματα και άρθρα του πρωτοπρεσβύτερου Καλύβα. Ευρύτατα γνωστή είναι επίσης η προκλητική προσφώνησή του στον Πατριάρχη Δημήτριο κατά την επίσκεψή του στην Αμερική το 1990  - Βλ. επίσης: "Ο Α. Καλύβας ανέλαβε πρόεδρος της Σχολής", Εθνικός Κήρυξ, 24 Ιανουαρίου 1996, σσ. 1 και 5.

9. "Ταυτίζονται Εκκλησία Αμερικής και Πατριαρχείο", Εθνικός Κήρυξ, 14 Νοεμβρίου 1995, σ. 5.

11.  "Δημητρούλα" - http://dimitrioula.blogspot.com/

12.   Έκθεση Αρχιεπισκόπου Αμερικής Σπυρίδωνος προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για τα εκκλησιαστικά πράγματα της Αμερικής  (27 Αυγούστου 1998) http://www.archbishopspyridon.gr/spyridon_1998/asp_ptr-ekthesi_27aug98-p.html