30.9.15

Λυκοπαρέα




Βαγγέλης Λυκοτομαράκης: " Γιατί να ενοχλούμαι που θέλουν να γίνουν κι αυτοί αρχηγοί της Νέας Πλουτοκρατίας, όπως εγώ; 
Ο  Λυκογεωργιάδης, ο Λυκομητσοτάκης, ο Λυκοτζιτζικώστας , ο Λυκοψωμιάδης είναι εκλεκτά στελέχη.
Όλη η λυκοπαρέα εχουμε δώσει  μαζί πολλές μάχες για την παράταξη και για το καλό της Ελλάδας. Τους σέβομαι και τους τιμώ όλους..."
http://gerontakos.blogspot.gr/

29.9.15

29 Σεπτέμβρη 1944: Η Σφαγή του Αιγάλεω...



Δεν ξεχνάμε - δε συγχωρούμε  τα εγκλήματα του ναζισμού και τους νεοναζιστές οπαδούς τους…
71 χρόνια από τη "σφαγή του Αιγάλεω"
Στις 29 Σεπτέμβρη 1944 ένας γερμανικός λόχος Ες-Ες μαζί με γερμανοντυμένους, Έλληνες φασίστες, σκόρπισαν τον τρόμο και τον θάνατο στη φτωχογειτονιά του Αη Γιώργη, στο Αιγάλεω.
Εκτέλεσαν, εν ψυχρώ, αμάχους κι ολόκληρες οικογένειες, έκαψαν ζωντανούς άντρες και γυναικόπαιδα. Αποτέλεσμα της ναζιστικής θηριωδίας 96 νεκροί και εκατοντάδες σπίτια καμένα.

Τα αποδημητικά πτηνά της Ελλάδας αποδημούν εις Κύριον



Τα αποδημητικά πτηνά της Ελλάδας αποδημούν εις Κύριον
Η Ελλάδα είναι άκρως επικίνδυνη περιοχή για τα τρυγόνια   (Φωτογραφία:  CC BY-SA 2.0 )

Περίπου 700.000 αποδημητικά πτηνά σκοτώνονται παράνομα κάθε χρόνο περνώντας από την Ελλάδα, εκτιμά η οργάνωση BirdLife International. Σε όλη τη Μεσόγειο, ο απολογισμός φτάνει τον αστρονομικό αριθμό των 25 εκατομμυρίων πτηνών.
Όπως ανακοίνωσε η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, παρουσιάζοντας τα ευρήματα της μελέτης, η Ελλάδα καταλαμβάνει την 6η θέση στη δεκάδα των μεσογειακών χωρών με τα υψηλότερα ποσοστά παράνομης θανάτωσης πουλιών.
Μάλιστα η Ελλάδα είναι τρίτη χώρα στη Μεσόγειο στην παράνομη θανάτωση τρυγονιών, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως τα Ιόνια νησιά, ενώ θύματα παράνομης παγίδευσης στις Κυκλάδες πέφτουν κατά κόρον οι καρδερίνες.
Διαβάστε επίσης:

Η καταπολέμηση της παράνομης θανάτωσης των πουλιών, είτε αυτή γίνεται με όπλα, είτε με παγίδευση με ξόβεργες, δίχτυα, ηχομιμητικές συσκευές, δηλητηριασμένα δολώματα ή άλλους τρόπους τίθεται ως ύψιστη προτεραιότητα από την BirdLife International και τους εταίρους της.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Κωνσταντίνα Ντεμίρη, υπεύθυνη περιβαλλοντικής πολιτικής της Ορνιθολογικής, πέρα από τις περιβαλλοντικές και ηθικές διαστάσεις του θέματος, η παράνομη θανάτωση πουλιών ενέχει σοβαρούς κινδύνους για τη διατήρηση των οικοσυστημάτων, τις γεωργικές καλλιέργειες αλλά και τη δημόσια υγεία.
Για παράδειγμα, πολλά πτηνά καταναλώνουν επιβλαβή έντομα, ενώ τα πτωματοφάγα αρπακτικά, όπως ο σπάνιος γύπας ασπροπάρης, όπου στη χώρα μας απαντάται πλέον μόνο σε 10 ζευγάρια, αποτελούν σημαντικό κρίκο του οικοσυστήματος και προστατεύουν τη δημόσια υγεία από μεταδοτικές νόσους.
Σοβαρό πρόβλημα παρατηρείται σε περιοχές όπου απαντώνται λύκοι και αρκούδες, εξαιτίας της δευτερογενούς δηλητηρίασης από φόλες. Μάλιστα, η Ελλάδα έχει κληθεί να λογοδοτήσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων.
Όπως αναφέρει η κ. Ντεμίρη, για την αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτείται αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας και ριζική αναθεώρηση του νομικού πλαισίου για το κυνήγι, καθώς και της σχέσης μεταξύ των κυνηγετικών οργανώσεων και του ελληνικού κράτους.
Εκατομμύρια μεταναστευτικά πουλιά ταξιδεύουν αυτήν την περίοδο από την Ευρώπη προς τις περιοχές που θα περάσουν το χειμώνα στην Αφρική. Τα μεταναστευτικά πουλιά αφού ξεπεράσουν τον κίνδυνο παράνομης θανάτωσης αλλά και το μεγάλο φυσικό εμπόδιο της θάλασσας της Μεσογείου, έχουν να διασχίσουν και την αφιλόξενη έρημο Σαχάρα και μάλιστα δύο φορές το χρόνο.
Η BirdLife International και ο εταίρος της στην Ελλάδα, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, προσκαλούν το κοινό να ανακαλύψει τον υπέροχο κόσμο της μετανάστευσης μέσα από τις εκδηλώσεις της Ευρωπαϊκής Γιορτής των Πουλιών (Eurobirdwatch 15) στις 3 και 4 Οκτωβρίου 2015.

http://gerontakos.blogspot.gr/

Μάθε και Δράσε για την Ελευθερία των Σπόρων



Μετά την συγκέντρωση εναντίον της Διατλαντικής Συμφωνίας το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, οι ομάδες των σποροφυλάκων της Αττικής θα κάνουμε μία δράση στην Πλατεία Μοναστηρακίου. Η δράση αυτή έχει σαν στόχο να ενημερώσει τους συμπολίτες μας για τη σημασία της διαφύλαξης της αγροτικής μας βιοποικιλότητας. Κρατώντας σπόρο και μαθαίνοντας να καλλιεργούμε την τροφή μας κάνουμε ένα σπουδαίο βήμα προς την αυτάρκεια, και άρα προς την αξιοπρέπεια και την αληθινή δημοκρατία.


Μάθε και Δράσε για την Ελευθερία των Σπόρων
Μοναστηράκι, 10 Οκτωβρίου 2015 και ώρα 13:00
Oι ομάδες σποροφύλαξης της Αττικής, στο πλαίσιο του 15ήμερου διεθνών δράσεων για την Ελευθερία των Σπόρων, σας καλούν σε μία δράση ενημέρωσης για
τη σημασία της διατήρησης των παραδοσιακών σπόρων και της διάδοσης της αστικής καλλιέργειας.
Μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.
Για μας ο σπόρος είναι ζωή, αυτάρκεια, ελευθερία, ανεξαρτησία αλλά και χαρά, γιορτή, απόλαυση γεύσεων και αρωμάτων.
Μαθαίνοντας να κρατάμε σπόρους, κρατάμε στα χέρια μας τη ζωή και τη μοιράζουμε απλόχερα σε όσους και όσες την αγαπούν.
Κατανοώντας τη σπουδαιότητα του σπόρου, διατηρούμε παραδοσιακές ποικιλίες διατροφικών φυτών που έχουν δοκιμαστεί με επιτυχία από παλιότερες γενιές κι έχουν φτάσει σε μας από χέρι σε χέρι κι από παππούδες, γιαγιάδες, γονείς και φίλους ή φίλες με μεράκι. Τους έχουμε καλλιεργήσει στα μπαλκόνια, τις ταράτσες και τους κήπους μας και τους μοιραζόμαστε μαζί σας με χαρά, αλλά και με μία ευχή: να βρουν καλό τόπο και χώμα να φυτρώσουν. Ευελπιστούμε ότι θα μπορέσετε να χαρείτε τους καρπούς της φροντίδας σας και θα μοιραστείτε το σπόρο τους με τα παιδιά, τους φίλους και τις φίλες σας.
Θεωρούμε ότι η διατροφική αυτάρκεια αποτελεί τη βάση για την ελευθερία και την ανεξαρτησία και σας ενθαρρύνουμε να πάρετε την ευθύνη, αλλά και τη φροντίδα της διατροφής σας στα χέρια σας, ξεκινώντας να φυτεύετε στον κήπο, το μπαλκόνι, την ταράτσα σας. Εάν μπορείτε, μη σταματήσετε εκεί: φυτέψτε οπωροφόρα δέντρα όπου δεν υπάρχουν, σπείρετε λαχανικά όπου υπάρχει χώμα και νερό, δημιουργήστε οάσεις και παραδείσους μέσα στην καθημερινότητα της πόλης σας.
Ανακαλύπτουμε τη δύναμή μας φροντίζοντας τη Γη που μας φιλοξενεί, εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας.
Στη δράση αυτή συμμετέχουν οι ομάδες:
Αιγίλοπας / Βοτανόκηπος  Ανταλλακτήριο Σπόρων ΒύρωναŸ Αστικός Αγρός Χαλανδρίου  Ÿ Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός στο ΕλληνικόŸ Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης Ÿ  Δια.Σπορ.Α Ÿ Δρυάδες 
Νέα ΓουινέαŸ Ομάδα Μετάβασης Ακαδημίας ΠλάτωναŸ  Πελίτι Αθήνας 

Μάθε και Δράσε για την Ελευθερία των Σπόρων
Στο πλαίσιο των δράσεων για το ζωντανό έδαφος και τον ζωντανό σπόρο
του Διεθνούς Κινήματος για την Ελευθερία των Σπόρων, 2-16 Οκτωβρίου 2015
- Seed Freedom International -

«Μέσα από την επιβολή νόμων που σχετίζονται με την “πνευματική ιδιοκτησία” και τις “πατέντες”, οι οποίοι απαγορεύουν στους γεωργούς και καλλιεργητές της γης να διατηρούν και να διαδίδουν τους σπόρους τους, ποινικοποιούνται βασικές ανθρώπινες ελευθερίες, το δικαίωμα στην υγεία, καθώς και η αγροτική βιοποικιλότητα.
Ανώτεροι “νόμοι”, που εκπορεύονται από την ίδια τη Γη, συναντώντας τους νόμους που υπαγορεύει η ανθρωπιά μας, μας υποχρεώνουν να αμφισβητήσουμε και να αντισταθούμε στους νόμους που βασίζονται στην αρχή της ομοιομορφίας. Οι νόμοι αυτοί χρησιμοποιούνται ως εργαλείο ελέγχου και αντιστρατεύονται την ποικιλομορφία των ανθρώπων, των πολιτισμών και των άλλων έμβιων όντων, την οποία έχουμε χρέος να προστατεύσουμε.
Αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε οποιουσδήποτε νόμους δημιουργήθηκαν για να προάγουν αποκλειστικά εταιρικά συμφέροντα, παρεμποδίζοντάς μας στην τέλεση του καθήκοντός μας για διατήρηση και μοίρασμα καλών σπόρων, προκειμένου οι επόμενες γενιές να έχουν τη δική μας τύχη και να απολαμβάνουν τη βιοποικιλότητα και την καλή τροφή.
Δεν θα υπακούσουμε σε κανένα νόμο που ποινικοποιεί τους διαχρονικά δοκιμασμένους σπόρους μας.»
Δρ. Βαντάνα Σίβα

28.9.15

Με το φακό της Ιστορίας: δύο γυναίκες της Άγριας Δύσης




Olive Oatman (1837 – 1903): Η πρώτη λευκή αμερικανίδα με τατουάζ στο πρόσωπο. Στα δεκατέσσερά της η οικογένειά της εξοντώθηκε από ινδιάνους της Αριζόνα .Η Όλιβ  και η  αδελφή της , Μαίρη Αν, απήχθησαν , με αποτέλεσμα να πουληθούν ως σκλάβες  στους Mohave ,  μία άλλη ινδιάνικη φυλή. Οι δύο κοπέλες πέρασαν αφάνταστες κακουχίες, στη διάρκεια των οποίων η Μαίρη Αν πέθανε από πείνα.
Η αιχμαλωσία της Όλιβ  διήρκεσε πέντε χρόνια. Όταν το κατάφερε να επιστρέψει στην κοινωνία των λευκών , ήταν σημαδεμένη με τατουάζ στο πηγούνι και το χέρι, σύμβολα της φυλής των  Mohave, μολονότι η ίδια διέψευδε έως το τέλος της ζωής της ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις στο διάστημα αυτό, το γεγονός ότι το χρώμα του τατουάζ ήταν μπλε ενίσχυε την άποψη ότι υποχρεώθηκε να παντρευτεί κάποιον ινδιάνο.
Δείτε περισσότερα ΕΔΩ=>Olive Oatman - Wikipedia, the free encyclopedia
***********************
 
 
Tombstone in 1881
********************
 Earp, Josephine (κα Wyatt). Η τολμηρή φωτογραφία της δεύτερης γυναίκας του θρυλικού Γουάιατ Ερπ , υποτιθέμενου απηνή διώκτη των παρανόμων.
Η φωτογραφία βγήκε στην Tombstone της  Αριζόνα.
Η δεκαεννιάχρονη εβραιοπούλα  από το Μπρούκλιν Ιωσηφίνα υπήρξε η δεύτερη γυναίκα του Ερπ και περιπλανιόταν μαζί του  στη Δύση επί 47 χρόνια

1. Josephine Earp - Wikipedia, the free encyclopedia

2.Wyatt Earp - Wikipedia, the free encyclopedia

Το αυτοκίνητο; Η απάτη! Το σκάνδαλο της Φολκσβάγκεν και ο καπιταλισμός

του Γιακομπ Αουγκστάιν
μετάφραση: Στέλιος Χρονόπουλος
2 -vw0«Το αυτοκίνητο». Αυτό είναι το διαφημιστικό σλόγκαν της Φολκσβάγκεν. Λιτό, δυο λέξεις μόνο, γεμάτο αυτοπεποίθηση. Τώρα έρχονται να προστεθούν δυο ακόμα λέξεις: «Η απάτη». Η Φολκσβάγκεν έχει πουλήσει εκατομμύρια αυτοκίνητα, τα οποία αποδεικνύεται ότι εκπέμπουν περισσότερα καυσαέρια από όσο η εταιρεία είχε δηλώσει και από όσο επιτρέπεται. Και, για να συγκαλύψει την απάτη, η Φολκσβάγκεν πρόσθεσε στα αυτοκίνητα αυτά ειδικό λογισμικό. Η Φολκσβάγκεν δεν είναι μια τυχαία επιχείρηση. Είναι –εξαιτίας της ιστορίας, του μεγέθους και της δομής των μετοχικών της κεφαλαίων– η κατεξοχήν γερμανική επιχείρηση. Αν είναι δυνατόν η Φολκσβάγκεν να πάρει τον στραβό δρόμο, αυτό σημαίνει ότι μπορεί και η ίδια η Γερμανία ολόκληρη να πάρει τον στραβό δρόμο. Γι’ αυτό και το συγκεκριμένο σκάνδαλο πλήττει τον πυρήνα της εικόνας των Γερμανών για τον εαυτό τους.
 Τι είδους επιχείρηση είναι αυτή, που χρησιμοποιεί τη δύναμή της –την τεχνολογία– για να παραβιάζει νόμους; Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που πάνε το πρωί στη δουλειά για να κάνουν παράνομες πράξεις; Δεν είναι μεμονωμένα άτομα που φέρουν την ευθύνη. Είναι μια ολόκληρη επιχείρηση, η οποία, αφού έχει χάσει την αίσθηση του μέτρου, καταπατά τους νόμους. Όταν η παραβίαση του νόμου είναι μέρος της επαγγελματικής δραστηριότητας κάποιων, τότε μπορούμε να μιλάμε για επαγγελματίες κακοποιούς. Και όταν οι εγκληματικές πράξεις είναι καλά οργανωμένες, τότε μπορούμε να μιλάμε για οργανωμένη εγκληματική δράση.
Γιατί η Φολκσβάγκεν παραβίασε τους νόμους; Από απληστία. Σχεδόν 600.000 εργαζόμενοι, 200 δισ. ευρώ τζίρος, 119 εργοστάσια — η Φολκσβάγκεν κατασκευάζει το ένα στα οχτώ αυτοκίνητα που πωλούνται παγκόσμια. Δεν φτάνει. Η εταιρεία πρέπει να γίνει πιο μεγάλη, ισχυρή και κερδοφόρα. Ο αμερικανός χρηματιστής Ιβάν Μπέσκι είχε πει, μιλώντας την δεκαετία του 1980 σε φοιτητές οικονομικών στο Μπέρκλεϋ: «Είναι μια χαρά να είστε άπληστοι. Θέλω να το ξέρετε αυτό. Πιστεύω ότι η απληστία είναι μια υγιής ιδιότητα. Μπορείτε να είστε άπληστοι και να αισθάνεστε καλά γι’ αυτό». Λίγο αργότερα, ο Μπέσκι συνελήφθη από τις αρχές επιτήρησης του χρηματιστηρίου για παράνομες συναλλαγές και καταδικάστηκε σε τρεισήμισι χρόνια φυλάκιση και 100 εκατομμύρια δολάρια πρόστιμο. Στην ταινία του «Wall Street» ο Όλιβερ Στόουν τον απαθανατίζει στην απεχθή φιγούρα του Γκόρντον Γκέκκο.
Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στην Φολκσβάγκεν και στον Μπέσκι.
Μετά την περίφημη κατάρρευση της Lehman Brothers, εκείνη την 15η Σεπτέμβρη του 2008, όταν η χρεοκοπία μιας επενδυτικής τράπεζας της Νέα Υόρκης προκάλεσε γενική καταστροφή στα χρηματιστήρια διεθνώς, εδώ [στην Γερμανία] μόλις και με δυσκολία κρύβαμε ένα αίσθημα υπεροχής και υπερηφάνειας. Εκεί οι απατεωνιές και τα σκοτεινά κόλπα του αγγλοσαξονικού χρηματηστηριακού κόσμου, εδώ οι καθαρές και τακτικές δουλειές της γερμανικής βιομηχανίας. Και πίσω από αυτό το αίσθημα υπεροχής μπορούσες να δεις εύκολα τη διαβόητη διάκριση, που είχε προτείνει ο Γκέμπελς στο κείμενό του Das kleine ABC des Nationalsozialisten (Το μικρό αλφαβητάριο του εθνικοσοσιαλιστή), ανάμεσα στο «άπληστο» και στο «παραγωγικό» κεφάλαιο.
2-vw
Αυταπάτες. Η αντίληψη ότι υπάρχει έναν καλός κι ένας κακός καπιταλισμός είναι ψευδαίσθηση. Και είναι εντελώς αφελές να θεωρεί κανείς ότι το βιομηχανικό κεφάλαιο έχει οποιαδήποτε ηθική υπεροχή έναντι του χρηματοπιστωτικού. Η απουσία ηθικής είναι ζωτικό στοιχείο της ίδιας της ιδέας της καπιταλιστικής επιχείρησης. Οι άνθρωποι έχουν (ίσως) ηθική. Οι εταιρείες όχι. Η πεποίθηση ότι ισχύει το αντίθετο είναι μια μεγάλη παρεξήγηση, που έχει επικρατήσει στον σύγχρονο καπιταλισμό.
Σε ένα μεγάλο άρθρο για την ηθική στον χώρο της οικονομίας ο Economist κάποτε έγραφε: «Επιχειρήσεις που λένε ψέματα και εξαπατούν, δεν πρέπει να περιμένουν ότι θα επιβιώσουν για πολύ καιρό, ακόμα κι αν οι πράξεις τους είναι τυπικά σύννομες». Ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Αλλά οι θεματοφύλακες της φιλελεύθερης οικονομικής ιδεολογίας χρησιμοποιούν κάτι τέτοιες διακηρύξεις για να ρίχνουν στάχτη και στα δικά τους τα μάτια.
Ο Τζόελ Μπάκαν, καναδός νομικός και κινηματογραφιστής, σημειώνει στο σημαντικό του βιβλίο Η Εταιρεία [στα ελληνικά κυκλοφορεί, σε μετάφραση Αγγελικής Βάσιλα, από τις εκδόσεις ΚΨΜ] ότι τον 19ο αιώνα το αμερικανικό δίκαιο άρχισε να μεταχειρίζεται τις εταιρείες ως ενεργούντα άτομα. Στο γερμανικό δίκαιο η κατασκευή της έννοιας του νομικού προσώπου ήρθε λίγο αργότερα. Η διαφορά ωστόσο ανάμεσα σε φυσικά και νομικά πρόσωπα είναι κρίσιμη: Τα φυσικά πρόσωπα έχουν συνείδηση, τα νομικά όχι.
Οι άνθρωποι παλεύουν με τη συνείδησή τους. Τους βασανίζει. Θέλουν να την καθησυχάζουν. Χωρίς συνείδηση δεν νοείται ψυχική υγεία. Άνθρωποι χωρίς συνείδηση αποτελούν ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις. Για τον λόγο αυτό, ο Μπάκαν χαρακτηρίζει τις μεγάλες εταιρείες ψυχοπαθείς. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μια ψυχοπαθούς προσωπικότητας; Γλωσσική επιδεξιότητα που θαμπώνει και ασκεί μια επιφανειακή γοητεία, υπερβολικά υψηλό αίσθημα αυτοπεποίθησης, παθολογική ψευδολογία, συμπεριφορές που στόχο έχουν την εξαπάτηση και τη χειραγώγηση των άλλων, απουσία συνείδησης, απουσία συναισθημάτων, καμία ανάληψη ευθύνης για ίδιες πράξεις και παραλείψεις.
Αυτή δεν είναι μια καλή περιγραφή και για τις μεγάλες εταιρείες; Και μάλιστα τόσο καλύτερη και ακριβέστερη, όσο μεγαλύτερες είναι; Και η Φολκσβάγκεν είναι μια πολύ μεγάλη εταιρεία.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο spiegel online, στις 24.9.2015.
Ο Jacob Augstein είναι εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Der Freitag» (goo.gl/BoiFpQ)

Αναδημοσίευση: Ενθέματα τηςΑυγής, 27/9/15

Στην ιστορική χώρα της Μουρλάδας



Ο Πανίκας Ζορό το εργολαβικό επί δεκαετίες σχεδόν αμόρφωτο  πρωτοπαλίκαρο  της  Δεξιάς  στη Βόρεια Μουρλάδα, επιθεωρεί  τον Βουκεφάλα του
ενόψει της έναρξης της  κρίσιμης   προεκλογικής  εκστρατείας για την αρχηγία της Νέας Χαμωκρατίας.
Ο οραματιστής ιδαλγός , παρά την οριστική καταδίκη και τον εκπεσμό του από το αξίωμα του περιφερειάρχη Κεντρικής Παταγονίας  και παρά τις επερχόμενες δίκες του για το καραμπινάτο σκάνδαλο των διαβόητων αναθέσεων  δημόσιων έργων στους ίδιους κολλητούς με τη μέθοδο του σπασίματός τους  σε "πενηντάρια",   δήλωσε ότι παραμένει ακμαίος μαχητής για το καλό της παράταξής του, της Ορθοδοξίας, των Ποντίων και  του Παγκόσμιου Συλλόγου  Θαυμαστών του Στέλιου Καζαντζίδη.
 Για όλους τους παραπάνω λόγους ο εικονιζόμενος κύριος επιθυμεί για μια ακόμη φορά την αρχηγία του κόμματός του . 
Χαρακτηριστική είναι η μνημειώδης ατάκα του μαχητικού Πανίκα προς τους  δημοσιογράφους:  
"Ο αξέχαστος Στέλιος είχε τραγουδήσει τη 
μεγάλη επιτυχία' Η κοινωνία χάλασε'. Κι εγώ λέω  το ίδιο, βλέποντας όλα τα αίσχη που κάνουν τα πάσης φύσεως αριστερά λαμόγια στον τόπο μας. Γι΄αυτό αρχίζω  μια εκστρατεία ηθικής κάθαρσης,
που θα αποκαταστήσει τις παραδοσιακές μας αξίες και θα τις βάλει σαν εικονίσματα στο εικονοστάσιο όλων των πατριωτών.
Ψηφίστε με για αρχηγό της  Νέας Χαμωκρατίας, το κόμμα με τα πιο καθαρά  χέρια ανάμεσα στα λαμόγια που κυβέρνησαν την ιστορική χώρα της Μουρλάδας"

Italian Modern Art_2

26.9.15

Η δόλια "μεγαλοψυχία" των νικητών Πώς τα μέλη της Gestapo γλίτωσαν από τον νόμο και συνέχισαν την καριέρα τους μετά τον πόλεμο

:     
GESTAPO

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail, οι περισσότεροι αστυνομικοί των Ναζί, οι οποίοι προέβησαν σε μερικά από τα πιο φρικτά εγκλήματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, είχαν πολύ διαφορετικές ζωές από αυτές που πιστεύαμε.
Όπως αποκαλύπτουν τα έγγραφα που επικαλείται η βρετανική εφημερίδα, οι συγκεκριμένοι άνδρες δεν ήταν φτωχοί, αγράμματοι και με αδύναμη προσωπικότητα. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι ήταν δικηγόροι, κατείχαν διδακτορικά διπλώματα, είχαν επαφές με την υψηλή κοινωνία και συνέχισαν τις καριέρες τους μετά το τέλος του πολέμου.
Όπως αναφέρει ο συγγραφέας Frank McDonough, τα γραφεία των υψηλόβαθμων στελεχών της Gestapo θύμιζαν περισσότερο πανεπιστημιακές αίθουσες διδασκαλίας, παρά αίθουσα ενός εξαθλιωμένου αστυνομικού τμήματος. Ο McDonough έχει κάνει ενδελεχή έρευνα στα αρχεία που βρέθηκαν στο Ντίσελντορφ και υποστηρίζει πως τα ενεργά μέλη της Gestapo δεν ξεπερνούσαν τους 16.000. Βέβαια, την ίδια στιγμή το έργο τους στηριζόταν στους εθελοντές πληροφοριοδότες.
Μπορεί τα μέλη της Gestapo να ανήκαν στην υψηλή κοινωνία, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν χρησιμοποιούσαν βίαιες μεθόδους για να ανακρίνουν και να τιμωρήσουν όσους ανήκαν στις πληθυσμιακές ομάδες τις οποίες είχε στοχοποιήσει η Ναζιστική Γερμανία. Σύμφωνα με την έρευνα του συγγραφέα, οι άνδρες της Gestapo ξερίζωναν νύχια, πίεζαν τους όρχεις των ανδρών και χτυπούσαν τους ανθρώπους μέχρι θανάτου.
Μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ένας νόμος που επέτρεπε στους Ναζί να κάνουν αίτηση για επαγγελματική επανένταξη, βοήθησε πολλά μέλη της Gestapo να συνεχίσουν τις δουλειές τους, παρόλο που υπήρχε πρόβλεψη που τους απέκλειε από αυτή την βοήθεια. Ακόμα και αυτοί που δεν έκαναν κάποια αίτηση, δεν δυσκολεύτηκαν να επιστρέψουν στις υψηλόβαθμες θέσεις τους ή να συνταξιοδοτηθούν με πολύ καλές απολαβές. Τα εγκλήματα που έκαναν πολλοί από αυτούς εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας και ελάχιστοι τιμωρήθηκαν από τον νόμο για τις πράξεις τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Waldemar Eisfeld και Heinrich Lorenz.
Humiliation, cutting elderly Jews' beards

Ταπείνωση: Γερμανοί στρατιωτικοί εξευτελίζουν εβραίους γενειοφόρους (ο πρώτος είναι ιερωμένος) της Πολωνίας κόβοντας τη γενειάδα τους.

Καλλιτεχνήματα από φλαμουριά Απεικονιστικά ξυλόγλυπτα από τον Willy Verginer


verginer-1
verginer-2
verginer-3
verginer-4
verginer-5
verginer-6
verginer-7

Ο Καλλιτέχνης Willy Verginer ζει και εργάζεται σε μια μικρή πόλη που ονομάζεται Ορτισέι, στο Νότιο Τιρόλο της Ιταλίας. 
Τα εικονιστικά γλυπτά του, σκαλιστά από στερεά κομμάτια φλαμουριάς (φιλύρας), είναι συχνά βαμμένα με ακρυλικό και συνοδεύονται   από πρόσθετα υλικά. Αρκετά από τα πιο πρόσφατα έργα του αποτελούν μια σειράς που ονομάζεται "ανθρώπινη φύση".
Μπορείτε να δείτε πολύ περισσότερα από την εργασία του στην ιστοσελίδα του website. (μέσω Empty Kingdom).

25.9.15

...με την εγγύηση της γερμανικής τεχνολογίας

Διαχρονικά λόγια...


ν.χ. - Αντίγραφο (3)

Κρινάκι...Μέσα στην άμμο φύτρωσε! Έρημο μόνο...


12039658_1616683081914758_6397994676671142372_n

23.9.15

Καλλιεργήστε γιατί χανόμαστε! Ανεκτίμητα προϊόντα της ελληνικής γης και η «αναδιάρθρωση» των καλλιεργειών





Γιώργος Κολέμπας


‘Ενα σωρό αγροτικά προϊόντα της ελληνικής γης βγαίνουν από την αφάνεια, καλλιεργούνται, προωθούνται και αρχίζουν να αποφέρουν αποτελέσματα.

* Ο κρόκος Κοζάνης, το χρυσάφι της ελληνικής γης όπως αποκαλείται, συγκαταλέγεται στα πιο προσφιλή και πολύτιμα μπαχαρικά των αρχαίων πολιτισμών, για το άρωμα, το χρώμα, τις φαρμακευτικές και αφροδισιακές του ιδιότητες. Ο Συνεταιρισμός Κροκοπαραγωγών Κοζάνης ιδρύθηκε το 1971, απαρτίζεται από 1.500 μέλη και έχει το αποκλειστικό δικαίωμα συλλογής, συσκευασίας και διακίνησης του κρόκου. Η ίδρυση του Συνεταιρισμού δημιούργησε ένα φορέα που έχει τη συνολική ευθύνη της συγκέντρωσης, επεξεργασίας, τυποποίησης και διάθεσης του προϊόντος, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητά του και να αποφεύγεται η νοθεία που γινόταν στο παρελθόν, από τους εμπορομεσίτες, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση και την αρνητική εικόνα του προϊόντος. Καταναλώτριες χώρες θεωρούνται οι Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ελβετία, Αγγλία, Γερμανία, Σκανδιναβικές και Κάτω Χώρες, Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Βραζιλία, Αργεντινή, Ιαπωνία.
* Το σπαράγγι είναι μια από τις πλέον δυναμικές καλλιέργειες για τη χώρα μας. Είναι ένα καθαρά εξαγώγιμο αγροτικό προϊόν, αφού το 95% της ελληνικής παραγωγής αποστέλλεται στο εξωτερικό. Τα κυριότερα κέντρα παραγωγής στη χώρα μας βρίσκονται στα Γιαννιτσά, την Καβάλα, την Ημαθία, την Εδεσσα, την Ορεστιάδα, την Αιτωλοακαρνανία και την Ξάνθη.
* Μαστίχα Χίου: Η Ενωση Μαστιχοπαραγωγών είναι αναγκαστικός συνεταιρισμός που ιδρύθηκε το 1938 με τον ιδρυτικό νόμο 1390 και είναι φορέας αποκλειστικής διαχείρισης της φυσικής μαστίχας στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Αποτελεί τη συλλογική έκφραση 20 πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών των 24 Μαστιχοχωρίων που βρίσκονται στη νότια Χίο. Σήμερα η Ενωση Μαστιχοπαραγωγών αριθμεί περίπου 5.000 μέλη και είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε μέγεθος οργανισμούς της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Αν και στην τελευταία μεγάλη πυρκαγιά στη Χίο καταστράφηκαν πάρα πολλά μαστιχόδενδρα, η εμπορική δραστηριότητα της Ένωσης είναι κυρίως εξαγωγική, αφού το 60% της ετήσιας παραγωγής της μαστίχας Χίου προωθείται στις αγορές του εξωτερικού -Ευρώπη, Μ. Ανατολή, Αμερική, Αφρική, Αυστραλία, Ασία- ενώ τα σημαντικότερα προϊόντα (μαστίχα, μαστιχέλαιο, τσίκλα Elma) της ΕΜΧ είναι προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ).
* Ροδιά: Στην καλλιέργεια ροδιάς στρέφονται οι αγρότες στην Κεντρική Μακεδονία και όχι μόνο, αναζητώντας εναλλακτική λύση μετά την αναγκαστική εγκατάλειψη παραδοσιακών καλλιεργειών -και λόγω ΚΑΠ- όπως αυτή του καπνού. Στη Γουμένισσα Κιλκίς π.χ. , πρώην καπνοπαραγωγοί συνέστησαν την ομάδα παραγωγών ροδιού «Το Ρόδι» και καλλιεργούν σε περισσότερα από 500 στρέμματα ροδιές, που αναμένεται να αυξηθούν. Η καλλιέργεια ροδιών έχει εξαπλωθεί σε νομούς της Β. Ελλάδας, όπως ο νομός Πέλλας. Αναμένεται όμως αύξηση της καλλιέργειας στο μέλλον γιατί το ενδιαφέρον του κόσμου είναι μεγαλύτερο (θεωρείται ότι κάνει καλό στο καρδιαγγειακό σύστημα), εφόσον αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που παρατηρούνται στη διάθεση ασφαλούς πολλαπλασιαστικού υλικού.
* Στέβια: Μεταξύ των τριών μόνο χωρών που χορηγήθηκε επίσημη άδεια για την καλλιέργεια της στέβιας, που εκτιμάται ότι μπορεί να αντικαταστήσει την καπνοκαλλιέργεια, συγκαταλέγεται η Ελλάδα. Η στέβια είναι ένα μικρό βότανο που φυτρώνει στη βορειοδυτική Παραγουάη και αποτελεί παραδοσιακό γλυκαντικό των αυτοχθόνων Γουαρανών. Είναι 300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, χωρίς καθόλου θερμίδες, ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις για ανεπιθύμητες δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Αντιθέτως, έρευνες του Πανεπιστημίου της Ασουνσιόν στην Παραγουάη έχουν δείξει ότι η στέβια διαθέτει αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριδιακές ιδιότητες. Ενα ακόμα πλεονέκτημα είναι ότι η κρυσταλλική γλυκιά ουσία της στέβια είναι σταθερή σε θερμοκρασία έως και 200 βαθμών Κελσίου, ιδιότητα που επιτρέπει τη χρήση της στη μαγειρική, σε αντίθεση με τη συνθετική ασπαρτάμη.
* Κοινή μηδική (Medicago sativa): είναι πολυετές ψυχανθές φυτό (5-6 έτη) που κατάγεται από τη νοτιοδυτική Ασία και συγκεκριμένα από την περιοχή Ιράν, Ιράκ και Τουρκμενιστάν. Στην Ελλάδα και στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο εισήχθη κατά τους Ελληνοπερσικούς πολέμους, τον 5ο αιώνα π.Χ. Η μηδική είναι το σπουδαιότερο χορτοδοτικό φυτό σε παγκόσμια κλίμακα, γεγονός που οφείλεται στην υψηλή θρεπτική του αξία. Το χόρτο της μηδικής είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, ανόργανα άλατα και βιταμίνες. Χρησιμοποιείται ως χονδροειδής ζωοτροφή στα σιτηρέσια βοοειδών, αιγοπροβάτων, χοίρων και πουλερικών, με τον περιορισμό ότι μπορεί να προκαλέσει τυμπανισμό στα μηρυκαστικά εφόσον καταναλωθεί χλωρή. Τα τελευταία χρόνια, εξαπλώνεται διαρκώς η βιολογική καλλιέργεια της μηδικής, προς κάλυψη των αναγκών των βιολογικά εκτρεφόμενων ζώων, ο αριθμός των οποίων συνεχώς αυξάνεται.
* Τρούφα: Μια εναλλακτική επιλογή καλλιέργειας, με μικρές απαιτήσεις στις δαπάνες έναρξης και φροντίδας αλλά με υποσχέσεις για μεγάλες αποδόσεις. Πρόκειται για το σπάνιο μανιτάρι με το όνομα «τρούφα», το οποίο αναπτύσσεται υπόγεια (7-15 εκ. από την επιφάνεια), στο ριζικό σύστημα ορισμένων δέντρων ή θάμνων, όπως: φουντουκιά, φλαμουριά, πεύκο, καστανιά, ελιά, πλατύφυλλη ή χνουδωτή βελανιδιά, αμυγδαλιά κ.ά. Στα δέντρα αυτά γίνεται μπόλιασμα της ρίζας με τον μύκητα. Σήμερα, το κόστος εγκατάστασης φυτείας ανά στρέμμα κυμαίνεται από 1.000 έως 1.500 ευρώ (προβλέπεται και επιδότηση από τα σχέδια βελτίωσης), ενώ οι αποδόσεις -ύστερα από μια 5ετία- μπορούν να φτάσουν τα 1.500 ευρώ το στρέμμα.
* Φασκόμηλο: Στη Θεσσαλία, στη Ροδόπη αλλά και στο Άγιο Όρος αρχίζει να καλλιεργείται με πολύ καλές αποδόσεις το αρωματικό φυτό με τις ευεργετικές ιδιότητες. Η Salvia officinalis και η Salvia triloba, όπως είναι μερικές από τις επιστημονικές ονομασίες του φασκόμηλου, ήταν γνωστές από την αρχαιότητα, και ο Ιπποκράτης τις χρησιμοποιούσε για θεραπευτικούς σκοπούς. Σήμερα, πάντως, η χρήση της διευρύνθηκε κι εκτός από αφέψημα συναντάται στη φαρμακολογία και στην αρωματοθεραπεία, ενώ ευρεία είναι η χρήση της στην οδοντιατρική, καθώς έχει αποδειχτεί ότι καταπολεμά την οδοντική πλάκα.
* Αγριοαγκινάρες: προτείνεται για λόγους περιβαλλοντικούς, οικονομικούς και ενεργειακούς. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε άγονες και ξηρές περιοχές που είναι ακατάλληλες για άλλες καλλιέργειες, γιατί δεν χρειάζεται νερό και λιπάσματα και καθόλου φυτοφάρμακα. Με την καλλιέργεια αυτή έχουμε και αποκατάσταση των εδαφών διότι δεν χρησιμοποιούμε χημικά πρόσθετα. Η αγριοαγκινάρα, μπορεί να εξελιχθεί στο «ελληνικό ντίζελ», δίνοντας τη δυνατότητα στους αγρότες να βρουν μια αποδοτική καλλιέργεια και στους καταναλωτές ένα φθηνό καύσιμο.
* Κτηνοτροφικό ρεβίθι: «Το κουκί και το ρεβίθι» από το δημοφιλές παραμύθι έρχονται στην επικαιρότητα - αυτή τη φορά μέσω της εκστρατείας της Greenpeace για τα κτηνοτροφικά ψυχανθή (κουκί, ρεβίθι, μπιζέλι και λούπινο). Στόχος της καμπάνιας είναι η προώθηση της καλλιέργειας των εν λόγω οσπρίων στη χώρα μας και η αξιοποίησή τους ως πρώτη ύλη για ζωοτροφές. Μέχρι σήμερα τα ζώα της ελληνικής επικράτειας τρέφονται βασικά με εισαγόμενη σόγια. “…Με λίγα λόγια, τα ελληνικά ζωικά προϊόντα, γάλα, γιαούρτι, κρέας και αυγά, αποδεικνύεται ότι μόνο... «ελληνικά και αγνά» δεν είναι, αφού στην παραγωγική διαδικασία μεσολαβεί η εισαγόμενη ζωοτροφή, που πρόκειται ως επί το πλείστον (90%) για μεταλλαγμένη σόγια. Μόνο το 2011 εισαγάγαμε 400.000 τόνους μεταλλαγμένης σόγια, κυρίως από τις ΗΠΑ.” Τα κτηνοτροφικά ψυχανθή  και ιδίως το κτηνοτροφικό ρεβίθι, μπορούν άριστα να αντικαταστήσουν τη σόγια, καθώς η θρεπτική τους αξία είναι παρόμοια τόσο ως προς το ενεργειακό τους περιεχόμενο όσο και ως προς το προφίλ των αμινοξέων τους.(
http://www.topikopoiisi.com/902rhothetarhoalpha/28).
* Κρητικό ραδίκι. Ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των άγριων ραδικιών. Στην επιστημονική του ονομασία, το σταμναγκάθι λέγεται Cichorium Spinosum και όσον αφορά τη λεκτική συνύπαρξη της στάμνας με το αγκάθι, λέγεται ότι ευθύνεται μια παλιά συνήθεια των Κρητικών να καλύπτουν με αυτά τα χόρτα τα στόμια των σταμνών με το νερό για να εμποδίζονται τα μαμούνια και τα έντομα να μπαίνουν στο πόσιμο νερό τους. Το χόρτο έχει μια υπέροχη πικράδα μαζί με μια ελαφριά γλυκύτητα, που δεν μοιάζει με κανενός άλλου και είναι σήμα κατατεθέν της κρητικής κουζίνας.
*Αγουρέλαιο: η μονοκαλλιέργεια της ελιάς είναι γεγονός στη χώρα, παράγεται πολύ λάδι. Τελευταία μάλιστα λόγω και της οικονομικής ανέχειας στις πόλεις, οι οικογένειες που είχαν κάποια παρατημένα ελαιοπερίβολα στα χωριά, έχουν αρχίσει να ξαναμαζεύουν τις ελιές για το λάδι τους. Έτσι οι κατ επάγγελμα ελαιοπαραγωγοί πουλάνε πολύ φθηνά το λάδι τους στους συσκευαστές, οι οποίοι-όσοι το εξάγουν-καρπώνονται το μεγαλύτερο μέρος της χρηματικής αξίας αυτού του προϊόντος, που η διατροφική του αξία είναι ανεκτίμητη. Έχει αποδειχθεί από το φαρμακευτικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ότι ειδικά το αγουρέλαιο έχει πολύ σημαντικές αντιοξειδωτικές αντιφλεγμονώδεις ουσίες και είναι φάρμακο, ιδίως αν είναι άθερμο (αν εξάγεται στα ελαιοτριβεία σε χαμηλή θερμοκρασία μέχρι και 27 βαθμών Κελσίου) και χωρίς χημικά πρόσθετα(
http://www.topikopoiisi.com/omicroniotakappaomicron-gammaepsilonomegarho...).
Ο ελαιόκαρπος συλλέγεται άγουρος και νωρίς, από τα μέσα Οκτώβρη μέχρι τέλη  Νοέμβρη συνήθως και ανάλογα με την περιοχή, πριν ωριμάσει πλήρως και ρυτιδωθεί, διατηρώντας  το πράσινο χρώμα του. Καλύτερη ποιότητα εξασφαλίζεται αν οι άγουρες ελιές μαζεύονται με τα χέρια και όχι με ραβδισμό (ή «πεσιά»), για να μη πληγώνονται και οξειδώνονται. Το όφελος φυσικά έχει να κάνει και με τις τιμές, καθώς το «πρωτόλαδο» πωλείται σε τιμή καλύτερη από ό,τι και το έξτρα παρθένο. Επίσης πέρα από την τιμή ο παραγωγός δεν χάνει εισόδημα από το να του πέσουν οι ελιές κάτω λόγω άσχημου καιρού και αέρα, καθώς τις μαζεύει αρκετά νωρίς το φθινόπωρο. Ακόμη μη ραβδίζοντας ή ραβδίζοντας νωρίς, το δέντρο επανέρχεται πιο γρήγορα, αφού έχει περίπου 6 μήνες ξεκούραση μέχρι την εποχή της καρπόδεσης τον Μάιο. Έτσι μπορεί να δώσει και πάλι μια καλή παραγωγή την επόμενη χρονιά.
Άλλα ξεχωριστά τοπικά προϊόντα που εξακολουθεί να παράγει η ελληνική γη, αλλά τείνουν να τα παρατήσουν οι αγρότες  είναι: η κορινθιακή σταφίδα, ξερά σύκα Μεσσηνίας, Λακωνίας, Εύβοιας και Αττικής, τοματάκι της Σαντορίνης, κουμ-κουάτ της Κέρκυρας, πατάτες Νάξου, πεπόνι της Μυτιλήνης, καρπούζια της Μεσσηνίας, μανταρίνι Καλύμνου, νεροκρέμμυδο Ζακύνθου, η οινοποιήσιμη ποικιλία βαρτζαμί της Λευκάδας, φράουλες της Ηλείας, κάστανα της Λακωνίας και της Αρκαδίας, όσπρια της Δυτικής Μακεδονίας και του Έβρου, πατάτες των Σερρών, της Δράμας του Αμυνταίου και της Πελοποννήσου, οπωροκηπευτικά των Μεγάρων, ακτινίδια της Πιερίας, φάβα της Σαντορίνης, αχλάδια της Λέσβου.
Αφήσαμε για το τέλος την Κλωστική Κάναβη, που μπορεί να γίνει μέσο για την αναζωογόνηση της αγροτικής μας οικογεωργίας. Πέρα από το επίμαχο συνθετικό «κάνναβη», η κλωστική (βιομηχανική) δεν έχει κανένα άλλο κοινό με την Ινδική κάνναβη. Σύμφωνα με τον κανονισμό Ε.Ο.Κ. 619/71 (αρθρο 3, παράγραφος
 ***************************
1) κλωστική κάνναβη θεωρούνται οι ποικιλίες της Cannabis Sativa (Hemp) με περιεκτικότητα σε THC (Δ9 τετρανδροκανναβινόλη) κάτω από 0,2%. Πρόκειται για φυτό που καλλιεργείται παγκοσμίως [1], καθώς είναι ποικιλία με διεθνώς αναγνωρισμένες οικολογικές ιδιότητες [2] και το σύνολο του υπέργειου μέρους του είναι πλήρως αξιοποιήσιμο και μπορεί να παράγει περισσότερα από 25.000 προϊόντα όπως ίνες για υφαντά, χαρτί, οικοδομικά υλικά, χρώματα – βερνίκια- βαφές, είδη κοσμητικής, φαγητό και συμπληρώματα διατροφής, ενέργεια, βελτιωτικά εδάφους, κα. Μάλιστα, το Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ) και το Εργαστήριο Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών σε μελέτη με τίτλο «Σχέδιο καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης και κλωστικού λιναριού στην Ελλάδα» (2000) σημειώνει συμπερασματικά: «
Η κλωστική κάνναβη είναι δυνατόν να αποτελέσει μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση για αναδιάρθρωση των καλλιεργειών και η μεταποίηση της σημαντικό παράγοντα πράσινης ανάπτυξης».
Επομένως είναι προφανές ότι για να υπάρξει ουσιαστική δυνατότητα  καλλιέργειας του φυτού, που θα μπορούσε να οδηγήσει και σε εξαγωγές αλλά και στην δημιουργία ενός καινούριου παραγωγικού, εμπορικού και μεταποιητικού κλάδου, χρειάζεται να επιτραπούν όχι μόνο τα προϊόντα αλλά και το ίδιο το φυτό. Αυτό θα πρέπει να είναι ένα αίτημα των αγροτών προς την όποια νέα κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές και όχι μόνο η απαλλαγή τους από την εξαντλητική φορολογία που θα προκύψει από την εφαρμογή του 3ου μνημονίου.
Τελειώνουμε με μια παρατήρηση, όσον αφορά στα ελληνικά προϊόντα που πρέπει να προωθηθούν σαν ανταγωνιστικά στη παγκόσμια αγορά, που είναι και η κύρια λογική σε σχέση με την «αναδιάρθρωση» των καλλιεργειών που προτείνει σχεδόν όλο το πολιτικό σύστημα προεκλογικά. Η λογική αυτή των ανταγωνιστικών προϊόντων οδήγησε την ελληνική γεωργία στο να γίνει αντιπαραγωγική και να εισάγουμε πια τα περισσότερα προϊόντα διατροφής-συνεισφέροντας και στη διόγκωση του χρέους, αφού το ετήσιο ισοζύγιο των γεωργικών προϊόντων είναι βαθειά αρνητικό όλα τα τελευταία χρόνια - και να χάσουμε την αυτάρκεια στα περισσότερα από αυτά. Η αναδιάρθρωση που πρέπει να γίνει από τους έλληνες αγρότες-στα πλαίσια και της επερχόμενης διατροφικής κρίσης-δεν είναι η στροφή σε εξεζητημένα ανταγωνιστικά προϊόντα, αλλά σε καλλιέργειες που θα εξασφαλίσουν την διατροφική ασφάλεια του πληθυσμού και την αυτάρκεια για τις τοπικές κοινωνίες. Και λόγω αύξησης της ζήτησης των προϊόντων διατροφής στη Ν.Α.Ασία, και λόγω μειωμένης παραγωγής-βλέπε κλιματικές αλλαγές- αλλά και λόγω κερδοσκοπικών παιχνιδιών όσον αφορά στις τιμές τους, η κρίση διατροφής θα ενταθεί τα επόμενα χρόνια. Σκεφτόμενοι παγκόσμια λοιπόν θα πρέπει να δράσουμε τοπικά, ώστε να αποκαταστήσουμε -τουλάχιστον τοπικά- τις παγκόσμιες ανισορροπίες, από τη στιγμή που δεν έχουμε δυνατότητες αρκετές για δράσουμε σε παγκόσμιο επίπεδο.
Πηγή: Τοπικοποίηση
[1] http://www.thehia.org/facts.html
[2] http://www.eiha.org/attach/643/11-05-13_Ecological_benefits_of_hemp_and_flax.pdf

Σπλάχνο λέω τη γκόμενά μου και τη μάνα μου γριά μου


ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΟΥ ΜΑΓΚΑ [Μεγάλη επιτυχία του Πέτρου Κυριακού* (1891-1984)σε αθηναϊκή επιθεώρηση του 1932.
Πολλές από τις λέξεις της αργκό εκείνης
της εποχής είναι πολιτογραφημένες σήμερα
στον καθημερινό μας λόγο, ενώ άλλες είναι
εντελώς ακατανόητες. ]


-Κεσάτια, μωρέ βλάμη, κι άμα δεν έχει δουλειά, δεν έχει αλισβερίσι.
-Τι θα πει αλισβερίσι;
-Καλαμπαλίκι, μωρ΄ αδερφέ.
-Μας φώτισες!
-Ε, άμα δεν αντίζεσαι τα σέα και τα μέα, γίνου λαγός και πούλευε.
-Μα τι γλώσσα είναι αυτή;
-Αυτή, αδερφέ μου, είναι το ησπεράλντο, το λεξικό του μάγκα.
Κι από ενθάδε κι εμπρός όλη η Ελλάδα θα ξηγιέται μ΄ αυτό το βιολί.
Και τώρα δώσε βάση για να φωτιστείς, να μη μείνεις στραβός:

Τις κυράδες λέω γοργόνες, και τους φίλους νταβατζήδες,
Τα κορίτσα λέω τρυγόνες, τα μαστούρια τσαμπουκαλήδες,
Το μηδέν το λέω τρίχες και το δάνειο λέω τράκα,
Το εννόησες, λέω μπήκες και τους ντικιτάνγκ(=ομοφυλοφιλους) Mαρίκες.
Ξέρω κι άλλα, αλλά στρι και κόβω ρόδα και σας κάνω τη κορόιδα.

Σπλάχνο λέω τη γκόμενά μου και τη μάνα μου γριά μου,
Το παρλάν λέω oμιλώντα, το παλτό Επαμεινώντα,
Λέω τον πλούτο μπερεκέτι και την πιάτσα λέω κουρμπέτι,
Το απών το λέω ερήμη, τ΄ ακακαΐδι καρντερίμι.
Ξέρω κι άλλα αλλά δεν τα σκάω μύτη και πουλεύω σαν σπουργίτι.
Τον καπνό τον λέω ντουμάνι, τον γιατρό τον λέω αλμπάνη,
Την κουβέντα λέω λίμα, τη στενή την λέω τμήμα,
Το σιλάνς το λέω μόκο, τα ψιλά τα λέω μπαγιόκο,
Τον καθρέφτη μπανιστήρι, το συνωστισμό κολλητήρι.
Ξέρω κι άλλα από τέτοια φίνα μάτσα και σας κάνω την μπεκάτσα.

Τα μεράκια λέω νταλκάδες, τους κουτούς τους λέω χαλβάδες,Το θυμό τσαμπουκαλίκι, την αναποδιά μανίκι,
Τη γιορτή καλαμπαλίκι, το κουράγιο ζοριλίκι,
Το μαχαίρι λέω λάσο και το τρώω μπουζουριάζω,
Τώρα πάω μονάχα σκάβω κερκινάδες κι απολάω σαπουνάδες.
Τώρα πάω μονάχα σκάβω πατινάδα κι απολάω σαπουνάδα.

Το ψωμί το λέω μπανιόκα και τη φτώχια λέω μουρμούρα,
Την αλλήθωρη σορόκα και τη μπάζα λωβητούρα,
Τους αθλητάς λέω μπεμπέδες, τους προσκόπους πιτσιρίκια,
Τους δαντήδες κουραμπιέδες και τα γλέντια μερακλίκια.
Τώρα στρίβω και τραβάω στη γειτονιά μου, να μην έβρω τον μπελά μου.
* Πέτρος Κυριακός - Βικιπαίδεια

αυτά που τους καίνε…


10524600_1507486296153742_4551313379673594689_n

Λιλή Ζωγράφου: Oι μάζες φοβούνται τη λευτεριά…Καλή μας Ανάσταση…

αρχείο λήψης
ΑΠΕ-ΜΠΕ
[...] Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά. Απεγνωσμένα ψάχνουν (όταν όλα έχουν καταρρεύσει) για έναν καινούργιο θεό ή τον εκπρόσωπό του που θα τους την στερήσει, αλλά που στην πραγματικότητα θα τις απαλλάξει από την ευθύνη του εαυτού τους. […] Πόσες φορές βρέθηκε ο άνθρωπος κοντά στην υποψία ότι δεν είναι οι θεοί που πρέπει ν αλλάξουν αλλά το σύστημα; θεοί που πρέπει ν αλλάξουν αλλά το σύστημα;[…] Μία κοινή πίστη σώζει πάντα τις μάζες από την ανυπόφορη μοναξιά του ατόμου. Αλλά όσο δύσκολο είναι να τις ενώσεις κάτω από μια καινούργια προοδευτική ιδέα, τόσο εύκολο είναι να τις συνδέσεις μ ένα κοινό μίσος. Εναντίον ποιανού; Μα η μετριότητα βλέπει γύρω της τόσους εχθρούς!


Γι αυτό η μάζα είναι πρόθυμη να υποστηρίξει μια θεότητα ή μια εξουσία που υπόσχεται το διωγμό της αδικίας και την αποκατάσταση της ισότητας. Το κακό είναι πως δεν ελέγχει ποιος της τα υπόσχεται όλα τούτα. Της αρκεί η πλάνη πως οι πάντες θα ισοπεδωθούν στο ανάστημα της δικής της μετριότητας. Και πως και οι άλλοι θα στερηθούν εκείνο που η ίδια φοβάται: την ελευθερία να ψηλώσουν.
[…] Οι μάζες εκπαιδευμένες να είναι άτολμες και δορυφορικές, καθηλώνονται ανίκανες και ν’ αντικρίσουν ακόμα το κενό. Ειδικά διαμορφωμένες έτσι, περιμένουν, προσφέροντας με την ανημποριά τους, το πρόσχημα. Αυτή είναι η στιγμή του καπάτσου ή αλλιώς του ηγέτη. Όταν οι παλιοί θεοί αποσύρονται, οι θρόνοι αναζητούν διάδοχο. Και μ ένα καλό χειρισμό ή δίχως καν χειρισμό, σχεδόν κάθε άχρηστο σακί κόκαλα μπορεί ν αναρριχηθεί στην άδεια θέση!…
Καλή μας Ανάσταση

Ο ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΠΡΟΙΚΟΘΗΡΑΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΧΕΙΑΣ: Ευάγγελος Σωφρονίου ή Βαγγελάκης

Ο Γιάννης Δραγάτσης με τον σαντουριέρη Κώστα Μπρασάμη και το Βαγγελάκη Σωφρονίου (Αθήνα, 1938).

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1889. Παρακολούθησε μαθήματα στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και ταυτόχρονα  σπούδασε βυζαντινή μουσική με δάσκαλο τον περίφημο τραγουδιστή μπάρμπα Θόδωρο. Στα νενανικά του χρόνια ήταν ψάλτης στην Αγία Αικατερίνη και την Αγία Φωτεινή της Σμύρνης. Στο λαϊκό τραγούδι αφοσιώθηκε μετά το 1910.
Το 1922 συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τούρκους μαζί με τον
Δραγάτση, Χρυσαφάκη, Κασιμάτη κ.ά. Σ΄ αυτή τη δύσκολη στιγμή τους έσωσε «το τραγούδι» του Βαγγελάκη. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε το 1923. Από τότε μέχρι το 1960 δούλευε συνεχώς, με μόνη διακοπή τα χρόνια της Κατοχής. Πέθανε το 1963. Τραγούδησε και έγραψε κλέφτικα, δημοτικά, Σμυρνέικα, λαϊκά, ρεμπέτικα. Καλόκαρδος, συμπονετικός βοήθησε πολλούς φίλους του στις δύσκολες στιγμές.
 

ΠΗΓΉ: Παντάκης Γιώργος

Εκπαιδευτικός ΠΕ18 Ιατρικών Εργαστηρίων σε διαθεσιμότητα

http://users.sch.gr/