Επιστροφή στην ύπαιθρο...

 

Διερχόμεθα καιρούς χαλεπούς. Έχω την αίσθηση πως η πείνα θα επιτεθεί απότομα και θα βρει πολύ κόσμο απροετοίμαστο. Εύχομαι φυσικά, μετά από κάποια χρόνια να διαβάζουν αυτές τις αράδες κάποιοι και να χαμογελάνε ειρωνικά, επειδή τίποτα άσχημο δε θα έχει συμβεί.

Το 2008 οι 20 ισχυρότερες οικονομικά δυνάμεις του πλανήτη, πήραν αποφάσεις για εμάς, χωρίς εμάς. Όμως αυτό που πολλοί αποκαλούν παγκόσμια τάξη πραγμάτων, δείχνει να αλλάζει καθημερινά και τα πράγματα να παίρνουν απότομες στροφές, με στόχο την εξαθλίωση των μεσαίων και των πιο αδύναμων κοινωνικά ομάδων (οι οποίες αποτελούν και τη συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού) και να ενισχύεται η θέση των ισχυρότερων.

Ακόμα και η διατροφή του λαού κατευθύνεται από παγκόσμια κέντρα. Τροφές μεγαλωμένες με «παρά φύσει» τρόπους καταλήγουν στα πιάτα μας καθημερινά και τα νοσοκομεία γεμίζουν από ασθενείς που νοσούν από την επάρατο, αδυνατώντας να αποδείξουν την πηγή του κακού. Τα markets δέχονται από τους παραγωγούς μόνο τα ομοιόμορφα καλογυαλισμένα φρούτα, χωρίς τα σημάδια που σε κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να έχουν. Οι παραγωγοί με τη σειρά τους δηλητηριάζουν τις σοδειές τους με πανίσχυρα φάρμακα και μαζί μ΄ αυτές δηλητηριάζουν τους καταναλωτές, αλλά και τη μάνα γη, η οποία για να αποδώσει ίδια σοδειά τον επόμενο χρόνο, θα χρειαστεί περισσότερη ποσότητα φαρμάκων.

Φταίμε. Μη πει κανείς πως δε φταίμε κι εμείς. Είτε αυτοί είναι οι γονείς μας, είτε οι παππούδες μας, είτε εμείς οι ίδιοι. Εγκαταλείψαμε την ύπαιθρο και μαζευτήκαμε στην πόλη αναζητώντας μια καλύτερη και ποιοτικότερη ζωή. Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια συλλογιστική βάση κι ας αναρωτηθούμε. Ποιο είναι το καλύτερο, ποια είναι η ποιότητα; Τα καυσαέρια της Αθήνας, Θεσσαλονίκης , Πάτρας; Το άγχος της καθημερινότητας για το μεροκάματο του τρόμου; Οι γρήγοροι ρυθμοί; Τρέχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να προλάβουμε κάτι που πραγματικά δε ξέρουμε! Το πράγμα βέβαια άρχισε να γιγαντώνεται από το 2009 και μετά, αλλά ο κόσμος αντέδρασε μηδενικά ή ελάχιστα. Περιμένουμε κάθε μέρα το επόμενο χαράτσι, την επόμενη απόλυση, την επόμενη βλαπτική μεταβολή σ΄ αυτό που μάθαμε να ονομάζουμε ποιότητα ζωής. Με την απάθεια μας όμως, το μόνο που κάνουμε είναι να ενισχύουμε τις βλέψεις των ολίγων, που μας θέλουν ταπεινούς υπηρέτες των ανεπτυγμένων, παρέχοντας πάμφθηνες υπηρεσίες και αγαθά, μη μπορώντας να απολαύσουμε τη χώρα μας, ίσως την πιο όμορφη χώρα σ΄ αυτό τον πλανήτη, αλλά και την πιο άτυχη συνάμα.

Αντίδραση. Τώρα. Το δυσκολότερο κομμάτι είναι η απόφαση. Ας αφήσουμε την πόλη. Ας στραφούμε στο χωριό. Όσοι από εμάς έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε. Σίγουρα είμαστε πολλοί. Για όσους δεν έχουν, τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα όταν αποκεντρωθεί η πόλη. Πόσο δύσκολα θα είναι στην αρχή; Σίγουρα θα είναι. Μπορείς όμως να το κάνεις σταδιακά. Βήμα – βήμα. Προετοίμασε τη γη. Φτιάξε υποδομή για νερό. Κλάδεψε τα δέντρα.

Το στάβλο για τα ζώα, μια αποθήκη για τις σοδειές σου, το σπιτάκι να έχει τα βασικά. Κάνε επαφές με τους γείτονές σου. Ο Θεός κι ο γείτονας λέγανε παλιά. Θα τον βοηθήσεις και θα σε βοηθήσει. Απόκτησε αυτάρκεια.

Οι γέροι θα είναι οι μεγαλύτεροι σύμβουλοι στα της υπαίθρου. Μπορούν και θέλουν να προσφέρουν με τη γνώση τους. Για τα παιδιά μην ανησυχείτε. Είναι ευπροσάρμοστα, αρκεί να τους δώσετε να καταλάβουν πως αυτό πρέπει να γίνει.

Ακόμα και στην ακραία περίπτωση που δεν θα υπάρχουν χρήματα, ή αυτά δεν θα έχουν καμία δύναμη, τα αγαθά του αγροκτήματός σας, θα αποτελούν εξαιρετικά ανταλλακτικά μέσα για να συμπληρώνουν τις ελλείψεις τους δικού σας σπιτικού.

Κάποια στιγμή που θα έχουν μπει τα πράγματα σε μια σειρά, θα καταλάβετε και τη διαφορά της ποιότητας ζωής. Του καθαρού αέρα, της γνήσιας καθαρής νόστιμης τροφής, αλλά και της ανθρώπινης επαφής που χάθηκε τώρα πια. Παλιά υπήρχαν χίλιοι λόγοι για να σμίγουν στα σπίτια τους οι άνθρωποι για να χαίρονται τις χαρές τους και να συμμερίζονται τη λύπη αυτών που το χρειάζονταν. Σήμερα όχι. Η επιστροφή στην ύπαιθρο θα μας χαρίσει χρόνια ζωής, θα μας βοηθήσει να επιβιώσουμε από τα κακά που μάλλον σύντομα θα ταλαιπωρήσουν πολύ κόσμο, αλλά το σπουδαιότερο είναι πως θα ξαναγίνουμε άνθρωποι.

Δε θέλω να περιμένω μια καλή νεράιδα, που μπορεί να μην εμφανιστεί ποτέ. Θέλω να αντιδράσω μόνος μου. Σήμερα. Τώρα.

Κι αν αποτύχω, θα μπορώ να περηφανεύομαι πως τουλάχιστον προσπάθησα...

http://www.ftiaxno.gr/2011/09/blog-post_15.html

ΜΠΟΣΤΑΝΙ ΞΥΛΙΝΟ - ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ... ΣΤΟ ΚΗΠΟ, ΑΥΛΗ, ΜΠΑΛΚΟΝΙ, ΤΑΡΑΤΣΑ ΣΟΥ...

Μποστανάκι κατασκευασμένο από εμποτισμένη ξυλεία πεύκου, ιδανικό για βεράντες, ταράτσες ή μικρούς κήπους. Είναι ανθεκτικό στην υγρασία και την μηχανική καταπόνηση και έχει διαστάσεις 0,35 x 120 x 200 cm (βάθος x πλάτος x μήκος) που κοστίζει 260 ευρώ. Το βάθος των 35 εκ. είναι επαρκές για την καλλιέργεια όλων των λαχανικών (καλοκαιρινών και χειμωνιάτικων). Διατίθεται σε συσκευασία, έτοιμο προς συναρμολόγηση και σύντομα θα υπάρχει δυνατότητα παραγγελίας και άλλων μεγεθών.
Εμείς δίνουμε την ιδέα, άλλά μπορούμε τα το φτιάξουμε και μόνοι αν δεν έχουμε τα χρήματα...
Είναι φάρμακο κατά της οικονομικής κρίσης αλλά και της κατάθλιψης που δημιουργεί...
Η παρότρυνσή μας είναι... Προσπαθήστε...!!!
http://www.geoponiko-parko.gr/

Φτιάχνω τον σκελετό του κάδου κομποστοποίησης... Φτιάχνω δικό μου βιολογικό λίπασμα, δωρεά της φύσης...

Επιλέξτε ένα σημείο του κήπου όπου δε θα ενοχλεί εσάς ή τους γείτονες, η ύπαρξη του κάδου κομποστοποίησης.
Με το πλέγμα περίφραξης, δημιουργήστε έναν κύλινδρο, διαμέτρου 1 μέτρου. Τα 3,20 μέτρα του πλέγματος, δίνουν έναν κύκλο με διάμετρο 1 μέτρο. Δέστε τα άκρα του πλέγματος περίφραξης με λίγο σύρμα.
Το σημείο που θα επιλέξετε να τοποθετήσετε τον κάδο θα πρέπει να έχει χώμα από κάτω ή ελαφριά βλάστηση. Δεν πρέπει να τοποθετήσετε τον κάδο πάνω σε τσιμέντο, γιατί δεν θα επιτρέπει την αποστράγγιση, αλλά και την είσοδο χρήσιμων οργανισμών μέσω του χώματος.
Αν θέλετε, μπορείτε να σκαλίσετε ελαφρά το χώμα κάτω από τον κάδο κομποστοποίησης. Έτσι θα κάτσει καλύτερα και θα διευκολύνετε τον αερισμό και την είσοδο των μικροοργανισμών.
Πιέστε ελαφρά τον κύλινδρο ώστε να κάτσει καλά στο χώμα.
Καλό αλλά κάνει αργή κομποστοποίηση
Σε αυτή τη φάση έχετε φτιάξει τον βασικό κάδο κομποστοποίησης. Αν θέλετε, μπορείτε να σταματήσετε εδώ και να αρχίσετε να γεμίζετε τον κάδο κομποστοποίησης με υλικό.
Γιατί όμως δεν πρέπει να σταματήσετε εδώ και να συνεχίσετε με τα επόμενα βήματα;
Γιατί ο κάδος κοστοποίησης σε αυτή τη φάση, έχει πάρα πολύ αερισμό (τρυπητό πλέγμα και ανοικτός από επάνω). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μη μπορεί να κρατήσει την υγρασία, το υλικό προς κομποστοποίηση να ξερένεται. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι η κομποστοποίηση απαιτεί 5 με 6 μήνες για να ολοκληρωθεί. Σας το λέω από προσωπική εμπειρία.
Πως επιταχύνουμε την κομποστοποίηση
Για να επιταχύνουμε την κομποστοποίηση, θα πρέπει να μειώσουμε το ρυθμό απώλειας υγρασίας, διατηρώντας όμως τον εξαερισμό σε ικανοποιητικό επίπεδο.
Η μέθοδος που επέλεξα είναι να τυλίξω τον κάδο με ένα υλικό που επιτρέπει τον εξαερισμό, αλλά ταυτόχρονα περιορίζει την απώλεια υγρασίας. Αυτό είναι ένα δίχτυ σκίασης.
Πιάστε την μία άκρη του διχτυού σκίασης στην κορυφή του κάδου με το σύρμα. Φροντίστε να το πιάσετε σε τέτοιο ύψος ώστε να καλύπτει όλο το ύψος του κάδου και να σέρνετε λίγο στο έδαφος.

Πιάστε το κάτω μέρος της άκρης του διχτυού σκίασης στη βάση του κάδου με σύρμα.
Τυλίξτε το δίχτυ σκίασης γύρω από τον κάδο κομποστοποίησης, μέχρι να συναντήσει το αρχικό άκρο.

Πιάστε το άκρο πάλι με σύρμα στο πάνω και κάτω μέρος του κάδου κομποστοποίησης.
Το δίχτυ σκίασης που περισσεύει στο επάνω μέρος διπλώστε το πάνω από τον κάδο κομποστοποίησης ώστε να φτιάξετε την κλειστή, αλλά αεριζόμενη οροφή του.

Κάθε φορά που θέλετε να προσθέσετε υλικό στον κάδο κομποστοποίησης, ξεδιπλώνετε το δίχτυ από την οροφή, ρίχνετε το υλικό, και στη συνέχεια τον ξανασκεπάζετε.
Ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για την κατασκευή (με την προϋπόθεση ότι έχετε κομμένα τα υλικά στις σωστές διαστάσεις), είναι περίπου 15 λεπτά.
Ελπίζω να βρήκατε χρήσιμο αυτό τον τρόπο κατασκευής ενός απλού και οικονομικού κάδου κομποστοποίησης με απλά υλικά.
http://www.ftiaxno.gr/2008/04/blog-post.html

Η Γερμανία έκανε το πρώτο βήμα προς το “σημείο χωρίς επιστροφή”…

Από τα τρία κεφάλαια που συμφώνησαν χθες στο Συμβούλιο Κορυφής δηλαδή:
1) Παρεμβάσεις από την EKT στην αγορά ομολόγων όταν τα spreads γίνονται αφόρητα,
2) ESM και ο EFSF να μπορούν να αγοράζουν κρατικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά, συνοδεία όμως μνημονίου στις εμπλεκόμενες χώρες και τέλος
3) Απευθείας τραπεζικές διασώσεις από τους μηχανισμούς χωρίς εμπλοκή των κρατών, υπό πολύ αυστηρούς όρους, ουσιαστικά η Γερμανία υποχώρησε μόνο στο τρίτο. Τα άλλα δύο λίγο έως πολύ ήδη ίσχυαν.
Με το τρίτο όμως κεφάλαιο που δέχτηκε η Γερμανία, στην πραγματικότητα έκανε το πρώτο βήμα προς το “σημείο χωρίς επιστροφή”.
Το “σημείο χωρίς επιστροφή” για την Γερμανία, είναι το σημείο εκείνο, πέραν του οποίου... η έξοδος από το ευρώ για την ίδια την Γερμανία, θα κοστίσει πιο πολύ από την παραμονή της στο ευρώ.
Σύμφωνα με σοβαρούς αναλυτές, έπειτα από τις πιέσεις που εντείνονται κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Νότο, η Γερμανία έχει δύο επιλογές: Είτε θα αποφασίσει να μείνει οριστικά στο ευρώ και θα αναγκαστεί να σηκώσει το βάρος των υπερχρεωμένων κρατών, διαθέτοντας ό,τι έχει κερδίσει μέχρι σήμερα από την Νομισματική Ένωση, είτε θα αποφασίσει να αποχωρήσει από το ευρώ, διατηρώντας τα πλούτη της. Και οι δύο επιλογές έχουν τα ανάλογα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Όμως από τη στιγμή που θα έχει κάνει τόσες υποχωρήσεις, ώστε μετά να της κοστίζει περισσότερο η έξοδος από το ευρώ, δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά την κοινή μοίρα με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη.
Η δική μας άποψη είναι ότι η Γερμανία δεν επιθυμεί πλέον την παραμονή της σ’ αυτή την ευρωζώνη, έτσι όπως αυτή πορεύεται. Κατά τις τελευταίες ελληνικές εκλογές, η γερμανική ελίτ προσπάθησε να εκνευρίσει τον ελληνικό λαό ώστε ο τελευταίος να κάνει επιλογές που θα μας οδηγούσαν εκτός ευρώ, για να μπορεί στη συνέχεια να μιλήσει για διάλυση της ευρωζώνης, κάτι που θα της έδινε το δικαίωμα να επιβάλει τους όρους της ή ακόμα και να αποχωρήσει χωρίς διπλωματικά προβλήματα. Αυτό όμως δεν συνέβη. Ο ελληνικός λαός αποφάσισε, πως αν είναι να χρεοκοπήσει, ας χρεοκοπήσει μέσα στο ευρώ, παρά εκτός αυτού. Με τον τρόπο και χωρίς να το επιδιώξουμε, στην ουσία αναγκάσαμε την Γερμανία να σηκώσει πλέον το βάρος των αποφάσεών της.
Τα ευρωομόλογα, η έκδοση νέου χρήματος από την ΕΚΤ και ο απευθείας δανεισμός των κρατών από την ΕΚΤ είναι τα επόμενα βήματα (ή ακόμα και ένα εξ αυτών), τα οποία θα κάνουν την Γερμανία να περάσει το “σημείο χωρίς επιστροφή”. Ίδωμεν.
Πάντως απέχουμε πολύ ακόμα, εκτός και αν συμβούν ραγδαίες εξελίξεις. Εμείς πιστεύουμε ότι ακόμα και οι τραπεζικές διασώσεις που αποφασίστηκαν χθες, μάλλον ήταν μια υποχώρηση τακτικής από την Γερμανία, προκειμένου να κερδίσει χρόνο η ίδια μέχρι να δει τι θα αποφασίσει, παρά συνταύτιση της τύχης της με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Πέτρος Χασάπης
http://www.ramnousia.com/

Δημήτρης Καζάκης: ομιλία στο Ηράκλειο, 25-06-2012...

ἀπὸ τὸν/τὴν anarmodios

Στον δημόσιο διάλογο για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας χρειάζεται να είναι παρούσες και απόψεις σαν αυτές που ακούραστα συνεχίζει να εκφράζει ο Δ. Καζάκης. Και ελπίζω σε αυτό να συμφωνήσουν ακόμα κι εκείνοι που διαφωνούν με τις απόψεις του. Και να σημειώσω πως για κάποιο λόγο τα ΜΜΕ έχουν “εξαφανίσει” και τον Δ. Καζάκη και τον λόγο του, ακριβώς την στιγμή που η κοινωνία μας χρειάζεται να ακούσει και την αντίθετη άποψη από εκείνη που τα ΜΜΕ διακινούν.
Από το κείμενο του χρήστη DIMOKRATIATWRA που συνοδεύει την ανάρτηση του βίντεο στο youtube.
Η επομενη μέρα …ομιλία συζήτηση για την επομενη μέρα τον εκλογών του Δημήτρη Kαζάκη στο Ηράκλειο 25-06-2012
Στη διάρκεια της ομιλίας του στο Ηρακλειο την 25η Ιουνίου 2012, ο Δ. Καζάκης αναφέρθηκε στην επερχόμενη, τρίτη κατά σειρά δανειακή σύμβαση, και σε τι αυτή θα επιφέρει.
Ο κατατεμαχισμός της εθνικής επικράτειας με τη δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών ( ΕΟΖ) από πλευράς ιδιωτών επενδυτών, θα έχει σαν αποτέλεσμα, αφ’ενός μεν ακόμα μεγαλύτερη μείωση των ήδη μειωμένων εργατικών αποδοχών, αφ’ετέρου δε, την αθρόα εισαγωγή φθηνού εργατικού δυναμικού από χώρες του τρίτου κόσμου, δηλαδή ανθρώπων εξαθλιωμένων από την ανέχεια, εργατών απελπισμένων για ένα κομμάτι ψωμί, ξεριζωμένων από τη χώρα τους προκειμένου να επιβιώσουν, και ως εκ τούτου ανθρώπων ανίκανων να διεκδικήσουν το παραμικρό..
Ιδιαίτερη μνεία σε αυτό το είδος μεταναστών κάνει πρόσφατη έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, ανάγοντάς τους στο νούμερο ένα παράγοντα ανάσχεσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης: τα κατα εκτίμηση 215 εκατομμύρια μετανάστες αυτού του είδους (τα δυο τρίτα των οποίων ήδη δουλεύουν σαν σκλάβοι στις ανά την υφήλιο ΕΟΖ) σε λίγα χρόνια αναμένεται να φτάσουν τα 500 εκατομμύρια ψυχες… Οι δε ενστάσεις που σημειώνει η έκθεση αυτού του ευαγούς χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, δεν έχουν να κάνουν με τη διαβίωση, την ανύπαρκτη περίθαλψη, την εξαθλίωση και την ανήθικη εκμετάλλευση των σύγχρονων σκλάβων, αλλά με το κατ’εκτίμηση της έκθεσης υψηλό κόστος μεταφοράς κεφαλαίων προς τη χώρα τους…
Έτσι εξηγούνται λοιπόν και οι αντιδράσεις σε οποιαδήποτε σκέψη για εθνικό νόμισμα, έλεγχο κίνησης κεφαλαίων , πρακτικές δηλαδή που δεν ισχύουν σε ζώνες ενιαίου νομίσματος , ΕΟΖ κλπ…
http://www.facebook.com/Dimokratio.twra
http://epam-ir.blogspot.gr/
epamherakliocrete@gmail.com
———————-
Θραξ Αναρμόδιος (για την αντιγραφή)

Πειραματόζωον η Ελλάς...

ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

Οι εξελίξεις στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ και οι κατ΄ αρχήν αποφάσεις που πάρθηκαν, επιβεβαιώνει -για άλλη μιά φορά- αυτό που εδώ και καιρό ισχυρίζονται ορισμένα κόμματα, αναλυτές και οικονομολόγοι:
Η Ελλάδα είναι απλώς ένα πειραματόζωο.
Ενα πειραματόζωο που χρησιμοποιείται από τους κυρίαρχους κύκλους των Βρυξελλών και των ισχυρών κρατών-μελών της ΕΕ για να “νουθετήσουν τις απείθαρχες χώρες” και να επιβάλουν βίαια ισόβιες πολιτικές Λιτότητας για τους Λαούς και πλήρους Υποταγής/Ελέγχου όλων των χωρών.
Την άθλια μοίρα/πορεία των τελευταίων δύο χρόνων του πειραματόζωου η Ελλάς – αποτέλεσμα των Μνημονίων- έχουν υπόψη τους οι ηγέτες Ιταλίας και Ισπανίας.
Οι κύριοι Μόντι και Ραχόι δεν δίστασαν να απειλήσουν (διάβαζε εκβιάσουν) τη Μέρκελ και τον Ολάντ, πως θα μπλοκάρουν το πακέτο “ανάπτυξης” των 120 δις, εάν δεν αποδέχονταν ορισμένες θέσεις τους:
1) ανακεφαλαιοποίηση των χρεωκοπημένων τραπεζών τους απευθείας από τους μηχανισμούς στήριξης της ΕΕ (EFSF και ESM), χωρίς τη μεσολάβηση των κρατών, που δανείζονταν για να “σώσουν” τράπεζες, με αντάλλαγμα σκληρά πακέτα Μνημονίων για τους Λαούς.
2) άμεσο δανεισμό των κρατών από τους ίδιους μηχανισμούς, όταν τα επιτόκια δανεισμού τους από τις “αγορές” είναι υψηλά/απαγορευτικά και τα οδηγούν σε τρόϊκες.
(Οι οριστικές αποφάσεις θα παρθούν τον Οκτώβρη. Προφανώς υπάρχουν “αδιευκρίνιστα” σημεία… π.χ. ποιό θα είναι το μέλλον, το ιδιοκτησιακό καθεστώς των τραπεζών που θα ανακεφαλαιοποηθούν από τους μηχανισμούς στήριξης, κλπ).
Αυτά που απαίτησαν και πέτυχαν Ιταλία-Ισπανία εκβιάζοντας ωμά το γαλλογερμανικό άξονα… ήσαν προτάσεις/θέσεις κομμάτων και ειδικών και για την περίπτωση της Ελλάδας.
Η άποψη πως το “ελληνικό ζήτημα” είναι μέρος ενός συνολικού ευρωπαϊκού προβλήματος χρέους, άρα χρήζει συνολικής/ευρωπαϊκής αντιμετώπισης… επιβεβαιώνεται.
Εάν αυτή η άποψη είχε υιοθετηθεί έγκαιρα και από τις ελληνικές κυβερνήσεις και είχε ακολουθηθεί από μέρους τους “σκληρή/εκβιαστική” τακτική και υπό την προφανή απειλή ενός καταστροφικού ντόμινο για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία… τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά/θετικά για την Ελλάδα.
Ενδεχόμενα οι αποφάσεις που πάρθηκαν (όταν και όπως υλοποιηθούν) να αποβούν θετικές για τις χρεωκοπημένες ήδη τράπεζες, καθώς και για τις χώρες που έχουν προβλήματα δανεισμού και δεν έχουν ενταχθεί σε Μνημόνια.
Τι θα γίνει με την Ελλάδα;
Πως θα πορευτεί η “προοδευτική” Συγκυβέρνηση;
Πόσο “ευτυχισμένοι” και επιβεβαιωμένοι μπορούν να αισθάνονται με τις επιστολές Υποταγής και πιστής τήρησης των “προγραμμάτων”/μνημονίων που απέστειλαν Σαμαράς και Βενιζέλος;
Είναι έτοιμοι/αποφασισμένοι να “διαπραγματευθούν” σε κατεύθυνση “απαγκίστρωσης”;
Μπορούν πράγματι να σταθούν ΟΡΘΙΟΙ;
Η απάντηση είναι ΟΧΙ.
1) Οι συνεχείς δηλώσεις των εκπροσώπων της Συγκυβέρνησης περί…κάτι χειροπιαστού που πρέπει να “θυσιάσουμε” στις Βρυξέλλες (διάβαζε ιδιωτικοποιήσεις-Ξεπούλημα εθνικής περιουσίας), για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία της Χώρας…
2) η έλλειψη ισχυρής βούλησης να ακυρώσει δεσμεύσεις (π.χ. νέα μέτρα Λιτότητας για τη διετία 2013-14, άσχετα από την ανώδυνη επιμήκυνση του χρόνου εφαρμογής)…
3) η διατήρηση του καθεστώτος στον ιδιωτικό τομέα (μείωση κατώτατων μισθών, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων, ελαστικότατες μορφές εργασίας κλπ)…
μαρτυρούν την πλήρη ευθυγράμμιση της Συγκυβέρνησης με τους “στόχους” και τις επιδιώξεις δανειστών, τοκογλύφων και Ολιγαρχίας.
Η Βαρβαρότητα… ήρθε και… παραμένει!
Εξακολουθούμε… πειραματόζωα!
Πηγή

Έξωση...

Ήρθε που λέτε, μία περίεργη εποχή στην ιστορία, κατά την οποία κρατικοί υπάλληλοι που κάποτε λέγονταν «Δικαστικοί Επιμελητές» μετονομάστηκαν σε «Εξόδιοι Επιμελητές».
Η δουλειά τους ήταν απλή- όπως και πρώτα άλλωστε.
Ήταν, κατά κανόνα οι κομιστές του επίσημου κρατικού εγγράφου που ανήγγειλε την Συμφορά του Άλλου.
Όταν πια η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των αποφάσεων κατέληξε να είναι οι Εξώσεις, με τους αποδέκτες αμέσως μετά την επίδοση να αντιδρούν πέφτοντας από ταράτσες και βεράντες, το Σύστημα, έτσι ευέλικτο που είναι, φρόντισε να μετονομάσει την σχετική υπηρεσία στην οποία συγχωνεύθηκαν για λόγους οικονομίας και μνημονιακής προσαρμογής και αρκετοί άλλοι κλάδοι.
Κάποιες ειδικές αστυνομικές δυνάμεις, νοσοκόμοι και τραυματιοφορείς, ιερωμένοι ληξίαρχοι και νεκροθάφτες, όλοι μαζί τώρα, συνιστούσαν το σώμα των «Εξόδιων Επιμελητών».
Λίγο νωρίτερα, μόλις λίγες μέρες πριν την Έξωση που τα προκάλεσε όλα αυτά, είχε συμβεί κάτι άλλο, τόσο μα τόσο εφιαλτικό, που οι περισσότεροι το έσπρωξαν στα τρίσβαθα του υποσυνειδήτου τους, κατέληξε σαν να μην είχε συμβεί ποτέ.
Από το πουθενά, στους δρόμους της Αθήνας, εκεί, στην κοσμική οδό Βουκουρεστίου, θεάθηκε ένας άντρας να τρέχει γυμνός και αιμόφυρτος, αλλόφρων και απελπισμένος, ενώ τον καταδίωκαν «κάποιοι» για τους οποίους ποτέ δεν μάθαμε τίποτα.
Μάλιστα, χωρίς να υπάρχει το παραμικρό τεκμήριο, οι εφημερίδες δημοσίευσαν πως αυτοί που τον κυνηγούσαν, ήταν τοξικομανείς.
Ο γυμνός άνδρας σωριάστηκε στο έδαφος μισοπεθαμένος από την κούραση, πόδια και χέρια ορθάνοιχτα, σαν ένας εσταυρωμένος της διπλανής πόρτας .
Κάποιος τον φωτογράφησε και έτσι είδαμε όλοι την εικόνα. Μετά, διαγράψαμε τη φωτογραφία από τη μνήμη να πάμε παρακάτω.
«Το να δεις τον εαυτό σου γυμνό στην πόλη, είναι ένας από τους πιο οδυνηρούς εφιάλτες, σημαίνει την απόλυτη ανασφάλεια, σημαίνει πως νιώθεις τελείως απροστάτευτος, πως είσαι εκτεθειμένος στα πάντα» .
Σε αυτό, συμφωνούσαν ανέκαθεν ψυχολόγοι, ψυχίατροι, ακόμα και αλμπάνηδες ονειροκρίτες και μοιρατζούδες.
Φαίνεται λοιπόν, πως αυτός, ο γυμνός αιμόφυρτος δρομέας των Αθηνών, ένας «μελαμψός άνδρας» πήρε πάνω του συμβολικά την αδιανόητη αβεβαιότητα που διατρέχει και κατατρώει τους κατοίκους της πόλης.
Όλοι μας , γνωρίζουμε πως αυτός ο άνθρωπος ζει μέσα μας.
Εμείς είμαστε αυτός ο μετανάστης, ο διωκόμενος, ο γυμνός, ο αλλόφρων, που τρέχει σε μια άρρωστη πόλη πρωτεύουσα μιας προ πολλού τελειωμένης χώρας.
Εμείς είμαστε,
και για αυτό τον λησμονήσαμε παρά τις τεράστιες απορίες που κανονικά θα έπρεπε επίμονα να διεγείρει.
Ποιος ήταν; Γιατί τον κυνηγούσαν; Ποιοι τον καταδίωκαν; Γιατί ήταν γυμνός; Πόση ώρα άραγε να έτρεχε μέρα μεσημέρι μέσα στην Αθήνα τσίτσιδος; Τι απέγινε;
Χάθηκε στη σιωπή, σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Σπάσαμε (άλλη μια φορά) τον καθρέφτη, να μη βλέπουμε το άσχημο πρόσωπό μας.
Ο Συνταξιούχος που παρέλαβε την Έξωση και την υλοποίησε κάνοντας την Έξοδο από τον τρίτο όροφο και ο σωριασμένος γυμνός της Βουκουρεστίου, βρίσκονται στην ίδια τροχιά.
Είναι τα δύο προφίλ του ίδιου προσώπου.
Πριν από λίγο καιρό μπροστά στο Σύνταγμα, ο κος Δημήτρης Χριστούλας, έστρεψε την κάνη στο κρανίο του και αυτοκτόνησε.
Ο πυροβολισμός του τότε, αντήχησε σε όλη την Ελλάδα και προστέθηκε σαν ένα ακόμα βαρύ φίλτρο στη συνείδηση όλων.
Σε πολλούς, προσδιόρισε ακόμα και την ψήφο στις πρόσφατες εκλογές.
Από τότε, αρκετοί ακόμα, σε όλη την Ελλάδα, διάλεξαν να αποχωρήσουν με αυτόν τον τρόπο, αποφασίζοντας τουλάχιστον τον θάνατό τους, σαν ύστατη επιλογή αξιοπρέπειας σε μία χώρα που για δεκαετίες εκπαιδεύει τους πολίτες στον πανικόβλητο και υστερικό βίο.
Ένα έθνος που δεν είναι έθνος, αλλά ένα πράγμα χύμα στηριγμένο στα παραμύθια, που με αφορμή την καπιταλιστική κρίση αναδεικνύει περίλαμπρα την ασχήμια του.
«Η Ελλάδα, έχει τελειώσει» έγραφε τις προάλλες ο Γιάννης Βαρουφάκης.
Έσπευσα να σχολιάσω:
«Οικονομολόγος δεν είμαι αλλά δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να σχολιάσω πως όσα επισημαίνει εδώ ο Καθηγητής, τριγυρίζουν και στον δικό μου άσχετο εγκέφαλο εδώ και μέρες. Μόνο που, αν και η διεθνής κρίση του Καπιταλισμού είναι απολύτως υπαρκτή, μόνο που αν και σε τεράστιο βαθμό όσα συμβαίνουν ξεκινούν από τη βουλιμία των αγορών, τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές κλπ, μου είναι α-δύ-να-το να μην επαναλάβω μονότονα πως η Ελληνική Κρίση έχει ΚΑΙ Ελληνική ταυτότητα και αυτή η ταυτότητα φέρει το αποτύπωμα του εκ του συστάδην στρεβλού κράτους, ενός κράτους που ουδέποτε τήρησε και σεβάστηκε Θεσμούς, ενός κράτους που ουδέποτε απέδωσε Αξιοπρέπεια στον Πολίτη, ενός κράτους που ουσιαστικά εκπαίδευσε συστηματικά τους Πολίτες στην ανομία. Επειδή και εγώ φοβάμαι πως η Ελλάδα είναι "τελειωμένη υπόθεση" περιμένω σύντομα από τις πολιτικές δυνάμεις, μία αναλυτική "νεκροτομή" και μία ολοκληρωμένη πρόταση για το πως η Ελλάδα θα κάνει ένα restart πιάνοντας το νήμα της Ιστορίας, ένα δευτερόλεπτο πριν από την δολοφονία του Καποδίστρια και την επικράτηση Κοτζαμπάσηδων, Κλεφτών κι Αρματολών και των "ηρωικών μύθων" (και μυθευμάτων) που υποκατέστησαν την Ιστορία διδάσκοντας στους Έλληνες την Μπούρδα ως Λογική»
Η Έξωση της Ελλάδας, είναι προ των πυλών νομίζω.
Οι «Εξόδιοι Επιμελητές» των Αγορών θα έρθουν και θα μας δείξουν το «χαρτί».
Θα «απολυθεί» ως πλεονάζον προσωπικό και θα αφεθεί στην τύχη της.
Αλήθεια. Υπάρχει κάποια στρατηγική για μετά την Έξοδο;
Υπάρχει κάποιο πλάνο που θα αποτρέψει την εμφύλια βία που κοχλάζει και θα μετατρέψει την αποβολή σε ευκαιρία για την Ελλάδα του μέλλοντος;
Ή θα πηδήξουμε στο τέλος κοντά 11.000.000 άνθρωποι από τον τρίτο όροφο για να προσγειωθούμε γυμνοί σε μια Βουκουρεστίου;

Γιώργος Πήττας

Πηγή: Έξωση - RAMNOUSIA