Powered By Blogger

26.10.19

Ηλιόσπορος, το εντυπωσιακό προφίλ μιας υπερτροφής


Ο ηλιόσπορος είναι ίσως, το πιο δημοφιλές αλμυρό σνακ μικρών και μεγάλων. Πρόκειται για μια τροφή που διακρίνεται για την ακαταμάχητη γεύση, την τραγανή υφή και την υψηλή διατροφική της αξία.

Ποια είναι όμως η ιστορία του σπόρου; Από που προέρχεται και ποιος είναι ο ρόλος του στην διατροφή μας; Είναι ωφέλιμος, όπως φημίζεται ή μήπως όχι;
Σε αυτά και σε ακόμη περισσότερα ερωτήματα θα απαντήσουμε στο σημερινό μας άρθρο, το οποίο είναι αφιερωμένο στον αγαπημένο μας… ηλιόσπορο!
Τι είναι ο ηλιόσπορος
Όταν αναφερόμαστε στον ηλιόσπορο, στην πραγματικότητα εννοούμε τον καρπό του όμορφου φυτού που είναι ευρέως γνωστό με την ονομασία ηλίανθος ή ηλιοτρόπιο. Μία ονομασία που αποδόθηκε εξαιτίας της ιδιότητας του να στρέφει την κεφαλή του, καθ όλη τη διάρκεια της μέρας – από την ανατολή μέχρι τη δύση- προς τις ακτίνες του ήλιου.
Το άγριο ηλιοτρόπιο ευδοκίμησε για πρώτη φορά στην Βόρεια Αμερική περίπου το 3.000 π.Χ. Οι κάτοικοι των περιοχών εκείνων ξεκίνησαν να το συλλέγουν, να το επεξεργάζονται και να εξάγουν από αυτό, ηλιέλαιο.
Μερικά χρόνια αργότερα, το ηλιοτρόπιο εισήχθη σε Ευρώπη και Ρωσία, όπου καλλιεργούνταν επίσης για την παραγωγή ηλιελαίου. Γύρω στο 1800, οι κάτοικοι της Βόρειας Αμερικής ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν το σπόρο του φυτού με το λαμπερό κίτρινο χρώμα, όχι μόνο για την παραγωγή λαδιού, αλλά και αλευριού με το οποίο έφτιαχναν κέικ, ψωμί και άλλα νόστιμα αρτοπαρασκευάσματα.
Οι χρήσεις του ωστόσο, δεν σταμάτησαν εκεί. Η συχνή κατανάλωση ηλιόσπορου, έφερε στο φως και τα οφέλη που παρείχε ο καρπός στον ανθρώπινο οργανισμό. Σύντομα ο ηλιόσπορος αξιοποιήθηκε και για τις θεραπευτικές του ιδιότητες.
Πιο συγκεκριμένα, οι Ιθαγενείς ξεκίνησαν να το εφαρμόζουν ως διουρητικό, για την ανακούφιση της δυσκοιλιότητας και για την αντιμετώπιση της στηθάγχης ή του έλκους.
Κάπως έτσι, το ηλιοτρόπιο με τις αμέτρητες γαστρονομικές, θεραπευτικές και καλλωπιστικές χρήσεις «εισέβαλε» στη ζωή μας, όπου παραμένει μέχρι και σήμερα.
Διατροφική αξία
Με μία ματιά στο διατροφικό προφίλ του ηλιόσπορου γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί θεωρείται μία από τις πιο θρεπτικές τροφές σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ειδικότερα, περίπου 50 γραμμάρια αποξηραμένων ηλιόσπορων περιέχουν:
Θερμίδες: 269
Υδατάνθρακες: 9.2 gr
Πρωτεΐνες: 9,6 gr
Λιπαρά οξέα: 23,7 gr
Φυτικές ίνες: 4 gr
Βιταμίνη Β1: 0.7 mg (45%)*
Βιταμίνη Β2: 0,2 mg (10%)*
Βιταμίνη Β3: 3.8 mg (19%)*
Βιταμίνη Β5: 0,5 mg (5%)*
Βιταμίνη Β6: 0,6 mg (31%)*
Βιταμίνη Β9: 104 μg (26%)*
Βιταμίνη Ε: 15,3 mg (76%)*
Μαγγάνιο: 0.9 mg (45%)*
Χαλκό: 0,8 mg (41%)*
Μαγνήσιο: 150 mg (37%)*
Σελήνιο: 24,4 μg (35%)*
Φώσφορο: 304 mg (30%)*
Ψευδάργυρος: 2,3 mg (15%)*
Σίδηρο: 2,4 mg (13%)*
Κάλιο: 297 mg (8%)*
*RDA: Ποσοστό Ημερήσιας Συνιστώμενης Πρόσληψης
Εκτός από τα θρεπτικά συστατικά που αναφέρονται παραπάνω, οι ηλιόσποροι περιέχουν επίσης μικρή ποσότητα ασβεστίου και βιταμίνης C.
Οφέλη
30 γραμμάρια σπόροι ηλίανθου περιέχουν στη σύνθεσή τους περισσότερο από το 60% της ανάγκης μας σε βιταμίνη Ε. Η συγκεκριμένη βιταμίνη με τις ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, προστατεύει το σώμα από βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες, ενώ έχει συνδεθεί και με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών διαταραχών.
Σύμφωνα με μελέτες, τα ισορροπημένα επίπεδα βιταμίνης Ε, βελτιώνουν την αγγειακή ενδοθηλιακή λειτουργία και μειώνουν την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη που συνδέεται με καρδιακές παθήσεις , ενώ αποτρέπουν και τον κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής (καρδιακή πάθηση που προκαλεί ακανόνιστο και συχνά ανώμαλο καρδιακό ρυθμό).
Αυτός ο μικρός αλλά θρεπτικός σπόρος είναι επίσης πλούσιος σε μαγνήσιο. Μια μικρή ποσότητα ηλιόσπορων παράσχει πάνω από το 25% της καθημερινής μας ανάγκης. Πρόκειται για ένα μέταλλο που είναι σημαντικό για τη σωστή λειτουργία της καρδιάς, καθώς βοηθά στη διατήρηση υγιούς καρδιακού ρυθμού, στην εξισορρόπηση της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης και στην ενδυνάμωση των οστών και των δοντιών.
Ο υγιής θυρεοειδής απαιτεί ορισμένα θρεπτικά συστατικά για να λειτουργήσει σωστά, ένα εκ των οποίων είναι το σελήνιο. Ο ηλιόσπορος παρέχει περίπου το 25% της ημερήσιας δόσης σε σελήνιο που έχει ανάγκη το σώμα. Έρευνες έχουν δείξει πως η συγκεκριμένη ουσία αποτελεί βασικό συστατικό των λειτουργιών του θυρεοειδούς αδένα, βοηθώντας στη ρύθμιση της θυρεοειδούς ορμόνης Τ3 που παράγεται μέσα στο σώμα. Χωρίς σελήνιο η ορμόνη Τ3 δεν μπορεί να παραχθεί με αποτέλεσμα να επηρεάζονται πολλές μεταβολικές λειτουργίες του οργανισμού.
Εκτός από τις βιταμίνες και τα μέταλλα, ο ηλιόσπορος διαθέτει υψηλά ποσοστά αμινοξέων. Το αμινοξύ τρυπτοφάνη είναι απαραίτητογια την παραγωγή σεροτονίνης, μιας χημικής ουσίας που προάγει ξεκούραστο ύπνο και παράλληλα μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης και άγχους.
Ηλιόσπορος, λιναρόσπορος και σπόροι Chia. Ποιους να προτιμήσω
Ο ηλιόσπορος, ο λιναρόσπορος και οι σπόροι Chia, είναι τρεις δημοφιλείς ποικιλίες βρώσιμων σπόρων. Όλες τους διακρίνονται για την γεύση και την υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά.
Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο καταναλώνονται. Για παράδειγμα, το κέλυφος του ηλιόσπορου αν και περιέχει σημαντικές ποσότητες θρεπτικών συστατικών, εντούτοις είναι δύσπεπτο και πρέπει να αφαιρείται πριν καταναλωθεί. Από την άλλη ο λιναρόσπορος και οι σπόροι Chia, μπορούν να καταναλωθούν όπως είναι ή να προστεθούν σε γάλα και νερό.
Όσον αφορά τη διατροφική τους αξίας, υπάρχουν ορισμένες αξιοσημείωτες διαφορές. Ο ηλιόσπορος έχει περισσότερες θερμίδες από τους υπόλοιπους σπόρους, έπειτα ακολουθεί ο λιναρόσπορος και ύστερα οι σπόροι Chia.
Από τους τρεις σπόρους ο ηλιόσπορος είναι υψηλότερος σε πρωτεΐνη και σημαντικά μικροθρεπτικά συστατικά όπως ο χαλκός, η βιταμίνη Ε και η βιταμίνη Β6. Στον αντίποδα, οι σπόροι chia είναι σημαντικά υψηλότεροι σε φυτικές ίνες, φώσφορο και ασβέστιο. Ενώ ο λιναρόσπορος περιέχει μια θρεπτική δόση βιταμίνη Β1 και μαγγανίου.
Ο ηλιόσπορος στην εναλλακτική ιατρική
Χάρη στο πλούσιο θρεπτικό προφίλ, ο ηλιόσπορος παρέχει σημαντικά οφέλη στην υγεία. Ως εκ τούτου, συχνά εφαρμόζεται στην ολιστική ιατρική ως μέσο πρόληψης και θεραπείας.
Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται στην αύξηση των επιπέδων ενέργειας και για να βελτιώσει την λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Ο ηλιόσπορος χρησιμοποιείται επίσης για την πρόληψη του βήχα, την ενυδάτωση του δέρματος και στη βελτίωση της υγείας των πνευμόνων.
Σωστή αποθήκευση
Δεδομένου ότι οι ηλιόσπορος είναι πλούσιος σε πολυακόρεστα λίπαρα οξέα εάν εκτεθεί για μεγάλο διάστημα σε ζεστό περιβάλλον θα χάσει τα θρεπτικά συστατικά του.
Για να διατηρήσουμε αναλλοίωτη την πολύτιμη δομή, θα πρέπει να τον τοποθετήσουμε σε αεροστεγές δοχείο και να τον αποθηκεύσουμε στο ψυγείο. Με αυτόν τον τρόπο, θα παραμείνει φρέσκος και νόστιμος για αρκετούς μήνες.
Παρενέργειες – Προφυλάξεις
Ο κατάλογος με τα οφέλη που προσφέρει ο ηλιόσπορος είναι μακρύς. Ωστόσο, για να αποφύγουμε τυχόν παρενέργειες δεν πρέπει να γίνεται υπερκατανάλωση.
Για παράδειγμα, οι αλατισμένοι ηλιόσποροι έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο. Γεγονός που μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της υψηλής αρτηριακής πίεσης και στην εμφάνισης σοβαρών προβλημάτων υγείας όπως η απώλεια οστικής μάζας ή νεφρικές διαταραχές.
Οι ηλιόσποροι έχουν πλούσια περιεκτικότητα σε ωμέγα-6 λιπαρά οξέα. Καθώς το σώμα μας έχει ανάγκη τα ωμέγα-6 λιπαρά, η υπερβολική πρόσληψη ευνοεί τη δημιουργία φλεγμονής και διαφόρων άλλων προβλημάτων υγείας όπως οι καρδιακές παθήσεις.
Επειδή οι ηλιόσποροι έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά οξέα, είναι σύνηθες να χρησιμοποιούνται ως βάση για τα πολυακόρεστα έλαια. Ενώ λοιπόν οι ηλιόσποροι είναι ένας υγιεινός και θρεπτικός καρπός, τα έλαια του χαρακτηρίζονται ανθυγιεινά. Αυτό συμβαίνει διότι το ηλιέλαιο δεν είναι ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες, με αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε trans λιπαρά.
votanokipos
https://olympia.gr/2019/10/24/ηλιόσπορος-το-εντυπωσιακό-προφίλ-μια/

23.10.19

Ελληνικά αρωματικά- φαρμακευτικά φυτά: Από κομπάρσοι στο μαγείρεμα, υπερτροφές στη μεσογειακή διατροφή




Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι ο παράδεισος των φυτών της Ευρώπης, κατέχοντας μεγάλο κατάλογο αρωματικών-φαρμακευτικών φυτών!

Το χαρουπάλευρο διαθέτει δεκαπλάσια ωφέλιμα σάκχαρα απ΄ όσα διαθέτει η φέτα.
Η μαραθόριζα, που στην Ελλάδα δεν την προτιμάμε, περιέχει περισσότερο κάλιο απ΄ το μπρόκολο που θεωρείται υπερτροφή, ενώ το μαρούλι μπροστά στο μελισσόχορτο «ωχριά» σε περιεκτικότητα ασβεστίου και καλίου.
Χαρούπι, μάραθος και μελισσόχορτο, τρία είδη από τον μεγάλο ελληνικό κατάλογο των αρωματικών-φαρμακευτικών φυτών, επέλεξε ο δρ Νίκος Κρίγκας, βιολόγος-ταξινόμος φυτών και ερευνητής του Ινστιτούτου Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων του ΕΛΓΟ «Δήμητρα» για να τονίσει ότι τα ελληνικά αρωματικά- φαρμακευτικά φυτά είναι σύγχρονες υπερτροφές τουλάχιστον εφάμιλλες αν όχι καλύτερες των ξενικών super foods με τις οποίες «βομβαρδίζεται» τα τελευταία χρόνια η ελληνική αγορά και το διαδίκτυο.
«Οι συνταγές με αρωματικά φυτά αναδεικνύουν ένα νέο γαστρονομικό ορίζοντα στη μεσογειακή διατροφή με ευφάνταστους και πρωτότυπους συνδυασμούς ευεργετικών πρώτων υλών, ελληνικής προέλευσης, που χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερα αρώματα και γεύσεις κι ενισχυμένη διατροφική αξία. Είναι ένα πρωτότυπο και πολύπλευρο εγχείρημα που αποσκοπεί την ευεξία μας: από κομπάρσοι τα ελληνικά αρωματικά- φαρμακευτικά φυτά-υπερτροφές γίνονται οι πρωταγωνιστές στην καθημερινή μας διατροφή και στο οικιακό μας περιβάλλον», είπε, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Κρίγκας. Ο ίδιος τόνισε ότι «η υπεύθυνη έρευνα-καινοτομία, ο παραγωγικός μεταποιητικός-τομέας, η βιομηχανία, η πολιτική βούληση και οι καταναλωτικές οργανώσεις έχουν την ευκαιρία σήμερα να διαμορφώσουν όλοι μαζί ένα νέο παραγωγικό χάρτη ελληνικών υπερτροφών με εξαγωγικό προσανατολισμό».
Η Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση του παραρτήματος Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Εταιρίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, εξακολουθεί να είναι ο «παράδεισος των φυτών της Ευρώπης». Αν και κατέχει το 6% της Μεσογείου, φιλοξενεί το 26% της μεσογειακής χλωρίδας. Κατέχει μαζί με τις όμορες χώρες της Βαλκανικής το 50% της φυτικής ποικιλότητας της Ευρώπης (6.700 είδη και υποείδη). Από την μέχρι τώρα έρευνα στο φυτικό βασίλειο της χώρας», όπως είπε ο κ Κρίγκας, έχουν προσδιοριστεί 1.683 είδη και υποείδη των αρωματικών- φαρμακευτικών φυτών (25% της ελληνικής χλωρίδας) για τα οποία υπάρχουν δημοσιευμένες φαρμακογνωστικές έρευνες ή και εθνοβοτανικές χρήσεις. Απ΄ αυτά, τα 234 είναι ενδημικά είδη- υποείδη (δεν υπάρχουν πουθενά αλλού) και τα 75 είναι χαρακτηρισμένα ως σπάνια- απειλούμενα. Είναι δε, τέτοιος ο φυτικός …πλουραλισμός της Ελλάδα που η χώρα διαθέτει 5 είδη ρίγανης κι άλλα 10 που μυρίζουν και χρησιμοποιούνται όπως η ρίγανη, 10 είδη και υποείδη μέντας, πάνω από 30 είδη- υποείδη θυμαριού, 4 φασκόμηλου και τουλάχιστον 10 διαφορετικά είδη ελληνικού τσαγιού, 5 εκ των οποίων ενδημικά και 4 εξ αυτών να απειλούνται με εξαφάνιση λόγω υπερ-συλλογής.
Χαρούπι, κάππαρη, κρίταμο, μαστίχα Χίου, μάραθος, ορεινό θρούμπι, φασκόμηλο, τσάι του βουνού, δίκταμος, κρόκος Κοζάνης, σατουρέγια ορέων, μαντζουράνα, ρούδι, κράνα, κυνόροδα (καρποί του άγριου τριαντάφυλλου) είναι τα ελληνικά αρωματικά- φαρμακευτικά φυτά στα οποία αναφέρθηκε περισσότερο ο ερευνητής του Ινστιτούτου Γενετικής Βελτίωσης, και τα οποία μπορούν να χαρακτηριστούν υπερτροφές.
Απαρίθμησε τα δυνατά τους σημεία (ποια είναι δηλαδή πλούσια σε αιθέρια έλαια – υψηλή περιεκτικότητα σε φαινολικές ενώσεις – μέταλλα και ιχνοστοιχεία – υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες – ωφέλιμα λιπαρά οξέα) ενώ ταυτόχρονα, όπως επισήμανε, αποτελούν παραδοσιακά φάρμακα φυτικής προέλευσης, 7 εκ των οποίων με εγκεκριμένη χρήση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Φαρμάκων (δίκταμος Κρήτης, μάραθος, μαντζουράνα, μαστίχα Χίου, μελισσόχορτο, φαρμακευτικό φασκόμηλο, τσάι βουνού).
Αναφερόμενος στα συστατικά και στις επιστημονικά τεκμηριωμένες ιδιότητές τους, στα αντιοξειδωτικά χαρακτηριστικά τους που είναι πολύτιμα στοιχεία της συμμετοχής τους στη Μεσογειακή διατροφή, δίνοντας ειδικές συστάσεις-προφυλάξεις ο κ. Κρίγκας, αποκάλυψε μικρά μυστικά με χρηστική αξία: Παράδειγμα, τα κράνα έχουν το υψηλότερο αντιοξειδωτικό φορτίο απ΄ όλους τους καρπούς, ενώ η χρήση φασκόμηλου στο μαγείρεμα της φασολάδας είναι το αντίδοτο στο «φούσκωμα» που συχνά προκαλεί το συγκεκριμένο φαγητό.
«Θα πρέπει να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα αρωματικά-φαρμακευτικά φυτά όχι ως βότανα που θεραπεύουν αλλά περισσότερο ως προληπτικά μέσα, τα αντιοξειδωτικά των οποίων θωρακίζουν την καλή υγεία» ανέφερε ο κ Κρίγκας.
Επίσης, η εργαστηριακή σύγκριση μεταξύ 200 γρ. χαρουπάλευρου και 200 γρ. φέτας, έδειξε ότι το χαρούπι υπερτερεί μεν σε ωφέλιμα σάκχαρα και σε χαμηλά λιπαρά, αλλά δεν υστερεί και σε άλλα συστατικά, όπως πχ στο ασβέστιο, 348 mg έναντι 493 mg της φέτας, βιταμίνες και ενέργεια, 222 kcal το χαρουπάλευρο και 264 kcal η φέτα.
Στο παρελθόν, πάντως, σε αντίστοιχο κατάλογο ελληνικών υπερτροφών έχουν συμπεριληφθεί από διατροφολόγους τα αμύγδαλα, φακές, καρύδια, προϊόντα τυρογάλακτος, τραχανάς, μέλι, αυγοτάραχο, ελαιόλαδο, σύκα, κορινθιακή σταφίδα, μήλα, φυστίκια Αιγίνης, κ.ά.
epirusgate
https://olympia.gr/2019/10/01/ελληνικά-αρωματικά-φαρμακευτικά-φυτ-2/

22.10.19

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η Μεσογειακή διατροφή



Οι ασθενείς, που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα, όταν ακολουθούν μια παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφή, όπως αυτήν της Κρήτης παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση όσον αφορά τα συμπτώματα της ασθένειας τους.


Παράλληλα παρουσιάζουν μια καλύτερη γενική κατάσταση με βελτίωση της ζωτικότητας τους.
Η παραδοσιακή διατροφή της Κρήτης, η οποία αποτελεί το πρότυπο της Μεσογειακής διατροφής, χαρακτηρίζεται από ψηλή κατανάλωση δημητριακών, ελαιόλαδου, ψαριών, μαγειρεμένων λαχανικών και φρούτων, ενώ είναι φτωχή σε κρέας και άλλα ζωικά λίπη.
Μεταξύ των ασθενών, αλλά και μεταξύ των ιατρών υπήρχε η πεποίθηση ότι η διατροφή μπορούσε να επηρεάσει την εξέλιξη των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Όμως μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν κλινικές έρευνες, που να τεκμηριώνουν το γεγονός ότι κάποια τρόφιμα πιθανόν να μειώνουν τη σοβαρότητα της ασθένειας.
Μια ομάδα από Σουηδούς γιατρούς, οι οποίοι ασχολήθηκαν για πολλά χρόνια με τη σχέση διατροφής και ρευματοειδούς αρθρίτιδας, δημοσίευσε μια καλά σχεδιασμένη κλινική έρευνα στην οποία τεκμηριώνεται με πολύ καλό τρόπο ότι η Μεσογειακή διατροφή μπορεί να μειώνει ουσιαστικά τη σοβαρότητα της νόσου.
Συγκεκριμένα οι Σουηδοί γιατροί υπέβαλαν 26 ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα σε Μεσογειακή δίαιτα και 25 άλλους ασθενείς σε συνήθη διατροφή Δυτικού τύπου για ένα χρονικό διάστημα 3 μηνών. Οι ασθενείς είχαν υποβληθεί σε αξιολόγηση όσον αφορά την εξέλιξη της νόσου τους και της γενικής τους κατάστασης στην αρχή της μελέτης και στην 3η, 6η και 12η εβδομάδα.
Η τελική αξιολόγηση των ασθενών έδειξε, ότι τα άτομα που είχαν διατροφή πλούσια σε ψάρια, ελαιόλαδο, μαγειρεμένα λαχανικά και φρούτα παρουσίαζαν μια σημαντική μείωση της έντασης των συμπτωμάτων της ασθένειας, μια βελτίωση της λειτουργικότητας τους και μια καλυτέρευση της ζωτικότητας τους.
Πρέπει να τονίσουμε δύο σημαντικά ευρήματα της έρευνας αυτής: Το πρώτο είναι ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα της Μεσογειακής διατροφής συνέβαιναν ακόμη και σε άτομα που πριν από την έναρξη της έρευνας, είχαν μια διατροφή Δυτικού τύπου. Το δεύτερο σημαντικό εύρημα είναι ότι τα θετικά αποτελέσματα παρατηρούνταν σε χρονικό διάστημα 3 μηνών, από την έναρξη της Μεσογειακής διατροφής.
Οι γιατροί που έκαναν την έρευνα σημειώνουν, ότι με τα μέχρι τώρα αποτελέσματά τους δεν μπορούν ν’ απαντήσουν με επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο κατά πόσο η μακροχρόνια διατροφή Μεσογειακού τύπου θα διατηρήσει τις ευεργετικές της δράσεις. Δηλώνουν όμως, ότι η έρευνα θα συνεχίσει μακροχρόνια για να φανεί κατά πόσο τα ευεργετικά αποτελέσματα διατηρούνται. Υποψιάζονται με βάση διάφορα δεδομένα που προέκυψαν μέχρι τώρα ότι πιθανότατα αυτό μπορεί να αποδειχθεί.
Εάν πράγματι αποδειχθεί τελεσίδικα ότι η Μεσογειακή διατροφή έχει όχι μόνο βραχυπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα θετικές επιδράσεις, τότε αυτό θα είναι πολύ καλά νέα για τους ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα.
Αυτό σημαίνει ότι οι ασθενείς θα μπορούν να έχουν για όλη τους τη ζωή μια διατροφή Μεσογειακού τύπου με βελτίωση της αρθρίτιδας τους και καλύτερη ποιότητα ζωής.
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια χρόνια αυτοάνοση πάθηση η οποία έχει σαν κύριο χαρακτηριστικό την προσβολή των περιφερικών αρθρώσεων. Προσβάλλονται συνήθως οι αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών με συμμετρικό τρόπο.
Προκαλείται πόνος, ερύθημα, πρήξιμο και περιορισμός της λειτουργικότητας, που είναι τα χαρακτηριστικά μιας φλεγμονής, η οποία σταδιακά πιθανόν να οδηγήσει στην καταστροφή της άρθρωσης, προκαλώντας περισσότερα χρόνια επιδεινούμενα λειτουργικά και αισθητικά προβλήματα.
Στην ασθένεια αυτή ο οργανισμός, επιτίθεται με το ανοσολογικό του σύστημα εναντίον των αρθρώσεων του για άγνωστο λόγο.
Σταδιακά ο αρθρικός υμένας, ο χόνδρος, τα οστά και οι σύνδεσμοι που αποτελούν την άρθρωση φθείρονται προκαλώντας παραμόρφωση της άρθρωσης, με κίνδυνο την εγκατάσταση μόνιμης αναπηρίας.
medlook
https://olympia.gr/2019/10/12/η-ρευματοειδής-αρθρίτιδα-και-η-μεσογε/

13.10.19

Σαντορίνη Vs Πομπηία






Το μυστήριο γύρω από την προϊστορική πόλη στο Ακρωτήρι που καταστράφηκε με την έκρηξη του ηφαιστείου, χωρίς οι ιστορικοί να γράψουν οτιδήποτε.
Η καταστροφή της Πομπηίας από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ καταγράφηκε από τον Πλίνιο τον Νεότερο που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας. Η μαρτυρία του διασώθηκε σε δύο επιστολές του. Τα σπουδαία ευρήματα στην Πομπηία και οι γραπτές αναφορές έχουν κάνει αυτή την πόλη, έναν από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς χώρους του κόσμου.
Η περίπτωση της Πομπηίας, όχι μόνο δεν είναι η μοναδική, αλλά είναι και πολύ μεταγενέστερη από τον προϊστορικό οικισμό στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης που καταστράφηκε από ηφαιστειακή έκρηξη. Η αρχαιολογική σημασία των ευρημάτων είναι μεγαλύτερη, αλλά σε αντίθεση με την Πομπηία για το Ακρωτήρι δεν υπάρχουν ιστορικές καταγραφές.
Το Ακρωτήρι ήταν ένας οικισμός της εποχής του χαλκού στα νοτιοδυτικά του νησιού της Σαντορίνης. Ο οικισμός αυτός σχετίζεται με τον Μινωικό πολιτισμό, καθώς και στους δυο ανακαλύφθηκαν ευρήματα γραμμικής γραφής Α, αλλά και ομοιότητες σε χειροτεχνίες και τοιχογραφίες.
Η πρώτη κατοίκηση του νησιού χρονολογείται το 5000 π. Χ και αρχικά οι κάτοικοι ασχολούνταν με την αλιεία και την καλλιέργεια. Ο οικισμός αυτός σημείωσε μεγάλη άνθηση γύρω στο 3000 π. Χ. Αιτία αυτής της ανάπτυξης ήταν οι εμπορικές σχέσεις των κατοίκων του οικισμού με άλλες περιοχές στο Αιγαίο αφού βρέθηκαν δείγματα αγγειοπλαστικής τέχνης άλλων περιοχών.
Σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη του οικισμού έπαιξε και η γεωγραφική θέση ανάμεσα στην Κύπρο και την Κρήτη, στον εμπορικό δρόμο του χαλκού. Αυτό επιβεβαιώνεται από τα ευρήματα των δοχείων για την τήξη μετάλλων και καλουπιών.
Η άνθηση της περιοχής κράτησε για άλλα 500 χρόνια. Πλακόστρωτοι δρόμοι, εκτεταμένο σύστημα αποχέτευσης, εξειδίκευση στην κατασκευή χειροτεχνημάτων, όλα καταδεικνύουν τη μεγάλη ευημερία που γνώρισε η περιοχή. Όλα αυτά τέλειωσαν αιφνιδίως στα μέσα της δεύτερης χιλιετίας π.Χ με την έκρηξη του ηφαιστείου.
Αν και η ισχυρή έκρηξη κατέστρεψε το Ακρωτήρι, το μεγαλύτερο μέρος της πόλης διατηρήθηκε, όπως ακριβώς συνέβη αργότερα και με τον Βεζούβιο στην Πομπηία. Η ηφαιστειακή τέφρα διατήρησε πολλές από τις τοιχογραφίες που βρίσκονται στο εσωτερικό όλων των σπιτιών που βρέθηκαν στο Ακρωτήρι. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι δεν είχανε μόνο οι προνομιούχοι τέτοιου είδους έργα τέχνης.
Οι τοιχογραφίες έχουν μεγάλη ποικιλία θεμάτων συμπεριλαμβανομένων θρησκευτικών τελετών, καθημερινής ζωής, αποτύπωση σκηνών από την φύση, ακόμα και εξωτικών ζώων.
Χάρη στην ηφαιστειακή τέφρα διατηρήθηκαν και ίχνη άλλων ξύλινων αντικειμένων, όπως τραπέζια κρεβάτια και καρέκλες. Οι αρχαιολόγοι τα αξιοποίησαν και δημιούργησαν γύψινα καλούπια ρίχνοντας ειδικό υλικό στις οπές που είχαν αφήσει αυτά τα αντικείμενα.
Μια εντυπωσιακή διαφορά ανάμεσα στην Πομπηία και το Ακρωτήρι είναι ότι στη Σαντορίνη δεν βρέθηκαν αποτεφρωμένα πτώματα. Φαίνεται ότι οι κάτοικοι του Ακρωτηρίου ήταν πιο προνοητικοί, αφού κατάφεραν να εκκενώσουν γρήγορα την περιοχή προτού η ηφαιστειακή τέφρα καλύψει τα πάντα. Αντίθετα στο Ακρωτήρι δεν βρέθηκαν ανάλογα ευρήματα γεγονός που αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι είχαν αρκετό χρόνο να εκκενώσουν την περιοχή.
Η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης επηρέασε και άλλους πολιτισμούς, όπως τον Μινωικό, ο οποίος παρήκμασε μετά την ηφαιστειακή έκρηξη. Αυτό το γεγονός δεν έχει αποδειχθεί, καθώς υπάρχουν εικασίες ότι η κρίση προήλθε από άλλες φυσικές καταστροφές που συνέβησαν πριν από την έκρηξη του ηφαιστείου στη Σαντορίνη.
Η κλιματική αλλαγή που προέκυψε μετά την έκρηξη του ηφαιστείου φαίνεται να επηρέασε και τον αρχαίο πολιτισμό της Αιγύπτου. Η έλλειψη καταγραφής αυτού του σπουδαίου γεγονότος από τα αιγυπτιακά αρχεία ίσως αποδίδεται στη γενική αναρχία στην Αίγυπτο κατά τη δεύτερη ενδιάμεση περίοδο.
Υπάρχουν καταγραφές για ασυνήθιστες βροχοπτώσεις οι οποίες όμως μπορεί να ερμηνεύονται και μεταφορικά ως το χάος που έπρεπε να καταστείλει ο Φαραώ.
Κάποιοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι η ηφαιστειακή έκρηξη έγινε αισθητή έως και στην Κίνα. Αυτό βασίζεται σε αρχεία που αφορούν την κατάρρευση της δυναστείας Xia στα τέλη του 17ου αιώνα π.Χ και τα μετεωρολογικά φαινόμενα που ακολούθησαν.
Τέλος ο αρχαίος μύθος της Τιτανομαχίας στην θεογονία του Ησίοδου, ίσως βασίστηκε στην ηφαιστειακή έκρηξη, ενώ εικάζεται ότι η περιοχή του Ακρωτηρίου ήταν η βάση για τον μύθο της Ατλαντίδας του Πλάτωνα.
Το Ακρωτήρι και η έκρηξη του ηφαιστείου στη Σαντορίνη αποτελούν απόδειξη ότι μια καταστροφή σε μια γωνία του κόσμου μπορεί να έχει επιπτώσεις παγκοσμίου κλίμακας κάτι που είναι πιο εμφανές στο σημερινό κόσμο.
Πηγές:
https://olympia.gr/2019/10/13/σαντορίνη-vs-πομπηία/