Στις αγορές αδελφές μου, στις αγορές

Με λαμπρές ετοιμασίες πρόκειται η χώρα να υποδεχτεί τα χαρμόσυνα μαντάτα της εξόδου της Ελλάδας στις αγορές. Σημαιοστολισμοί, κόκκινα χαλιά, καλοντυμένοι άστεγοι και χαμογελαστοί άνεργοι θα συμπληρώσουν το εορταστικό κλίμα που θα κορυφωθεί με την προεκλογική στήριξη της Μέρκελ στον Σαμαρά, την Παρασκευή.

Τι σημαίνει θα βγούμε στις αγορές; Ότι θα μπορούμε να δανειστούμε με -και καλά- ευνοικότερους όρους. Τι μεγάλη επιτυχία! Η χώρα θα πάρει κι άλλα δάνεια, δηλαδή θα ακολουθήσει την πρακτική που μας οδήγησε στην χρεοκοπία και τα μνημόνια. Μια είδηση που σε άλλες εποχές θα ήταν λόγος να κλονιστεί η κυβέρνηση, σήμερα χρησιμοποιείται από τα media και το Μαξίμου, ως προμετωπίδα του “success story”.

Πανηγυρίζουν που θα δανειστούμε, που με χρέος στο 180% του ΑΕΠ οι “αγορές” μας δίνουν δάνειο. Δηλαδή δεν το χωρά ο κοινός νους, πως οι ίδιες αγορές με λιγότερο χρέος σταμάτησαν να μας δανείζουν πριν 2-3 χρόνια. Τι άλλαξε τώρα; Κι αφού έχουμε “πρωτογενές πλεόνασμα” γιατί χρειαζόμαστε δανεικά; Το χρέος δεν είναι βιώσιμο, άρα προς το επικοινωνιακό πανηγυράκι;

Απλά οι γύπες των αγορών έχουν εξασφαλίσει τα κέρδη τους απομυζώντας την Ελλάδα. Το κάθε νέο δάνειο πηγαίνει στην αποπληρωμή των παλαιότερων και σε καμία περίπτωση για μισθούς και συντάξεις. Ο Σαμαράς έχει δώσει εγγυήσεις για το ότι οι τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιηθούν με κρατικά χρήματα κι έτσι οι “αγορές” τον βοήθησαν να στήσει την “έξοδο στις αγορές”, ώστε να καρπωθεί μια ανύπαρκτη επιτυχία.

Πάλι θα ετοιμαστεί ένα όργιο κερδοσκοπίας. Μην ξεχνάμε πως η κυβέρνηση χάρισε στις τράπεζες 7 δισ. τον προηγούμενο χρόνο για να καλύψουν δήθεν το κενό τους. Συν τα χρήματα των φορολογούμενων που χρησιμοποιήθηκαν για την ανακεφαλαιοποίησή τους (σχεδόν 25 δισ).

Όλο το παιχνίδι είναι να περάσει το χρέος στα χέρια των διεθνών τοκογλύφων, ώστε τα κράτη που συμμετέχουν στον μηχανισμό διάσωσης να μην δεσμεύονται από αυτό. Η Ελλάδα θυμίζει την πουτάνα γραία που αναζητά νέο χαρτζιλίκι, αλλά βγαίνει στην πιάτσα με τους πιο αδίστακτους εκμεταλλευτές. Φαντάζεστε σε περιόδους πρότερης “ευημερίας” να υπήρχε έστω κι ένας να θριαμβολογούσε για την αποδοχή των τοκογλύφων να μας δανείσουν; Δηλαδή να συνεχίσουμε τον δρόμο προς μια νέα χρεοκοπία;
πηγή

Πηγή: Στις αγορές αδελφές μου, στις αγορές - RAMNOUSIA

Η έξοδος του Μεσολογγίου και η σύγχρονη Ελλάδα

Γιορτάζουμε και πάλι φέτος την επέτειο της ηρωικής εξόδου των υπερασπιστών του Μεσολογγίου. Θα εκφωνηθούν, για μια ακόμη φορά, δεκάδες πανηγυρικοί λόγοι και θα χυθεί, πάλι, πολύ περισσότερο μελάνι σε άρθρα και δημοσιεύματα που θα εξυμνούν την ηρωική στάση αυτών που προτίμησαν να πεθάνουν ελεύθεροι παρά να συνθηκολογήσουν με τον εχθρό κατακτητή.

Αναλογιζόμενος, όμως, τα τεκταινόμενα στη σύγχρονη Ελλάδα, την Ελλάδα των μνημονίων, σκέπτομαι: Μήπως οι άνθρωποι εκείνοι δεν ήταν ήρωες, αλλά απλώς ανόητοι ρομαντικοί; Αν είχαν την ικανότητα να προβλέψουν το μέλλον και να δουν τη συμπεριφορά μας, ημών των νεοελλήνων, ίσως είχαν ενεργήσει διαφορετικά.

Θα μπορούσαν, τότε, να διαλέξουν τη φρόνιμη οδό του συμβιβασμού, τη λύση της παράδοσης της πόλης με ταυτόχρονη ασφαλή αποχώρηση τους από αυτήν, όπως συχνά τους προτάθηκε από τους Τούρκους πολιορκητές. Και θα το έκαναν αυτό βλέποντας εμάς, να παραδίδουμε ολόκληρη χώρα, αυτήν που εκείνοι έχυσαν το αίμα τους για να ελευθερώσουν, στους ξένους πιστωτές μας ως ενέχυρο για τα δάνεια που μας έδωσαν. Αυτοί όμως τι απάντησαν, οι ανόητοι και αδιάλλακτοι:
«Τα κλειδιά της πόλης είναι κρεμασμένα στις μπούκες των κανονιών της».

Αντί να μιμηθούν εμάς, που για να εξασφαλίσουμε την ευμάρεια, ή έστω την επιβίωση, του τομαριού μας, θυσιάσαμε τα πάντα στο βωμό του ευρώ, αυτοί, αυτοεξαπατημένοι από ένα ρομαντικό όνειρο ελευθερίας και ανεξαρτησίας, έφθασαν στο σημείο να πεινάνε ή να τρώνε γάτες και ποντίκια για να ξεγελάσουν την πείνα τους. Τι ανήκουστη συμπεριφορά, μέχρι που μπορεί να φθάσει ο αρρωστημένος ανθρώπινος ψυχισμός;
Και το επίσης εκπληκτικό, ήταν όλοι τους ομόφωνα προσηλωμένοι στο όραμα της ασυμβίβαστης και μέχρις εσχάτων υπεράσπισης της ελευθερίας της πόλης και της πατρίδας τους. Καλά, απορώ. Δεν βρέθηκε ούτε ένας ανάμεσα τους, όμοιος αυτών που αφθονούν στη σημερινή Ελλάδα, να τους πείσει για το μάταιο και ανώφελο της προσπάθειας τους; Δεν βρέθηκε στην πόλη του Μεσολογγίου ούτε ένας ομοϊδεάτης της νεοελληνικής πολιτικο-δημοσιογραφικής ανθρωποπανίδας, των παπαγάλων της αναγκαιότητας των μνημονίων και των τσοπανόσκυλων της στάνης του ευρώ, που αλυχτούν λυσσασμένα προς όποιον τολμήσει να εκφράσει την άποψη για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, να τους μεταπείσει και να τους μεταστρέψει από τον μάταιο και ασύνετο αγώνα τους;

Καλά, τι σόι άνθρωποι ήταν αυτοί; Να μη μοιάζουν διόλου ηθικά και πνευματικά στους βιολογικούς απογόνους τους; Να είναι τόσο «υπεράνω» υλικών επιθυμιών και αναγκών; Τι κρίμα που έζησαν στις αρχές του 19ου αιώνα, με τόσο οπισθοδρομικές αξίες και ιδανικά και δεν ζουν στη σημερινή Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Αν ζούσαν σήμερα, θα τους μαθαίναμε τις δικές μας σύγχρονες αξίες και υψηλούς στόχους της ζωής μας:

Θα τους μαθαίναμε να ονειρεύονται ένα πολυτελές σπίτι και ένα εξοχικό με ιδιωτική πισίνα, για να περνάνε άνετα και ανέμελα με τη φαμίλια τους, επιδεικνύοντας το κοινωνικό status των στον κοινωνικό περίγυρο.

Θα τους μαθαίναμε να ορέγονται να αποκτήσουν ένα ωραίο αυτοκίνητο, μια BMW, μία Mercedes, ένα SUV 4x4 τελοσπάντων, να το καβαλήσουν και να «πουλήσουν μούρη» στην τοπική κοινωνία, καμαρώνοντας σαν γύφτικα σκεπάρνια με αλαζονική ικανοποίηση από το θαυμασμό και τη ζήλεια του συμπολίτη που δεν κατάφερε να αποκτήσει κι αυτός ακριβό αυτοκίνητο.

Θα τους πείθαμε για την αξία να συσσωρεύουν χρήματα σε τραπεζικούς λογαριασμούς, εγχώριους ή φορολογικών παραδείσων του εξωτερικού, ποσότητας ικανής να εξασφαλίσει την επιβίωση της οικογένειας των και των απογόνων τους μέχρι τετάρτης γενεάς.

Θα τους εμπνέαμε τη φιλοδοξία να εποφθαλμιούν μία θεσούλα στο Δημόσιο ή άλλους επίζηλους οργανισμούς και την προθυμία να ξεπουλήσουν τη συνείδηση και τη ψήφο τους στους πολιτικούς που θα τους «βολέψουν», ακόμα και αν αυτοί οι πολιτικοί θυσιάσουν την πατρίδα τους στο βωμό της «πάσῃ θυσίᾳ» παραμονής στο ευρώ.

Θα τους εμφυσούσαμε την αξία της αρπαχτής και της αραχτής, την απόλαυση του να κάθεσαι στον καναπέ σου και να απολαμβάνεις ατάραχα Champions’ League (οι άνδρες), Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή (οι γυναίκες), σερφάρισμα στο Ίντερνετ και το Facebook (η νεολαία), την ώρα που ο κόσμος γύρω σου καίγεται, οικογένειες πεινάνε, βυθίζονται στην εξαθλίωση και την κατάθλιψη, την ώρα που όνειρα για μια αξιοπρεπή ζωή γκρεμίζονται βίαια και άνθρωποι αυτοκτονούν από την απελπισία.

Θα τους εκπαιδεύαμε στη δεξιότητα του συμβιβασμού, στην αξία της υποταγής στην εξουσία των ισχυρών, στην τέχνη του να κλείνεις μάτια, αυτιά και στόμα στη διαφθορά, τις απατεωνιές και τις λαμογιές του πολιτικού κατεστημένου και, επιπλέον, θα τους συνιστούσαμε να τους ψηφίζουν κιόλας, ως επιβράβευση για την πολιτική και ηθική αλητεία τους και ως παρότρυνση να ολοκληρώσουν τη λεηλασία και το ξεπούλημα της χώρας.

Θα τους συνιστούσαμε τη βολική συμπεριφορά της μοιρολατρικής αντιμετώπισης της κατάστασης, που εκφράζεται είτε με το «δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα», είτε με την παθητική προσμονή της σωτηρίας μας από τον Θεό (οι Χριστιανοί) ή από την οψέποτε εξέγερση της εργατικής τάξης (οι αριστεροί), με άλλα λόγια χωρίς εμείς σήμερα να κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας για να αντισταθούμε.

Θα τους συμβουλεύαμε να έχουν συνετή και ρεαλιστική πολιτική κρίση, να ενστερνιστούν την αξία της σώφρονος υποτέλειας στο εγχώριο και ξένο πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο.

Θα τους εξηγούσαμε ότι η υποταγή στις εθνικά ατιμωτικές απαιτήσεις των (λυκό)φιλων δανειστών μας είναι μία αναγκαιότητα που υπαγορεύεται από σύνεση και ρεαλισμό.

Άλλωστε, αυτό το έχουμε μάθει καλά από τα παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας, ότι δηλαδή η αρνητική διεθνής γεωπολιτική συγκυρία και η έλλειψη εξωτερικών συμμάχων δεν ευνοούν πατριωτικούς «ηρωϊσμούς».

Βέβαια, εδώ υπήρχε το ενδεχόμενο κάποιος ανεπίδεκτος μαθήσεως και αθυρόστομος Μεσολογγίτης αγωνιστής να ξεσπάσει ως εξής (σε ελεύθερη νεοελληνική απόδοση):

«Τι μας τσαμπουνάτε, ρε μ…… γραμματιζούμενοι τού κ…., μήπως ήταν ευνοϊκή η πολιτική συγκυρία το 1821 που ξεσηκωθήκαμε; Από τη μια είχαμε να πολεμήσουμε μια ισχυρή Οθωμανική αυτοκρατορία , από την άλλη είχαμε τη Χριστιανική Ευρώπη με τις κυβερνήσεις της και την Ιερή Συμμαχία εχθρικές σε κάθε περίπτωση εξέγερσης. Κι όμως, κάναμε την αποκοτιά να επαναστατήσουμε για την ανεξαρτησία μας και στο τέλος τα καταφέραμε».

Σ’ αυτό το σημείο, οργισμένοι έξω φρενών οι ευρωλάγνοι «διανοητές» και υπέρμαχοι της παγκοσμιοποιημένης ελεύθερης αγοράς, ξιφουλκούν και αντεπιτίθενται:

«Σιγά, ρε άξεστα και αμόρφωτα υποκείμενα, που καταφέρατε κάτι. Εμείς οι νεοέλληνες απόγονοι σας, πολύ σοφότεροι και ωριμότεροι απο εσάς, πετύχαμε να διορθώσουμε τα ιστορικά λάθη σας. Αντικαταστήσαμε το όραμα σας για ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα από το όραμα για ένταξη και παραμονή στην ευρωζώνη με κάθε τίμημα. Και δεν πειράζει που οι περισσότεροι από εμάς σε λίγο δεν θα διαθέτουμε ούτε ευρώ τσακιστό στην τσέπη μας. Είναι μεγάλη η ηθική ικανοποίηση να σκέφτεσαι ότι κάποιοι συμπατριώτες σου, έστω λίγοι, «τα έχουν χοντρά» και μπορούν να συναλλάσσονται με τους ευρωπαίους στο κοινό ισχυρό νόμισμα. Δίνει άλλο κύρος, άλλο πρεστίζ στη χώρα μας. Ούτε πάλι είναι τόσο τραγικό, όπως το παρουσιάζουν μερικοί υστερικοί αντιφρονούντες, που η χώρα βουλιάζει στην κοινωνική εξαθλίωση και εκχωρεί τον εθνικό της πλούτο για να το πετύχει. Όλα τα υψηλά οράματα και ιδανικά έχουν κάποιο κόστος. Και η παραμονή στο ευρώ είναι το υψηλό όραμα της νέας Ελλάδας, η νέα Μεγάλη Ιδέα του έθνους.

Διορθώσαμε το λάθος σας να αγωνιστείτε για εθνική απελευθέρωση και κοινωνική δικαιοσύνη. Είχαμε ήδη παραχωρήσει τη νομή της χώρας σε μεγάλα εγχώρια πολιτικά και οικονομικά «τζάκια». Τώρα, με την ευκαιρία των μνημονίων, δίνουμε τη δυνατότητα στους ξένους να εκμεταλλευθούν και αυτοί τις εθνικές πλουτοπαραγωγικές πηγές, όπως είναι δίκαιο με βάση τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς.

Ετσι κι αλλιώς ο λαός μας έχει συνηθίσει την εκμετάλλευση του φυσικού και ενεργειακού πλούτου της χώρας από γνωστές παραδοσιακές και σεβαστές οικογένειες της εντόπιας πολιτικο-οικονομικής ολιγαρχίας. Έτσι διόλου δεν θα τον πειράξει τώρα που θα προστεθούν δίπλα σ’ αυτές και ξένες οικογένειες, οικονομικής εμβέλειας και επιφάνειας ανάλογων των Σόρος, Ρότσιλντ κλπ., καθώς και αξιοσέβαστοι διεθνείς τραπεζικοί οίκοι. Τώρα, αν αυτοί απομυζούν και λεηλατούν τον εθνικό πλούτο, εμείς τι να κάνουμε; Αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας της ελεύθερης αγοράς και πρέπει να τηρούμε τους κανόνες του fair-play.

Άλλωστε, οι αγώνες για εθνική ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη συνεπάγονται ένα απαράδεκτο για μας ρίσκο. Διακινδυνεύουν την ατομική υλική ευμάρεια, την ασφάλεια, το «βόλεμα» στην καθημερινότητα μας και, σε ακραίες περιπτώσεις, ακόμα και τη ζωή μας, όπως απέδειξε ο αγώνας ο δικός σας και των άλλων αγωνιστών του ’21. Εσείς ειδικά, τι ζόρι τραβάγατε και από τι ψυχολογικά βίτσια υποφέρατε, που ανταλλάξατε τη φρονιμάδα τής συμβιβαστικής αποχώρησης σας από την πόλη, έχοντας κέρδος τη ζωή σας, με τον παραλογισμό μιας μάταιης αντίστασης και ενός επίσης μάταιου και μαρτυρικού θανάτου;»

Το μυαλό μου είχε γίνει πεδίο μάχης των δύο αντιδιαμετρικά αντίθετων θέσεων και νοοτροπιών και βούιζε από τη σφοδρή αντιπαράθεση τους. Εντονότερα όμως αντηχούσε στο νου μου ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός της αντίστασης του Μεσολογγίου από τους «ρεαλιστές» πολέμιους της ως μάταιης. Ήταν πράγματι έτσι; Η Αντίσταση και η Έξοδος του Μεσολογγίου ήταν αναποτελεσματικές, δεν είχαν καμία θετική επίδραση στην επιτυχή έκβαση της επανάστασης του ’21; Οι εκδηλώσεις μνήμης και τιμής στους μέχρι θανάτου υπερασπιστές του είναι απλώς η συγκαταβατική έκφραση φιλοφροσύνης σε κάποιους ρομαντικούς αυτόχειρες πατριώτες, που θα ήταν προτιμότερο να διάλεγαν άλλο, αποτελεσματικότερο τρόπο αντίστασης;

Άνοιξα τα βιβλία της Ιστορίας για να βρω την απάντηση. Τη βρήκα και ήταν αδιαμφισβήτητη και αποστομωτική για τους «ρεαλιστές» του συμβιβασμού και του ραγιαδισμού. Η ηρωική Αντίσταση και η Έξοδος ξεσήκωσαν τέτοιο κύμα φιλελληνισμού στους λαούς της Δυτικής Ευρώπης, που οι κυβερνήσεις τους υποχρεώθηκαν, απρόθυμα βέβαια, να στείλουν συμμαχικό στόλο για έλεγχο της κατάστασης, εξέλιξη που οδήγησε, όπως είναι γνωστό, στην καταλυτική για την επιτυχία της επανάστασης ναυμαχία του Ναυαρίνου. Ούτε ο πιο αισιόδοξος αγωνιστής του ’21 δεν μπορούσε να φανταστεί τέτοια εξέλιξη όταν η Ελληνική επανάσταση έσβηνε, μέρα με τη μέρα, από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά.

Άντε τώρα να τα εξηγήσεις αυτά, με όρους ψυχρής και τετράγωνης λογικής, στους εγχώριους συνήγορους της αναγκαιότητας της υποχωρητικότητας μας στις ιταμές αξιώσεις του Ευρω-Διευθυντηρίου και σ΄όλα τα ανθρωπάκια τα προσκυνημένα στη δωσίλογη κυβέρνηση των μνημονίων. Είναι αδύνατον, δεν γίνεται.

Διότι όταν ένας λαός παλεύει «ψυχῄ τε και σώματι», με νύχια και με δόντια για την ελευθερία του, ενεργοποιούνται άλλοι, μυστηριώδεις μηχανισμοί που τον βοηθούν, ενάντια σ’όλες τις δυσοίωνες προβλέψεις και τις αντιξοότητες, να κατορθώσει το ποθούμενο. Ισως είναι ο Θεός, Θεός ελευθερίας και αγάπης ο ίδιος, που συμπαθεί τους ελεύθερους και τολμηρούς ανθρώπους και κινεί αόρατα τα νήματα της Ιστορίας με τρόπο που να πετύχουν το στόχο τους. Ή ίσως ισχύει αυτό που λέει ο Πάουλο Κοέλο στον «Αλχημιστή»: «όποιος θέλει κάτι πάρα πολύ, συνωμοτεί το σύμπαν για να πραγματοποιηθεί ο στόχος του».

Ανεξαρτήτως τού τί εκ των δύο συμβαίνει, ένα είναι σίγουρο. Αξίζει να μάχεσαι για την ελευθερία σου, αναλαμβάνοντας το ρίσκο να χάσεις. Διότι τελικά, όπως πάλι ο Κοέλο έχει πεί, «ηττημένος δεν είναι αυτός που χάνει, αλλά αυτός που παραιτείται».
Λουμάκης Παναγιώτης - Σωκράτης, γενικός γιατρός Κέντρου Υγείας Αγιάς Λάρισας

Πηγή: Η έξοδος του Μεσολογγίου και η σύγχρονη Ελλάδα - RAMNOUSIA

Βγαίνουμε στις αγορές ξυπόλητοι κυρ Στέφανε…

Μα καλά, για σταθείτε, μέχρι τώρα δεν μας κατηγορούσαν πως τρώγαμε παραπάνω από όσα βγάζαμε; Δεν μας έλεγαν πως παράγουμε λιγότερα από τους άλλους ευρωπαίους, πως δουλεύουμε λιγότερο και τεμπελιάζουμε περισσότερο, πως έχουμε το μεγαλύτερο δείκτη ιδιοκατοίκησης;

Του Κωνσταντίνου Γκαντάτσιου

Ξύπνησα με κέφι. Βγαίνουμε στις αγορές, είπα... μην πείτε μέσα σας κάποιοι πως βγαίνουμε στις αγορές εσπευσμένα για να καλυφθεί το σκάνδαλο Μπαλτάκου, ούτε για να καλύψουμε το σκάνδαλο κάποιου Τάκη που κανείς δεν τον γνώριζε και φύτρωνε μόνος του εκεί που δεν τον έσπερναν. Όχι, δεν είναι αντιπερισπασμός… Ο Τάκης όπως αποφάνθηκαν όλοι ήταν άγνωστος σε όλους στην κυβέρνηση, ξεκάθαρα πράγματα. Πίσω μας αφήνουμε την συμπεριφορά του υιού Μπαλτάκου που έδρασε στην βουλή λες και ήταν στο τσιφλίκι του πατέρα του (ποιος ξέρει), αδιαφορούμε για το χαμένο Μπόινγκ που αναζητούσαν εναγωνίως τα κανάλια παραμονές του πολυνομοσχεδίου και ερχόμαστε στο δια ταύτα.

Για να μην μεμψιμοιρούμε η αλήθεια είναι πως επιτέλους βγαίνουμε στις αγορές με την ψυχή στο στόμα βγάζοντας άλλο έναν χειμώνα χωρίς θέρμανση και αφανίζοντας τα τελευταία ορφανά δέντρα παραβολών και ποταμών (Σταύρο συγνώμη αλλά έχω την ΔΕΗ απλήρωτη),

Όλα τα έχει το success story Σαμαρά, χιλιάδες απολύσεις, περικοπές μισθών και επιδομάτων, καταπάτηση δημόσιων αγαθών και ξεπούλημα περιουσίας.

Μα καλά, για σταθείτε, μέχρι τώρα δεν μας κατηγορούσαν πως τρώγαμε παραπάνω από όσα βγάζαμε; Δεν μας έλεγαν πως παράγουμε λιγότερα από τους άλλους ευρωπαίους, πως δουλεύουμε λιγότερο και τεμπελιάζουμε περισσότερο, πως έχουμε το μεγαλύτερο δείκτη ιδιοκατοίκησης; Πάνω που είχαμε πειστεί (όχι όλοι) πως δεν χρειαζόμαστε κι άλλα δανεικά, εκεί που ξεκοιλιαζόμασταν για το ποια ομάδα και πόσο μερίδιο θα πάρει από το πρωτογενές πλεόνασμα, ξαφνικά λέει βγαίνουμε στις αγορές έχοντας στην πλάτη μας τόσα και τόσα εσωτερικά με 170% χρέος και 30% ανεργία με την πραγματική να αγγίζει το 35%, και τρία εκατομμύρια Έλληνες στα όρια της φτώχειας.

Οι ανασφάλιστοι πεθαίνουν αβοήθητοι, αλλά εμείς βγαίνουμε στις αγορές, είδαμε ασθενείς να μεταφέρονται λόγω έλλειψης οδηγού ασθενοφόρου στο πορτ μπαγκάζ αυτοκινήτου, αλλά εμείς πρέπει να πανηγυρίσουμε ακόμη και με την ανεργία στο φουλ, με μικρομεσαίους επιχειρηματίες σε κατάσταση παροξυσμού, με δεκάδες χιλιάδες ανεμβολίαστα παιδιά, με οικογένειες να καταπίνουν άγχος.

Την πόρτα των κοινωνικών ιατρείων διαβαίνουν καθημερινά όλο και περισσότεροι, τα κοινωνικά παντοπωλεία και τα γεύματα σε εμπερίστατους συμπολίτες μας αυξάνονται. Εμείς όμως πρέπει όλα αυτά να τα χωνέψουμε, να αλληθωρίσουμε, να κάνουμε πως ελπίζουμε για να πάρουμε τα εύσημα των Ευρωπαίων. Κανείς δεν δανείζει τζάμπα, ο δανειστής ενδιαφέρεται να πάρει τα λεφτά του πίσω και μάλιστα με τόκο. Στα ψιλά γράμματα ο κάθε Άδωνης δεν θα σου πει πως ξαναδανειζόμαστε με επιτόκιο 5,5%, το ακριβότερο της ευρωπαϊκής ένωσης, την ώρα που η Γερμανία δανείζεται με λιγότερο από 0.2% .Θα αρκεστεί να σου κολλήσει την ταμπέλα του Συριζαίου. Σε έναν ένα υποτιθέμενο διάλογο θα έλεγε πως πετύχαμε πλεόνασμα, διώξαμε τον Μπαλτάκο, κλείσαμε την Χ. Αυγή στα μπουντρούμια, και εσείς έρχεστε τώρα και ζητάτε μεροκάματα, φθηνά φάρμακα, φρέσκο γάλα, ψωμί ζεστό, προστασία περιβαλλοντικών όρων σε περιοχές επενδύσεων, θέσεις εργασίας, θα αράδιαζε και μερικές ψευτοσυγκρίσεις με χώρες του βορρά και σε λίγο θα έπρεπε να πούμε και ευχαριστώ που μας έβγαλαν την αλυσίδα από τον λαιμό και μας την πέρασαν στα πόδια.

Τώρα φαίνονται να αγωνιούν για την ανεργία για να εξαγοράσουν ψήφους, να αμβλύνουν συνειδήσεις, να θολώσουν τα νερά διοχετεύοντας την αγανάκτηση σε στα νερά τους και φυσικά όλα με νόμιμα καρυκεύματα και έχοντας λίγο από το «αλάτι» της δημοκρατίας.

Αν καταλάβατε καλά δανειζόμαστε πάλι, βγήκαμε στην γύρα για δανεικά, όχι όμως και αγύριστα (τα συγκεκριμένα ομόλογα υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο), η διαφορά είναι πως αυτήν την φορά πρέπει να πανηγυρίσουμε επειδή δανειστήκαμε ξανά ή επειδή ζητιανεύουμε δανεικά με επαχθείς όρους. Τον στόχο της κίνησης αυτής τον καταλαβαίνουμε όλοι, η κυβέρνηση με την πολιτική της απέτυχε, η ύφεση είναι τεράστια και οι πολίτες βλέπουν όλο και πιο έντονα το χάσμα μεταξύ κυβερνητικών υποσχέσεων και καθημερινότητας.

Βγαίνουμε λοιπόν κυρ Στέφανε...όπως έλεγε και η Βουγιουκλάκη που κρυφομιλούσε στο τηλέφωνο χαρούμενη που προσλήφθηκε σε εργασία, «βάλε και ένα κιλό μακαρόνια για να τα μαγειρέψουμε με κιμά όπως πέρσι τα Χριστούγεννα, βάλε και δυο κουτιά μαρμελάδες (γιατί είδαμε το φώς στο τούνελ), και 150γρ ζαμπόν, και σοκολατίτσες για τα παιδιά, (γιατί έρχεται η ανάπτυξη)» .

Βάλε τρία μπουκάλια κρασί και έξι μπουκάλια μπύρα, όχι για να γιορτάσουμε αλλά για να μην έρθει η στιγμή που θα ακούσουμε μια μέρα από τα χείλη των παιδιών μας αυτό που είπε ο Τζ.Όργουελ, πως :
«ένας λαός που εκλέγει διεφθαρμένους, κλέφτες, προδότες και απατεώνες δεν είναι θύμα αλλά συνένοχος»

Και εμείς ρε παιδιά όχι μόνο τους εκλέξαμε αλλά και τους ανεχθήκαμε τόσα χρόνια τώρα….

Βάλε λοιπόν κυρ Στέφανε πάλι γυμνοί και ξυπόλητοι βγαίνουμε στις αγορές…

Πηγή:
Κώστας Γκαντάτσιος για το CretaLive.gr

Πηγή: Βγαίνουμε στις αγορές ξυπόλητοι κυρ Στέφανε… - RAMNOUSIA

Πόλεμος παντού…

Ανόητοι καπιταλιστές,

έχετε κατακλείσει τα media, τα χαζοκούτια
και κάθε μέσο που περνάει σαν ταινία, αναγκαστικά, φασιστικά,
απ τα κεφάλια και τις αισθήσεις μας,
τρυπώνεται σαν ριφιφί στα σπίτια, σαν σκουλήκια στα μυαλά,
με τις καταναλωτικές άχρηστες «ευκαιρίες» σας,
τις ελκυστικές εμετικές προσφορές σας,
«αγοράστε, αγοράστε, πάρτε 2 στην τιμή του ενός, 10 στην τιμή των 5»…
«ψωνίστε, καταναλώστε, ψωνίστε, καταναλώστε…καταστραφείτε, καταστρέψτε»
…με εικόνες από κατενθουσιασμένες καταναλωτικές μισόγυμνες «πόρνες»,
με εκστασιασμένες φωνές χαζοχαρούμενων,
που δεν έχουν ιδέα τι διαφημίζουν και το κάνουν απλά για τα φράγκα…


Διεφθαρμένοι καπιταλιστές,

στοχεύετε στα παιδιά μας και στους ανόητους, μα και στα δικά σας παιδιά…
I phones, tablets, gadgets, laptops, games, tv’s, ηλεκτρονικά, ηλεκτρικά, είδη για το σπίτι, τον κήπο, το στομάχι, παιχνίδια για τα παιδιά, για να γίνουν σίγουρα ηλίθια, να έχουν μηχανικό μυαλό…νέα μοντέλα αυτοκινήτων, πιο γρήγορα, πιο άνετα, πιο ωραία από του διπλανού…
…καλοκαιρινή μόδα, ανοιξιάτικη, χειμερινή, φθινοπωρινή…όλα με τη μόδα, τα κέφια των καπιταλιστών…
…το μόνο που νοιάζει όλους είναι «πόσο κάνει», «τι έκπτωση θα έχω»…

Κανείς δεν ρωτάει «τι πόροι χρειάζονται για να γίνει αυτή η συνήθως άχρηστη μαλακία και αν υπάρχουν»;
…και κλαίνε τα πουλιά, και δακρύζουν τα ποτάμια, και υποφέρει η μάνα γη…
…για τον άνθρωπο που δεν έμαθε ποτέ ευθύνη τι θα πει, ευγνωμοσύνη και φροντίδα για το «χέρι» που τον ταΐζει, για να συνεχίζει να επιβιώνει κι αυτός και τα παιδιά του…
…και αν έρθει μια μέρα που ο πόνος και ο όλεθρος θα περισσέψει για όλους,
όλοι θα κοιτούν ξαφνιασμένοι και ανήμποροι το διπλανό τους…
μ εκείνο το άθλιο βλέμμα άγνοιας και απορίας,
«μα εγώ δεν ήμουνα εκεί τη στιγμή του φόνου, δεν είδα, δεν κατάλαβα…»
Και τότε μάγκα μου, μόνο μη σου λάχει κι έχεις απέναντι το απορημένο βλέμμα του παιδιού σου…
Πόλεμος είναι…πόλεμος παντού…με κάθε τρόπο.

Το χρήμα είναι το όπλο, το μέσο, θρησκεία και θεός, τα πάντα…
…ένα κατασκευασμένο ψέμα άχρηστο πλέον για όλους!!

Τάσος Πετρίδης
Πανγαία – The Venus Project
t.petridis.vp@gmail.com

Πηγή: Πόλεμος παντού… - RAMNOUSIA

Τα μνημόνια θα τελειώσουν όταν…

Τα μνημόνια θα τελειώσουν όταν οι άνεργοι που δημιούργησαν, ξαναβρούν τις δουλειές τους. Όταν οι μισθοί επανέλθουν σε επίπεδα αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Της Βασιλικής Σιούτη.

Τα μνημόνια θα τελειώσουν όταν, οι άνεργοι που δημιούργησαν, ξαναβρουν τις δουλειές τους. Όταν οι μισθοί επανέλθουν σε επίπεδα αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Όταν θα μπορούν όλοι οι εργαζόμενοι να ζουν με το μισθό που παίρνουν. Όταν επανασυνδεθούν οι κομμένες παροχές του ηλεκτρικού ρεύματος.

Όταν πάρουν πίσω τα δυσβάσταχτα χαράτσια που έριξαν στα κεφάλια των αδυνάμων. Όταν ξανανοίξουν τα κλειστά μαγαζιά.

Όταν δεν θα ξανακούσουμε για μαγκάλια. Όταν όσοι κρυώνουν το χειμώνα θα έχουν θέρμανση. Όταν όλοι οι συνταξιούχοι θα μπορούν να αγοράζουν τα φάρμακά τους.

Όταν εξαφανιστούν οι ουρές στα συσσίτια. Όταν σταματήσουμε να βλέπουμε ανθρώπους να ψάχνουν για τροφή στα σκουπίδια.

Όταν πάψουν να πηδάνε κάθε μέρα απελπισμένοι άνθρωποι από τις ταράτσες.

Τα μνημόνια θα τελειώσουν όταν δεν θα υπάρχει όλη αυτή η φτώχεια και η δυστυχία που προκάλεσαν.
Μέχρι τότε όμως, ας σταματήσουν να προκαλούν όσοι ταπείνωσαν αυτό το λαό για να σώσουν το δικό τους τομάρι.

Πηγή: Τα μνημόνια θα τελειώσουν όταν… - RAMNOUSIA

Όταν η ανθρώπινη βλακεία συναντά την νεοφιλευλεύθερη επέλαση (Atenistas-TEDx)

Tον τελευταίο καιρό βλέπουμε συνεχώς νέες μορφές εθελοντισμού να εμφανίζονται και νέα προσχήματα να αναδύονται για την θεμελίωση τους. Το κράτος αφού έχει ισομοιράσει την ευθύνη τις οικονομικής κρίσης, άρχισε να θέτει και νέους όρους για την υπέρβαση αυτής της κρίσης. Η νέα νοοτροπία που αναπτύσσεται μετά την αφομοίωση και την εσωτερίκευση αυτής της ευθύνης από τα παντός είδους φιλήσυχα και ειρηνοποιά κοινωνικά υποκείμενα είναι η προσπάθεια διαχείρισης αυτής της κρίσης και η υποκατάσταση του κράτους εκεί που ηθελημένα απουσιάζει.

Αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος που ορίζει την επαναστατικότητα σαν εργαλείο διαχείρισης της κρίσης και ως το χρύσωμα του χαπιού στην αρρώστια του συστήματος και όχι σαν μια πρακτική για την ανατροπή του. Αυτή είναι όμως η μια όψη του νομίσματος.

Εθελοντισμός και ανθρώπινη βλακεία

Η άλλη όψη του νομίσματος που πραγματώνεται πάνω στην ηλιθιότητα και λειτουργεί περισσότερο σαν μια μορφή ψυχοθεραπείας είναι ηκατευθυνόμενη αποβλάκωση. Αυτή δεν καλείται να διαχειριστεί την υπάρχουσα κρίση αλλά καλείται να αποβλακώσει και τον τελευταίο ζωντανό περιτυλίγοντάς τον με σερπαντίνες, χρώματα και μπουκάλια αναψυκτικών για την διάσωση της φώκιας στη Χονολουλού. Παραδείγματα ταξικά ασυνείδητων υποκειμένων με ψυχοτραυματικούς συνδέσμους ηλιθιότητας όπως οιατενίστας και οι ΜΚΟ ή οι φοιτητικοί οργανισμοί που μαζεύουν τις τσίχλες από τα παγκάκια περισσεύουν.

Οι λοβοτομημένοι είναι αρκετοί μόνο που δεν υπάρχουν περιθώρια για χαζοχαρούμενα παιδάκια που δεν ξέρουν που να ξοδέψουν το παραπάνω χαρτζιλίκι που τους έδωσε ο μπαμπάς. Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλους ψυχασθενικούς που επειδή είχε τελειώσει το τσάι από φύκι Νεκράς Θάλασσας ή η ζεστή σοκολάτα με τριμμένη ταραμοσαλάτα αποφάσισαν να βγούν στο δρόμο και να βαφτίζουν το μάζεμα τσίχλας από παγκάκια σε προσπάθεια ενασχόλησης με τα κοινά.

Και για να τελειώνουμε: Το να ξύνεις τσίχλες από τα πεζοδρόμια ή να καθαρίζεις τοίχους από τις αφίσες τη στιγμή που στο διπλανό στενό πεθαίνει κόσμος και δε λες κουβέντα γι’ αυτό δεν είναι ακτιβισμός. Είναι κοινωνική αφασία. Και σε κάνει να φαίνεσαι απάνθρωπος. Και κτήνος. Τα τετ-α-τετ με τον Καμίνη ο οποίος λέει δημόσια ότι οι ατενίστας είναι η αγαπημένη του ομάδα πολιτών δεν είναι ακτιβισμός, είναι ψυχιατρική νόσος. Το να ντύνεις με πουλόβερ τα δέντρα στην πλατεία Κλαυθμώνος, εκεί που ο Καμίνης τα Χριστούγεννα του 2011 είχε ξηλώσει τα παγκάκια για να μην κοιμούνται εκεί οι άστεγοι, ενώ το 2012 βρέθηκαν σε κάδους σκουπιδιών δίπλα στο Δημαρχείο πεταμένες κουβέρτες, ρούχα και παιχνίδια που είχαν συγκεντρωθεί για άπορα παιδιά με τον Καμίνη να δηλώνει ότι τα πέταξαν γιατί ήταν τόσα πολλά που δε χωρούσαν στις αποθήκες του δήμου, δεν είναι ακτιβισμός.

Είναι το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Και καθώς αλλάζουν οι λέξεις αλλάζουν και οι έννοιες, αλλάζει και η κοινωνική αφομοίωση των εννοιών. Οι ατενίστας λοιπόν βαφτίζονται ακτιβιστές όπως οι Χρυσαυγίτες βαφτίζονται αγανακτισμένοι πολίτες, όπως η αλλοτρίωση του κέντρου και το rethinkAthens βαφτίζονται εξευγενισμός, όπως οι κοινωνικοί αγωνιστές βαφτίζονται τρομοκράτες, όπως ο Θεοφίλου βαφτίζεται ένοχος, όπως τα σχέδια για την Λαμπεντούζα βαφτίζονται σχέδια διάσωσης.

Νεοφιλελεύθερη επέλαση και Εθελοντισμός-Βλέπε TEDx

Ας περάσουμε όμως τώρα στον άρδην νεοφιλελεύθερο εθελοντισμό και την διαστρεβλωμένη έννοια του εθελοντισμού που προωθούν τα απανταχού αφεντικά για να εκμεταλλευθούν ημιμαθή παιδάκια που ψάχνουν μια κοινωνική διέξοδο. Μια καλυμμένη μορφή στυγνής εκμετάλλευσης που προωθείται με το με το επιχείρημα της απόκτησης εμπειρίας και προϋπηρεσίας είτε σε μεγάλες εταιρείες, είτε σε δικηγορικά γραφεία ή ακόμη -και ως επί το πλείστον- σε Μ.Κ.Ο, η εργοδοτική πλευρά επιλέγει να απασχολεί ένα μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού της αμισθί με κάποιες ίσως στοιχειώδεις παροχές, περνώντας μάλιστα αυτή την τακτική ως αυτονόητη και απαραίτητη.

Μπορούμε να εστιάσουμε στο φαινόμενο TEDx, το οποίο είναι το παράδειγμα που καθρεφτίζει ιδεολογικά όλες τις παραπάνω τακτικές αποπροσανατολισμού απο την καθημερινόητα βαφτίζοντας μιζέρια όσους αντιτάσσονται στην νεοφιλελεύθερη επέλαση. Οι διοργανωτές του ΤΕDxπροσπαθούν να μας πείσουν ότι μια αχτίδα αισιοδοξίας έχει αρχίσει να ξεπροβάλλει. Πρόκειται για μια ιδέα του αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Σαούλ Γούρμαν, ο οποίος στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ξεκίνησε την οργάνωση συνεδρίων με θέμα «Ιδέες που αξίζει να διαδοθούν».
Το 2001, ο εκδότης Κρις Άντερσον αγόρασε τα δικαιώματα της διοργάνωσης και μετέτρεψε τις μέχρι τότε σκόρπιες συναντήσεις στη σφιχτή λειτουργία μιας Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης. Η Κοινωνία των Πολιτών, έρχεται για ακόμα μια φορά, ως Μεσσίας, να μας γλιτώσει από το τέλμα των παραδοσιακών δομών.

Η περιγραφή του ιδανικού ομιλητή αυτού, αφήνει λίγες αμφιβολίες για τον προσανατολισμό αυτού του event και η θεοποίηση της επιχειρηματικότητας και του ιδιωτικού τομέα σαν τους μοναδικούς τομείς προόδου και ευημερίας (ανεξάρτητα από τις κοινωνικές και τις περιβαλλοντολογικές συνέπειες) μας προϊδεάζουν για το ποιόν των ομιλητών. Τις υποψίες μας έρχεται να επιβεβαιώσει και ο αμερικανός Νικ Χανάουερ, ο οποίος το 2012, κατήγγειλε ότι λογοκρίθηκε και η ομιλία του δεν ανέβηκε ποτέ στον ιστότοπο της διοργάνωσης, γιατί αναφερόταν στην οικονομική ανισότητα των ΗΠΑ και τις καταστροφικές συνέπειες που είχαν οι φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου στο σύνολο της οικονομίας.

Ένα άλλο παράδειγμα ομιλητή που μας υποδεικνύει τον ρόλο που ήρθε να διαδραματίσει το TEDx είναι αυτό του Ματθαίου Γιωσαφάτ, ο οποίος είναι κατά πολλούς ο επιφανέστερος εκ των ψυχαναλυτών στην Ψωροκώσταινα. Η επιλογή του Γιωσαφάτ δεν ήταν τυχαία καθώς μαθαίνουμε από το βιβλίο του «Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια», πως οι μπαχαλάκηδες (sic) είναι ψυχικώς διαταραγμένα παιδιά των Βορείων Προαστίων που οι μαμάδες τους δεν τα θήλασαν και δεν τα αγάπησαν όσο έπρεπε στα πρώτα χρόνια της ζωής τους, με αποτέλεσμα να εκθρέψουν ένα μίσος για την κοινωνία, το οποίο και εξωτερικεύουν με το να σπάνε τράπεζες και… γήπεδα.

Η ομιλία του είχε ως κεντρικό νόημα την Παγκάλια ρήση «Μαζί τα φάγαμε». Ο στοχαστής Γιωσαφάτ μίλησε για μια κοινωνία σε διάλυση, χωρίς να αναφέρεται στις οικονομικές προεκτάσεις του όλου προβλήματος. Περιγράφει μια κατάσταση ανομίας (όχι φυσικά από την πλευρά του κράτους και της εξουσίας), όπου οι βασικές παθογένειες της κοινωνίας αφορούν τον υπερκαταναλωτισμό και την απουσία ομαδικού πνεύματος. Αυτή τη δεύτερη έρχεται να διορθώσει το TEDx, που μπορεί να μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Αξίζει τώρα να αναφέρουμε ότι το αντίτιμο της εισόδου στoΤEDxAcademy ανέρχεται στα 50 ευρώ ενώ το αντίτιμο της εισόδου σε ένα TEDxeventαν έρχεται στα 65 ευρώ. Στα πλαίσια της διοργάνωσης αυτής θεσπίστηκε και ένα νέο εισιτήριο, του δωρητή-χορηγού, στην τιμή των 200 €, ενώ υπάρχουν διάφορα «επίπεδα» συνδρομής που κυμαίνονται από 3.750$ για την απλή συμμετοχή έως και 125.000$, ποσό που σας χρήζει «ευεργέτη».
Τέλος, αν δεν θέλετε να περιμένετε με τον λαουτζίκο μέχρι να ανέβουν κάποια από τα πολυπόθητα βίντεο με ομιλίες στο You Tube, μπορείτε να παρακολουθήσετε ζωντανά ένα συνέδριο, για το συμβολικό ποσό των 600$, ενώ τα δύο κοστίζουν 1.000$.

Όσον αφορά τους εθελοντές που τρέχουν από πίσω όλη την διοργάνωση, πάντα με το προκάλυμμα της ανιδιοτελούς προσφοράς, της υποτιθέμενης κοινωνικής αλληλεγγύης, αυτοί αναδεικνύονται, όπως πάντα τελικά, σε προνομιακά «θύματα» εργασιακής εκμετάλλευσης. Η εύλογη απορία που δημιουργείται, εφόσον πρόκειται για μη κερδοσκοπικό οργανισμό, ο οποίος δεν πληρώνει τους ομιλητές, δουλεύει ως επί το πλείστον με εθελοντές, υποστηρίζεται από ένα ιδιαίτερα εκτενές δίκτυο χορηγών (εταιρίες κινητής τηλεφωνίας, πολυεθνικές, αλυσίδες καταστημάτων σίτισης, εφημερίδες, ξενοδοχεία, τράπεζες, αυτοκινητοβιομηχανίες ακόμα και πρεσβείες), είναι το πού διοχετεύονται τα χρήματα που προκύπτουν από όλα αυτά τα είδη συνδρομών;

Το TEDxπάντως δεν μένει μόνο εκεί. Η πρωτοβουλία Human Grid που προωθεί, αφορά τη χαρτογράφηση των εθελοντικών οργανώσεων και των συλλογικών πρωτοβουλιών, προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι πολίτες να ξέρουν που μπορούν να απευθυνθούν για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Φυσικά, οι περισσότερες από τις θέσεις όπου κάποιος μπορεί να προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του, δεν αφορά την πραγματική προσφορά σε αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας ή στη διάσωση του περιβάλλοντος αλλά στην εξοικονόμηση πόρων των ίδιων των ΜΚΟ (γραμματειακή υποστήριξη, τηλεφωνικά κέντρα, στελέχωση γραφείων κλπ).

Και αν η απλή καταγραφή των εθελοντικών οργανώσεων σε ένα διαδικτυακό χάρτη, φαίνεται σχετικά αθώα, δεν συμβαίνει το ίδιο με το workshop εκπαίδευσης ΜΚΟ για την αξιοποίηση των εθελοντών τους, που διοργάνωσε το Volunteer4Greece, μια διαδικτυακή πλατφόρμα αναζήτησης εθελοντικής εργασίας. Είναι πασιφανές πως το TED περνά στην επόμενη πίστα: από την απλή προώθηση της ιδέας του εθελοντισμού, στη δημιουργία της αντίστοιχης φάμπρικας.

Γιατί στην Ελλάδα των 1.345.387 (καταγεγραμμένων) ανέργων, είναι μιζέρια, σπατάλη δημιουργικών δυνάμεων, ακόμα και ένδειξη αντικοινωνικής συμπεριφοράς των πολιτών να διεκδικούν θέσεις εργασίας, αξιοπρεπή αμοιβή και όρους εργασίας, συλλογικές συμβάσεις εργασίας αλλά δεν είναι επουδενί ντροπή και πλήρης υποταγή στα συμφέροντα των κάθε είδους αφεντικών, η διαφήμιση της δωρεάν εργασίας και τα προγράμματα εκπαίδευσης των πολύ συχνά κρατικοδίαιτων και κατά τα άλλα Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων για την εύρεση και την αξιοποίηση δωρεάν ανθρώπινου δυναμικού. Όχι. Αυτό είναι φρέσκο, χαρούμενο, ακομπλεξάριστο, τρέντι.

ΠΗΓΗ: ValueValuer - valuewhatworths.wordpress.com

Υ.Γ. Οι πληροφορίες για το TEDxπάρθηκαν από το freequencyradio.wordpress.com και αξίζει να ανατρέξετε εκεί για περισσότερες πληροφορίες.

To κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα ‘Απατρις στο τεύχος Απριλίου 2014.

Πηγή: Όταν η ανθρώπινη βλακεία συναντά την νεοφιλευλεύθερη επέλαση (Atenistas-TEDx) - RAMNOUSIA

Ο μαλάκας της διπλανής πόρτας

-Το 2011 ο γιος του κυρίου Τάκη Μπαλτάκου δίνει εξετάσεις για το Λιμενικό Σώμα και αποτυγχάνει. Προσφεύγει στο ΑΣΕΠ, αλλά η προσφυγή του απορρίπτεται. Στη συνέχεια προσφεύγει στο Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Πειραιά το οποίο ζητάει από την Επιτροπή Αξιολόγησης του Λιμενικού να συνεδριάσει εκ νέου. Η δικηγόρος υπεράσπισης του υιού Μπαλτάκου θα αποσπαστεί αργότερα στο γραφείο του κυρίου Τάκη Μπαλτάκου και μετά στη Βουλή ως επιστημονική συνεργάτης.

-Το 2012, επί κυβερνήσεως Σαμαρά πλέον, η Επιτροπή Αξιολόγησης δίνει τη βάση (10) στο σχετικό γραπτό του υιού Μπαλτάκου κι έτσι το παιδί μπαίνει στο Λιμενικό. Έλα όμως που υπήρχαν άλλοι 15 επιλαχόντες πάνω από αυτόν και διαμαρτυρήθηκαν! Κάπου εκεί, παρεμβαίνει κι ο τότε Υπουργός Ναυτιλίας για να μην ξαναρχίσουν τα μπλεξίματα με δικαστήρια και οι 15 επιλαχόντες προσλαμβάνονται κι αυτοί! Ας σημειωθεί οτι ο υιός Μπαλτάκος δεν είναι κανένας τυχαίος –υπάρχει φωτογραφία του από το 2010 όπου, φορώντας το χαρακτηριστικό αδιάβροχο των σεκιουριτάδων πετάει φωτοβολίδα προς τις κερκίδες του ΟΑΚΑ στον τελικό κυπέλου μεταξύ του ΠΑΟ και του Άρη. Εντάξει –το 2010 ξεκίναγε η κρίση αλλά δεν πολυψήνομαι οτι ο υιός Μπαλτάκος με πτυχίο από την ημεδαπή και μεταπτυχιακό από την αλλοδαπή δούλευε σεκιούριτι για να βγάλει το ψωμί του.

-Το 2012 (Δεκέμβριος) η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στέλνει επιστολή στον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά, την οποία κοινοποιεί στους άλλους δυο πολιτικούς αρχηγούς της συγκυβέρνησης, καταγγέλλοντας οτι στην τελευταία τους συνάντηση με τον κ. Μπαλτάκο, ο τελευταίος τους δήλωσε οτι «(ως εκπρόσωπο της κυβέρνησης και της Ν.Δ.) δεν τον ενδιαφέρουν το έργο της Επιτροπής και τα ανθρώπινα δικαιώματα», οτι «συνειδητά ως τώρα δεν έκανε τίποτα για να διευκολύνει την απρόσκοπτη λειτουργία της Επιτροπής» και δεν πρόκειται να κάνει καμιά σχετική ενέργεια στο μέλλον εκτός αν η Επιτροπή μείνει χωρίς επιστημονικό προσωπικό.

-Το 2013 (Μάιος) ο Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης Τάκης Μπαλτάκος μπλοκάρει το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που πάει να καταθέσει ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης (Α. Ρουπακιώτης) με κάποια ανόητα και ανάξια αναφοράς επιχειρήματα, αλλά καταλήγοντας οτι «τα νομοσχέδια δεν κατατίθενται (από τους υπουργούς) στη Βουλή, αλλά από τη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης».

-Το 2013 (καλοκαίρι) ο κύριος Τάκης Μπαλτάκος παρουσίασε, σε ημερίδα με υποχρεωτική παρακολούθηση, σε άντρες των ομάδων ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ τα λογοτεχνικά του βιβλία! Τα οποία περιστρέφονται γύρω από την «Κρυπτεία» -σπαρτιατικό έθιμο που εξυμνεί κι ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής Η. Κασιδιάρης!

-Το 2013 (Οκτώβριος) με την επαναφορά του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου (κουτσουρεμένου και κατά βάση χωρίς πρακτική εφαρμογή) ο κύριος Τάκης Μπαλτάκος δηλώνει: «Η λαθρομετανάστευση δημιούργησε τον ρατσισμό στην Ελλάδα. Μην κρυβόμαστε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο δεν μπορεί να θίξει πυλώνες του Κράτους όπως η Εκκλησία και ο Στρατός. Όποιος το επιχειρεί κάνει λάθος και στο λάθος αυτό είμαστε απέναντι. Μέσα στην εβδομάδα αυτή θα φέρουμε στη Βουλή αντιρατσιστικό νομοσχέδιο ,το οποίο έχει ήδη δοθεί στα Κόμματα για παρατηρήσεις και δικές τους θέσεις και προτάσεις.» Το συγκεκριμένο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο ακόμα το περιμένουμε (Απρίλιος 2014).

-Το 2014 (Μάρτιος) ο Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης Τάκης Μπαλτάκος δηλώνει σε ραδιοφωνική συνέντευξη (ΒΗΜΑ fm): «Ασφαλώς και είμαι αντικομμουνιστής, έτσι γεννήθηκα και έτσι θα πεθάνω… Επειδή επιτρέπεται κάποιος να είναι κομμουνιστής, γιατί δεν επιτρέπεται να είναι κάποιος αντικομμουνιστής;… Οι καταγγελίες περί ρατσιστικής βίας στο Φαρμακονήσι ήταν ψευδείς… πάμε να αναδείξουμε τη φωνή των αστυνομικών και των λιμενικών, που πέφτουν θύματα ψευδών ομολογιών των λαθρομεταναστών (σ.σ. αναφέρεται στη διάταξη που προωθήθηκε σχετικά με το οτι, αν οι καταγγελίες των αλλοδαπών περί κρατικής βίας είναι ψευδείς, αυτοί θα απελαύνονται)… Αστυνομικοί και λιμενικοί είναι το υποστύλωμα του κράτους. Αν η αριστερά πιστεύει ότι το κράτος είναι αστικό ας το ανατρέψει!»

-Το 2014 (Απρίλιος) ο Κασιδιάρης δημοσιοποιεί βίντεο συνομιλίας του με τον Γενικό Γραμματέα της Κυβέρνησης Τάκη Μπαλτάκο, όπου ο τελευταίος υποστηρίζει πως οι ποινικές διώξεις Χρυσαυγιτών παραγγέλθηκαν από τον πρωθυπουργό για πολιτικούς λόγους, ότι ο πρωθυπουργός: «Πρώτ’ απ’ όλα φοβάται για τον εαυτό του. Επειδή εσείς τον κόβετε απ’ το να έχει προβάδισμα από το Σύριζα». Μάλιστα, στην (εντελώς στημένη) ερώτηση του Κασιδιάρη: «Κι επειδή του κόβουμε ψήφους θα μας βάλει φυλακή;» ο Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης απαντάει: «Τον πούστη (σ.σ. αναφέρεται στον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά!!!)… Απίστευτο πράγμα, απίστευτο». Στη συνέχεια παραδέχεται οτι ο Υπουργός Δικαιοσύνης διορίζει εισαγγελείς με τοπικιστικά κριτήρια (όχι αξιοκρατικά όπως διόρισε ο ίδιος ο κύριος Μπαλτάκος τη δικηγόρο του γιού του κυρία Δικαιάκου) και οτι δεν υπάρχει περίπτωση να δικαστεί υπόθεση αξιοκρατικά επί κυβερνήσεως Σαμαρά!

-Το 2014 (Απρίλιος) ο γιός του Γενικού Γραμματέα της Κυβέρνησης εισβάλει στη Βουλή, πλακώνει στις μάπες κάποιους βουλευτές της Χρυσής Αυγής (οι οποίοι στην αρχή υποστήριξαν οτι δεν ανταπέδωσαν το ξύλο επειδή τον πέρασαν για δικό τους!!!!) και μετά φεύγει κυριλέ με τη συνοδεία της φρουράς της Βουλής και του φρουρού του πατέρα του.

-Το 2014 (Απρίλιος) ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Ν.Τσούκαλης δήλωσε: «Ο Τάκης Μπαλτάκος μάς εκβίαζε ότι, εάν ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ δεν αποσύρουν την πρόταση νόμου με την οποία ζητούσαν να αρθεί η πράξη νομοθετικού περιεχομένου για το κλείσιμο της ΕΡΤ, η ΝΔ θα παρέμενε στην κυβέρνηση με τη στήριξη της Χρυσής Αυγής».

- Το 2014 (Απρίλιος) ο παραιτηθείς Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης Τάκης Μπαλτάκος δηλώνει σε ραδιοφωνική συνέντευξη (Real fm): «Αποφάσισα να διαδραματίσω ένα ρόλο για το καλό της παράταξης και της πατρίδας . Δεν μπορούσαμε να αφήσουμε απροστάτευτους 500.000 πολίτες που παραμένουν εγκλωβισμένοι στην Χρυσή Αυγή… Τους έλεγα αυτά που ήθελαν να ακούσουν για να κερδίσω την εμπιστοσύνη τους. Έπρεπε να γνωρίζω σκέψεις, στρατηγικές και κινήσεις που θα έκαναν. Ο πρωθυπουργός δεν γνώριζε για τις συνομιλίες που είχα μαζί τους και ούτε μου ανέθεσε κάποια "αποστολή". Θα έπρεπε να φορτώνω τον Σαμαρά με τον Κασιδιάρη, τον Ηλιόπουλο και τους άλλους;… Είχα πολλές συναντήσεις μαζί τους ακόμα και πριν από την δολοφονία του Φύσσα. Ίσως έχουν κι άλλα βίντεο. Μπορεί να έχω πει και άλλα ακόμα χειρότερα, δεν θυμάμαι τι έχω πει στις συνομιλίες που είχα μαζί τους. Αλλά ότι έχω πει , το έχω πει για συγκεκριμένο σκοπό. Δεν θυμάμαι με ποιους από αυτούς έχω συναντηθεί και πολλές φορές μαζί τους….. (ο γιος μου) Δεν μπήκε στο γραφείο, στον διάδρομο πήγε. Άκουσα τις φωνές. Είδε τους Βουλευτές και τους είπε με έντονο ύφος "πού είναι ο Κασιδιάρης;". Άρχισαν να σπρώχνονται. Οι άνθρωποι που έχουν κάνει όργια με τη βία δεν μπορούν να διαμαρτύρονται. Έχει κώδικα τιμής ο γιος μου. Οποιοσδήποτε έχει εμπλακεί σε διαδικασία αυτοφώρου μπορεί να επιλέξει πότε θα παρουσιαστεί. Δεν τον έχω δει από χθες. Είναι αξιωματικός του Ναυτικού, ξέρει τι πρέπει να κάνει… Όταν έγινε η ιστορία με την ΕΡΤ ήρθε στο γραφείο μου ο Τσούκαλης και του είπα τι θέλετε; Να γίνουν εκλογές; Θέλετε να διπλασιάσει η Χρυσή Αυγή τα ποσοστά της; Που θέλετε να μας σπρώξετε;»

Συμπεράσματα…

Α) σχετικά με τον κύριο Τάκη Μπαλτάκο:
-Φαίνεται να έχει κάνει κατάχρηση εξουσίας στην περίπτωση της εισαγωγής του γιού του στο Λιμενικό.
-Φαίνεται να έχει εμμέσως παρακινήσει δημοσίους υπαλλήλους (αστυνομικούς) στη διάπραξη αδικημάτων και συγκεκριμένα αυτού της υπέρβασης καθήκοντος.
-Φαίνεται να έχει, έστω εμμέσως, εκβιάσει μέλος συνεργαζόμενου κόμματος της συγκυβέρνησης.
-Φαίνεται να έχει ενεργήσει πλημμελώς (ή/ και να έχει επιδείξει αμέλεια) σχετικά με τα καθήκοντά του ως Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης (υπόθεση ΕΕΔΑ).
-Φαίνεται να αμφισβητεί την ανεξαρτησία των δικαστικών, προσβάλλοντας έτσι το κύρος του δικαστικού σώματος της χώρας. Α, ναι! Δηλώνει κι οτι ο Υπουργός Δικαιοσύνης έκανε τοποθέτηση με βάση μη αξιοκρατικά κριτήρια!
Όλα τα παραπάνω είναι ποινικά κολάσιμα.
Επίσης φαίνεται να διακατέχεται από ρατσιστικές ιδεοληψίες («Η λαθρομετανάστευση δημιούργησε τον ρατσισμό στην Ελλάδα» σα να λέμε δηλαδή, «οι μπεκάτσες φταίνε που τις πυροβολάνε οι κυνηγοί»!) και, κατά δήλωσή του, από ψυχαναγκαστικά σύνδρομα (εφόσον αποφάσισε από μόνος του να κάνει τον κατάσκοπο στους Χρυσαυγίτες) όπως επίσης από διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας (βλέπε την ερμηνεία του για το περιστατικό που εμπλέκεται ο γιός του η οποία καταλήγει στα αλληλοσυγκρουόμενα: «έχει κώδικα τιμής ο γιός μου… οποιοσδήποτε μπορεί να επιλέξει πότε θα παρουσιαστεί στο αυτόφωρο… είναι αξιωματικός του Ναυτικού»). Τα συγκεκριμένα συμπτώματα νομίζω οτι χρήζουν άμεσης ψυχιατρικής παρακολούθησης, αλλά βέβαια δεν είμαι και ειδικός…

Β) σχετικά με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά
-Φαίνεται να χρησιμοποιεί ρουσφετολογικές τακτικές με χαρακτηριστική άνεση.
-Φαίνεται να αδιαφορεί για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα.
-Φαίνεται να επιτρέπει τη διάδοση ρατσιστικών ιδεοληψιών οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν ρατσιστική βία.
-Φαίνεται να χρησιμοποιεί τα κόμματα της συγκυβέρνησης σαν παραπαίδια για τις χαμαλοδουλειές (την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας δηλαδή) και όχι σαν εταίρους.
-Φαίνεται να λειτουργεί εξωθεσμικά παρέχοντας υπερεξουσίες σε ένα (τουλάχιστον) μη εκλεγμένο πολιτικό πρόσωπο.
-Φαίνεται να μην μπορεί να επιβάλλει –όχι κομματική πειθαρχία αλλά ούτε καν –το σεβασμό προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού στους συνεργάτες του.
-Φαίνεται να έχει σε μια εξωθεσμικά πολύ υψηλή θέση έναν «άνθρωπο της Χ.Α.» αφού, παρά τις βλακείες του Μπαλτάκου, οι μόνοι που ωφελούνται από τις δηλώσεις του είναι οι Χρυσαυγίτες.

Γ) σχετικά με το ΠΑΣΟΚ και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ε. Βενιζέλο
-Η πιθανότητα να μην είχε γίνει αντιληπτός ο ρόλος Μπαλτάκου όλο αυτό το διάστημα της συγκυβέρνησης απλώς δεν υπάρχει εφόσον μιλάμε για νοήμονα όντα με ηλικία μεγαλύτερη των 5 ετών.
-Η συμμετοχή σε μια κυβέρνηση στην οποία ο Γενικός Γραμματέας είναι καταφανώς φασίστας απλώς σημαίνει την άκριτη αποδοχή της συγκεκριμένης ιδεολογίας από όλους τους συμμετέχοντες.
-Αν η αντικατάσταση Μπαλτάκου προβληθεί ως αποδεικτικό αλλαγής στάσης και νοοτροπίας από την συγκυβέρνηση, το ίδιο θα πρέπει να ισχύσει σε ενδεχόμενη αντικατάσταση των βουλευτών της Χ.Α. –αν δηλαδή τη θέση του Παναγιώταρου την πάρει η Ουρανία Μιχαλολιάκου δεν θα έχουμε πλέον ένα ναζιστικό κόμμα αλλά ένα φεμινιστικό!
-Η μανία για κατάληψη κυβερνητικών θέσεων και αξιωμάτων μοιάζει να είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη για αξιοπρέπεια εφόσον τελικά το συγκεκριμένο κόμμα δεν αποχωρήσει από τη συγκυβέρνηση.

Δ) σχετικά με τους ψηφοφόρους της Ν.Δ.
-Ξαναψηφίστε το ίδιο κόμμα, όπως βλέπετε κάνει ρουσφέτια. Αύριο μπορεί να είναι η σειρά σας.
-Ξαναψηφίστε τους ίδιους –θα σας εξασφαλίσουν φτηνούς αλλοδαπούς εργάτες τους οποίους θα ξεφορτώνεστε πανεύκολα με ένα τηλεφωνάκι στην αστυνομία όταν φτάνει η ώρα της πληρωμής.
-Μη σας φοβίζει το γεγονός οτι ο Μπαλτάκος θεωρεί το Σαμαρά μαλάκα (όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του). Ο Σαμαράς είναι ηγέτης –όταν βγήκε στη φόρα το συγκεκριμένο βίντεο τον έδιωξε αμέσως το Μπαλτάκο! Πιο πριν δεν είχε πάρει χαμπάρι τίποτα, αλλιώς…
-Μη σας στεναχωρεί η απώλεια Μπαλτάκου. Έχετε Άδωνι (συγκινημένο από την πράξη του υιού Μπαλτάκου), έχετε Βούλτεψη (σίγουρη οτι ο Μπαλτάκος είχε αποφασίσει να αποχωρήσει εδώ και καιρό), έχετε Ντινόπουλο και Κεδίκογλου που θα βγουν να βρίσουν το Σύριζα, να πάρετε το αίμα σας πίσω!
-Μη σας προβληματίζει το γεγονός οτι ένας ημίτρελος ήταν, μέχρι χτες, το δεξί χέρι του Πρωθυπουργού. Αρκεί να μη βγει ο Σύριζα!

Ε) σχετικά με τους ψηφοφόρους της Χ.Α.
-Οι αρχηγοί σας όταν σφίγγουν τα πράγματα καρφώνουν ασύστολα (κι όποιον πάρει ο χάρος) μέσα στον πανικό τους.
-Οι αρχηγοί σας κάνουν παρεούλα με τους κομματικούς της Ν.Δ. τους οποίους βρίζουν από το βήμα της Βουλής.
-Οι αρχηγοί σας τρώνε ξύλο χαλαρά, αρκεί αυτός που τους δέρνει να είναι «δικός μας άνθρωπος». Στη συνέχεια βέβαια διαμαρτύρονται για τα προσχήματα.
-Οι αρχηγοί σας αποφεύγουν το αυτόφωπο για τους εαυτούς τους αλλά ζητάνε να πάνε αυτόφωρο όλοι οι άλλοι.
-Οι αρχηγοί σας κανόνιζαν συνεργασία με τη Ν.Δ. όσο την έβριζαν από έδρας.
-Όσο κι αν ψάχνετε για δικαιολογίες σε αρχαίους μύθους που σας τους έχουν διαβάσει σε περίληψη οι καθοδηγητές σας (γιατί ελληνικά δεν γνωρίζετε), πάντα οι πολλοί που την πέφτουν σε έναν θα είναι κότες.

Αυτά…ΠΗΓΗ

Πηγή: Ο μαλάκας της διπλανής πόρτας - RAMNOUSIA